ตอนที่ 34(ฟรี)

แต่ละคนถูกห่อหุ้มด้วยแสงกระบี่สีขาวส่องประกายราวกับดาวตกในท้องฟ้ายามค่ำคืน

ผู้ฝึกตนแกนทองคำ 3 ตนและสร้างรากฐาน 20 คนยืนเรียงแถวซ้ายขวา จนกลายเป็นรูป 人

ด้วยวิชาควบคุมกระบี่จะช่วยประหยัดพลังปราณได้มาก

หน่วยคุมกฎมากกว่า 20 คนใช้ความเร็วเต็มที่

ในชั่วพริบตา แสงรัศมีก็พุ่งเข้าภายในระยะ 10,000 เมตร

คัง!

กระบี่ปราบปีศาจที่อยู่ด้านหลังหน่วยคุมกฎลอยออกมา และกระบี่ก็เชื่อมต่อกันกลายยเป็นเชือก

กระบี่วิเศษยี่สิบสามเล่มทักทอเป็นต่ายข่ายปกคลุมฟ้าและดิน และล้อมรอบเฮยซวี่ไว้ตรงกลางทันที

ในชั่วพริบตาแสงกระบี่ก็ระเบิดออก!

...

"ทำลายความชั่วร้าย---ลงทัณฑ์!"

ผู้ฝึกตนแกนทองคำที่เป็นผู้นำตะโกนขึ้นถือกระบี่ยาวอยู่ในมือของเขา

ทันใดนั้น กระบี่วิเศษของหน่วยคุมกฎทั้งหมดดูเหมือนจะรวมตัวกันเป็นปราณกระบี่อันทรงพลัง

กระบี่ที่มีความยาวมากกว่า 20 เมตรถูกสร้างขึ้นจากอากาศและฟาดลงทันที

พื้นดินพังทลายก่อเกิดรอยกระบี่ลึกหลายเมตร!

ใบหน้าของเฮยซวี่เปลี่ยนไปอย่างมาก และเขาไม่กล้าที่จะประมาท

ปราณสีดำหนาปรากฏขึ้นจากเม็ดยาสีทองของเขา ซึ่งแปลกมาก

ในเวลาเดียวกัน แรงกดดันของเขาก็มากยิ่งขึ้น

เห็นได้ชัดว่าตอนที่ต่อสู้กับขันทีกุ้ย เขาไม่ได้ใช้พลังที่แท้จริงของเขาเลย

“มุทราโลหิตนรก!”

เสียงของเฮยซวี่แหบแห้งราวกับวิญญาณที่ขึ้นมาจากนรก

เขาฟันฝ่ามือออกและเคลื่อนพลังแกนทองคำทั้งหมดเพื่อป้องกันปราณกระบี่

พลังฝ่ามือกลายเป็นกระแสน้ำวนสีแดงเข้มเปล่งประกาย ปล่อยพลังดึงดูดราวกับจะกลืนทุกสิ่ง

น่าเสียดายที่การโจมตีที่รวบรวมพลังกระบี่ของหน่วยคุมกฎมากกว่ายี่สิบคนนั้นทรงพลังเกินไป

ราวกับว่าการทำลายความชั่วร้ายสามารถขจัดความชั่วร้ายทั้งหมดออกไปได้จริงๆ

กระแสน้ำวนจากฝ่ามือของเฮยซวี่ป้องกันได้เพียงไม่กี่ลมหายใจเท่านั้นและจากนั้นก็แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

พัฟ!

เฮยซวี่เต็มไปด้วยความอับอาย ก่อนกระอั๊กเลือดออกมา

ใบหน้าของเขาซีดขาวราวกับกระดาษ

...

หน่วยคุมกฎยี่สิบสามคนลงจอดพร้อมกัน ปกป้อง เซิ่นเทียนให้อยู่เบื้องหลังพวกเขา

"เฮยซวี่ ข้าไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าจะเป็นสมาชิกของ นิกายวิญญาณชั่วร้าย!"

“เจ้าไม่มีทางหนีแล้ว ยอมมมอบตัวดีกว่า!”

“ท่านปรมาจารย์ ไม่ต้องห่วง พวกเราอยู่นี่แล้ว มารร้ายตนนี้จะไม่มีวันทำร้ายท่านได้!”

ในอาณาจักรเพลิงมีผู้ฝึกตนแกนทองคำไม่มาก และหัวหน้าผู้คุมกฎทั้งสามก็รู้จัก เฮยซวี่เป็นอย่างดี

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่ามิตรภาพจะเป็นเช่นไร หลังจากที่ได้รู้ว่าเฮยซวี่เป็นสมาชิกของนิกายวิญญาณชั่วร้าย มีเพียงทางเลือกเดียวที่เหลืออยู่

นั่นคือการฆ่า!

ยิ่งไปกว่านั้น ตัวตนของ 'ปรมาจารย์เซียน โอวเทียนที่อยู่ข้างหลังเขาก็ช่างสูงส่งยิ่งนัก

ไม่เพียงเจ้าหน้าที่ระดับสูงและขุนนางจำนวนมากในสวนว่านหลิงเท่านั้นที่เป็นหนี้บุญคุณของปรมาจารย์เซียนและรู้สึกขอบคุณเขา เจ้าหญิงน้อยแห่งสวนว่านหลิงยังมีความสัมพันธ์ลับๆกับเขา และยังมอบกระบี่วารีหยกให้ด้วย

หากเขาถูกลักพาตัวไปโดยนิกายวิญญาณชั่วร้าย พวกเขาที่เป็นหัวหน้าคงไม่ต้องบอกว่าจะจบอย่างไร

พวกเขาต้องจัดการให้เร็วที่สุด!

...

เบื้องหลังหน่วยคุมกฎเหล่านี้ ฉินเกาก็รีบวิ่งเข้ามาหาเขา

รากและกระดูกของเขาเหมาะสำหรับการฝึกฝน "ตำราแห่งสุริยัน" มากกว่าขันทีกุ้ย

หลังจากที่ เซิ่นเทียนทำธุรกิจหาแร่วิญญาณ ฉินเกาก็ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในคืนเดียว

จากชั้นแรกของกลั่นฉีก็มาถึงกลั่นฉีขั้นที่ 3

"ตำราแห่งสุริยัน" ทำให้ฉินเกาก้าวหน้าอย่างรวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ

“ฝ่าบาท ลุงกุ้ย พวกท่านไม่เป็นไรนะ!”

ฉินเกาวิ่งไปที่ เซิ่นเทียนและพูดด้วยความกังวล

ลุงกุ้ยยิ้มอย่างขมขื่น: “ขอบคุณที่เจ้าตามหน่วยสนับสนุนมาทันเวลา ไม่งั้นบ่าวชราคนนี้คงต้องไปหาพระสนมหลานแล้ว”

ฉินเการู้สึกเขินอายเล็กน้อยและเกาหัวของเขา: “ต้องตำหนิข้าที่มาช้า”

ในความเป็นจริง,ตอนเฮยซวี่ลักพาตัวเสี่ยวหลิงเซียน　เซิ่นเทียนก็มีข้อสงสัยในใจแล้ว

แม้ว่าโรงเตี๊ยมในสวนว่านหลิงจะไม่ใช่ทะเลสาบมังกรหรือถ้ำเสือ แต่ก็ยังมีมาตรการป้องกันที่เข้มงวด

โจรน้อยธรรมดาในขอบเขตกลั่นฉีจะกล้าไปโรงเตี๊ยมเพื่อลักพาตัวคนได้ยังไง?

ยิ่งไปกว่านั้น การลักพาตัวเสี่ยวหลิงเซียนจะไปมีประโยชน์อะไร?

ลักพาตัวภายในห้องนอนอย่างสะดวกสบายและไม่มีอะไรมาหยุด

มันไม่ปกติเลย!

...

ยิ่งไปกว่านั้น ทักษะการแสดงของเฮยซวี่ยังแย่อยู่บ้าง

เห็นได้ชัดว่าเขาแบกสาวงามที่ไม่มีใครเทียบได้บนไหล่ของเขา แต่เขายังคงมองย้อนกลับไปที่ห้องของเซิ่นเทียน

ราวกับกำลังชี้ไปที่จมูกของ เซิ่นเทียนแล้วบอกเขาว่า ไล่ตามข้ามา!

หากเขาไม่สงสัยพฤติกรรมนี้ นิยายหลายเล่มในชาติก่อนของเซิ่นเทียนจะสูญเปล่า

ดังนั้น เซิ่นเทียนจึงขอให้ ฉินเกาติดต่อหน่วยคุมกฎเพื่อขอความช่วยเหลือโดยตรง

อย่างไรก็ตาม การลงโทษอาชญากรเป็นความรับผิดชอบของหน่วยคุมกฎ

ให้คนอื่นทำ ไม่ต้องเสี่ยงเอง

ความจริงตรงหน้าพิสูจน์แล้วว่าเขาพูดถูก

อย่างไรก็ตาม เซิ่นเทียนไม่คิดว่า ฉินเกาจะเรียกผู้คนมากมายขนาดนี้

เดิมทีเขาคิดว่าถ้าเขาสามารถเรียกผู้ฝึกตนแกนทองคำหนึ่งคนได้คงเป็นขัดจำกัดสูงสุดแล้ว

มีแกนทองคำสามคนและสร้างฐานมากกว่ายี่สิบคนโดยไม่คาดคิด

นี้คือกลุ่มคนผู้แข็งแกร่ง!

ในเรื่องนี้ เซิ่นเทียนรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

เขายิ้มและกล่าวว่า “โดยทั่วไปแล้ว หัวหน้าผู้คุมกฎของสวนว่านหลิงนั้นไม่ง่ายที่จะออกมา เจ้าทำได้ดีมากที่สามารถเรียกหัวหน้าทั้งสามออกมาได้”

ฉินเกากล่าวอย่างตรงไปตรงมา: "อันที่จริง ข้าไม่ได้ใช้ความพยายามมากนัก"

“ข้าเพิ่งพบหน่วยคุมกฎโดยไม่ได้ตั้งใจและบอกพวกเขาว่าท่านอาจตกอยู่ในอันตราย”

“จากนั้น สมาชิกหน่วยคุมกฎในกะดึกทุกคนก็มา และพวกเขาต่างแย่งชิงเพื่อไปให้เร็วกว่าคนอื่น”

“ข้าจะช่วยปรมาจารย์เซียน นี่เป็นโอกาสที่ดีในการสร้างความสัมพันธ์ที่ดี”

“หัวหน้าทั้งสามยังบอกคนอื่นๆ”

"ถ้าคนเยอะเกินไป ชะตากรรมจะอ่อนแอ!"

เซินเทียน: "???"

...

สิ่งนี้สามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีได้หรือไม่?

มุมปากของ เซิ่นเทียนกระตุกเล็กน้อย คนเหล่านี้ต้องการให้ข้าเลือกแร่วิญญาณให้พวกเขา

บูมมม!

ในขณะนี้เอง การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันเกิดขึ้นในการต่อสู้อีกฝั่งหนึ่ง

“ตามที่คาดหวังไว้สมกับเป็นหน่วยคุมกฎจริงๆ!”

ในเวลานี้ เสื้อผ้าของเฮยซวี่ขาดรุ่งริ่งแล้ว

มีบาดแผลมากมายบนร่างกายของเขา และเลือดสีดำก็ไหลออกมาจากบาดแผล มันดูน่ากลัวมาก

หัวหน้าผู้คุมกฎทั้งสามพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา: "เฮยซวี่ ยอมให้จับซะ !"

“จับโดยไม่มีอะไรเลยเหรอ?”

เลือดดำตัวจริงเย้ยหยัน: "เทพผู้นี้เป็นผู้ดูแลสมาชิกของนิกายศักดิ์สิทธิ์ในอาณาจักรเพลิง เจ้าคงคิดว่าข้าไม่มีไพ่ตายหรอกใช่ไหม?"

เขาแสยะยิ้มเฉียบ ทันใดนั้นเขาก็ตัดข้อมือซ้ายออก

เลือดกระเซ็นออกมา ก่อเกิดลวดลายแปลก ๆ ในความว่างเปล่า

และด้วยการไหลเข้าของเลือดอย่างต่อเนื่อง รูปแบบก็ซับซ้อนและแปลกมากขึ้น

เฮยซวี่คำราม: "แม่ผี ออกมา!"

...

!

ฝ่ามือเรียวยื่นออกมาจากลวดลาย

และตามาด้วยศีรษะ คอ และลำตัว!

มันเป็นผู้หญิงหน้าซีดสวมชุดแต่งงานสีแดงตัวใหญ่ที่มีผมปกคลุมทั้งหน้า

นางล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่า

ร่างกายทั้งหมดมีบรรยากาศที่แปลกประหลาดและมืดมนซึ่งทำให้ผู้คนน่าขนลุก

และข้างๆนางมีผีเด็กมากมายลอยอยู่

แต่ละคนเต็มไปด้วยเลือดและดูน่ากลัวอย่างยิ่ง

“นี่…นี่คือวิญญาณร้ายระดับครั้งก้าวหยวนหยืง แม่ผีและลูกชายทั้ง 9!”

เสียงของหัวหน้าผู้รักษากฎสั่นเทาด้วยความกลัวส่งสัยงดังก้องอยู่ข้างเขา

แม่ผีและลูกชายทั้ง 9?

เซิ่นเทียนตกตะลึงครู่หนึ่งแล้วมองไปที่ แม่ผีและลูกชายทั้ง 9

แต่ภายใต้ผมสีดำสนิท ดวงตาคู่หนึ่งก็จ้องมองมาที่เขาเช่นกัน

เสียงของหญิงสาวที่โหยหวนฟังอย่างแผ่วเบาในความว่างเปล่า

“ฮิๆ”

“ท่านพี่ ลูก ๆ ของข้าในที่สุด…”

“ก็กำลังจะมีพ่อ!”