บทที่ 160 - ลูกน้อยวิหคเพลิงชาด

บทที่ 160 - ลูกน้อยวิหคเพลิงชาด

หัวตกถึงพื้นแล้วจะมีทางรอดได้อย่างไร

จิ้งจอกน้อยอัคคีพุ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น เล็งจังหวะเหมาะแล้วกัดเข้าที่หัวของมันอย่างแรง

วิหคเพลิงชาดดูเหมือนจะคาดการณ์ถึงจุดจบของชีวิตตนเองได้ มันกระพือปีกอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไร้ประโยชน์

สิ่งนี้กลับยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบของจิ้งจอกน้อยอัคคีให้รุนแรงขึ้น มันกัดอย่างแรงอีกครั้ง ท่อลมถูกกัดขาด จากนั้นหัวทั้งหัวก็ถูกเสวี่ยอวี่ฉีกออกมา

ในที่สุดวิหคเพลิงชาดก็หยุดดิ้นรน

หลังจากคายหัวทิ้งไปข้างหนึ่ง จิ้งจอกน้อยอัคคีก็กระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้น นี่เป็นครั้งแรกที่มันสังหารสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าตัวมันมากขนาดนี้

แม้ว่าจะเป็นผลมาจากการร่วมมือของอสูรรับใช้หลายตัว

แต่นี่เป็นการกระตุ้นกำลังใจครั้งใหญ่สำหรับอสูรรับใช้หลายตัว จะยิ่งเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาความแข็งแกร่งของพวกมัน

อู๋เฉินผ่าหัวของวิหคเพลิงชาดออกอย่างคล่องแคล่ว นำผลึกแกนกลางสีแดงเข้มที่ไม่สม่ำเสมอขนาดเท่ากำปั้นออกมา พลังงานธาตุไฟที่บรรจุอยู่ภายในนั้นมากกว่าของระดับสามและสี่ถึงสิบเท่า

สมแล้วที่เป็นอสูรระดับเจ็ด

แค่แก่นอสูรชิ้นนี้ พวกอู๋เฉินก็ไม่เสียเที่ยวแล้ว แก่นอสูรระดับสี่มีมูลค่าประมาณหนึ่งร้อยยี่สิบผลึกวิญญาณ ส่วนมูลค่าของแก่นอสูรระดับเจ็ด เกรงว่าอย่างน้อยก็ต้องเพิ่มขึ้นสิบเท่า

กล่าวคือ แก่นอสูรชิ้นนี้มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งพันผลึกวิญญาณ

อู๋เฉินมองเยว่หนิงซวงแวบหนึ่ง ยังไม่ทันได้พูดอะไร เยว่หนิงซวงก็หันหน้าไป ก้าวยาวๆ เดินลึกเข้าไปในถ้ำโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาเลย กล่าวอย่างเรียบเฉย "อสูรตัวนี้สังหารได้ก็เพราะเจ้า ข้าไม่มีฝีมือขนาดนั้น ควรจะเป็นของเจ้า"

อู๋เฉินส่ายหน้า "ไม่ นี่เป็นผลมาจากการร่วมมือของเจ้ากับข้า ในเมื่อตัดสินใจร่วมมือกันแล้ว ของที่ได้มาย่อมต้องมีส่วนของพวกเจ้าด้วย"

"เอาอย่างนี้แล้วกัน ของที่ได้มา เราแบ่งกันสี่หกส่วน ข้าหกเจ้าสี่ ไม่มีปัญหาใช่ไหม"

"ไม่ต้อง ข้าสามเจ้าเจ็ดก็พอ ข้าไม่มีนิสัยติดหนี้ใคร"

เยว่หนิงซวงกลับไม่ยอมรับน้ำใจเลยแม้แต่น้อย

อู๋เฉินกลับตัดสินใจ "ก็แบ่งสี่หกส่วนนั่นแหละ พวกเราไม่มีใครติดหนี้ใคร"

"ไปกันเถอะ"

อู๋เฉินเก็บซากของอสูรระดับเจ็ดตัวนี้ไว้ในแหวนมิติ จากนั้นก็เดินเคียงข้างไปกับเยว่หนิงซวง

เมื่อไม่มีอสูรขวางทาง ทั้งสองคนก็เข้าไปถึงรังภายในได้อย่างราบรื่น นี่เป็นเพียงถ้ำหินทรงกลมกว้างประมาณสามเมตรเท่านั้น แต่อุณหภูมิสูงมาก อย่างไรเสียวิหคเพลิงชาดก็เป็นอสูรธาตุไฟอยู่แล้ว

และอู๋เฉินก็เห็นลูกวิหคเพลิงชาดตัวน้อยสามตัวนอนอยู่ในรังทันที

พวกมันยังเล็กเกินไป ดวงตากลมโตแต่ละคู่จ้องมองอู๋เฉินทั้งสองคน ดูเหมือนจะหวาดกลัวส่งเสียงร้องจิ๊บๆ ทั้งยังมองหาแม่ของพวกมัน แต่แน่นอนว่าพวกมันคงไม่รู้ว่าแม่นกถูกพวกอู๋เฉินจัดการไปแล้ว

เมื่อเห็นลูกวิหคเพลิงชาด ไม่ว่าจะเป็นอู๋เฉินหรือเยว่หนิงซวงต่างก็แสดงสีหน้ายินดี วิหคเพลิงชาดเป็นอสูรธาตุไฟที่แข็งแกร่งมาก แม้ว่าศักยภาพของสายพันธุ์จะยังไม่ถึงระดับเงิน แต่ก็จัดว่าสูงมากในระดับทองแดง และความเร็วในการเติบโตก็เร็วกว่าอสูรรับใช้ทั่วไป ยิ่งเป็นของดีประจำเทือกเขาอัคคีแห่งนี้ ราคาในตลาดก็ดีมาก

"สามตัว ตามส่วนแบ่งสี่หก ข้าเอาสองตัว พวกเจ้าหนึ่งตัว"

แววตาของอู๋เฉินเป็นประกาย พูดกับเยว่หนิงซวง

เยว่หนิงซวงพยักหน้า ก็แอบแสดงสีหน้ายินดีออกมาเล็กน้อย ทำท่าเชิญ นี่คือการให้อู๋เฉินเลือกก่อน

ดูเหมือนว่าเด็กสาวคนนี้จะรู้จักกาลเทศะดีมาก รู้ว่าการเดินทางครั้งนี้ขาดอู๋เฉินไปไม่ได้ ดังนั้นทุกอย่างจึงให้อู๋เฉินเป็นใหญ่

อู๋เฉินใช้ฟังก์ชันสแกนสแกนไปนานแล้ว เขาเลือกไปสองตัวอย่างรวดเร็ว มือข้างหนึ่งจับตัวหนึ่ง

[ทักษะ]: ลมหายใจอัคคี กรงเล็บฉีก ปีกดาบ

...

[ทักษะ]: ลมหายใจอัคคี กรงเล็บฉีก ปีกดาบ

[จบแล้ว]