102.การ “สั่งสอน” ของศูนย์หนึ่ง
102.การ “สั่งสอน” ของศูนย์หนึ่ง
“รับคำสั่งนายท่าน...”
เมื่อได้ยินคำสั่งจักรพรรดินีเซเรนก้มศีรษะคำนับอีกครั้งสีหน้ายังคงสงบนิ่งแต่ในดวงตาที่ว่างเปล่านั้นราวกับมีแววหม่นหมองวูบผ่าน
ไห่ คือแซ่ของราชวงศ์เผ่าเซเรน
แต่บัดนี้นางที่กลายเป็นทาสของผู้อื่นแท้จริงแล้วไม่มีสิทธิ์ใดๆที่จะใช้แซ่อันสูงส่งนี้อีกต่อไป
ข้าคือ “ศูนย์หนึ่ง”
ทาสที่สูญเสียทุกสิ่งใช้ชีวิตอยู่อย่างน่าสมเพชในโลกนี้...
ศูนย์หนึ่งคุกเข่าลงกับพื้นเมื่อความคิดสุดท้ายในใจวูบผ่าน
นางก็จมสู่ความเงียบงันราวความตาย
ไร้ความโศกเศร้า ไร้ความโกรธ ไร้ความยินดี ไร้ความทุกข์
นางโหยหาการปลดปล่อยด้วยความตายแต่ในขณะนี้แม้แต่สิทธิ์ในการตายก็ถูกพรากไปอย่างสิ้นเชิง!
“ตราทาสได้ฝังลงแล้วบัดนี้ข้าจะปลดผนึกของนางให้เจ้า”
เมื่อเห็นดังนั้นจักรพรรดิมังกรจู้ยินพยักหน้าเล็กน้อยยกฝ่ามือขวาขึ้นช้าๆทันใดนั้นโซ่ที่มัด “ศูนย์หนึ่ง” ไว้ก็สลายหายไป
รอยสัญลักษณ์สีดำบนร่างของนางก็ค่อยๆจางลงอย่างเงียบงัน
บูม!
ในชั่วพริบตาต่อมาพลังกดดันอันยิ่งใหญ่และกว้างขวางระเบิดออกกระจายไปทั่วทั้งมิติ
พลังของเทพเพลิงอันยิ่งใหญ่
ในขณะนี้แม้แต่ความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ก็ราวกับสั่นสะเทือนส่งเสียงครวญคราง
ถึงแม้นางจะได้รับบาดเจ็บสาหัสและพลังเหลือเพียงหนึ่งในสิบ
แต่ก็ยังคงอยู่เหนือมหาจักรพรรดิถึงขอบเขตที่ยากจะจินตนาการ!
ฟึ่บ!
ไม่นานพลังกดดันทั้งหมดถูกเก็บกลับ
ดวงตาสีฟ้าอ่อนของศูนย์หนึ่งมองไปยังจักรพรรดิมังกรจู้ยินส่วนลึกของสายตาเผยความแค้นและเกลียดชังเข้มข้น
ตลอดหลายยุคสมัยในสายตาของผู้คน...
สามจักรพรรดิมังกรนำโดยจักรพรรดิมังกรสายฟ้าทมิฬ ส่วนจักรพรรดิมังกรจู้ยินอยู่น้อยสุด
แต่ใครจะคิด...
จักรพรรดิมังกรจู้ยินผู้เงียบขรึมและมักอยู่เบื้องหลังคือผู้ที่มีวิธีการโหดร้ายที่สุดและพลังน่ากลัวที่สุดในสามจักรพรรดิมังกร
ต่อหน้านางนางไม่อาจแม้แต่ทำลายตัวเองได้พลังถูกผนึกในพริบตากลายเป็นนักโทษที่รอการเชือด!
“ทำไม? ในฐานะทาสเจ้ายังไม่ยอมรับหรือ?”
“หากไร้มารยาทเช่นนี้ต้องสั่งสอนให้หลาบจำ!”
เมื่อเห็นดังนั้นเซียวหยุนตะโกนด้วยน้ำเสียงเย็นชา
จากนั้นเขากระตุ้นพลังของตราทาสทำให้วิญญาณของนางราวกับถูกใบมีดนับหมื่นแทงพร้อมกันรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ไม่อาจทนได้!
“...กรี๊ดดด!!”
ความเจ็บปวดจากส่วนลึกของวิญญาณนี้น่ากลัวยิ่งกว่าความตายเป็นร้อยพันเท่า!
ถึงแม้ศูนย์หนึ่งจะเป็นยอดฝีมือในขอบเขตเทพเพลิงและมีจิตใจแข็งแกร่งน่าทึ่งก็ไม่อาจทนต่อการทรมานเช่นนี้ได้เลย
“นายท่าน...ศูนย์หนึ่งรู้ผิดแล้ว ขอร้อง...ขอร้อง...”
เพียงชั่วครู่อดีตจักรพรรดินีเซเรนผู้สูงส่งเกือบถึงขีดจำกัดของความพังทลายตัวขดอยู่บนพื้นร้องครวญต่อเซียวหยุนไม่หยุด
แต่เซียวหยุนราวกับไม่รู้สึกมองลงมาด้วยสายตาเฉยเมยดุจเทพเจ้าบนสวรรค์
การฝึกสัตว์ยังต้องตีด้วยแส้อย่างหนัก
ในเมื่อเป็นทาสก็ควรรู้ว่าความภักดีคืออะไรหน้าที่คืออะไร และกฎระเบียบคืออะไร!
หากไม่ทำเช่นนี้จะสั่งสอนได้อย่างไร?
เขาจะทำให้ศูนย์หนึ่งรู้ว่าสถานะของนางในตอนนี้คืออะไร
เขาจะบอกนางว่าทาสควรมีท่าทีของทาส
มิใช่ทำตามใจชอบ!
“นายท่านขอร้องท่าน...”
ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนใบหน้าของศูนย์หนึ่งมีเลือดซึม ร่างกายสั่นกระตุกจากความเจ็บปวดอันรุนแรง
ราวกับอีกชั่วขณะนางจะสลบไปและไม่อาจฟื้นคืน
แต่เซียวหยุนรู้ดี...
การลงโทษอันน่ากลัวจากตราทาสนี้จะไม่ทำให้ทาสตายจริง
และจิตใจจะยังคงตื่นตัวทั้งหมดความรู้สึกเจ็บปวดถูกเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่าเพื่อให้ถึงขั้นที่เรียกว่า...
อยากมีชีวิตก็ไม่ได้ อยากตายก็ไม่อาจ!
“หึ! วันนี้ให้เป็นเช่นนี้ไปก่อน”
“หากต่อไปยังกล้าเกินเลยการ ‘ลงโทษ’ นี้จะไม่ใช่เพียงแค่นี้!”
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงศูนย์หนึ่งกลายเป็นร่างเปื้อนเลือดนอนจมกองอย่างหมดสภาพ
เซียวหยุนถึงถอนพลังของตราทาสคืน
“ทาสศูนย์หนึ่งขอบคุณนายท่าน...”
เมื่อความเจ็บปวดสุดขีดจางลงศูนย์หนึ่งค่อยๆฟื้นสตินางลุกขึ้นอย่างยากลำบากคลานลงกราบต่อหน้าเซียวหยุน
ตอนนี้ในใจนางเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนกเข้มข้น
วิธีการลงโทษนี้โหดร้ายเกินไปทำให้ใจนางสั่นสะท้านไม่กล้ามีใจต่อต้านแม้เพียงเสี้ยว!
และเมื่อนึกถึง...
การทรมานเช่นนี้จะติดตามนางไปตลอดกาล
ความสิ้นหวังและความหวาดกลัวเกือบทำให้นางเสียสติ อยากตายทันที
แต่ด้วยผลของตราทาสนางไม่อาจทำได้เลย
เพียงต้องทนทุกข์ในความสิ้นหวังอันไร้ที่สิ้นสุดนี้...
จนถึงบัดนี้
ศูนย์หนึ่งถึงรู้ว่าการกระทำของนางในอดีตได้นำพาความหายนะเช่นไรมาสู่ตัวเอง!
นางเสียใจสุดๆ เจ็บปวดสุดๆ
แต่ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว...
“ฮึๆ ไม่คิดว่าท่านบรรพบุรุษมังกรจะมีวิธีการสั่งสอนทาสที่ไม่เหมือนใคร!”
จักรพรรดิมังกรจู้ยินเดินมาช้าๆกวาดสายตามองศูนย์หนึ่งที่ตัวสั่นขณะคุกเข่าอยู่ไม่กล้ามีใจต่อต้านอีกต่อไปแล้วยิ้มเบาๆ
หญิงผู้นี้หยิ่งยโสและดื้อรั้นแม้แต่ต่อหน้าเผ่ามังกรก็ไม่เคยหวาดกลัว
แต่ภายใต้การสั่งสอนของเซียวหยุนเพียงชั่วครู่นางกลายเป็นสุนัขที่ว่านอนสอนง่าย!
“ท่านจักรพรรดิมังกรชื่นชมเกินไป...”
เซียวหยุนยิ้มบางๆเห็นได้ชัดว่าพึงพอใจกับ “ของขวัญเล็กๆ” ที่สามจักรพรรดิมังกรมอบให้
“ท่านบรรพบุรุษมังกรทำไมไม่ตามเรากลับ...”
“เล่ยเมี่ยเจ้านั่นมาแล้ว!”
ทันใดนั้นจักรพรรดิมังกรสายฟ้าทมิฬยังไม่ทันพูดจบก็ถูกจักรพรรดิมังกรเพลิงโบราณขัดจังหวะ
“เจ้าวิหารสวรรค์หรือ?”
จักรพรรดิมังกรจู้ยินหันมองสายตาเผยแววหนักแน่น
“ท่านบรรพบุรุษมังกรวันนี้ขอจบเพียงเท่านี้”
“มีศูนย์หนึ่งปกป้องในดินแดนกลางนี้แทบไม่มีใครทำร้ายท่านได้”
หึ่งๆ!
ในทันใดเสียงก้องของมิติดังขึ้น
ก่อนที่เซียวหยุนจะตอบสามจักรพรรดิมังกรก็พากลับมาที่โรงเตี๊ยมที่เคยอยู่ก่อนหน้า
“สามจักรพรรดิมังกรมาดินแดนกลางนี้มีธุระอันใด?”
บนท้องฟ้าเสียงอันยิ่งใหญ่ดังก้องลงมาราวกับระฆังศักดิ์สิทธิ์สะเทือนไปทั่วทุกทิศ
ในพริบตาทำให้ผู้แข็งแกร่งทั้งหมดในอาณาจักรโบราณชางหลานใจสั่นมองไปยังจุดหนึ่งบนท้องฟ้า
เจ้าวิหารสวรรค์!
ผู้ที่มีพลังเพียงคำพูดเช่นนี้ได้มีเพียงตำนานของยุค “ควบคุมสวรรค์”... เจ้าวิหารสวรรค์!
เมื่อคิดถึงจุดนี้ผู้แข็งแกร่งมากมายใจสั่นสีหน้าเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรง
ซู่~
ในเวลาเดียวกันเซียวหยุนและคนอื่นๆก็ออกจากโรงเตี๊ยม มองไปยังแหล่งที่มาของเสียง
ที่นั่นแสงทองลอยเด่นแสงศักดิ์สิทธิ์ส่องสว่าง
ร่างเลือนรางยืนอยู่บนความว่างเปล่ารอบกายมีรัศมีศักดิ์สิทธิ์สานทอราวกับเทพเจ้ามาเยือนทำให้ผู้คนอยากก้มกราบ!