116.พลังของตี้เจวี๋ยเทียนพุ่งทะยาน!

เซียวหยุนกำมือเบาๆยกกระบี่มังกรเหม่ยเถินขึ้นแล้วหันไปอธิบายต่อตี้เจวี๋ยเทียน

ในชั่วพริบตาเพียงแค่ยกกระบี่ขึ้น

พลังอันดุดันและคมกริบที่ไม่อาจจินตนาการได้ก็พุ่งออกไปกวาดล้างทั้งแปดทิศ!

ตูม!

มิติสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่งรอยแยกสีดำสนิทแผ่ขยายออกไปไม่หยุด!

เพียงหนึ่งกระบี่ฟันลงมามันราวกับฟ้าดินจะพังทลาย!

"กระบี่นี้..."

หัวใจของตี้เจวี๋ยเทียนสั่นสะท้าน

ถึงแม้เขาจะคาดเดาความน่าสะพรึงกลัวของกระบี่นี้ไว้บ้างแล้วแต่คำพูดของเซียวหยุนยังทำให้เขาตกตะลึง

หนึ่งกระบี่สามารถทำลายหนึ่งโลกได้?

...มันจะยิ่งใหญ่เพียงใด?

ไม่อาจจินตนาการได้เลย!

ยิ่งไปกว่านั้นหากกระบี่นี้ฟันลงบนร่างของเขาต่อให้มีอาวุธจักรพรรดิปกป้องก็เกรงว่าร่างของเขาจะถูกบดขยี้ในหนึ่งกระบี่!

ตี้เจวี๋ยเทียนเปลือกตากระตุกไม่หยุดรู้สึกถึงความหวาดหวั่นในใจ!

แต่ไม่นานเมื่อรู้ว่ากระบี่นี้กำลังจะเป็นของเขาความตื่นเต้นก็พุ่งพล่านหยุดไม่อยู่

"เป็นอย่างไรบ้างกระบี่มังกรเหม่ยเถินเล่มนี้พอเข้าตาหรือไม่..."

เซียวหยุนยกยิ้มบางๆค่อยๆวางกระบี่ยักษ์นั้นลง

กระบี่มังกรเหม่ยเถิน อาวุธเทพระดับกลางขั้นสูง

พลังของมันแม้แต่ในบรรดาอาวุธเทพทั้งหมดที่เขาครอบครองก็ยังติดอันดับต้นๆ!

"ขอบคุณนายท่านที่เมตตามอบให้..."

ตี้เจวี๋ยเทียนน้ำเสียงสั่นเทารีบคุกเข่าลงทันที

ก้มศีรษะคำนับเซียวหยุนอย่างสุดซึ้ง

กระบี่เล่มนี้แข็งแกร่งเกินไป!

หากมิใช่เพราะเซียวหยุนเขาคงไม่มีวันได้ครอบครองมันตลอดชีวิต

วันนี้เมื่อได้กระบี่นี้ตี้เจวี๋ยเทียนสาบานในใจ...

เขาจะทุ่มเทสุดกำลังเพื่อยกระดับพลังให้คู่ควรกับกระบี่มังกรเหม่ยเถิน!

ในอนาคตเขาจะต้องกลายเป็นแขนขวาของนายท่าน!

ด้วยกระบี่นี้จะกวาดล้างศัตรูเพื่อนายท่าน!

จากนั้นตี้เจวี๋ยเทียนก้าวเข้าไปใกล้แล้วจับกระบี่มังกรเหม่ยเถินไว้แน่น

ตูม!

แต่น้ำหนักอันน่าสะพรึงกลัวนัั้นเกือบทำให้แขนของเขาหักสะบั้นกระดูกทั่วร่างส่งเสียงดังเปรี๊ยะราวถั่วแตก!

"...หนักยิ่งนัก!!"

ดวงตาของเขาแดงก่ำเกล็ดมังกรนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น

ร่างของเขาเกือบแปลงเป็นมังกรเต็มตัวจึงจะยันกระบี่เล่มนี้ไว้ได้

และทุกการขยับเพียงนิ้วเดียวราวกับมีขุนเขานับล้านกดทับทำให้เขาทำได้เพียงยืนนิ่งในท่าเดิม

"ไม่เลวพลังของเจ้าในตอนนี้เมื่อระเบิดออกมาอย่างเต็มที่สามารถแตะถึงหนึ่งหมื่นพลังมังกรได้ชั่วครู่"

เซียวหยุนเห็นดังนั้นก็พยักหน้าด้วยความพอใจ

กระบี่มังกรเหม่ยเถินมีน้ำหนักหนึ่งร้อยล้านล้านจินหากต้องการยกมันขึ้นก็ต้องมีพลังอย่างน้อยหนึ่งหมื่นพลังมังกร

และหนึ่งหมื่นพลังมังกรสำหรับยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ที่ไม่เน้นพลังกายส่วนใหญ่ต้องอยู่ในขอบเขตราชาเซียนขั้นสูงจึงจะทำได้

แต่...

เผ่ามังกรแท้ที่มีพลังกายแข็งแกร่งมาแต่กำเนิดไม่อยู่ในข้อจำกัดนี้!

ตี้เจวี๋ยเทียนในขอบเขตเซียนขั้น3เมื่อระเบิดพลังเต็มที่พลังกายสามารถแตะถึงหนึ่งหมื่นพลังมังกร!

นี่แสดงให้เห็นถึงพลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวของเขา!

เมื่อเทียบกับยอดฝีมือเผ่าอื่นๆไม่เพียงไร้เทียมทานในระดับเดียวกันแม้แต่การต่อสู้ข้ามขอบเขตก็ทำได้ง่ายดาย!

ฉึก!

วินาทีถัดมาเลือดบริสุทธิ์ของตี้เจวี๋ยเทียนก็หลอมรวมเข้ากับตัวกระบี่

เมื่อการเชื่อมต่อกับกระบี่สำเร็จน้ำหนักอันน่าสะพรึงกลัวก็หายวับไปในทันที!

ราวกับสิ่งที่เขาถืออยู่นั้นเป็นเพียงขนนกเบาจนน่าเหลือเชื่อ

"ช่างลึกลับยิ่ง..."

"เมื่อรับรู้เจ้าของแล้วในมือข้าราวกับไร้น้ำหนักแต่พลังที่แท้จริงมิได้ลดลงเลยสมกับเป็นของวิเศษ..."

ตี้เจวี๋ยเทียนสัมผัสอย่างละเอียดรอยยิ้มยินดีปรากฏขึ้น:

"นายท่านดูข้าตอนนี้สิ..."

ตูม!

คำพูดยังไม่ทันจบเขากวัดแกว่งกระบี่ไปยังขุนเขายักษ์ที่ขวางกั้นฟ้าดินด้านหน้า!

มวลที่ถูกบีบอัดร้อยเท่าในกระบี่นี้...

ราวกับบรรจุพลังอันยิ่งใหญ่ของมังกรหนึ่งร้อยตัว!

ตูม...ครืน!

ท่ามกลางฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจายไปทั่วขุนเขายาวหมื่นลี้พังทลายลงในทันที!

แม้แต่มิติรอบข้างยังถูกตัดขาดสร้างเป็นพื้นที่มิติสีดำอันน่าสะพรึงกลัว!

"ฮ่าๆ!"

"ใช้มันให้ดีข้าคาดหวังการแสดงของเจ้าในอนาคต!"

เซียวหยุนหัวเราะลั่นดวงตาเป็นประกาย

เขาคาดหวังอนาคตของตี้เจวี๋ยเทียนไม่น้อย

ถึงแม้กระบี่มังกรเหม่ยเถินจะแข็งแกร่งแต่เมื่อเทียบกับเก้าสวรรค์ยังห่างชั้นอยู่มาก!

ดังนั้นจึงมอบให้ตี้เจวี๋ยเทียนทำให้พลังต่อสู้ของเขาพุ่งถึงขีดสุด!

"โฮ่ง โฮ่ง!"

แต่ขณะที่เซียวหยุนกำลังจะเก็บของเสื้อคลุมของเขากลับถูกเสี่ยวเฮยกัดไว้พร้อมส่งเสียงร้องต่ำๆด้วยท่าทางน่าสงสาร

ราวกับกำลังบอกเซียวหยุนว่ามันยังหิวอยู่!

"โอ้? ลืมเจ้าเสี่ยวเฮยไปได้..."

เซียวหยุนชะงักแล้วหัวเราะออกมา

จิตสัมผัสของเขาดำดิ่งสู่มิติของระบบดึงแหวนมิติออกมาหลายสิบวง

"ในนี้มีหินวิญญาณระดับสูงสุดสี่ร้อยล้านล้านก้อนเอาไปกินก่อนละกัน..."

เขาลูบหัวสุนัขของเสี่ยวเฮยแล้วยื่นแหวนเก็บของเหล่านั้นให้

"โฮ่ว~"

เสี่ยวเฮยร้องด้วยความยินดีปากขยับกลืนกินภูเขาหินวิญญาณนับสิบลูกและถูกมันกลืนลงท้องทั้งหมด!

แต่คนรอบข้างที่เห็นภาพนี้ต่างตาค้างอีกครั้ง!

สี่ร้อยล้านล้านหินวิญญาณระดับสูงสุดเอามาให้สุนัขกิน?

ชิงจือรู้สึกสมองดังวิ้งๆราวกับหลงทิศหลงทาง

ดูเหมือนความเข้าใจที่ตนมีต่อนายท่านนั้นยังตื้นเขินเกินไป!

สี่ร้อยล้านล้านหินวิญญาณระดับสูงสุดแม้แต่กับเผ่าพันธุ์ใหญ่ๆก็นับเป็นทรัพย์สมบัติมหาศาล

แต่นายท่านของตนกลับให้สุนัขกินอย่างง่ายดายและ...

เดี๋ยวสิ!

เมื่อครู่ขอบเขตของเสี่ยวเฮยไม่ใช่แค่เพียงมหาเซียนขั้น3เท่านั้นหรือ?

ทำไมเพียงพริบตา...

มันกลับก้าวสู่ราชาเซียนขั้น6แล้ว?!

ชิงจือขยี้ตาแรงๆเพื่อยืนยันว่าไม่ได้ตาฝาดแล้วก็ถึงกับอึ้งค้าง

เพราะในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ...

ขอบเขตของมันก็ทะลวงขึ้นอีกครั้งถึงราชาเซียนขั้น7!

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งก้านธูปจากมหาเซียนพุ่งสู่ราชาเซียนขั้นสูง?

นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?!

แม้จะมองย้อนไปในยุคโบราณนางก็ไม่เคยได้ยินว่ามีสัตว์อสูรใดทำได้ถึงขั้นนี้!

ดูเหมือน...

ไม่เพียงนายท่านเท่านั้นแม้แต่สุนัขที่นายท่านเลี้ยงไว้มันก็มิใช่สุนัขธรรมดา!

ไม่นานหินวิญญาณก็หยุดพุ่งออกมา

ทุกคนตื่นตระหนกเมื่อพบว่าขอบเขตของเสี่ยวเฮยในตอนนี้...

ได้ก้าวสู่ขอบเขตกึ่งมหาจักรพรรดิแล้ว!

และในระหว่างการทะลวงขอบเขตมันไม่มีอุปสรรคใดๆแม้แต่น้อยมันเงียบเชียบแล้วก้าวข้ามขอบเขตเซียนไป!

หรือว่า...

เจ้าเสี่ยวเฮยที่ดูโง่งมในวันปกตินี้จะเป็นสัตว์เทพในตำนานอย่างนั้นหรือ?