ตอนที่ 22 ว่าที่ราชินี

ตอนที่ 22 ว่าที่ราชินี

บนโต๊ะอาหารยาวสีทองเปล่งประกายที่เต็มไปด้วยอาหารชนชั้นสูงจำนวนมาก มีทั้งไก่งวง เนื้อแกะชั้นดี รวมทั้งผลไม้เอ็นโกลด์ ผลไม้ลูกกลมเล็ก ๆ สีทอง ซึ่งเป็นผลไม้หายากและขึ้นชื่อของโกลเด้นกราวด์ หากทานแล้วจะมีหวานรู้สึกชุ่มคอและยังมีสรรพคุณฟื้นฟูพลังเวทมนตร์ได้บางส่วนอีกด้วย

บนโต๊ะอาหารมีราชาฟินเดลนั่งตรงกลาง พระพี่นางฟินโอร่านั่งด้านซ้าย เซน่านั่งด้านขวา ฟินเดลกล่าวเริ่มบทสนทนาขึ้นก่อน

“เซน่า เพลงดาบเจ้ายอดเยี่ยมจริง ๆ ไม่ทราบเจ้าเรียนมาจากที่ใด?”

เซน่าตอบว่า “สมัยข้ายังเล็ก ข้าเคยพบกับนายทหารผู้หนึ่งที่ได้รับบาดเจ็บ เขาหนีมายังบ้านข้า ข้าจึงดูแลให้อาหารเขา เขาก็สอนเพลงดาบให้ข้า”

เซน่ากล่าวเช่นนี้เพราะไม่ต้องการอ้างถึงจอมเวทจันทรา นางไม่ต้องการให้จอมเวทจันทราเกิดความยุ่งยากในภายหลัง

ฟินโอร่ากล่าวว่า “ข้าต้องขอบใจเจ้าที่ช่วยฝ่าบาทไว้ ไม่ทราบว่าถิ่นกำเนิดเจ้าอยู่ที่ใด?”

เซน่ากล่าวว่า “ข้าเป็นคนหมู่บ้านดอร์มัง หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ติดกับแดนเหนือ”

ฟินเดลกล่าวว่า “แดนเหนือ? หากเป็นเช่นนั้นก็คงใกล้กับอาณาจักรเพธอส”

เซน่ากล่าวว่า “ท่านรู้จักเพธอสหรือ?”

ฟินเดลกล่าวว่า “ข้าเป็นถึงกษัตริย์จะไม่รู้เรื่องราวประเทศอื่นได้อย่างไร? ข้าได้ข่าวว่าเพธอสเปลี่ยนกษัตริย์คนใหม่ชื่อซาอู คนผู้นี้มีชื่อเสียงโด่งดังด้านเวทมนตร์ยิ่ง”

เซน่าได้ยินชื่อซาอูก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป นางเกลียดชังคนผู้นี้มากที่สุด จึงได้แต่นิ่งเงียบไม่ตอบอะไร

แต่ทุกกิริยาของเซน่าอยู่ในสายตาฟินโอร่า

ฟินโอร่าถามว่า “เซน่า เจ้าอยู่ติดกับชายแดนทางเหนือ เจ้าเคยไปเพธอสหรือไม่?”

เซน่ากล่าวว่า “ไม่เคย”

ฟินโอร่าถามต่อว่า “พ่อกับแม่เจ้าอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านดอร์มังหรือ?”

เซน่าตอบว่า “ใช่ แต่พ่อแม่ข้าเสียชีวิตไปหมดแล้ว”

ฟินเดลเกรงเซน่าจะเสียใจเรื่องพ่อแม่จึงกล่าวว่า “เมื่อเจ้าเข้ามาอยู่ในวังแล้วข้าจะดูแลเจ้าให้ดีที่สุด เจ้าอย่าได้กังวลเรื่องอื่น”

ฟินโอร่ายังถามอีกว่า “แล้วเจ้ายังมีญาติพี่น้องอีกหรือไม่?”

“ไม่มี” เซน่าตอบ

ฟินโอร่ากล่าวว่า “ข้าทราบมาว่าเจ้าเพิ่งมาเป็นผู้คุ้มกันให้กับลินเดียร์ได้ไม่กี่วัน ก่อนหน้านี้เจ้าจะเข้าเมืองหลวงเพื่อสิ่งใด?”

เซน่ารู้สึกได้ว่าฟินโอร่าสงสัยในตัวนางจึงได้ถามประวัตินางมากมายราวกับเป็นผู้ต้องหาคดีความ

เซน่าจึงตอบไปว่า “ข้าเข้าเมืองหลวงมาเพื่อตามหาญาติแต่หาไม่พบ ยังดีที่ข้าได้พบกับฟิน..ฝ่าบาทเข้าเสียก่อน ไม่เช่นนั้นผู้ที่ไม่ได้พบญาติอีก อาจไม่ใช่แค่ข้าคนเดียว”

เซน่ากล่าวตอบโต้ฟินโอร่าอย่างเจ็บแสบและเป็นการทวงบุญคุญว่าหากไม่ใช่นางช่วยฟินเดลไว้ น้องชายเจ้าก็อาจไม่รอดจากชายชุดดำ

เซน่าพลันผุดลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารและกล่าวว่า “ข้าอิ่มแล้ว”

เซน่าเดินจากไปโดยไม่ถวายบังคมลากษัตริย์ฟินเดลตามมารยาท แต่ฟินเดลเห็นเช่นนั้นก็ไม่ถือสา เขาหันไปกล่าวกับฟินโอร่าว่า

“ฟินโอร่า เจ้าไม่ควรซักไซ้นางเช่นนั้น”

ฟินโอร่าตอบโต้ว่า “ข้าถามเรื่องราวทั่วไปของนาง ข้าผิดในที่ใด?”

ฟินเดลกล่าวว่า “นางเพิ่งเข้าวังมาอาจยังรู้สึกไม่สบายใจ เจ้าค่อย ๆ ให้นางปรับตัวเถอะ”

ฟินโอร่ากล่าวว่า “นางจะเป็นถึงราชินีแห่งโกลด์เด้นกราวด์ เราจะไม่สอบถามประวัตินางได้อย่างไร?”

ฟินเดลกล่าวตอบไปว่า “ไม่ว่านางจะเป็นใคร นางก็ได้ช่วยข้าไว้”

ฟินโอร่าย่อมไม่เข้าใจความรู้สึกของฟินเดลที่วันนั้นได้ร่วมมือกับเซน่าในการต่อสู้กับชายชุดดำ สำหรับฟินเดลแล้วเป็นเรื่องประทับใจในชีวิตเขาที่ไม่อาจลืมได้

แสงแห่งรุ่งอรุณสาดส่องแสดงถึงสัญญาณยามเช้า เซน่าเป็นคนที่ตื่นเช้าอย่างยิ่ง นางมักตื่นขึ้นมาเพื่อซ้อมเพลงดาบเสมอ แต่วันนี้นางต้องพบสิ่งที่แปลกไป

ก๊อก ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น

“ใคร?” เซน่าถาม

“ข้าเองรอนด้า ท่านเซน่าตื่นแล้วหรือ?” แม่บ้านรอนด้าไต่ถามขึ้น

เซน่าจึงกล่าวว่า “ใช่ เจ้าเข้ามาได้”

รอนด้าเปิดประตูเข้ามา นางนำถาดใบหนึ่งมีทั้งอ่างล้างหน้าเล็ก ๆ ยังมีขนมปังและน้ำดื่มเข้ามาด้วย เซน่าไม่ได้รับความสุขสบายเช่นนี้นานแล้ว นางพยักหน้าเป็นการขอบใจรอนด้า

เมื่อทานอาหารเสร็จเซน่าจึงหยิบดาบมูนสตรองที่โต๊ะข้างกายขึ้น รอนด้าถามว่า

“ท่านจะไปไหนหรือ?”

เซน่าตอบว่า “ไปฝึกดาบ”

รอนด้าตอบไปว่า “ท่านเซน่า วันนี้ท่านมีเรียนพิธีในวัง ทั้งการถวายทำความเคารพ การเต้นรำ มารยาทบนโต๊ะอาหารและกฎระเบียบอีกมาก”

รอนด้าเรียกให้สาวใช้นางหนึ่งเข้ามา สาวใช้ถือชุดกระโปรงยาวสีฟ้าทำจากผ้าไหมชั้นดี

รอนด้ากล่าวว่า “นี่คือชุดในการเรียนมารยาทในวังวันนี้ ท่านเซน่าโปรดแต่งกายด้วยชุดนี้ พวกเราจะยืนรอรับใช้อยู่ หากมีสิ่งใดก็เรียกใช้ได้อย่างเต็มที่”

เซน่ากล่าวว่า “ข้าจะใส่ชุดบุรุษ”

รอนด้าได้แต่อึ้งไป

เซน่าไม่ได้กล่าวล้อเล่นแต่ยังได้กระทำจริง นางใส่ชุดบุรุษสีน้ำตาลที่โคโล่ซื้อให้ไปในห้องสอนกฎธรรมเนียมมารยาทในวัง มือของนางถือดาบมูนสตรอง ไม่ว่านางเดินผ่านไปจุดใด เหล่าสตรีข้ารับใช้ในวังได้มองดูนางอย่างประหลาดใจ

ครูซึ่งสอนธรรมเนียมมารยาทในวังชื่อมารีน่า นางเป็นสตรีผมทองยาวเป็นลอน อายุประมาณสี่สิบกว่าปี นางเห็นเซน่าใช่ชุดบุรุษก็งงไปพักหนึ่ง จากนั้นจึงกล่าวว่า

“ท่านเซน่า เหตุใดท่านใส่ชุดบุรุษ?” มารีน่าถามอย่างสงสัย

“แล้วข้าใส่ชุดบุรุษผิดในที่ใด?” เซน่ากล่าวถามเสียงราบเรียบ

มารีน่ากล่าวว่า “ท่านเป็นสตรีก็ย่อมต้องใส่ชุดสตรี การใส่ชุดบุรุษย่อมไม่ถูกต้อง”

มารีน่าเป็นสตรีที่คร่ำเคร่งกฎระเบียบและมารยาทสตรีอย่างยิ่ง นางไม่เกรงใจเซน่าซึ่งเป็นถึงว่าที่ราชินีแม้แต่น้อย

เซน่ากล่าวถามว่า “ผู้ใดกำหนดให้สตรีห้ามใส่ชุดบุรุษ เหตุใดเจ้าต้องเชื่อฟังคนที่กำหนด?”

วาจานี้ถามจนมารีน่าต้องอึ้งไป มารีน่ารู้สึกว่าคำกล่าวเซน่าไม่ถูกต้องแต่ก็ไม่อาจตอบได้ว่าเหตุใดต้องเชื่อฟังคนที่กำหนดกฎเกณฑ์เหล่านี้

เซน่ากล่าวถามว่า “เจ้าจะสอนอะไรข้า”

มารีน่ากล่าวว่า “วันนี้ข้าจะสอนท่านถวายบังคม แต่ท่านไม่ใส่กระโปรงมาท่านจะทำได้อย่างไร?”

เซน่ากล่าวว่า “เจ้าทำให้ข้าดู”

มารีน่าทำท่าถวายบังคมของสตรีให้เซน่าดู นางใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้จีบชายกระโปรงทั้งสองด้าน เท้าขวาอยู่หน้าเท้าซ้ายเล็กน้อย จากนั้นย่อเข่าลง กิริยางดงามอย่างยิ่ง ไม่ว่าบุรุษใดเห็นก็ล้วนต้องชื่นชม

ทันนั้นใดนั้นประกายสีเงินกรีดวูบ

กระโปรงของมารีน่าถูกกรีดเป็นทางยาวด้วยดาบของเซน่า !

มารีน่ากรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ บั้นท้ายนางถึงกับล้มลงกระแทกกับพื้น

จากนั้นเซน่าขยับข้อมือวูบหนึ่ง ดาบมูนสตรองของนางก็จ่ออยู่ปลายคอมารีน่า !

เซน่ากล่าวว่า “ก่อนเจ้าจะสอนข้า ข้าจะสอนเจ้าเรื่องหนึ่ง”

มารีน่ากล่าวเสียงสั่นสะท้าน “เรื่อง..เรื่องอะไร?”

เซน่ากล่าวช้า ๆ ทีละคำว่า “มีแต่วิชาต่อสู้ถึงทำให้เจ้ามีชีวิตรอด”

เซน่าหันไปกล่าวกับแม่บ้านรอนด้าว่า “จำไว้ อย่าได้เรียกข้ามาทำเรื่องเหลวไหลแบบนี้อีก”

แม่บ้านรอนด้าได้แต่อ้าปากค้าง นางรีบพยักหน้าอย่างเข้าใจ

นกเธอร์ดิกซ์เป็นนกตัวสีขาวสะอาดตา ส่วนหัวของมันคล้ายนกพิราบ มีปากเป็นสีทองแหลมคมสามารถจิกเนื้อไม้ให้ทะลุได้ในการเจาะครั้งเดียว ตัวของมันใหญ่เหมือนนกอินทรี ส่วนหางของมันมีขนยาวสีขาวประมาณครึ่งเมตร มีขนส่วนหางเจ็ดเส้น

นกเธอร์ดิกซ์สามารถเข้าใจภาษามนุษย์ได้อย่างว่องไว มันสามารถสื่อสารกับคนได้รู้เรื่อง นกเธอร์ดิกซ์สีขาวตัวนี้มันบินไปยังพระราชวังโกลด์เรนเดียร์ มุ่งไปยังส่วนของหอคอยสูงด้านซ้ายของพระราชวัง

หอคอยส่วนนั้นเป็นที่ประทับของพระพี่นางฟินโอร่า มันบินผ่านเข้ามายังหน้าต่างของฟินโอร่าที่เปิดทิ้งไว้ มันบินไปเกาะที่โต๊ะทองซึ่งใช้อ่านหนังสือของฟินโอร่าที่มันคุ้นเคย ขาของมันผูกมัดกระดาษชิ้นหนึ่งเอาไว้

ฟินโอร่าขณะนั้นกำลังอ่านหนังสืออยู่ นางลูบตัวนกเธอร์ดิกซ์เบา ๆ จากนั้นแก้มัดเชือกที่มัดกระดาษที่ขานกและหยิบกระดาษมาคลี่ออกดู

ชื่อ เซน่า

นามสกุล ไม่ทราบ

ชื่อบิดา ไม่ทราบ

ชื่อมารดา ไม่ทราบ

ชื่ออาจารย์ที่สอนวิชาดาบ ไม่ทราบ

เป็นชาวหมู่บ้านดอร์มัง แต่สอบถามแล้วชาวบ้านไม่มีใครรู้จักชื่อนี้

เซน่ามาอยู่ในวังหลวงได้สี่วันแล้ว เซน่าอ้างว่านางเป็นชาวหมู่บ้านดอร์มัง ฟินโอร่าสงสัยที่มาเซน่าจึงส่งคำสั่งผ่านนกเธอร์ดิกซ์สัตว์คู่ใจนางไปให้เจ้าเมืองเคอมองค์ ซึ่งดูแลแถบหมู่บ้านดอร์มังสืบค้นประวัติเซน่า แต่กลับไม่ได้ข้อมูลอะไรเลย

การแต่งตั้งราชินีนับเป็นเรื่องใหญ่ แต่สตรีที่จะมาเป็นราชินีนางนี้กลับไม่มีประวัติให้สืบค้น

“สตรีนางนี้คล้ายกับ จู่ ๆ ก็เกิดขึ้นมาในโลก โดยไม่มีประวัติให้สืบสาว” ฟินโอร่าครุ่นคิดขึ้น

ฟินโอร่าผุดลุกขึ้น นางไม่อาจไว้ใจสตรีนางนี้ได้

ห้องบรรทมของราชาฟินเดลกว้างใหญ่อย่างยิ่ง เพดานและพื้นห้องบรรทมไม่เพียงเป็นพื้นทองคำ ทั้งผนังห้องและเครื่องใช้ทั้งหมดยังเป็นทองคำแท้ ที่ผนังห้องติดภาพวาดปฐมกษัตริย์เดเรนและกษัตริย์เธเรนพระบิดาของเขา

วันนี้ฟินเดลต้องการตื่นบรรทมสายสักเล็กน้อย คิดไม่ถึงกับมีเสียงเคาะประตูเรียกให้เขาตื่นต้องตื่นแต่เช้า

ฟินโอร่ามาถึงหน้าห้องบรรทม นางเคาะประตูเรียกฟินเดล ราชาหนุ่มถูกปลุกให้ตื่นจากการบรรทมจึงเรียกให้นางเข้ามา

ฟินเดลกล่าวว่า “เจ้ามาแต่เช้ามีเรื่องอะไร?”

ฟินโอร่ากล่าวว่า “ข้าได้รับสาสน์จากเจ้าเมืองเคอมองค์ เขาไม่สามารถสืบประวัติที่มาของเซน่าได้”

ฟินเดลกล่าวว่า “เรื่องเพียงเท่านี้? ข้าเคยบอกท่านแล้ว เซน่าจะเป็นผู้ใดหรือจะมาจากแดนใดหาได้สำคัญ นางเคยช่วยข้าไว้และข้าก็ประทับใจนาง”

ฟินโอร่ากล่าวว่า “แต่บัลลังก์ราชินีแห่งโกลเด้นกราวด์ จะให้ผู้ไม่มีหัวนอนปลายเท้ามานั่งได้อย่างไร?”

ฟินเดลกล่าวอย่างหัวเสียว่า “แล้วจะให้ผู้ใดครองเล่า? สตรีสูงศักดิ์เหล่านั้นหรือ? ข้าเห็นกับตา ยามที่ข้ามีปัญหาพวกนางได้แต่กรีดร้อง สตรีเหล่านี้เพียงแค่ปกป้องตนเองยังไม่ได้ จะให้มานั่งตำแหน่งราชินีของอาณาจักรเราได้อย่างไร”

ฟินโอร่ากล่าวว่า “หากเจ้าเห็นว่าสตรีเหล่านั้นไม่เหมาะสมก็สามารถคัดเลือกใหม่ได้ แต่กับเซน่านางนี้ ข้า..ข้าไม่ไว้ใจนาง”

ฟินเดลกล่าวว่า “คัดเลือกใหม่? ท่านคิดว่าข้าต้องการแต่งงานหรือ? หากไม่ใช่คำสั่งพระบิดา ข้ายังไม่คิดจะแต่งงานด้วยซ้ำ”

ฟินโอร่าเข้าใจดี นางทราบว่าฟินเดลไม่อยากแต่งงาน แต่เลี่ยงไม่ได้เพราะเป็นคำสั่งเสียของเธเรนพระบิดาของนาง ฟินโอร่าเห็นใจฟินเดลอย่างยิ่งจึงเงียบไป

ฟินเดลกล่าวว่า “สตรีอย่างเซน่าไม่เพียงมีเพลงดาบร้ายกาจ สติปัญญาก็ไม่น่าจะเป็นรองท่านมากนัก สตรีเช่นนี้ข้าจะหาได้จากที่ใดอีก? หากนางมีเจตนาร้าย นางจะช่วยข้าทำไม?”

ฟินโอร่าเองก็หาเหตุผลไม่ได้ว่าเซน่าจะมีเจตนาร้ายต่อฟินเดลในเรื่องใดเพียงแต่นางรู้สึกไม่ถูกต้องเท่านั้น

ฟินเดลกล่าวต่อว่า “ท่านควรดีใจที่โกลด์เด้นกราวด์จะมีราชินีที่มีความเพียบพร้อมทั้งฝีมือและสติปัญญา เราควรช่วยกันปกป้องชาติบ้านเมืองมากกว่าจะคอยแวงสงสัยกัน”

ฟินโอร่ากล่าวว่า “เช่นนี้ก็แล้วแต่เจ้าเถอะ”

ฟินโอร่าเดินออกจากห้องบรรทมฟินเดล นางได้แต่หวังว่าสิ่งที่นางคาดคิดนั้นผิดพลาด ความใจกว้างของฟินเดลต่างหากที่เป็นฝ่ายถูก

เซน่ามักตื่นแต่เช้าเพื่อมาฝึกดาบกลางสนามหญ้าเล็ก ๆ บริเวณปราสาทด้านซ้ายของพระราชวังโกลด์เรนเดียร์ โดยมีสาวใช้สองคนคอยติดตามรับใช้

เซน่าฝึกเพลงดาบเงาจันทราซ้ำแล้วซ้ำเล่า นางเห็นวันนั้นชายชุดดำใช้กริชแห่งความเกลียดชังสร้างพายุจนทำให้นางแทบเอาชีวิตไม่รอด หากนางเจอศัตรูเช่นนี้อีกโดยไม่มีคนช่วยคงไม่สามารถชนะได้

นางพลันนึกถึงคำสอนของจอมเวทจันทราเธด้าที่ให้ศึกษาธรรมชาติรอบกายให้ดี

เซน่าหลับตาลงนางพยายามนึกสภาพของลมพายุในวันนั้น หลักการเคลื่อนไหวของลมหมุนที่เกรี้ยวกราดรุนแรง แตกต่างกับเพลงดาบเงาจันทราที่เน้นความอ่อนโยน เอาชนะในแง่มุมที่ศัตรูคาดไม่ถึง

เซน่ารู้สึกมีลมพัดโชยสัมผัสใบหน้า นางลืมตาและร่ายรำเพลงดาบไปตามสายลมอย่างช้า ๆ จากนั้นเร่งระดับความเร็วขึ้นประดุจดังพายุหมุนที่เกรี้ยวกราด

เพลงดาบ เวทมนตร์ หลักการอีกจำนวนมากบนโลกก็ล้วนเกิดจากหลักธรรมชาติทั้งสิ้น

ขณะเซน่าร่ายรำดาบอย่างว่องไว ทันใดนั้นนางรู้สึกมีคนจู่โจมจากด้านหลัง

เซน่าสะบัดดาบไปต้านรับ

เคร้ง ! ดาบเซน่าปะทะกับดาบเล่มหนึ่ง

ที่แท้เป็นฟินเดลเขายิ้มและถือดาบอยู่เล่มหนึ่ง

“เราลองซ้อมดาบกัน” ฟินเดลกล่าวขึ้นด้วยสีหน้านึกสนุก

เซน่ายินดียิ่งที่มีคู่ต่อสู้ด้วย เซน่าฟันดาบอย่างรวดเร็ว ฟินเดลสะบัดดาบต้านรับไม่หยุด ฟินเดลเคยเห็นเพลงดาบเซน่ามาก่อนย่อมทราบว่าเพลงดาบเซน่าร้ายกาจอย่างยิ่ง แต่เมื่อเขาได้สัมผัสด้วยตนเองก็ยิ่งพบว่าเพลงดาบเซน่ายากรับมือได้

เซน่ากล่าวว่า “ทำได้แค่นี้หรือ?”

ทันใดแววตาฟินเดลพลันคมกริบ เขาขยับแขนแนบชิดกับตัวจากนั้นขยับศอกไปด้านหลังเล็กน้อย รวบรวมกำลังแทงดาบสวนไปอย่างรวดเร็วดุจสายรุ้งขาว ตีโต้จนเซน่าต้องถอยกายไปก้าวหนึ่ง เซน่าเห็นเช่นนั้นก็ไม่ยอมแพ้ นางฟันดาบใส่ฟินเดลดุจพายุร้าย

เพลงดาบฟินเดลแตกต่างจากเซน่า เพลงดาบฟินเดลเน้นการตั้งรับอย่างรัดกุมจากนั้นค่อยแทงสวนกลับ แต่ทุกครั้งที่ตอบโต้กลับต้องบีบให้เซน่าต้องถอยกายไป ทำให้เซน่าต้องเริ่มบุกจู่โจมเข้ามาใหม่

เพลงดาบเงาจันทรา รอยยิ้มของจันทร์เสี้ยว !

เซน่าพุ่งกายพร้อมแทงดาบเป็นรูปจันทร์เสี้ยววกอ้อมไปจู่โจมใส่ด้านหลังของฟินเดลอย่างรวดเร็ว เห็นแน่ชัดฟินเดลยากหลบรอดได้

“เจ้าคิดจะทำอะไร!” เสียงร้องของสตรีนางหนึ่งดังขึ้น

นางคือฟินโอร่า

เซน่าหยุดเพลงดาบลง ฟินเดลกล่าวว่า “พวกเราเพียงแค่ซ้อมดาบกัน”

เซน่ากล่าวว่า “หากข้าคิดร้าย น้องชายท่านจะอยู่รอดถึงวันนี้หรือ?

คำกล่าวนี้ถือว่าเสียมารยาทอย่างยิ่งต่อฟินโอร่า ฟินเดลรีบกล่าวตำหนิว่า

“เซน่า เจ้าอย่าได้กล่าวเสียมารยาทเช่นนี้ รีบขอโทษต่อนาง”

ชั่วชีวิตเซน่าไม่เคยขอโทษผู้ใดมาก่อน หากให้นางขอโทษมิสู้นำดาบมาเชือดคอนางเสียดีกว่า

เซน่ากล่าวว่า “ได้ยินมาว่าท่านฟินโอร่ามีเพลงดาบยอดเยี่ยม หากจะให้ข้าขอโทษ ให้ดาบข้าเป็นคนกล่าวแทนเถอะ”

ความหมายวาจาเซน่าชัดแจ้งยิ่ง นางต้องการท้าสู้กับฟินโอร่า

ฟินเดลได้ยินเช่นนั้นก็รีบกล่าวว่า “เซน่าเจ้าอย่าเอาแต่ใจ อีกหน่อยเจ้าจะเป็นถึงราชินีแล้ว ก่อนจะกล่าววาจาต้องคิดให้รอบคอบ”

เซน่าความจริงคิดจะอาละวาดออกมา แต่นางทราบดีว่ามีแต่ความอดกลั้นจึงทำให้นางบรรลุเป้าหมายได้ นางจึงเดินออกจากลานหญ้าไป

ฟินโอร่ากล่าวว่า “เจ้าแน่ใจหรือว่าสตรีนางนี้เหมาะสมจะเป็นราชินี”

ฟินโอร่าเดินจากไปอีกคน ทิ้งให้ฟินเดลต้องกลัดกลุ้มใจกับปัญหาสตรีทั้งสองนาง

เซน่ารู้สึกอัดอั้นอย่างยิ่ง นางคิดว่าอย่างน้อยช่วงที่อยู่กับโคโล่หรือคนแคะโชก้ายังมีความสุขกว่าการอยู่ในวังหลวงที่น่าเบื่อหน่ายนี้

เซน่าพลันคิดถึงนักบุญเจฟ จอมเวทจันทรากล่าวว่าหากจะสืบค้นเรื่องหยดน้ำศักดิ์สิทธิ์ให้เริ่มจากที่วิหารเมธีอาร์ก่อน ซึ่งนักบุญเจฟก็อยู่ในวิหารเมธีอาร์

วันที่ต่อสู้กับชายชุดดำ เซน่าเห็นนักบุญเจฟห้อยเหรียญทองแดงและมีแร่สีฟ้าสลักเป็นรูปหยดน้ำศักดิ์สิทธิ์ แต่ตอนนั้นเกิดการต่อสู้ขึ้นเสียก่อนนางจึงยังไม่ได้ถามรายละเอียด นางต้องสืบทราบให้ได้ว่าเหรียญนั่นเกี่ยวข้องกับหยดน้ำศักดิ์สิทธิ์หรือไม่

เซน่าคิดได้เช่นนั้นจึงไปที่วิหารแห่งเมธีอาร์ วิหารที่มีเรื่องราวของหยดน้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งลอเลียน..

-----------------------

ชีวิตเซน่าช่างลำบาก ตอนต่อไปเซน่าจะสืบเรื่องราวของหยดน้ำศักดิ์สิทธืได้หรือไม่โปรดติดตาม