60.การเรียกตัวของผู้อาวุโสสูงสุด!
60.การเรียกตัวของผู้อาวุโสสูงสุด!
[ติ้ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับสมุนไพรลับสวรรค์หนึ่งหมื่นต้น ได้ถูกเก็บเข้าพื้นที่ระบบโดยอัตโนมัติ!]
ในชั่วขณะที่เสียงของระบบดังขึ้นสมุนไพรลับสวรรค์จำนวนมหาศาลก็ปรากฏขึ้นภายในพื้นที่ระบบ
“...”
เซียวหยุนใช้ความคิดและโยนสมุนไพรลับสวรรค์ในมือของเขาเข้าไปในพื้นที่ระบบ
“เมื่อเป็นเช่นนี้เซียวหยุนขอขอบคุณผู้อาวุโสท่านนี้”
หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยเขาก็ประสานมือคำนับต่อผู้อาวุโสจาง
“ไม่เป็นไรวันนี้ข้าชายชรา...”
เมื่อได้ยินคำกล่าวผู้อาวุโสจางกำลังจะตอบแต่ในจิตใจของเขากลับมีเสียงอันทรงพลังและหนักแน่นดังก้องขึ้นอย่างกะทันหัน
“พวกเจ้ายังเสียเวลาคุยอะไรกันอยู่รีบพาบุตรศักดิ์สิทธิ์มาพบข้าและคนอื่นๆเถิด!”
“เจ้าแก่คูเจี้ยนและหุ่นเชิดซินเจี้ยนรอไม่ไหวแล้ว ฮ่าๆ!”
ในทันใดนั้นไม่ว่าจะเป็นเซียนกระบี่สวรรค์หรือผู้อาวุโสจาง
ทั้งสองต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยเผยความเคารพนอบน้อม
เพราะเจ้าของเสียงนี้คือหนึ่งในผู้อาวุโสสูงสุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์!
ยอดฝีมือขอบเขตกึ่งมหาจักรพรรดิ!
“ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสามโปรดรอสักครู่ข้าจวินหวู่ฮุยจะพาเซียวหยุนไปพบทันที”
เซียนกระบี่สวรรค์คำนับเล็กน้อยต่อความว่างเปล่าจากนั้นสูดลมหายใจลึกและมองไปที่เซียวหยุน
“เซียวหยุนตามข้ามาผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสามรอไม่ไหวแล้ว”
“อีกอย่างผู้อาวุโสจางบนเรือวิญญาณของข้ายังมีศิษย์สายตรงที่ค้นพบในการเดินทางนี้เจ้าพานางไปจัดที่พักในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก่อน”
เมื่อกล่าวจบ
เขายกมือขวาขึ้นจับไปในอากาศ
“แคร้ง!”
ท่ามกลางเสียงแตกสลายของความว่างเปล่า
เซียวหยุนรู้สึกได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่พุ่งมาจากทุกทิศทาง
แทบไม่ทันให้เขาได้พูดอะไรเขาก็ถูกพลังมหาศาลนั้นห่อหุ้มและหายไปจากที่เดิมในทันที
เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้งเขาก็พบว่าตัวเองอยู่หน้าวังโบราณอันยิ่งใหญ่
วังนั้นสูงถึงพันจั้งสีดำอมเขียวทั้งหลัง
บนป้ายหน้าประตูมีตัวอักษรเขียนว่า “ใจกระบี่” ด้วยลายมือที่พลิ้วไหวราวมังกรและหงส์
ภายในยังมีแสงศักดิ์สิทธิ์ส่องวูบวาบราวกับเป็นวังแห่งเซียนลึกลับและน่าพิศวง
“ตูม!”
ราวกับสัมผัสได้ถึงการมาถึงของทั้งสองประตูวังขนาดใหญ่ราวภูเขาน้อยหนักหมื่นจินก็เปิดออกสร้างลมพายุพัดกระจายไปทุกทิศ
กลิ่นอายแห่งวิถีกระบี่ที่โบราณราวนิรันดร์พุ่งเข้าปะทะ
ทำให้เซียวหยุนรู้สึกใจสั่นสะท้าน!
“ตามข้าเข้าไปพวกเขาทั้งสามรอเจ้าอยู่ในวัง”
เซียนกระบี่สวรรค์ยิ้มและก้าวเข้าไปก่อน
เซียวหยุนตามหลังอย่างใกล้ชิด
เมื่อก้าวเข้าไปเขาก็รู้สึกถึงเจตนาคมกริบที่ยากจะบรรยาย ราวกับจะโจมตีทั่วทั้งร่าง!
เมื่อมองไปรอบๆ
ด้านข้างของวังขนาดใหญ่มีกระบี่เกือบหมื่นเล่มเสียบเรียงรายทุกเล่มมีคุณภาพสูงยิ่งคมกริบและน่าสะพรึงกล้ว
นอกจากนี้...
สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือสามบัลลังก์ด้านบนของวัง!
บัลลังก์ทั้งสามลอยอยู่ในอากาศสีทองเข้มพลังคมกริบไร้รูปลักษณ์พุ่งออกมาทำให้เซียวหยุนรู้สึกเจ็บปวดที่ผิวหนัง
บนบัลลังก์นั้นมีร่างสามร่างนั่งอยู่
ทางซ้ายสุดเป็นชายชราผอมแห้งผิวหนังราวกับเปลือกไม้แห้ง
เขาสวมชุดผ้าป่านสีเทาคาดกระบี่บางที่ดูเหมือนทำจากไม้เหล็กธรรมดาราวกับเป็นชายชราธรรมดา
เพียงแต่ดวงตาคู่หนึ่งที่เปล่งแสงเย็นเยียบทำให้ผู้คนไม่กล้าจ้องมอง
ชื่อของเขาคือ ฉู่เย่กู
ผู้อาวุโสสูงสุดอันดับสามของดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์ มีฉายาว่า “กระบี่คูเจี้ยน” ยอดฝีมือในขอบเขตกึ่งมหาจักรพรรดิขั้น6!
เขาสร้างวิชา “กระบี่ฝู่ซิ่ว” ขึ้นเองทุกการโจมตีของกระบี่จะดูดซับอายุขัยของศัตรู!
ร่างทางขวาทำให้เซียวหยุนรู้สึกหนาวที่หนังศีรษะ
เพราะนั่นไม่ใช่มนุษย์!
มันเป็นร่างมนุษย์ขนาดใหญ่สูงหกจั้งสีดำสนิทผิวเปล่งแสงโลหะ
ศีรษะเหมือนแมลงดูน่าสะพรึงกล้วฟันแหลมคมราวมีด เย็นเยียบและกระหายเลือด!
สิ่งที่ทำให้เซียวหยุนตื่นตะลึงยิ่งกว่าคือ...
ในร่างนั้นราวกับซ่อนกระบี่นับไม่ถ้วน
หรือพูดได้ว่าทุกส่วนของร่างกายถูกสร้างจากกระบี่ขนาดเล็กนับไม่ถ้วน!
ราวกับเป็นอาวุธมนุษย์ที่ถูกสร้างเพื่อการสังหาร!
จักรพรรดิกระบี่หุ่นเชิดซินเจี้ยน!
ปรมาจารย์หุ่นเชิดที่น่าสะพรึงกล้วที่สุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์ผู้ผสานวิถีหุ่นเชิดและวิถีกระบี่ได้อย่างสมบูรณ์
แม้อยู่ในขอบเขตกึ่งมหาจักรพรรดิขั้น5แต่เขาควบคุมหุ่นเชิดกระบี่ซินเจี้ยนสามพันสามร้อยสามสิบสามตัวทุกตัวมีพลังเกินขอบเขตกึ่งมหาจักรพรรดิขั้น3!
เพราะจักรพรรดิกระบี่ซินเจี้ยนนี้เองดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์จึงยืนหยัดในดินแดนตะวันออกได้แม้นิกายว่านเซี่ยงก็ไม่กล้าท้าทายง่ายๆ
เพราะ...
ในยุคที่มหาจักรพรรดิไม่สามารถแทรกแซงการต่อสู้ของมนุษย์ได้ง่ายๆดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์ที่มีพลังขอบเขตกึ่งมหาจักรพรรดินับพันถือเป็นพลังที่น่าสะพรึงกล้ว!
แม้แต่ยอดฝีมือสูงสุดของดินแดนตะวันออกก็ต้องระวัง!
สุดท้ายบนบัลลังก์ทองเข้มตรงกลาง
นั่งอยู่ร่างชายชราผมขาวสยายรูปกายสง่างามและอิสระ
แม้ใบหน้าจะเต็มไปด้วยรอยย่นและคิ้วขาวแต่ไม่อาจปกปิดความองอาจและกล้าหาญ!
โดยเฉพาะเมื่อเขาลืมตาเซียวหยุนราวกับได้ยินเสียงกระบี่ร้องก้องใต้ภูเขากระบี่ปรากฏภาพศพนองเลือด!
นั่นคือดวงตาคู่ใดกัน!
เย็นชาไร้ความปราณี โหดร้ายและหนาวเหน็บ!
จิตสังหารอันไร้ขอบเขตพุ่งสู่ท้องฟ้าราวกับจะทำลายนภาและกลืนกินสรรพสิ่ง!
เขาคือยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคปัจจุบันของดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์—
กระบี่เจี้ยนกุ่ย!
บุคคลที่ครอบครองยุคสมัยทั้งยุคหลังจากจักรพรรดิกระบี่เฉินม่อ!
และเป็นปีศาจแห่งกระบี่...วิญญาณร้ายแห่งกระบี่!
เขาเคยบุกเดี่ยวไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิถีมารเพียงสามวัน!
เลือดไหลนองเป็นสายน้ำสังหารผู้ฝึกวิถีมารนับร้อยล้าน!
นิสัยของเขาแปลกประหลาดไม่เกรงกลัวสิ่งใดในโลกแม้มหาจักรพรรดิลงมาก็กล้าต่อสู้!
การสังหารตลอดชีวิตของเขาน่าสะพรึงกล้ว!
จึงได้รับฉายา “กระบี่เจี้ยนกุ่ย” กลายเป็นฝันร้ายของผู้ฝึกวิถีมารนับไม่ถ้วน!
“ศิษย์เซียวหยุน คารวะผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสาม!”
เซียวหยุนใจสั่นแต่ใบหน้ายังคงนิ่งสงบ
เมื่อเห็นทั้งสามเขาคำนับอย่างนอบน้อมและทักทายด้วยความเคารพ
“ไม่นึกเลย...ไม่นึกเลย...”
“ในยุคนี้จะมีผู้ครอบครองกระบี่เก้าสวรรค์ได้เซียวหยุน? เจ้า...ช่างยอดเยี่ยม!”
กระบี่เจี้ยนกุ่ยกล่าวน้ำเสียงแหบแห้งเผยความชื่นชมอย่างลึกซึ้ง
“ฮ่าๆ เยี่ยมยอด...เจ้า...”
กระบี่คูเจี้ยนเจี้ยนพูดช้าๆเสียงแหบราวโลหะเสียดสี
“อืม”
จักรพรรดิกระบี่ซินเจี้ยนมีแสงแดงวาบในดวงตาแต่เพียงพยักหน้าและไม่พูดอะไรอีก
“หวู่ฮุยเจ้าถอยไปก่อน”
“ข้าชายชราอยากเห็นว่าเจ้าเด็กที่ทำให้กระบี่เก้าสวรรค์ยอมจำนนมีอะไรพิเศษ”
กระบี่เจี้ยนกุ่ยยิ้มดวงตาสีทองจางมองไปที่เซียนกระบี่สวรรค์
“ขอรับผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสาม!”
เมื่อได้ยินเซียนกระบี่สวรรค์คำนับและถอยออกจากวัง
แต่ก่อนจะจากไปเขามองเซียวหยุนด้วยสายตาที่มีความสงสารเล็กน้อยทำให้เซียวหยุนใจสั่น
ผู้อาวุโสสูงสุดต้องการทำอะไรกับเขา?
เซียวหยุนรู้สึกถึงลางร้ายในใจขณะมองกระบี่เจี้ยนกุ่ยที่ค่อยๆลอยลงจากบัลลังก์
“ข้าชายชราชื่อซางแต่เจ้าสามารถเรียกข้าว่ากระบี่เจี้ยนกุ่ย”
“เจ้าเด็กน้อยข้าถูกใจเจ้า...”
“หากเจ้าทนอยู่ในมือข้าได้หนึ่งก้านธูปเจ้าจะได้เป็นศิษย์ของข้า”
“แต่หากทนไม่ได้ล่ะ?”
เซียวหยุนใจสั่นบนใบหน้าบีบรอยยิ้มที่ดูย่ำแย่กว่าการร้องไห้
ขอบเขตแปลงวิญญาณปะทะขอบเขตกึ่งมหาจักรพรรดิ?!
ท่านไม่ให้โอกาสข้าได้ใช้กลโกงเลย..