54.ให้ข้าชกเจ้าก่อนหนึ่งหมัด!
54.ให้ข้าชกเจ้าก่อนหนึ่งหมัด!
ความเงียบงัน
ความเงียบราวกับความตาย...
ฉู่หยูซีใช้มือเล็กๆปิดปากแน่นดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก
ท่านเซียนกระบี่สวรรค์ถูกโจมตีงั้นหรือ?
หากมีศิษย์คนอื่นจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์อยู่ที่นี่พวกเขาคงจะตกใจจนวิญญาณแทบหลุดจากร่างและคางแทบหล่นลงพื้น!
ผู้นำแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์!
ยอดฝีมือที่ได้รับการยกย่องในทวีปว่าเป็น “เซียนกระบี่สวรรค์” ผู้ทรงพลังไร้เทียมทาน!
ในอดีตเขาเคยสังหารราชาเซียนของเผ่าอสูรถึงสามตนด้วยกระบี่เพียงเล่มเดียวและรอดชีวิตจากการไล่ล่าของกึ่งมหาจักรพรรดิอสูร!
แต่วันนี้...
กลับถูกเด็กหนุ่มในขอบเขตแปลงวิญญาณเพียงคนเดียวตบหน้าและทำให้ฟันหน้าหลุดไปหนึ่งซี่?!
ในขณะนี้เซียนกระบี่สวรรค์เองก็ตื่นตะลึง
เขาค่อยๆก้มลงเก็บฟันซี่นั้นที่เปื้อนเลือดศักดิ์สิทธิ์สีทองอ่อนมองซ้ายมองขวาด้วยความงุนงงสมองดังก้องราวกับระฆัง
นี่...มันไม่ถูกต้องกระมัง?
ถึงแม้ว่าขณะนั้นเขาจะผนึกพลังบ่มเพาะของตนไว้แต่ร่างกายของเขายังคงเป็นร่างของราชาเซียนอย่างแท้จริง
หยดเลือดเพียงหยดเดียวของเขาก็สามารถกดขี่ขุนเขาให้พังทลายและทำให้แม่น้ำขาดสะบั้น!
แม้แต่สมบัติระดับเซียนทั่วไปก็ไม่อาจทำร้ายเขาได้แม้เพียงรอยขีดข่วน
แต่ตอนนี้เล่า?
เขากลับถูกเด็กหนุ่มผู้นั้นชกจนฟันหลุดไปหนึ่งซี่?!
และที่สำคัญมันยังเป็นฟันหน้า!
หรือว่าเซียวหยุนผู้นี้จะเป็นสัตว์ร้ายโบราณที่ปลอมตัวเป็นมนุษย์?
มิเช่นนั้นจะมีพลังมหาศาลเช่นนี้ได้อย่างไร!
หมัดนั้นมีพลังอย่างน้อยหลายร้อยล้านจิน!
“เวลาย้อนกลับ”
เซียนกระบี่สวรรค์มองไปยังเซียวหยุนในใจครุ่นคิดอย่างต่อเนื่อง
จากนั้นเขาใช้พลังของกฎเกณฑ์เวลาย้อนฟันซี่นั้นกลับคืนสู่สภาพก่อนที่มันจะหลุดออก!
“ฮ่าๆ...”
เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและสงสัยของเซียนกระบี่สวรรค์เซียวหยุนเกาศีรษะด้วยความเขินอายหัวเราะแห้งๆสองครั้ง
“เอ่อ...เมื่อกี้เป็นอุบัติเหตุ...”
“แต่ด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ของท่านเซียนกระบี่สวรรค์ข้าคิดว่าท่านคงไม่ถือสาคนรุ่นหลังอย่างข้า”
“อืมๆ ท่านเซียนดูเหมือนไม่เป็นอะไรนั่นดีแล้ว”
ไม่รอให้เซียนกระบี่สวรรค์เอ่ยปากเซียวหยุนแสดงท่าทีซื่อสัตย์ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบและกล่าวยกยอต่อ:
“ฟันของท่านช่างยอดเยี่ยมจริงๆถึงขนาดสามารถฟื้นคืนสภาพได้เอง...”
เมื่อได้ยินคำกล่าวนี้มุมปากของเซียนกระบี่สวรรค์กระตุกทันทีเกือบจะกระอักเลือด
ฟื้นคืนสภาพเอง?
นั่นคือพลังของการย้อนกฎเกณฑ์เวลาไม่ใช่ฟันหน้าที่ฟื้นคืนสภาพเอง!
“เซียวหยุน!”
ในทันใดนั้นราวกับนึกอะไรบางอย่างได้
ร่างของเซียนกระบี่สวรรค์พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ามาปรากฏตัวต่อหน้าเซียวหยุนอีกครั้ง
ทว่าในขณะนี้แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความจริงจังและเคร่งขรึม
ไม่มีกลิ่นอายของเผ่าอสูรแม้แต่น้อย?
หรือว่าเขาจะมีร่างที่ท้าทายสวรรค์?
ดวงตาคู่หนึ่งของเซียนกระบี่สวรรค์ลุกโชนมองจ้องเซียวหยุนอย่างละเอียดราวกับต้องการมองทะลุถึงตัวตนที่แท้จริงของเขา
ทว่าไม่ว่าเขาจะตรวจสอบอย่างไรก็ไม่อาจหาเบาะแสได้แม้เพียงเสี้ยว
“เซียวหยุนเจ้าจะบอกข้าได้หรือไม่ร่างกายของเจ้าเป็นร่างกายระดับใดกันแน่?”
ครู่ต่อมาเขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำถามอย่างช้าๆ
“ท่านเซียนกระบี่สวรรค์ เรื่องนี้...”
เมื่อได้ยินคำถามดวงตาของเซียวหยุนขมวดเล็กน้อยแสดงท่าทีลังเล
แน่นอนว่าเขาไม่ได้แกล้งทำเป็นลึกลับ
เพราะ “ร่างมังกรเพลิงโบราณ” คือร่างกายที่อยู่ในอันดับสี่ของรายชื่อหมื่นร่างเป็นร่างกายที่มีพรสวรรค์เกือบแน่นอนว่าจะก้าวสู่ขอบเขตมหาจักรพรรดิได้
และที่สำคัญยิ่งกว่านั้น...
ร่างกายเช่นนี้มีเพียงเผ่ามังกรแท้ที่มีสายเลือดบริสุทธิ์และใกล้เคียงกับการหวนคืนสู่บรรพบุรุษเท่านั้นที่อาจครอบครอง!
สำหรับเผ่ามนุษย์นอกจากการยึดร่างย่อมไม่มีทางเป็นไปได้!
หากเขากล่าวออกไปโดยไม่ระวังและทำให้เซียนกระบี่สวรรค์เกิดความโลภขึ้นมาผลที่ตามมาคงเป็นความตายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง!
ด้วยเหตุนี้เซียวหยุนจึงลังเล
“...”
เซียนกระบี่สวรรค์นิ่งเงียบไปชั่วครู่ครู่ต่อมาถอนหายใจและกล่าว:
“ช่างเถิดทุกคนย่อมมีโชคชะตาและความลับของตน”
“ข้าจะไม่บังคับและยิ่งไม่ทำเรื่องต่ำช้าอย่างการแย่งชิงโชคชะตาของคนรุ่นหลัง”
“หากเจ้าไม่อยากบอกก็ปล่อยมันไป”
เมื่อได้ยินเช่นนี้เซียวหยุนถอนหายใจด้วยความโล่งอกยกมือคำนับด้วยความเคารพ:
“ขอบคุณขอรับ ท่านเซียนกระบี่สวรรค์ที่เข้าใจ!”
เซียนกระบี่สวรรค์ส่ายหัวและยิ้มบางๆ:
“ข้าจะเสียโอกาสใหญ่เพียงเพราะเรื่องเล็กน้อยได้อย่างไร”
“หากขับไล่อัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ไร้ขีดจำกัดอย่างเจ้าไปคงไม่คุ้มค่า”
“เจ้าผ่านการทดสอบของข้าแล้วบัดนี้เจ้าคือบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์กระบี่สวรรค์ของเรา!”
“แต่...”
ทว่าหลังจากประกาศว่าเซียวหยุนได้รับตำแหน่งบุตรศักดิ์สิทธิ์น้ำเสียงของเซียนกระบี่สวรรค์พลันเปลี่ยนไปทำให้ใจของเซียวหยุนเต้นระรัว
แต่...แต่คืออะไร?
ทันใดนั้นเซียวหยุนรู้สึกถึงความไม่สบายใจ
ราวกับมีสิ่งไม่ดีกำลังจะเกิดขึ้น
“ให้ข้าชกเจ้าก่อนหนึ่งหมัด!”
เซียนกระบี่สวรรค์ยิ้ม “อย่างเป็นมิตร” ก้าวออกไปก้าวหนึ่ง ราวกับเทพโบราณที่ลงมาสู่โลกนี้เปี่ยมด้วยความน่าเกรงขาม
หมัดหนึ่งพุ่งตรงไปยังแก้มขวาของเซียวหยุน!
“ตูม!”
“โอ้ย...อ๊าก!”
เซียวหยุนไม่อาจตอบสนองทันเสียงร้องโหยหวนที่ไม่ชัดเจนดังออกมาร่างของเขากระเด็นไปกระแทกเข้ากับเทือกเขาด้านล่างอย่างรุนแรง
“ท่านเซียน...ท่าน ท่านจะรังแกผู้น้อยเช่นนี้มิได้!”
ครู่ต่อมาเขาคลานออกจากซากปรักหักพังด้วยใบหน้าเปื้อนฝุ่นความโกรธและความคับแค้นใจดังออกมา
ในขณะนี้ใบหน้าของเขามีทั้งรอยช้ำและรอยม่วงฟันหน้าหลุดหายไปทำให้ดูน่าขบขันยิ่งนัก
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
ฉู่หยูซีที่อยู่ไกลออกไปเห็นภาพนี้ทนไม่ไหวอีกต่อไปเธอจับท้องและหัวเราะจนตัวโยก
ความหงุดหงิดก่อนหน้านี้สลายไปในพริบตา
เจ้าหมอนี่ สมน้ำหน้า!
กล้าทำให้ฟันของท่านเซียนหลุดงั้นก็ต้องชดใช้ด้วยฟันสองซี่!
ดูสภาพของเขา ฮ่าฮ่า!
“อืม ในโลกแห่งการบ่มเพาะควรเป็นเช่นนี้ ‘มีน้ำใจต่อกัน’”
“ปุ๊!... ฮ่าฮ่า!”
เซียนกระบี่สวรรค์กลั้นหัวเราะทำท่าสงบเสงี่ยมพยักหน้า แต่สุดท้ายทนไม่ไหวหัวเราะดังลั่นพร้อมกับฉู่หยูซี
ไม่รู้เพราะเหตุใดเมื่อเห็นเซียวหยุนถูกชกและสภาพฟันหน้าหลุดนั้น
ทั้งสองรู้สึกอารมณ์ดีอย่างยิ่งร่างกายเต็มไปด้วยความรู้สึกผ่อนคลาย
ราวกับมีความสะใจที่ไม่อาจอธิบายได้!