154.การพิพากษาของตำหนักเทพ
154.การพิพากษาของตำหนักเทพ
“…อึก!”
สีหน้าของผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
เขาก้มหน้าขึ้นมองไปยังตำหนักด้านบน
แต่กลับมองเห็นเพียงเงาร่างอันยิ่งใหญ่สองร่างที่ถูกปกคลุมด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์เพียงแค่เหลือบมองก็รู้สึกราวกับตกลงสู่เหวหัวใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่ทำให้ขนลุกซู่
พลังอำนาจนั้นแข็งแกร่งยิ่งกว่าวิถีสวรรค์เสียอีกหลายส่วน!
ในทันใดนั้นร่างกายของเขาสั่นเทิ้มจิตใจเต็มไปด้วยความหวาดผวา…
“เจ้า…คือผู้ใด?”
ในฐานะยอดฝีมืออันทรงเกียรติและแข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้
ความเย่อหยิ่งของผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นจะยอมให้ตนคุกเข่าต่อผู้อื่นได้อย่างไร?
แครก!
ในชั่วพริบตาเขารวบรวมพลังทั้งหมดในร่างกายพยายามต่อต้านอย่างสุดกำลังจนกระดูกทุกชิ้นในร่างส่งเสียงดังราวระเบิดออกมา
ตำหนักสีขาวทองแห่งนี้คือที่ใดกัน?
ร่างทั้งสองที่ประทับอยู่บนบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์นั้นคือสิ่งมีชีวิตประเภทใดกันแน่?
หรือว่า…
เทพ?
เป็นเทพผู้สร้างที่ถูกบันทึกไว้ในตำนานโบราณ?
“คุกเข่า”
ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับมาเป็นเพียงเสียงเทพอันเย็นเยียบและเฉยเมยดังก้องด้วยความยิ่งใหญ่
ตูม!
“…อ๊าก!”
พลังกดดันที่ปกคลุมร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นนับล้านเท่าในชั่วพริบตาทำให้ผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นไม่อาจยืนหยัดต่อไปได้เขาถูกบีบให้คุกเข่าลงกับพื้นอย่างรุนแรง!
เสียงร้องโหยหวนดังก้องในขณะนี้เขารู้สึก…
ราวกับทุกส่วนของเลือดเนื้อทุกเซลล์ในร่างกายถูกภูเขานับหมื่นลูกบดขยี้จนร่างกายแทบจะแตกสลาย!
เจ็บปวดราวกับอยากตาย!
พลังบ่มเพาะของเขาต่อหน้าสองร่างนี้ไร้ซึ่งประโยชน์แม้เพียงเสี้ยว!
ในวินาทีนี้ความเย่อหยิ่งในใจของผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นมลายหายไปสิ้น
ราวกับนึกถึงความเป็นไปได้ที่น่ากลัวดวงตาสีขาวซีดทั้งสี่ของเขาเผยแววหวาดกลัวออกมา
เทพ!
สองร่างที่อยู่ตรงหน้านี้ต้องเป็นเทพที่แท้จริงแน่นอน!
และตัวเขาเองได้ทำสิ่งใดลงไปถึงได้เผชิญหน้ากับเทพ…
ผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นรู้ดีในใจ!
“…ว…ว…ไว้ชีวิต!”
“ท่านเทพข้ายินดีเป็นทาสรับใช้ของท่านทำทุกอย่างแทนท่านในโลกนี้ปฏิบัติตามคำสั่งของท่าน!”
ในขณะนี้ผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นตื่นตระหนกอย่างแท้จริง
เขาไม่สนใจสิ่งอื่นใดอีกคุกเข่ากราบกรานต่อเงาเทพทั้งสองในตำหนัก
น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจอย่างมาก
เมื่อหมื่นปีก่อน…
ขณะที่เขากำลังทำความเข้าใจกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินและเริ่มใช้พลังแห่งสวรรค์ได้
ในการหยั่งรู้กฎเกณฑ์พื้นฐานเขาได้มองเห็นแหล่งพลังที่สูงส่งเกินหยั่งถึง
พลังเทพ!
นี่คือชื่อที่ผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นตั้งให้กับพลังนั้น
มันมิอาจเทียบได้กับปราณวิญญาณที่ล่องลอยอยู่ในฟ้าดิน
แม้แต่หินวิญญาณบริสุทธิ์ที่สุดก็ไม่อาจเทียบได้กับพลังเทพแม้เพียงเส้นผม!
และหลังจากได้รับพลังเทพ…
ในสามปีต่อมาเขาทะลวงสามขอบเขตใหญ่กลายเป็นผู้นำของราชวงศ์หนึ่ง!
ในร้อยปีเขากลายเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของจักรวรรดิ ควบคุมอาณาจักรจากในเงามืด
ในพันปีเขาก้าวสู่ขอบเขตในตำนานของทวีปซวนหยวนขอบเขตศักดิ์สิทธิ์!
ตั้งแต่นั้นมาเขาเรียกตัวเองว่า “ผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้น” ใช้ชีวิตอย่างอิสระในโลกนี้ไร้ผู้ต่อต้านอย่างแท้จริง
จนถึงวันนี้…
ในช่วงหมื่นปีเขาหลอมรวมพลังเทพในปริมาณมหาศาล
จนทำให้ตนเองก้าวข้ามขอบเขตศักดิ์สิทธิ์บดขยี้ยอดฝีมือทั้งหมดในโลกนี้!
แต่ในจำนวนนั้นไม่รวมถึงเจ้าของพลังเทพ…
ต่อหน้าเทพผู้สร้างที่แท้จริงแม้เขาจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ก็ยังไม่อาจต่อต้านได้แต่ยอมจำนนต่อการกำจัด!
“ท่านอาจารย์เจ้าคนชั่วช้านี้ใช้ช่องโหว่ของกฎเกณฑ์ขโมยพลังเทพของข้าไปเกือบหมื่นเส้น”
“พลังเทพเหล่านั้นเดิมทีข้ามอบให้กับต้นกำเนิดของโลกเพื่อยกระดับพลัง…”
ในขณะนั้นหลังแสงศักดิ์สิทธิ์
เซียวหยุนมองไปยังตำหนักด้วยสายตาเย็นเยียบขณะเดียวกันเขาก็หันไปอธิบายต่อเจี้ยนกุ่ยที่อยู่ข้างกาย
น้ำเสียงถูกกั้นด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ทำให้ผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นที่อยู่ในตำหนักไม่อาจได้ยิน
“…โอ้?”
“หมายความว่าเขาสามารถก้าวสู่ขอบเขตเทพเทียมได้”
“เพราะขโมยพลังต้นกำเนิดของโลกเทพของเจ้าไปในปริมาณมาก?”
เจี้ยนกุ่ยเผยแววตาประหลาดใจคิดไม่ถึงเลย
ว่าอีกฝ่ายจะใช้วิธีเจ้าเล่ห์เช่นนี้เพื่อก้าวสู่ระดับที่ใกล้เคียงกับเทพเทียม
“ท่านเข้าใจได้เช่นนั้น”
เซียวหยุนพยักหน้าขณะที่จิตใจเคลื่อนไหวเขาก็ซ่อมแซมช่องโหว่ของกฎเกณฑ์นั้นให้สมบูรณ์
จากนั้นเขามองไปยังเจี้ยนกุ่ยพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อย
“ท่านอาจารย์ท่านอยากก้าวสู่ขอบเขตเทพเทียมหรือไม่?”
“…อะไรนะ?!”
เจี้ยนกุ่ยตัวสั่นสะท้านแทบจะลุกขึ้นจากบัลลังก์ศักดิ์สิทธิ์
“เจ้าจะทำอะไร?”
เขารีบถามออกไปดวงตาเต็มไปด้วยแววร้อนแรงซ่อนอยู่ในส่วนลึก
เทพเทียม!
ยอดฝีมือที่เหนือกว่ามหาจักรพรรดิขั้นสูงสุดแม้แต่ขอบเขตเทพเพลิงในตำนาน!
ในทวีปเทียนหยวนทั้งหมดอาจด้อยเพียงเซียวหยุนและจ้าววิหารสวรรค์เท่านั้น!
แม้แต่มหาจักรพรรดิมังกรทั้งสามเกรงว่าไม่อาจเป็นคู่ต่อสู้ของเทพเทียมได้!
หากบอกว่าเจี้ยนกุ่ยไม่อยากจะกลายเป็นยอดฝีมือเช่นนี้ก็คงเป็นการโกหก!
สำหรับผู้ที่แสวงหาวิถีแห่งพลังมาตลอดชีวิตเทพเทียมคือสิ่งที่เขาเคยฝันถึงในวัยเยาว์!
“หากฆ่าโจรผู้นี้ทิ้งพลังของเขาจะกระจายไปยังฟ้าดินและสูญเปล่าไปมากกว่าครึ่ง”
“มิสู้ยึดพลังนั้นมาในโลกเทพของข้าช่วยให้อาจารย์ก้าวสู่ขอบเขตเทพเทียม!”
“เป็นอย่างไร?”
เซียวหยุนยิ้มมองข้ามคำร้องขอชีวิตของผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นด้านล่าง
เพียงไม่กี่คำเขาก็ตัดสินชะตากรรมของอีกฝ่าย!
เขาไม่ใจกว้างถึงขนาดจะปล่อยคนที่ขโมยพลังเทพของเขาไป
โลกเทพในตอนนี้คือแหล่งพลังทั้งหมดของเขา
ผู้ใดที่เป็นภัยต่อสถานที่นี้เซียวหยุนไม่ลังเลที่จะกำจัดทิ้ง
“เช่นนั้นหรือ?”
“หากเจ้ายินดีมอบพลังนี้ให้ข้าอาจารย์อย่างข้าจะปฏิเสธได้อย่างไร?”
เมื่อได้ยินคำของเซียวหยุนเจี้ยนกุ่ยก็ไม่เกรงใจ
เขาหัวเราะเสียงดังตกลงกับแผนการยึดพลังของผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้น
“ดี”
เซียวหยุนพยักหน้ามองไปยังผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นที่คุกเข่าอยู่ด้านล่าง
เมื่อยกฝ่ามือขวาขึ้นร่างของอีกฝ่ายก็ลอยขึ้นสามจั้งถูกขังไว้ในความว่างเปล่าอย่างแน่นหนา
“ท่านเทพ ไว้ชีวิต…ไว้ชีวิต!”
“ข้ายินดีมอบทุกสิ่ง…”
ผู้ยิ่งใหญ่เทียนจิ้นตื่นตระหนกสุดๆร้องขออย่างบ้าคลั่ง
แต่สายตาของเซียวหยุนยังคงเย็นเยียบและเฉยเมยราวกับในสายตาของเขาอีกฝ่ายเป็นเพียงมดปลวกที่ต่ำต้อย
“ผู้ที่ขโมยพลังเทพ…ตาย!”