100.วิหารเทียนจั้งล่มสลาย!
100.วิหารเทียนจั้งล่มสลาย!
สองวันต่อมา
ที่ชายขอบของดินแดนกลาง อาณาจักรโบราณชางหลาน
ความโกลาหลและเสียงระเบิดในดินแดนทะเลไร้สิ้นสุดยังดำเนินต่อเนื่องเกือบครึ่งวันก่อนจะค่อยๆสงบลง
มหาสมุทรระเหยกลายเป็นไอฟ้าดินแตกสลาย
วิหารเทียนจั้งอันยิ่งใหญ่ถูกทำลายราบเป็นหน้ากลองและบนซากปรักหักพังนั้นมีฝนโลหิตเทกระจายท้องฟ้าส่งเสียงร่ำไห้!
นี่ไม่เพียงเป็นการตายของมหาจักรพรรดิเพียงคนเดียวแต่ยังหมายถึงการล่มสลายของขุมอำนาจระดับสูงสุด!
ในบรรดาแปดราชันของเผ่าเซเรน
สามคนตายตกในเหตุการณ์นี้อาวุธจักรพรรดิหักพัง!
จักรพรรดินีเซเรนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยมีเพียงโลหิตศักดิ์สิทธิ์ของนางหยดลงในทะเลทำให้สัตว์ทะเลในบริเวณนั้นเลื่อนขั้นสู่ระดับกึ่งมหาจักรพรรดิทันที
ส่วนผู้แข็งแกร่งอื่นๆในวิหารเทียนจั้ง...
ทั้งหมดตายตก!
ไม่มีผู้ใดรอดชีวิต!
เมื่อผู้แข็งแกร่งจากหลายฝ่ายได้เห็นฉากอันน่าสยดสยองนั้นด้วยตาตนเอง
ทุกคนสูดหายใจเย็นเยียบหัวใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
จากร่องรอยกลิ่นอายนับไม่ถ้วนที่หลงเหลืออยู่ในที่นั้นไม่ยากที่จะรู้ว่าผู้ทำลายวิหารเทียนจั้งคือเผ่ามังกรในดินแดนตะวันตกที่รักษาสถานะเป็นกลางมานานนับพันล้านปี?!
ข่าวนี้ทำให้ทั้งทวีปสั่นสะเทือน!
ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนตกตะลึงจนแทบเสียสติบางคนถึงกับสงสัยว่าตนเองเห็นภาพลวงตา!
เผ่ามังกรละทิ้งสถานะเป็นกลางของตนงั้นหรือ?
และการลงมือครั้งแรกกลับใช้พลังทำลายขุมอำนาจสูงสุดแห่งหนึ่งทำให้เผ่าเซเรนบาดเจ็บสาหัสไม่สามารถยืนหยัดเป็นเผ่าพันธุ์สูงสุดได้อีกต่อไป!
“หรือว่าจักรพรรดินีเซเรนตายแล้วนางคือกึ่งเทพนี่เป็นไปได้อย่างไร...”
“สามจักรพรรดิมังกรโบราณลงมือเองวิหารเทียนจั้งทำอะไรให้เผ่ามังกรทั้งเผ่าโกรธเกรี้ยวถึงเพียงนี้?”
“ฮ่าๆ! สะใจข้าดูหมิ่นเผ่าเซเรนมานานแล้วการกระทำของเผ่ามังกรครั้งนี้ช่างน่าตื่นเต้นยิ่ง!”
“ไม่ว่าอย่างไรวิหารเทียนจั้งถูกกำจัดและเผ่าเซเรนต้องเสื่อมถอยลงอย่างมาก...”
...
ทั่วทั้งทวีปผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนพูดคุยกันอย่างคึกคักตื่นตะลึงในความแข็งแกร่งของเผ่ามังกร
วิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ของเผ่าเซเรนที่สืบทอดมานานนับสิบล้านปี
บัดนี้กลับถูกลบเลือนในชั่วข้ามคืน...
นี่ยากจะเชื่อได้จริงๆ!
“ชิงจือวิหารเทียนจั้งล่มสลายแล้ว?”
“หรือว่าเผ่ามังกรลงมือครั้งใหญ่เพราะข้าถูกลอบโจมตี?”
ในขณะนั้นที่เมืองโบราณแห่งหนึ่งบริเวณชายแดนของอาณาจักรโบราณชางหลาน
เซียวหยุน,ชิงจือ,และตี้เจวี๋ยเทียนนั่งอยู่ในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง เมื่อได้ยินการสนทนาของผู้คน
ทั้งสามอดแสดงสีหน้าประหลาดใจไม่ได้
วิหารเทียนจั้งถูกเผ่ามังกรทำลาย?
ทันใดนั้นเซียวหยุนหันไปถามชิงจือที่อยู่ข้างๆเมื่อได้ยินข่าวนี้หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความสะใจเล็กน้อย
ทำลายได้ดี!
ไอ้พวกนี้เกือบทำให้เขาต้องเดินผ่านประตูยมโลกมาแล้ว!
เสียดายที่เขาไม่ได้ลงมือทำลายด้วยตัวเอง!
“ฮ่าๆ...”
ถึงกระนั้นเซียวหยุนก็อดรู้สึกดีใจไม่ได้ยกถ้วยสุราขึ้นดื่ม
หลังจากเขาถูกลอบโจมตีเผ่ามังกรก็ลงมือทันทีทำลายวิหารเทียนจั้ง
มีความเป็นไปได้สูงมากว่าเป็นเพราะเขา!
ถึงเขาจะไม่ใช่บรรพบุรุษมังกรตัวจริงแต่ตอนนี้สามจักรพรรดิมังกรยอมรับในตัวตนของเขาแล้ว
และด้วยความสำคัญที่เผ่ามังกรให้กับ “บรรพบุรุษมังกร” การกระทำอันน่าสะพรึงกลัวนี้ก็ดูไม่น่าแปลกใจนัก!
“ท่านบรรพบุรุษมังกรแดนสวรรค์ตี้หลงส่งข่าวมา...”
“การทำลายวิหารเทียนจั้งเป็นเพราะต้องการแก้แค้นให้ท่านจริงๆ!”
“นอกจากนี้สามท่านจักรพรรดิมังกรและท่านราชันมังกรเหยียนจิ้นได้มาถึงดินแดนกลางแล้วและเตรียม ‘ของขวัญเล็กๆ’ ไว้ให้ท่าน”
ยังไม่ทันที่ชิงจือจะตอบเสียงของกู่หลานก็ดังขึ้นในใจของเซียวหยุนขจัดความสงสัยให้เขา
“ของขวัญเล็กๆ?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเซียวหยุนงุนงงรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับ “ของขวัญเล็กๆ” ที่กู่หลานพูดถึง
สามจักรพรรดิมังกรมาด้วยกัน!
ของขวัญชิ้นนี้คงมีมูลค่าไม่ธรรมดา!
หึ่ง...
ในวินาทีต่อมาเขายังไม่ทันวางถ้วยสุราลง
ก็ได้ยินเสียงก้องดังขึ้นจากนั้นพื้นที่ที่ทั้งสามอยู่เปลี่ยนแปลงไปในพริบตา
โดยไม่รู้ตัวเซียวหยุนไม่ได้อยู่ในโรงเตี๊ยมนั้นอีกต่อไป
แต่มาปรากฏบนที่ราบแห่งหนึ่ง ลมพัดโชย ต้นไม้เขียวขจี ดอกไม้หอมฟุ้ง ราวกับแดนสวรรค์บนโลกมนุษย์
“ข้าทั้งหลายขอคารวะท่านบรรพบุรุษมังกร!”
ด้านหน้าของเซียวหยุนสามจักรพรรดิมังกรแปลงร่างเป็นมนุษย์และโค้งคำนับด้วยท่าทีนอบน้อม
“สามท่านจักรพรรดิมังกร ไม่ต้องมากพิธี ไม่ต้องมากพิธี!”
เมื่อเห็นภาพนี้เซียวหยุนใจเต้นแรงรีบก้าวไปข้างหน้าประคองสามจักรพรรดิมังกรให้ลุกขึ้น
ทุกสิ่งที่เผ่ามังกรทำให้เขาเขาจะจดจำไว้ในใจ
ตอนนี้เขาติดหนี้บุญคุณเผ่ามังกรอย่างมหาศาล!
หากมีโอกาสในอนาคตเขาจะต้องตอบแทนอย่างเต็มที่!
“ฮ่าๆ ท่านบรรพบุรุษมังกรท่านคือผู้ยิ่งใหญ่ของเผ่ามังกร ข้าทั้งหลายย่อมต้องคำนับ”
เมื่อเห็นการกระทำของเซียวหยุนจักรพรรดิมังกรจู้ยินยิ้มเต็มใบหน้าไม่มีร่องรอยของความน่าสะพรึงกลัวเหมือนก่อนหน้า
ราวกับเป็นเพียงชายชราธรรมดาใจดีและเป็นมิตร
จักรพรรดิมังกรอีกสองท่านก็ยิ้มอย่างอบอุ่นเช่นกันปราศจากความเข้มงวดและเย็นชาที่แสดงในวิหารเทียนจั้ง
“ท่านบรรพบุรุษมังกรท่านคือท่านบรรพบุรุษมังกรจริงๆ หรือ?!”
“ท่านบรรพบุรุษพาข้าไปด้วย! ข้าตี้จิ้นยินดีเป็นผู้พิทักษ์คนแรกของท่านรับใช้ท่านตลอดชีวิตยอมตายเพื่อท่าน!”
ทันใดนั้นเซียวหยุนรู้สึกขาขวาถูกกอดแน่น
เขาก้มลงมองเห็นชายหนุ่มผมแดงคุกเข่าอยู่บนพื้นกอดขาเขาแน่นน้ำตาไหลพรากเสียงร้องขอไม่หยุด
ราวกับ... “แฟนคลับคลั่งไคล้” จากดาวสีน้ำเงิน
“ตี้จิ้นเจ้าเด็กน้อยรีบปล่อยท่านบรรพบุรุษมังกร!”
“เจ้ามังกรรุ่นหลังกล้าไร้มารยาทต่อหน้าท่านยังไม่รีบไสหัวไป!”
เมื่อเห็นภาพนี้จักรพรรดิมังกรเพลิงโบราณตะโกนดังลากราชันมังกรเหยียนจิ้นโยนไปไกลสีหน้าเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน
ราชันมังกรเหยียนจิ้นคือบุตรชายคนโตของเขา
และยังเป็น “คนที่คลั่งไคล้” อันดับต้นๆของบรรพบุรุษมังกรในเผ่ามังกรเมื่อได้เห็นตัวจริงของท่านบรรพบุรุษมังกรที่กลับชาติมาเกิดเขาก็เสียสติไปโดยสิ้นเชิง!
ภาพนี้ทำให้เขารู้สึกอับอายอดด่ากราดในใจไม่ได้:เจ้าเด็กบ้า!
“ข้า...ข้าไม่สน!”
ในตอนนั้นราชันมังกรเหยียนจิ้นที่ถูกโยนไปข้างๆราวกับสูญเสียวิญญาณพูดพึมพำไม่หยุด
“ท่านบรรพบุรุษมังกรข้าจะยอมเป็นสุนัขให้ท่าน!”
“ท่านดู...สุนัขขาวดำตัวนั้นดูโง่เง่าแค่ไหนท่านดูข้าสิข้าฉลาดกว่านั้นมาก! โว๊ฟ โว๊ฟ!”
ท้ายที่สุดเขายังพยายาม “ใส่ร้าย” เสี่ยวเฮยขาโก่งลงพื้น ส่งเสียงเห่าประจบ
“...”
เมื่อเห็นภาพนี้เสี่ยวเฮยถึงกับตาค้าง
มองราชันมังกรเหยียนจิ้นที่น้ำลายไหลดูเหมือนหมามากกว่าหมาเสียอีกมันรู้สึกราวกับถูกดูหมิ่นอย่างรุนแรง
“พรวด!”
เซียวหยุนกลั้นหัวเราะไม่อยู่มุมปากกระตุกเกือบกลั้นจนเจ็บตัว
ราชันมังกรผู้นี้ช่างแปลกประหลาดจริงๆ