66.การจำลองสุดบ้าคลั่ง

“ตรวจพบว่าเป้าหมายในการจำลองตายแล้วการต่อสู้จำลองครั้งนี้สิ้นสุดลง!”

ในชั่วขณะต่อมาเมื่อจอมมารเสวี่ยไห่สลายไปอย่างสมบูรณ์

โลกทั้งใบราวกับเริ่มย้อนเวลาภายในพริบตาทุกสิ่งก็กลับคืนสู่สภาพสมบูรณ์ราวกับไม่เคยเสียหาย!

ราวกับว่าการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่ก่อนหน้านี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!

“หึ่ง...”

มังกรแท้สีแดงทองอันยิ่งใหญ่ค่อยๆหดเล็กลงสุดท้ายกลายร่างกลับเป็นมนุษย์ยืนอยู่บนที่ราบแห่งเดิม

“เผาผลาญโลกาในสภาพร่างมังกรช่างน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด...”

“เพียงหนึ่งการโจมตีก็สามารถสังหารจอมมารเสวี่ยไห่ได้ในพริบตา!”

เซียวหยุนพึมพำในใจรู้สึกทึ่งในพลังอันน่าเกรงขามของเผาผลาญโลกา

เซียนขั้น 4 ต่อหน้าพลังนี้ไม่มีแม้แต่โอกาสจะต่อต้าน!

ในสภาพร่างมังกรแม้ไม่พึ่งพากระบี่เก้าสวรรค์และสมบัติศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองความแข็งแกร่งของเขาก็อาจเทียบได้กับเซียนขั้น 6 หรือแม้แต่ขั้น 7!

“ควรใช้ร่างมนุษย์ในการต่อสู้ให้มากที่สุด...”

“ร่างมังกรแท้คือหนึ่งในความลับยิ่งใหญ่ของข้าหากไม่จำเป็นจริงๆไม่ควรเผยออกมาโดยง่าย!”

เขาพึมพำในใจก่อนที่เซียวหยุนจะเลือกเริ่มการจำลองการต่อสู้อีกครั้ง

เขาต้องการควบคุมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองให้ชำนาญในเบื้องต้นและฝึกฝนเจตนาดาบและเจตนาหอกให้ถึงขั้น 9!

“ฮ่าๆ...มนุษย์งั้นรึ?!”

เป้าหมายในการจำลองครั้งนี้คือยอดฝีมือจากเผ่าพันธุ์อื่นร่างกายปกคลุมด้วยเกล็ดมีเขาคู่บนศีรษะใบหน้าดูดุร้าย!

ยอดฝีมือจากเผ่าเซเรน เซียนปี้สุ่ย!

ยอดฝีมือชั้นนำในหมู่เซียนขั้น 2 เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะเป็นคู่ต่อสู้ในการฝึกฝนของเซียวหยุนในตอนนี้!

“ตู้ม!”

ครั้งนี้ไม่มีคำพูดใดๆให้เสียเวลา

เซียวหยุนถือดาบตัดมิติพุ่งตรงไปยังคู่ต่อสู้ด้วยความรวดเร็ว!

ปราณดาบพุ่งทะยานฉีกมิติให้แตกสลาย!

การต่อสู้ในโลกจำลองนี้...เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง!

...

เจ็ดวันต่อมา

ที่หน้าห้องทดสอบลับของวิหารเทียนซวน

“ตู้ม...”

ทันใดนั้นมิติถูกฉีกขาดออก

เจี้ยนกุ่ยก้าวออกมาจากมิติถือหยกชิ้นหนึ่งในมือใบหน้าเผยรอยยิ้มยินดี

“ศิษย์รักอาจารย์นำของดีมาให้เจ้าแล้ว!”

“ยังไม่รีบออกมาต้อนรับอีก”

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำแต่แฝงด้วยความยินดีที่ซ่อนไว้ไม่อยู่

ไม่นาน

ประตูห้องทดสอบลับค่อยๆเปิดออกเซียวหยุนก้าวออกมา

เมื่อเห็นเซียวหยุนเจี้ยนกุ่ยเผยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อยที่ยากจะสังเกตเห็น

แม้ว่าภายนอกพลังการบ่มเพาะของเซียวหยุนจะไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก

แต่เจี้ยนกุ่ยสัมผัสได้ถึงการเพิ่มขึ้นของความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวของเขา!

“เจ้า...”

“เจตนาดาบขั้น 9 เจตนาหอกขั้น 9?!”

ในทันใดเจี้ยนกุ่ยก้าวไปข้างหน้าไม่รอให้เซียวหยุนพูดเขาถามด้วยสีหน้าตื่นตะลึง!

“ศิษย์คารวะอาจารย์ ฮ่าๆ...แค่โชคดีฝ่าทะลุได้เท่านั้น”

เซียวหยุนยิ้มกว้างพูดด้วยความถ่อมตัว

ตลอดเจ็ดวันเขาดื่มด่ำอยู่ในสนามฝึกซ้อมเทียนจ้งอย่างสมบูรณ์

ผ่านการต่อสู้จำลองถึง 3,470 ครั้ง!

ในจำนวนนั้น ชนะถึง 3,460 ครั้ง และพ่ายแพ้เพียง 10 ครั้ง!

คู่ต่อสู้ที่ทำให้เขาพ่ายแพ้ทั้งสิบครั้งล้วนเป็นยอดฝีมือระดับเซียนขั้น 8 ขึ้นไป!

ผ่านการต่อสู้เจ็ดวันนี้เซียวหยุนเข้าใจถึงขีดจำกัดความแข็งแกร่งของตัวเองในปัจจุบัน!

ในสภาพร่างมนุษย์ปกติหากไม่ใช้กระบี่เก้าสวรรค์และสมบัติศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง

ความแข็งแกร่งของเขาจะเทียบเท่ากึ่งเซียนยังห่างจากเซียนที่แท้จริงอยู่บ้าง

เมื่อใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองเขาสามารถเทียบเคียงเซียนขั้น 4 ทั่วไปแต่ไม่รวมถึงยอดฝีมืออย่างจอมมารเสวี่ยไห่!

เมื่อใช้กระบี่เก้าสวรรค์ต่อสู้เขาสามารถเทียบเคียงเซียนขั้น 5 ได้อย่างสูสีและหากคู่ต่อสู้ประมาทแม้แต่เซียนระดับสูงสุดก็สามารถสังหารได้!

ทั้งนี้เพราะพลังจากแนวคิดตัดหนึ่งเปอร์เซ็นต์

เมื่อสัมผัสกับคมกระบี่เก้าสวรรค์ต่อให้เป็นกึ่งมหาจักรพรรดิหรือแม้แต่มหาจักรพรรดิก็ต้องได้รับบาดเจ็บสาหัส!

บาดแผลที่ยังไม่หายบนอกของอาจารย์ของเขาคือหลักฐานที่ดีที่สุด!

สุดท้ายในสภาพร่างมังกร

การโจมตีเผาผลาญโลกาสามารถสังหารเซียนขั้น 7 ได้ในพริบตาแม้แต่เซียนขั้น 8 หากไม่ทันตั้งตัวก็อาจได้รับบาดเจ็บใกล้ตาย!

แม้ใช้เพียงพลังกายและพลังเพลิงมังกรก็สามารถต่อสู้กับเซียนขั้น 3 ได้อย่างสูสีแข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อ!

และทั้งหมดนี้เป็นเพียงขีดจำกัดความแข็งแกร่งของเซียวหยุนในขอบเขตแปลงวิญญาณ...

หากวันหน้าเขาฝ่าทะลวงสู่ขอบเขตตำหนักศักดิ์สิทธิ์และสร้างตำหนักศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปหมื่นเท่า!

จะแข็งแกร่งถึงระดับใด?

ถึงตอนนั้นเกรงว่าไม่มีใครใต้ขอบเขตมหาเซียนจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้!

“ว่าแต่ท่านอาจารย์บาดแผลของท่าน?”

เซียวหยุนมองบาดแผลที่ยังไม่หายบนอกของเจี้ยนกุ่ยถามด้วยความกังวล

“ไม่เป็นไร!”

“ยิ่งไปกว่านั้นบาดแผลจากกระบี่บรรพบุรุษไม่มีใครรักษาให้หายสนิทได้!”

เจี้ยนกุ่ยยิ้มอย่างไม่ใส่ใจเมื่อได้ยินคำถาม

เมื่อล้านปีก่อนจักรพรรดิกระบี่เฉินม่อใช้กระบี่เก้าสวรรค์ทำร้ายยอดฝีมือเผ่าซากศพ “จักรพรรดิอมตะกุยตี้” จนบาดเจ็บสาหัสจนถึงทุกวันนี้...

จักรพรรดิอมตะกุยตี้ยังคงบาดเจ็บไม่หาย!

โชคดีที่ศิษย์ของเขายังมีพลังการบ่มเพาะไม่สูงนักมิฉะนั้น ด้วยกระบี่เมื่อวันก่อนต่อให้เขาเป็นกึ่งมหาจักรพรรดิขั้น 9 ก็คงบาดเจ็บสาหัส!

บาดแผลนี้ถึงไม่หายแต่ก็เป็นเพียงแผลเล็กน้อยไม่กระทบต่อความแข็งแกร่งของเขาเลย!

ทันใดนั้นดวงตาของเจี้ยนกุ่ยเป็นประกายมองเซียวหยุนด้วยความยินดี

“อายุยังไม่ถึงหกสิบปี แต่เจตนาสามประการล้วนถึงขั้น 9...”

“ศิษย์รักเจ้ารู้หรือไม่ว่านี่หมายความว่าอย่างไร?!”

“หืม?”

เซียวหยุนตอบด้วยความสงสัยเล็กน้อย

เจี้ยนกุ่ยมองด้วยสายตาเป็นประกาย:

“พรสวรรค์และความเข้าใจของเจ้าเกินกว่าที่อาจารย์คาดคิดไว้อย่างสิ้นเชิง!”

“อาจารย์ถึงกับสงสัยว่าเจ้าเป็นบุตรนอกสมรสของเต๋าสวรรค์ในทวีปเทียนหยวนมิฉะนั้นจะเป็นอัจฉริยะได้ถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!”

เขายิ้มขมขื่นเล็กน้อยก่อนกล่าวต่อ:

“เมื่อเทียบกับเจ้าพรสวรรค์ของอาจารย์สมัยนั้นเหมือนแสงหิ่งห้อยเมื่อเทียบกับจันทร์กระจ่าง!”

“แทบไม่นับว่าเป็นอะไรเลย!”

“เฮ้อ ยุคสมัยนี้เป็นของคนหนุ่มอย่างเจ้าแล้ว...”

เจี้ยนกุ่ยส่ายหัวถอนหายใจด้วยความรู้สึก

สมัยที่เขาอายุเท่าเซียวหยุนเขาเพิ่งฝึกเจตนากระบี่ถึงขั้น 8 ได้อย่างยากลำบาก

ถึงพลังการบ่มเพาะของเขาจะสูงกว่ามากแต่หากเปรียบเทียบความแข็งแกร่งที่แท้จริงเขายังห่างชั้นจากเซียวหยุน!

ด้วยพลังขอบเขตแปลงวิญญาณกลิ่นอายของเขาสามารถเทียบเคียงยอดฝีมือระดับจักรพรรดิได้!

อาศัยกระบี่เก้าสวรรค์ยังทำให้ตัวเขาในปัจจุบันบาดเจ็บได้...

เซียวหยุนนี้เป็นอัจฉริยะจริงๆ!

“ท่านอาจารย์ชมเกินไปแล้ว!”

เมื่อได้ยินคำของเจี้ยนกุ่ย เซียวหยุนยิ้มเล็กน้อยไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม

ความแข็งแกร่งของเขาตอนนี้สามารถข้ามหกขอบเขตใหญ่เพื่อต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย...

บางทีอาจจะ “เก่งกาจ” ไปสัก “นิดหน่อย” จริงๆ?