82.การป้องกันไร้เทียมทาน
82.การป้องกันไร้เทียมทาน
ตูม!
ในวินาทีต่อมาเสียงราวฟ้าถล่มดังก้อง!
ในความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขตดวงดาวมืดมิดอันเลือนรางเปล่งแสงวูบวาบกระตุ้นแสงสีดำสนิทอันไร้สิ้นสุด!
ฟ้าดินในขณะนั้นมืดมิดถึงขีดสุด!
เงาร่างยักษ์ที่ประกอบจากแผนผังดารานับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่ายืนตระหง่านหลังเซียวหยุนราวกับค้ำจุนโลกนับไม่ถ้วน!
ในแผนผังดาราอันมืดสลัวนั้นมีเพียงดวงดาวมืดมิดดวงเดียวที่ส่องแสง!
มันเปล่งประกายอยู่ที่ศูนย์กลางของดวงตาขวาของเทพยักษ์ราวกับดวงดาวแห่งความมืดนิรันดร์ดำรงอยู่นับตั้งแต่ยุคโบราณ
และในขณะนี้...
แรงกดดัน!
แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวได้ครอบคลุมทั่วทั้งโลกจำลองในทันทีทำให้ผู้ชมทั้งหลายรู้สึกถึงความเล็กจ้อยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!
ราวกับเทพยักษ์นั้นครอบครองโชคชะตาของทุกโลก!
ดุจราชาเทพยืนหยัดเหนือเก้าสวรรค์!
“นี่...”
โดยเฉพาะตี้เจวี๋ยเทียนที่อยู่ใกล้เซียวหยุนที่สุดในขณะนี้
เมื่อเห็นเงายักษ์อันยิ่งใหญ่เขาจิตใจสั่นสะท้านความหวาดกลัวที่ยากจะระงับผุดขึ้นในใจ
นั่นคือความหวาดกลัวจากสัญชาตญาณ!
แม้เขาจะมีสายเลือดบรรพบุรุษเป็นหนึ่งในสายเลือดสูงส่งที่สุดของเผ่ามังกรในยุคนี้ก็ยังอดใจสั่นไม่ได้ไม่อาจสงบลง!
“เป็นไปไม่ได้...”
ตี้เจวี๋ยเทียนตะโกนในใจเขาคือบุตรของจักรพรรดิมังกร อัจฉริยะสูงสุดในยุคนี้!
จะหวาดกลัวต่อมนุษย์คนหนึ่งได้อย่างไร?
“โฮก!!”
ในทันใดนั้นตี้เจวี๋ยเทียนคำรามต่ำสายฟ้าสีม่วงวนเวียนรอบกายเขากลายร่างเป็นมังกรแท้ขนาดใหญ่ยาวหลายแสนจั้ง!
นี่คือร่างมังกรที่แท้จริงของเขา!
“เซียวหยุนเจ้าไม่สามารถเอาชนะข้าได้!”
มังกรสายฟ้าคำรามลั่นแสงสายฟ้าพลุ่งพล่านทั่วร่าวมังกรสายฟ้าสีม่วงแต่ละตัวคมกริบราวกระบี่!
เขาขยับร่างเพียงเล็กน้อยก็ก่อพายุฉีกมิติรอบข้างให้แตกสลาย!
ในขณะนี้ตี้เจวี๋ยเทียนราวกับเป็นตัวแทนของพลังสวรรค์!
ดุจเทพมังกรโบราณที่ควบคุมทัณฑ์สวรรค์!
“ถอยไป!”
พายุอันบ้าคลั่งกวาดไปไกลนับล้านลี้ผู้ชมทั้งหลายถูกพัดกระเด็นออกไปใบหน้าซีดเผือดด้วยความตื่นตระหนก
ร่างแท้ของเผ่ามังกร!
ตี้เจวี๋ยเทียนที่กลายเป็นร่างมังกรในขณะนี้แสดงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แท้จริงออกมาแล้ว!
มังกรสายฟ้าปะทะเทพยักษ์?
ผู้ชมทั้งหลายตื่นเต้นสุดๆจ้องมองทุกเหตุการณ์ในสนามรบอย่างไม่ละสายตา!
การต่อสู้ของสองอัจฉริยะสูงสุดในวันนี้จะต้องถูกบันทึกในประวัติศาสตร์แพร่สะพัดไปทั่วทั้งทวีป!
...
“เด็กมนุษย์ผู้นี้มีฝีมืออยู่บ้าง...”
“แต่เหตุใดข้าถึงรู้สึกถึงกลิ่นอายสายเลือดที่คุ้นเคยจากร่างของเขา?”
ในขณะเดียวกัน ณ แดนสวรรค์ตี้หลง
จักรพรรดิมังกรเพลิงโบราณที่อาบอยู่ในเปลวเพลิงจ้องมองกระดานแสงแม้จะประหลาดใจในพลังของเงายักษ์นั้นแต่ที่มากกว่านั้น...
คือการสัมผัสถึงกลิ่นอายสายเลือดอันเข้มข้นยิ่งจากร่างของเซียวหยุนกระทั่งเหนือกว่าสายเลือดของเขาเอง!
“เจ้าเด็กนี่...”
จักรพรรดิมังกรเพลิงโบราณดวงตาเปล่งประกายปรากฏแววสงสัย
แต่ไม่นานเขาก็ส่ายหัวเล็กน้อย
เผ่ามังกรเพลิงโบราณที่มีสายเลือดใกล้เคียงบรรพบุรุษที่สุดในตอนนี้มีเพียงเขาเท่านั้น
มนุษย์ตัวเล็กๆจะมีสายเลือดที่เหนือกว่าตนได้อย่างไร!
“สายฟ้าทมิฬบุตรของเจ้าดูเหมือนจะแพ้แล้ว”
ในขณะนั้นชายชราผมขาวที่รายล้อมด้วยหมอกดำกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาเปี่ยมด้วยความเยาะเย้ย
“หึ!”
“จักรพรรดิมังกรจู้หยินเจ้ามนุษย์นั่นแค่แสร้งหลอกลวงเท่านั้น!”
“บุตรของข้าตี้เจวี๋ยเทียนจะไม่มีวันพ่ายแพ้!”
เมื่อได้ยินคำพูดของชายชราจักรพรรดิมังกรสายฟ้าทมิฬแค่นเสียงทันที
ตี้เจวี๋ยเทียนเป็นบุตรชายคนเล็กสุดของเขาได้รับการฝึกฝนจากเขาตั้งแต่เด็กและเขาทุ่มเททุกความสามารถในการบ่มเพาะจะพ่ายแพ้ให้แก่อัจฉริยะเผ่ามนุษย์ได้อย่างไร?
ในสายตาของเขาในยุคนี้ไม่มีอัจฉริยะใดเทียบเคียงบุตรของเขาได้!
“เฮอะ...”
“เจ้าก็จ้องดูให้ดีแล้วกัน...”
เมื่อเห็นดังนั้นจักรพรรดิมังกรจู้ยินยิ้มบาง
เขาไม่ได้พูดอะไรต่อแต่จับจ้องกระดานแสงด้วยความสนใจ
...
ในขณะนี้การต่อสู้ถึงจุดเดือดแล้ว
ตูม!
สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ราวมหาสมุทรระดมโจมตีลงบนเทพยักษ์อย่างบ้าคลั่งแต่ไม่อาจทำให้มันสั่นคลอนได้แม้แต่น้อย!
ถึงมันจะเป็นเพียงเงาเลือนรางแต่แข็งแกร่งน่ากลัว!
แสงสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวที่โจมตีลงบนร่างของมันไม่อาจก่อให้เกิดแม้ระลอกเล็กๆ!
“เป็นไปไม่ได้!”
เมื่อเห็นภาพนี้ตี้เจวี๋ยเทียนอดไม่ได้ที่จะคำรามในใจ
สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์ที่เขาภาคมั่นใจไม่อาจเจาะทะลวงการป้องกันของเงายักษ์นี้ได้เลยหรือ?!
ต้องรู้ว่า...
เซียนขั้นสูงทั่วไปยังถูกเขาทำลายในพริบตา!
และการโจมตีอันน่ากลัวในตอนนี้แม้แต่มหาเซียนยังไม่กล้าปะทะโดยตรง!
แต่...
เซียวหยุนในตอนนี้เพียงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมปล่อยให้เขาระดมโจมตีอย่างบ้าคลั่งแต่แม้ชายเสื้อของเขาก็ยังไม่เสียหาย!
“ไม่...จงพ่ายแพ้!!”
ความรู้สึกพ่ายแพ้อย่างหนักหน่วงครอบงำจิตใจตี้เจวี๋ยเทียนดวงตาแดงก่ำคำรามลั่นกระตุ้นพลังสูงสุดของเขา!
ในทันใดนั้นพลังอันยิ่งใหญ่ไร้ขอบเขตพวยพุ่งออกมา!
“ตูม!”
สายฟ้าคำรามดังสนั่นจนหูหนวก!
มิติพังทลายลงทันทีแสงสายฟ้ากลายเป็นเสาแสงสายฟ้าขนาดใหญ่ที่ทะลวงฟ้าดินพุ่งเข้าชนยักษ์อย่างรุนแรง!
ท่ามกลางเสียงคำรามมังกรสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาย้อมมิติที่แตกสลายให้กลายเป็นสีเงินเจิดจ้า!
“ฮ่าๆ!”
“เซียวหยุน ตายเสีย!”
ตี้เจวี๋ยเทียนราวกับคนเสียสติเขาในตอนนี้ไม่สนใจปกปิดพลังอีกต่อไป!
พลังทั้งหมดถูกปลดปล่อยอย่างเต็มที่สาบานว่าจะทำลายร่างของเซียวหยุนและคว้าชัยชนะในศึกนี้!
ให้ทุกสรรพชีวิตที่จับตามองรู้ว่า...
เขาตี้เจวี๋ยเทียนไร้เทียมทาน!
เกิดมาเพื่อบดขยี้ทุกสิ่งในฐานะอัจฉริยะสูงสุด!
“เซียวหยุนเหตุใดเขายังไม่ออกมือ?”
ผู้ชมทั้งหลายเมื่อเห็นดังนี้ต่างรู้สึกสงสัยในใจ
ตั้งแต่เงายักษ์ปรากฏขึ้นเซียวหยุนไม่เคยขยับแม้แต่ก้าวเดียวปล่อยให้ตี้เจวี๋ยเทียนโจมตีอย่างไรก็ตามเขายังคงยิ่งใหญ่ดุจขุนเขาไม่อาจสั่นคลอน!
แต่...
เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีอันไร้การยั้งมือของตี้เจวี๋ยเทียน เขายังคงนิ่งเฉยดวงตาสงบและเยือกเย็น
ราวกับในสายตาของเขาอีกฝ่ายเป็นเพียงมดตัวน้อยที่ไม่คู่ควร!
ตูม!
ในวินาทีต่อมาเสาแสงสายฟ้าเจิดจ้าตกลงมา!
ในสายตาตื่นตระหนกของผู้ชมทั้งหลายมันพุ่งเข้าชนยักษ์อย่างรุนแรง!
ทว่า...
หลังจากเสียงระเบิดอันรุนแรง
เสาแสงสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวนั้นราวกับโคลนที่จมหายลงในมหาสมุทรไม่อาจก่อให้เกิดแม้ระลอกเล็กๆ!
ราวกับที่แสงสายฟ้าตกลงนั้นเป็นนิรันดร์เป็นหุบเหวลึกที่ไม่อาจแตะต้อง!
“...”
ในทันใดนั้นทุกทิศเงียบสงัด
ทุกผู้ที่จับตามองศึกนี้ตาเบิกกว้างแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง!
ไร้ผล!
ยังคงไร้ผล!
ถึงตี้เจวี๋ยเทียนจะทุ่มสุดตัวก็ไม่อาจทำอะไรยักษ์ได้เลย!