40.วิญญาณจักรพรรดิขั้น4!

ต้นกำเนิดของวิญญาณเหล่านี้ส่วนใหญ่มาจากวิญญาณที่หลงเหลือของเซียนที่ถูกมารสวรรค์กลืนกินตอนนี้ทั้งหมดตกอยู่ในมือของเซียวหยุน!

มังกรลวงตาอ้าปากกว้างกลืนกินพลังวิญญาณทั้งหมดในคำเดียว!

ในทันทีนั้นเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในขณะนั้น!

【ติง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้กลั่นพลังวิญญาณของเซียนขั้น3ที่หลงเหลือ! ผลประโยชน์ถูกคูณหมื่นเท่า!】

“วูบ...”

พลังวิญญาณต้นกำเนิดที่เดิมทีบริสุทธิ์ไร้ที่ติและกว้างใหญ่ราวทะเลสาบได้ขยายใหญ่ขึ้นหมื่นเท่าทันทีที่เซียวหยุนเริ่มกลั่นมัน!

ทะเลสาบ...ราวกับกลายเป็นมหาสมุทร!

มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ที่ประกอบด้วยพลังวิญญาณล้วนๆ!

“การได้กลืนกินวิญญาณที่หลงเหลือของเซียนโชคของมารตัวนี้ช่างน่าทึ่งจริงๆ!”

“สมกับเป็นเซียนแม้แต่เพียงวิญญาณที่หลงเหลือก็ยังมีพลังมหาศาลเช่นนี้!”

“แม้จะไม่มีการขยายหมื่นเท่ามันก็ยังคงแข็งแกร่งกว่าพลังวิญญาณของจักรพรรดิทั่วไป!”

ดวงตาของเซียวหยุนเป็นประกายเขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

“ตูม!”

วิญญาณมังกรกลืนกินอย่างบ้าคลั่งกลั่นมหาสมุทรวิญญาณราวกับวาฬที่ดูดกลืนน้ำนำพลังวิญญาณจำนวนมหาศาลเข้าไปในร่างของมัน!

“แคร่ก~”

เมื่อพลังวิญญาณจำนวนมหาศาลถูกกลั่นรูปกายของวิญญาณมังกรก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆอักขระเรืองแสงปรากฏรางๆบนเกล็ดสีแดงทองแต่ละชิ้น!

พลังของมันก็พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

ขอบเขตผู้สูงศักดิ์ขั้นที่5!

ขอบเขตผู้สูงศักดิ์ขั้นที่6!

...

ขอบเขตผู้สูงศักดิ์ขั้นที่9!

ขอบเขตจักรพรรดิขั้นที่1!

“ตูม!!”

ในขณะที่วิญญาณเลื่อนขั้นสู่ขอบเขตจักรพรรดิพายุที่มองไม่เห็นก็เกิดขึ้นกะทันหัน!

“วูบ!”

พายุโหมกระหน่ำแม้แต่สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนที่กำลังหนีอย่างบ้าคลั่งจากระยะพันลี้เนื่องจากการตายของมังกรสายฟ้าเมฆาก็หยุดชะงักอยู่ในทันที!

จากนั้นร่างของพวกมันก็ระเบิดกลายเป็นเลือดสีแดงฉาน!

“จักรพรรดิ!”

เซียวหยุนดีใจรู้สึกถึงพลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถครอบคลุมพื้นที่นับพันลี้ได้อย่างง่ายดาย!

“ยังไม่พอต้องไปต่อ!”

จากนั้นเขาก็ส่ายหัวอัตราการกลั่นเพิ่มขึ้นทันทีและดำเนินการกลั่นมหาสมุทรวิญญาณต่อไป!

ขอบเขตจักรพรรดิขั้นที่2!

ขอบเขตจักรพรรดิขั้นที่3!

จนกระทั่งถึงขอบเขตจักรพรรดิขั้นที่4เซียวหยุนก็ค้นพบว่าวิญญาณของเขากำลังจะหลุดออกจากร่างและควบคุมได้ยาก!

“เกิดอะไรขึ้น?”

เซียวหยุนขมวดคิ้วรู้สึกงุนงงเล็กน้อย

ด้วยการรับรู้วิญญาณอันมหาศาลนั้นเขาค้นพบคำตอบในทันที

นั่นคือช่องว่างระหว่างการบ่มเพาะร่างกายและการบ่มเพาะวิญญาณของเขานั้นกว้างใหญ่เกินไปจนร่างกายของเขาเกือบถึงขีดจำกัดในการรับพลังวิญญาณแล้ว!

หากเขายังฝืนฝ่าทะลวงต่อไปร่างกายของเขาอาจค่อยๆพังทลายหรือแย่กว่านั้นคือร่างกายและวิญญาณอาจแยกจากกันทำให้เขาไม่สามารถกลับเข้าสู่ร่างกายนี้ได้อีก!

ท้ายที่สุดระดับการบ่มเพาะที่แท้จริงของเซียวหยุนในตอนนี้อยู่เพียงขอบเขตทะเลวิญญาณขั้น10เท่านั้น!

และช่องว่างระหว่างขอบเขตทะเลวิญญาณกับขอบเขตจักรพรรดินั้นมากกว่าหมื่นเท่า?

แม้จะได้รับการขยายขีดจำกัดหมื่นเท่าจากระบบเขาก็ยังรู้สึกว่ายากจะรับไหว!

“แน่นอนว่าการฝืนมากเกินไป...”

เซียวหยุนลืมตาขึ้นช้าๆและถอนหายใจในใจ

ตั้งแต่ขอบเขตมนุษย์สวรรค์เป็นต้นไปช่องว่างระหว่างแต่ละขอบเขตใหญ่ต่อจากนั้นกว้างใหญ่ราวหุบเหว!

หากต้องการก้าวสู่ระดับจักรพรรดิอย่างแท้จริงต้องได้รับการยอมรับจากกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดและเข้าใจความลึกล้ำของกฎเกณฑ์อย่างแท้จริง!

และเซียน...

นั่นยิ่งน่าสะพรึงกลัวกว่า!

เมื่อก้าวสู่เซียนจะกลายเป็นผู้ที่อยู่เหนือธรรมดาอย่างแท้จริง!

เกิดใหม่ทั้งร่างกายและวิญญาณมีอายุขัยถึง 128,000 ปี มีพลังแข็งแกร่งเกือบเทียบเท่าพระเจ้า!

แม้ว่าจะห่างจากขอบเขตจักรพรรดิเพียงขอบเขตเดียวแต่ช่องว่างระหว่างทั้งสองนั้นไม่อาจก้าวข้ามได้ราวฟ้ากับเหว!

ต่อให้มีจักรพรรดิขั้น9นับหมื่นคนก็ยากจะต่อกรกับเซียนเพียงคนเดียว!

ในขณะนี้แม้ว่าการบ่มเพาะวิญญาณของเซียวหยุนจะฝ่าทะลุถึงขอบเขตจักรพรรดิขั้น4แต่พลังวิญญาณต้นกำเนิดที่เขากลั่นได้อย่างแท้จริงก็ยังเป็นเพียงหยดน้ำในมหาสมุทรเมื่อเทียบกับมหาสมุทรวิญญาณนั้นและแทบไม่มีความหมายเลย!

พลังวิญญาณของเซียนที่หลงเหลือนี้หลังจากถูกขยายหมื่นเท่าก็อาจแข็งแกร่งไม่น้อยไปกว่าเจ้าของที่แท้จริง!

เซียนที่ล้มตาย!

หากเซียวหยุนสามารถกลั่นมันได้ทั้งหมดและก้าวสู่ระดับเซียนในการบ่มเพาะวิญญาณคงใช้เวลาเพียงชั่วพริบตา!

“น่าเสียดายที่ระบบรับรู้ว่ามหาสมุทรวิญญาณนี้ถูกกลั่นไปแล้วและข้าไม่สามารถรับผลประโยชน์หมื่นเท่าอีกต่อไป”

“...”

“ถ้าเป็นเช่นนั้นผลประโยชน์คงมากถึงร้อยล้านเท่า”

หลังจากผนึกมหาสมุทรวิญญาณไว้เซียวหยุนลุกขึ้นยืนแต่ใจของเขายังคงเต็มไปด้วยความคิด

“หากฝ่าทะลุสู่ขอบเขตแปลงวิญญาณขีดจำกัดของการบ่มเพาะวิญญาณของข้าเกรงว่าจะถึงขอบเขตจักรพรรดิขั้น9!”

“แต่ตอนนี้ข้าสามารถเริ่มฝึกขั้นที่สองของคัมภีร์ลับใบมีดวิญญาณ ‘ทำลายมิติ ’ ได้แล้ว...”

เขามองไปรอบๆอย่างไม่ตั้งใจที่กองทัพสัตว์อสูรที่พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงมุมปากเผยรอยยิ้มเย็นชาเล็กน้อย

ตอนนี้อสูรทั้งสี่ที่ควบคุมกองทัพฝูงสัตว์อสูรล้วนล่มสลาย!

สัตว์อสูรที่เหลืออยู่นับร้อยล้านตัวก็แตกพ่ายและสลายไปหนีตายอย่างบ้าคลั่งราวสุนัขจรจัด!

“เมื่อกล้าบุกโจมตีจะปล่อยให้รอดชีวิตไปทำไม?”

เซียวหยุนหัวเราะเยาะดวงตาของเขาเย็นชาทันที

“ตายซะ!”

“คำราม!!”

วินาทีถัดมาพลังกดดันของวิญญาณรอบตัวเขาระเบิดออกและแผ่ออกไปราวคลื่นที่ซัดสาด!

ราวกับเสียงจากสวรรค์ทำให้ทั้งเทือกเขาสั่นสะเทือน!

“ปัง! ปัง! ปัง!...”

คลื่นวิญญาณนั้นพัดผ่านครอบคลุมพื้นที่นับหมื่นลี้ในทันที!

ในชั่วพริบตาสัตว์อสูรนับล้าน สิบล้าน หรือแม้แต่ร้อยล้านตัวถูกบดขยี้จนตายศพกระจัดกระจายเกลื่อนพื้นกลายเป็นความโกลาหล!

ในเวลาเพียงชั่วครู่เซียวหยุนกำจัดฝูงสัตว์อสูรที่หนาแน่นไปถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์!

สัตว์อสูรที่เหลืออีกหลายสิบล้านตัวตื่นตระหนกและหนีเอาชีวิตรอด!

เพียงแต่...

สัตว์อสูรตัวเล็กๆเหล่านี้ที่แข็งแกร่งที่สุดเพียงระดับหกจะหนีรอดจากวิธีการของเซียวหยุนได้อย่างไร?

“ทำลาย!”

เพียงสะบัดนิ้วอย่างไม่ตั้งใจพลังวิญญาณอันมหาศาลราวกับกลายเป็นขุนเขานับพันบดขยี้สัตว์อสูรที่เหลือทั้งหมดให้ตายทั้งเป็น!

ไม่เหลือแม้แต่ศพ!

การบ่มเพาะวิญญาณขอบเขตจักรพรรดิขั้น4น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้!

“ราชาเทพอัคคีแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว?”

อีกด้านหนึ่งผู้พิทักษ์ในเมืองไป๋ซานหลายคนตะลึงงันมองร่างของชายหนุ่มที่ลอยสูงอยู่บนท้องฟ้าดั่งเทพเจ้า

พวกเขาตกตะลึงอย่างไม่อาจอธิบายได้!

กองทัพสัตว์อสูรนับร้อยล้านหายไปในพริบตา?

“เราชนะแล้ว!!”

“ราชาเทพอัคคี...ราชาเทพอัคคี!!”

แต่ไม่นานความรู้สึกยินดีที่รอดชีวิตจากภัยพิบัติก็ผุดขึ้นในใจของทุกคนพวกเขาตะโกนเรียกเซียวหยุนสุดเสียง!

การต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวนี้จากสถานการณ์ที่เสียเปรียบในตอนแรกสู่ชัยชนะในท้ายที่สุดเกือบทั้งหมดขึ้นอยู่กับราชาเทพอัคคีเพียงคนเดียว!

หากเขาไม่พลิกสถานการณ์เมืองไป๋ซานคงล่มสลายไปนานแล้ว!

“ขอบคุณท่านราชาเทพอัคคี! ข้าจะสร้างรูปปั้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ท่านเพื่อให้เมืองไป๋ซานจดจำบุญคุญของท่านตลอดไป!”

ขุนนางมังกรเหล็กเจ้าเมืองไป๋ซานคุกเข่าลงบนพื้นน้ำตาไหลริน

ในฐานะเจ้าเมืองไป๋ซานเขาเห็นการต่อสู้ทั้งหมดด้วยตาตนเองความเคารพต่อเซียวหยุนไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้!

เมื่อเห็นทั้งหมดนี้เซียวหยุนเพียงยิ้มเล็กน้อยและพยักหน้าให้ทุกคน

“ไปกันเถอะเรื่องนี้จบแล้วเราควรกลับสู่นิกายได้แล้ว”

ทันทีนั้นเขาเรียกทุกคนจากนิกายซวนหยางและบินกลับไปยังนิกาย