เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 5

บทที่ 5

บทที่ 5


เปลี่ยน บ่มเพาะ เป็น ฝึกตน

-***********

เซิ่นเทียนตัดสินใจตามหา ฉินเกา

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาคนๆหนึ่งในพระราชวังขนาดใหญ่นี้ อย่างไรก็ตามมันจะไม่ใช่ปัญหาหากมีรู้จักกับหัวหน้าขันทีในพระราชวัง

เซิ่นเทียนไม่รู้จักใครที่รี่ ถึงกระนั้นมันก็ไม่ได้สร้างความรำคาญให้กับเซิ่นเทียนเพราะไม่มีใครกล้าท้าทายองค์ชาย 13

หลังจากได้ยินคำขอของเขาหัวหน้าขันทีก็รีบออกตารางาน พร้อมกับความเคลื่อนไหวของขันทีทั้งหมดและแจ้งให้ เซิ่นเทียนทราบเกี่ยวกับเบาะแสของ ฉินเกา

หลังจากนั้นเขาก็ส่งเซิ่นเทียนออกจากกรมพระราชวังด้วยความเคารพ

เขากลัวว่าสำนักพระราชวังจะถล่มเหมือนสถาบันหลวง

เซิ่นเทียนพบว่า ฉินเกา กำลังทำงานให้กับองค์ชาย 6

องค์ชาย 6 มีนามว่า เซิ่ยโอว และเขามีความสามารถในการฝึกตนมากที่สุดในบรรดาพี่น้องทั้งหมดของเขา

เมื่ออายุได้ 18 ปีเขาฝึกฝนจนบรรลุกลั่นฉีถึงขั้นที่ 9 และใกล้จะถึงขั้นรากฐานแล้ว เขาเป็นสุดยอดอัจฉริยะที่ไม่มีใคบเทียบได้แห่งอาณาจักแห่งเพลิง

ว่ากันว่า เซียน(supremacy ) คนหนึ่งจากถ้าสววรค์สีขาว สนใจเขาและรับเขาไปเป็นศิษย์สายตรง

ถิ่นทุรกันดารตะวันออกมีสองสาขาหลักสำหรับการฝึกตน หนึ่งคือ 36 ถ้ำสวรรค์และอีก 72 ดินแดนชั้นสูง(blessed land) ถ้ำสวรรค์สีขาวอยู่ในอันดับ 10 ในหมูถ้ำสวรรค์ด้วยกัน

มันเป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่เมื่อเซียนจากถ้ำสวรรค์สีขาวจะรับเป็นศิษย์

หากไม่มีอะไรผิดพลาดอย่างน้อย เซิ่นโอว ก็จะกลายเป็นหนึ่งในขั้นแก่นทองคำ

หากเขาโชคดีกว่านี้ก็มีโอกาสที่เขาจะไปถึง วิญญาณแรกเริ่ม ในช่วงอายุ 500 ปีและกลายเป็นเซียนที่ได้รับความเคารพจากคนอื่น ๆ

ในตอนนั้นแม้แต่จักรรพดิก็ไม่มีอะไรเทียบได้กับเขา ท้านที่สุดแล้วแม้แต่ผู้ยี่งใหญ่ที่อ่อนแอที่สุดก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้อย่างน้อย 1,000 ปีในโลก พวกเขาสามารถแยกภูเขาออกจากกันและแยกมหาสมุทร ตำแหน่งอย่างจักรพรรดิไม่ได้อยู่ในสายตาของพวกเขา

ดังนั้น เซิ่นโอวจึงมีฐานะที่ยิ่งใหญ่ในอาณาจักรแห่งเพลิง

องค์ชายคนอื่น ๆ จะไม่ยุ่งกับเขาอย่างตั้งใจ แม้จักรพรรดิจะปฎิบัติต่อเขาดีเพียงใด เพราะมันไม่จำเป็น

มันเป็นชะตากรรมของ เซิ่นโอวที่จะกลายเป็นเซียนเพราะเขาใช้เวลาทั้งชีวิตของเขาเพื่อฝึกตน โดยธรรมชาติแล้วเขาไม่สนใจบัลลังก์เลย

ข้าสงสัยว่ารัศมีของพี่ชาย 6 เป็นอย่างไร เซิ่นเทียนคิดกับตัวเอง

เขาเดินตามถนนในสวนราชวังและไปถึงวังองค์ชาย 6

ทันใดนั้นเซิ่นเทียนก็ได้ยินเสียงกรีดร้องตามมาด้วยโซ่

“เจ้าตาบอดเหรอ? เจ้างั่ง!”

“เจ้ามีความคิดบ้างไหมว่าเห็ดหลินจือเก้าใบนี้แพงแค่ไหน? แม้ว่าเจ้าจะมีเก้าชีวิตเจ้าก็ไม่มีอะไรเทียบมันได้”

“สำหรับพวกเจ้าที่เหลือถือเป็นคำเตือน! นี่จะเป็นการลงโทษถ้าเจ้าทำงานผิดพลาด!”

เซิ่นเทียนมองไปและเห็นฝูงชนรอบ ๆ บ่อน้ำในสวนหลวง ฝูงชนรวมตัวกันรอบไม้กางเขน บนนั้นมรขันทีที่บาดเจ็บสาหัสถูกมัดไว้ มันคือฉินเกา!

รัศมีของ ฉินเกา มีการเปลี่ยนแปลง แม้ว่าจะยังคงเป็นสีแดง แต่สีก็จางลงมากเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน บางส่วนเริ่มเป็นสีเขียวและไม่มีความสดใสเหมือนก่อน

ฉินเกา เป็นคนที่โชคดีไม่ใช่เหรอ? ทำไมตอนนี้เขาต้องทนทุกข์ทรมานขนาดนี้?

เมื่อเขาเห็นฉินเกาถูกแส้ เซิ่นเทียนก็ตกใจ

ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงนิยายบางเรื่องที่เขาเคยอ่านมาก่อน

ตัวละครหลักไม่ใช่ทั้งหมดที่มีชีวิตที่ราบรื่นรอพวกเขาอยู่ บางครั้งพวกเขาจะต้องเผชิญกับการดูถูก เอาชีวิตรอดและสังหารศัตรู ...

เดี๋ยวก่อน... เอาชีวิตรอดและฆ่าศัตรู!

เซิ่นเทียนรู้สึกหวาดกลัวกับความคิดของเขา

ใครคือศัตรูของ ฉินเกา ใ?

ขันทีที่กำลังตีเขาอยู่ตอนนี้? หรือนายของเขา เซิ่นโอว? หรือ…อาณาจักรแห่งเพลิงทั้งหมด!?

เซิ่นเทียนจำสิ่งที่ขันที กุ้ย พูดเกี่ยวกับปีศาจเฮียวกะและวิธีที่เขาแก้แค้นอาณาจักรคุน

เขาสังหารราชวงศ์ทั้งหมดเพียงเพราะเขาเคยถูกรังแกครั้งหนึ่งในวัง

วันนั้นเลือดไหลเหมือนสายน้ำ ทุกๆที่ราชวังเต็มไปด้วยซากศพ!

เจ้ากำลังทำอะไรกันแน่ เซิ่นโอว!?

ริมฝีปากของ เซิ่นเทียนกระตุก เขานึกภาพออกว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาไม่ยุ่งกับเหตุการณ์

ฉินเกา จะถูกรังแกเหมือนตอนนี้และเขาจะรอด จากนั้นเขาจะพบหนังสือ ประวัติศาสตร์แห่งเพลิงที่ยิ่งใหญ และ หนังสือปีศาจเฮียวกะ จากนั้นเขาก็จะหนีออกจากวังและเริ่มฝึกฝนวิชาปีศาจนี้ หลังจากเชี่ยวชาญทักษะแล้ว เขาจะกลับมาหา เซิ่นโอวและสังหารราชวงศ์ทั้งหมด!

ด้วยรัศมีสีดำบนศีรษะของ เซิ่นเทียน เขาเกือบจะมั่นใจได้ว่าเขาจะติดอยู่ในความวุ่นวายนี้และตกตายลง

เขามั่นใจ 99.99999%!

มีโอกาสไหมที่ฉินเกาจะไม่พยายามแก้แค้นหลังจากที่เชี่ยวชาญวิชาปีศาจ?

?!

ข้าพยายามอย่างมากที่จะมีชีวิตรอด แต่เจ้ากลับพังมัน เจ้าโง่ เซิ่นโอว!

เซิ่นเทียนเริ่มสาปแช่งบรรพบุรุษ18ชั่วโคตรของเซิ่นโอว?

อัจฉริยะในการฝึกตน?

เซียนแห่งถ้าสีขาวรับเจ้าเป็นศิษย์?

ทำสิ่งที่เจ้ากำลังทำต่อไปและเราทุกคนจะต้องตาย!

เจ้ากำลังพาข้าไปตาย

“ข้าจะทำยังไงดี!”

เซิ่นเทียนตื่นตระหนกเมื่อมองไปที่ ฉินเกา ซึ่งถูกมัดไว้บนไม้กางเขน

ข้าควรหันหลังเดินออกไปไหม?

ไม่ใช่ความคิดที่ดี สิ่งที่ข้าคิดจะเป็นจริงอย่างแน่

หรือข้าควรรอจนกว่าพวกเขาจะจัดการ ฉินเกา และตรวจสอบให้แน่ใจว่า ฉินเกา ตาย?

มันก็ไม่ใช่ความคิดที่ดีเหมือนกัน

เขาจะตายอย่างง่ายดายได้เหรอ โชคชะตาอวยพรเขา?

นอกจากนี้ยังมีรัศมีสีดำบนหัวของเซิ่นเทียน เขาจะไม่แปลกใจถ้ามีาผู้เชี่ยวชาญกระโดดลงมาจากท้องฟ้าและช่วย ฉินเกา ถ้าเขาพยายามฆ่า ฉินเกา ด้วยมือของเขาเอง

หากเขาโชคร้ายอีกเล็กน้อยผู้เชี่ยวชาญคนนี้จะรับฉินเกาเป็นศิษย์และฆ่าทุกคนที่นี่เพื่อล้างแค้นให้กับศิษย์ของเขา

แม้ว่าโอกาสจะมีน้อย แต่การปรากฏตัวของ เซิ่นเทียนก็ทำให้กฎแห่งความน่าจะเป็นไร้ประโยชน์ ... มีเพียงกฎของเมอร์ฟี่เท่านั้นที่จะใช้ในตอนนี้ ...

ลืมมันไป ข้าควรจะช่วยเขาก่อน!

เซิ่นเทียนตัดสินใจที่จะช่วย ฉินเกา และสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเขา ฉินเกา อาจจะสามารถเรียนรู้วิชาอื่น ๆ และกลับมาเพื่อแก้แค้นในอนาคต อย่างน้อยบุญคุณนี้มันก็จะช่วยซิ่นเทียนไว้ได้

ใช่ อาจจะ!

เมื่อนึกขึ้นได้ เซิ่นเทียนก็เดินขึ้นมาและตะโกนว่า“หยุด!”

เมื่อพวกเขาได้ยิน เซิ่นเทียนทุกคนก็ถอยหลัง

พวกเขาคำนับ เซิ่นเทียนและรีบออกไป ดูเหมือนพวกเขาจะกลัวเขามาก

มีเพียงขันทีที่ตีฉินเกาเท่านั้นที่ยังคงอยู่ที่นั่น เขาอยู่ภายใต้คำสั่งของใครบางคนและไม่สามารถออกไปเหมือนคนอื่น ๆ ได้

ขณะที่ เซิ่นเทียนเข้ามาใกล้ใบหน้าของขันทีก็เต็มไปด้วยความตกใจความหวาดกลัวและความไม่สบายใจ

หายนะ!

“องค์ชาย 13 … ท่านมาทำอะไรที่นี่”

เซิ่นเทียนชี้ไปที่ ฉินเกา และพูดอย่างใจเย็น“ข้าจะพาชายคนนนั้นออกไป”

ขันทีกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “เขาเพิ่งทำลายเห็ดหลินจือเก้าใบขององค์ชาย 6 เขาควรจะตาย องค์ชายที่ 13 โปรดอย่าทำให้ข้าลำบากเลย”

เซิ่นเทียนตะลึง เห็ดหลินจือเก้าใบเป็นส่วนประกอบสำคัญในการปรุงยาเสริมสร้างรากฐานชั้นเลิศ มันมีค่าสูงมาก

ดังนั้นมันจึงมีค่ามากกว่าชีวิตของขันทีระดับต่ำ

" งั้นข้าจะคุยกับพี่ชายของข้าเป็นการส่วนตัว!”

“เป็นเวลานานมากแล้วที่ข้าพูดกับเขาครั้งสุดท้ายด้วย โอ้ข้าคิดถึงเขามาก!”

เสียงสงบแต่หนักแน่นดังมาจากภายในวังทันทีหลังจากที่เซิ่นเทียนพูดจบ

“นั่นไม่จำเป็น เจ้าเป็นน้องชายของข้า เต้ามีสิมธิ์ที่จะพาเขาไป!”

“น่าเสียดายที่ข้าไม่สามารถพบเจ้าเป็นการส่วนตัวได้ ตอนนี้ข้ากำลังกักตนและไม่สามารถหยุดชะงักได้”

“หลี ส่งพวกเขาออกไป”

จบบทที่ บทที่ 5

คัดลอกลิงก์แล้ว