104.สุสานเทพ!

ในขณะเดียวกัน

ใจกลางเมืองจักรพรรดิแห่งอาณาจักรโบราณเสินเฉวี่ย

"จนถึงตอนนี้เรื่องของเซียวหยุนมีร่องรอยอะไรบ้างหรือไม่?"

บนโถงใหญ่มหาจักรพรรดิเสินเฉวี่ยสีหน้าเคร่งขรึมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงต่ำต่อผู้คนด้านล่าง

"เรียนท่านบรรพบุรุษ..."

"พวกเราส่งคนไปค้นหายังพื้นที่ทะเลที่เรือวิญญาณซวนเย่ตกแต่จนถึงบัดนี้ยังไม่พบร่องรอยใดๆที่เกี่ยวข้องกับท่านเซียวหยุนเลย..."

ชายชราผู้หนึ่งในชุดคลุมขาวตอบอย่างระมัดระวัง

เขาหวาดกลัวว่าจะทำให้บรรพบุรุษแห่งอาณาจักรโบราณโกรธเคือง

เมื่อไม่กี่วันก่อนทีมคุ้มกันที่อาณาจักรโบราณเสินเฉวี่ยส่งไปรับเซียวหยุนจากดินแดนตะวันออกเพลิงวิญญาณของทุกคนดับลงในชั่วพริบตาไม่มีข้อยกเว้น!

ผู้คุ้มกันล้มตาย เรือวิญญาณตก

ไม่ต้องสงสัยเลยเซียวหยุนจะต้องถูกขุมอำนาจบางแห่ง หรือยอดฝีมือบางคนซุ่มโจมตี!

หรือบางทีขณะนี้เขาอาจตายไปแล้วในทะเลนั้นไร้ร่องรอยแม้แต่ซากศพ!

"สารเลว! ผู้ที่ทำให้หลี่เซียวกึ่งมหาจักรพรรดิผู้นี้ล้มตายได้ในทันทีต้องเป็นมหาจักรพรรดิจากเผ่าอื่นแน่!"

"เพียงเพราะเซียวหยุนโดดเด่นเกินไปในการประลองคัดเลือกจึงทำให้เผ่าอื่นมากมายจองเวร!"

"ครั้งนี้พวกมันกล้าบ้าคลั่งถึงเพียงนี้ถึงกับส่งมหาจักรพรรดิลงมือทำร้ายต่อเด็กหนุ่มเช่นนี้!"

มหาจักรพรรดิเสินเฉวี่ยโกรธเกรี้ยวใบหน้าบูดเบี้ยวคำรามราวสัตว์ร้าย

"หา! ให้ตามหาต่อไป!"

"ยอดอัจฉริยะเผ่ามนุษย์อย่างเซียวหยุนจะต้องไม่ตายเช่นนี้!"

"มีชีวิตต้องเห็นตัว ตายต้องเห็นศพ!"

"รับทราบ!"

"รับคำสั่งท่านบรรพบุรุษ!"

เมื่อคำสั่งของมหาจักรพรรดิเสินเฉวี่ยดังขึ้นร่างหลายร่างในโถงใหญ่รีบถอยออกไปอย่างรวดเร็วกระจายตัวออกค้นหา

เหลือเพียงมหาจักรพรรดิเทียนเยี่ยนผู้ปกครองอาณาจักรโบราณอยู่เคียงข้าง

"ท่านบรรพบุรุษข้าคิดว่า..."

"โอกาสที่เซียวหยุนจะยังมีชีวิตอยู่นั้นเกรงว่าจะน้อยนิด..."

มหาจักรพรรดิเทียนเยี่ยนขมวดคิ้วกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงต่ำ

วันนี้เหตุการณ์ในดินแดนทะเลไร้สิ้นสุดนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

เผ่ามังกรยกทัพออกมาทำลายวิหารเทียนจั้ง

มีมหาจักรพรรดิตกตายไม่น้อยกว่าสิบคนหากเซียวหยุนรอดชีวิตมาได้ก็อาจถูกคลื่นพลังนั้นซัดตายไร้หนทางรอด!

"น่ารังเกียจ! น่ารังเกียจ!"

"จักรพรรดิยมโลกคนที่สองของเผ่ามนุษย์จะต้องดับสูญเช่นนี้หรือ?"

"ไม่ว่าอย่างไรแม้เซียวหยุนจะตายไปแล้ว..."

"ข้าจะต้องสืบให้ได้ว่าเผ่าใดเป็นผู้ลงมือและจะไปเรียกร้องความยุติธรรมด้วยตัวเอง!"

แต่เมื่อเผชิญคำทัดทานของมหาจักรพรรดิเทียนเยี่ยน มหาจักรพรรดิเสินเฉวี่ยยังคงโกรธจัด

สำหรับเซียวหยุนเขามีความมั่นใจอย่างยิ่งเชื่อว่าเด็กหนุ่มผู้นี้จะต้องก้าวสู่ขอบเขตมหาจักรพรรดิได้!

หรือในอนาคตอาจเติบโตเป็นมหาจักรพรรดิขั้นสูงสุด...กลายเป็นยอดฝีมือสูงสุดคนที่สิบของเผ่ามนุษย์!

แต่บัดนี้...

ทุกอย่างอาจมลายหายไปเซียวหยุนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยว่ายังมีชีวิตหรือตาย!

"ท่านบรรพบุรุษหลังจากแปดหมื่นปีมิติลับในความว่างเปล่าที่สามได้เปิดออกอีกครั้ง"

"และครั้งนี้ประตูมิติที่ปรากฏมีมากถึงหลายแสนแห่งกระจายไปทั่วทั้งห้าดินแดนของทวีป..."

"ในเมื่อท่านรู้สึกหงุดหงิดทำไมไม่ตามข้าเข้าไปในมิติลับและสังหารเผ่าอื่นๆและแย่งชิงสมบัติเล่า?"

เมื่อเห็นว่าบรรพบุรุษอารมณ์ไม่มั่นคงมหาจักรพรรดิเทียนเยี่ยนจึงเสนอขึ้น

"มิติลับในความว่างเปล่าที่สาม...?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้นดวงตาของมหาจักรพรรดิเสินเฉวี่ยเป็นประกายครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง

ในบรรดามิติลับทั้งสิบแห่งความอันตรายและโอกาสมาคู่กัน

เคยมีมหาจักรพรรดิตกตายในนั้นและเคยมีผู้ฝึกตนธรรมดาได้สมบัติแล้วพุ่งทะยานสู่สวรรค์!

มิติลับที่สามนี้เปิดมาแล้วสิบเจ็ดครั้งในกาลเวลาอันยาวนาน

มันมีอีกชื่อหนึ่งว่า สุสานเทพหลิงหยวน

เป็นมรดกที่ทิ้งไว้จากการตกตายของเทพจากโลกภายนอก "เทพแท้หลิงหยวน" ซึ่งเต็มไปด้วยมรดกและสมบัติทั้งชีวิตของเทพผู้นั้น

แน่นอนว่าจนถึงทุกวันนี้ยังไม่มีผู้ใดได้ครอบครองมรดกของเทพที่แท้จริงส่วนใหญ่ได้เพียงโอกาสจากพื้นที่รอบนอกเท่านั้น

แต่ถึงกระนั้นทุกครั้งที่สุสานเทพหลิงหยวนเปิดออกก็ยังดึงดูดยอดฝีมือมากมายให้เข้าไป

"ดี ข้าจะตามเจ้าไปสำรวจมิติลับนี้"

หลังจากลังเลชั่วครู่มหาจักรพรรดิเสินเฉวี่ยตัดสินใจทันที

ในมิติลับนั้นมีสมบัติที่สามารถย้อนชีวิตให้กลับมาใหม่ได้หรือแม้แต่อาวุธจักรพรรดิขั้นสูงก็มีไม่น้อย

และบัดนี้เซียวหยุนหายตัวไปเขาคับแค้นใจต่อมหาจักรพรรดิเผ่าอื่นยิ่งนัก

ถึงไม่มีหลักฐานชัดเจนแต่เขามั่นใจในใจ

เรื่องนี้ต้องเป็นฝีมือของเผ่าอื่นแน่ๆ!

การเดินทางไปมิติลับครั้งนี้หากสามารถสังหารมหาจักรพรรดิเผ่าอื่นได้สักสองสามคนก็ยิ่งดี!

"ขอบคุณท่านบรรพบุรุษ!"

เมื่อเห็นดังนั้นมหาจักรพรรดิเทียนเยี่ยนดีใจจนตัวสั่นรีบคำนับขอบคุณ

ในบรรดามหาจักรพรรดิขั้นสูงสุดท่านบรรพบุรุษคือหนึ่งในผู้แข็งแกร่งที่สุด!

หากมีเขาคอยช่วยการเดินทางไปมิติลับครั้งนี้ต้องได้ผลลัพธ์ยิ่งใหญ่แน่!

---

อีกด้านหนึ่ง

พื้นที่รอบนอกของมิติลับที่สาม สุสานเทพหลิงหยวน

ต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้า ภูเขาสูงตระหง่าน

ความเข้มข้นของปราณวิญญาณในมิติลับนี้เกือบจะน่าสะพรึงกลัวหมอกควันเลือนรางปกคลุมฟ้าดินทำให้แยกทิศทางได้ยาก

ตูม!

เซียวหยุนนั่งขัดสมาธิเสียงกึกก้องดังจากในร่างของเขา

ขอบเขตรวมเป็นหนึ่ง!

โฮสต์: เซียวหยุน

เผ่าพันธุ์: ครึ่งเทพ/เผ่ามังกรเพลิงโบราณ (สายเลือดเทพ)

ขอบเขตการบ่มเพาะ: ขอบเขตรวมเป็นหนึ่งขั้น10 (ตำหนักศักดิ์สิทธิ์เก้าล้านลี้, ทะเลวิญญาณสิบล้านลี้)

พลังกาย: หนึ่งหมื่นหนึ่งพันพลังมังกร (เมื่อแปลงร่างเป็นเผ่ามังกรเพลิงโบราณ ได้รับการเพิ่มพลังสิบเท่า เป็นหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นพลังมังกร)

พลังวิญญาณ: เซียนขั้น9

ร่างกายที่หนึ่ง: ร่างเทพโกลาหล (เสียหายอย่างหนัก)

ร่างกายที่สอง: ร่างมังกรเพลิงโบราณ (สายเลือดบรรพบุรุษ)

วิชาบ่มเพาะ: วิชาหมิงเสินข่มนรก (วิชาระดับไม่รู้จัก,จุดดาวมืดหนึ่งร้อยสิบดวงในสภาวะร่างเทพยมโลกพลังดาวมืดเพิ่มขึ้นร้อยเท่า!)

วิชาวิญญาณ: ใบมีดวิญญาณ (ระดับเทพขั้นต่ำ,เพิ่มพลังวิญญาณสามสิบหกเท่า,เทียบเท่ามหาเซียนขั้น2)

พลังแห่งความโกลาหล: การสรรค์สร้าง (เสียหาย), ความตาย (เสียหาย)

พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งความโกลาหล: แสงแห่งความตาย (แสงพิเศษที่ก่อตัวจากพลังความตายสัมบูรณ์,เมื่อเนตรยมโลกจ้องมอง สรรพสิ่งมลายสิ้น!)

พลังศักดิ์สิทธิ์จากพรสวรรค์: เผาผลาญโลกา

"ฮูว..."

เซียวหยุนลืมตาขึ้นสายตากวาดมองข้อมูลบนหน้าต่างระบบอย่างคร่าวๆแล้วถอนหายใจยาว

"ในที่สุด...ก็ก้าวเข้าสู่ขอบเขตรวมเป็นหนึ่ง!"