เธอเปลี่ยนไปเป็นเจ้าพ่อ บทที่ 997 การออกเดท 2 (ฟรี)

"หือ？" จ๋ายหวินเชิ่งรู้สึกงงเล็กน้อย

รอสักครู่ รออะไร?

ขณะที่จ๋ายหวินเชิ่งกําลังสงสัย อยู่ๆก็มีคนเดินเข้ามาหา

“น้องสาว！”

เจี่ยนหยู่เจี๋ยเดินมาที่ด้านข้างของเจี่ยนอีหลิง

ด้านหลังของเจี่ยนหยู่เจี๋ยมีเจี่ยนหยู่หมินและภรรยาของเขาหลัวซิ่วเอินซึ่งได้จดทะเบียนสมรสกันแล้วแต่ยังไม่ได้จัดงานแต่งงานติดตามมา

ถัดจากนั้นมีเจี่ยนหยุ่นเฉิงที่มีใบหน้าเคร่งขรึมเหมือนเช่นเคย ราวกับว่าทุกคนเป็นหนี้เขาอยู่หลายล้าน

นอกจากนี้ยังมีเจี่ยนหยุ่นน่าวที่ยังคงเงียบอยู่ด้วย

"อี้เหิงกับญาติผู้พี่อี้เฉิน พวกเขาอยู่ระหว่างทางและกำลังเจอกับรถติด คาดว่าน่าจะมาถึงสายไปสักสิบนาที" เจี่ยนหยู่เจี๋ยพูดกับเจี่ยนอีหลิง

ถือเป็นเรื่องที่ดีมาก นอกจากเจี่ยนหยุ่นโม่ที่ไม่ได้อยู่ที่เมืองหลวงกับเจี่ยนหยู่โป๋ที่รักสันโดษและไม่อยากไปมาหาสู่ใครในตระกูลเจี่ยนแล้ว ก็ถือว่าพี่น้องก็มากันครบ！

เจี่ยนหยู่เจี๋ยบอกกับจ๋ายหวินเชิ่งว่า "นายท่านเชิ่งอาจจะไม่รู้ว่าที่นั่งของร้านอาหารนี้นั้นหายากมาก ต้องจองล่วงหน้าก่อนจึงจะมีที่นั่ง แต่เนื่องจากเจ้าของร้านอาหารนี้จริงๆแล้วคือพี่ชายรองหยู่โป๋ ดังนั้นเมื่อพี่หยู่โป๋รู้ว่าคืนนี้น้องสาวจะมาทานอาหารที่นี่ เพื่อให้น้องสาวไม่รู้สึกน่าเบื่อที่ต้องทานอาหารคนเดียว เขาจึงเตรียมที่นั่งสําหรับเราทุกคนไว้ด้วย”

เบื่อที่จะกินคนเดียวงั้นเหรอ?

แล้วเขาเป็นอะไร? อากาศ?

ตอนแรกเขาคิดว่าเจี่ยนอี้เฉินเป็นคนที่ทําอะไรเยอะที่สุด แต่ตอนนี้เขาเพิ่งค้นพบว่าคนที่เงียบที่สุดคือคนที่ร้ายกาจที่สุด！

"ญาติผู้พี่หยู่โป๋ช่างเอาใจใส่จริงๆ" จ๋ายหวินเชิ่งแสดงความคิดเห็นด้วยรอยยิ้ม

"ใช่ พี่ชายรองของฉันถึงจะเป็นคนเย็นชาแต่ก็อบอุ่น แม้ว่าปากจะไม่พูดอะไร แต่ในใจนั้นรักน้องสาวสุดหัวใจ" น้ำเสียงของเจี่ยนหยู่เจี๋ยค่อนข้างภูมิใจมาก

เจี่ยนหยู่หมินเคาะหัวเจี่ยนหยู่เจี๋ย "ไม่ใช่แค่พี่ชายรองของนายเท่านั้นที่รักน้องสาว แต่ยังมีฉันพี่ชายใหญ่ด้วย เดิมทีฉันคิดที่จะมากับซิ่วเอินสองคน แต่เมื่อได้ยินว่าน้องสาวต้องการคนอยู่ด้วย ฉันจึงละทิ้งโลกของเราสองคนเพื่อมาอยู่เป็นเพื่อนน้องสาว ฉันเสียสละพอไหม?"

ใครอยากให้นายเสียสละ?

เป็นเรื่องดีแล้วไม่ใช่เหรอที่ได้ไปอยู่ในโลกของตนเองสองต่อสอง?

ภรรยาของนายไม่ได้ท้องเหรอ? การเป็นสามีและมีลูกไม่ดีเหรอ?

มาร่วมสนุกกันทำไม?

พนักงานเสิร์ฟย้ายโต๊ะและเก้าอี้ไปเพิ่มตำแหน่งใหม่ถัดจากโต๊ะของเจี่ยนอีหลิงและจ๋ายหวินเชิ่ง

ในไม่ช้าพื้นที่ที่ค่อนข้างว่างเปล่านี้ก็กลายเป็นที่แออัด

พี่น้องเจี่ยนหยู่หมินและเจี่ยนหยู่เจี๋ยค่อนข้างช่างพูดและมีชีวิตชีวามาก พวกเขาประสบความสำเร็จในการดึงดูดความสนใจส่วนใหญ่ของเจี่ยนอีหลิงและทำให้จ๋ายหวินเชิ่งเงียบลงอย่างมาก

เจี่ยนหยุ่นเฉิงและเจี่ยนหยุ่นน่าวนั้นค่อนข้างเงียบ แต่ความเงียบนี้เป็นความเงียบที่แสดงถึงความรู้สึกของการมีอยู่ที่ยังคงแข็งแกร่งมาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสายตาของเจี่ยนหยุ่นเฉิงที่มองทะลุออกมา

เจี่ยนหยู่เจี๋ยชี้ไปที่ดอกไม้และสมุนไพรแปลกๆที่อยู่รายล้อมและกล่าวว่า "ทั้งหมดนี้ได้รับการเลี้ยงดูโดยน้องสาวและพี่ชายหยุ่นโม่”

เจี่ยนหยู่หมินมองไปรอบๆ "เมื่อพูดถึงต้นไม้พวกนี้ ครั้งสุดท้ายที่ฉันไปที่เกาะลั่วไห่เซินฉันก็ได้เห็นพืชพรรณที่คล้ายกันนี้อยู่เหมือนกัน”

เจี่ยนหยู่หมิน "ฉันจะบอกว่าคนที่น่าเบื่อในครอบครัวของฉันมีความคิดและอารมณ์ซาบซึ้งขึ้นได้ยังไง ที่แท้ก็เป็นเพราะน้องสาวนั่นเอง”

เจี่ยนหยู่เจี๋ย "ไม่เพียงแค่นั้น เมนูที่นี่ก็ถูกนำเสนอขึ้นจากน้องสาวด้วย”

เจี่ยนหยู่เจี๋ยรู้เรื่องเกี่ยวกับร้านอาหารนี้ค่อนข้างมาก เพราะเจี่ยนอีหลิงและเจี่ยนหยู่โป๋เป็นคนบอกเขา

เห็นได้ชัดว่าว่าจ๋ายหวินเชิ่งไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับเจี่ยนหยู่เจี๋ยมากนัก

เจี่ยนหยู่หมิน "ถ้าอย่างนั้นฉันก็อยากลองชิมดูสักครั้ง！"

หลัวซิ่วเอิน "ฉันก็อยากลองเหมือนกัน อีหลิงมีของเปรี้ยวแนะนําไหมช่วงนี้ ฉันชอบกินเมนูเปรี้ยวเป็นพิเศษ！"

## มีเรื่องอะไรที่อยากให้แปลต่อจากเรื่องนี้ ก็แวะไปบอกกล่าวกันที่แฟนเพจนะครับ

ทันทีที่หลัวซิ่วเอินพูดแบบนี้ พี่น้องตระกูลเจี่ยนก็ต่างชำเลืองมองไปที่เธอทันที

บทที่ 998 การออกเดท 3

"เธอจะชอบกินของเปรี้ยวได้ยังไง?“เจี่ยนหยู่หมินปฏิเสธอย่างรวดเร็วว่า”เธอควรชอบกินเผ็ด เธอต้องชอบอาหารรสเผ็ด"

"ไม่ ฉันไม่อยากกินเผ็ด รสเปรี้ยวสดชื่นกว่า" หลัวซิ่วเอินตอบอย่างแน่วแน่ว่าสิ่งที่เธอชอบกินนั้น เธอจะเข้าใจผิดได้ยังไง

“ไม่ ไม่ ไม่ เธอไม่ชอบของเปรี้ยว” เจี่ยนหยู่หมินกังวล

“ทำไมฉันถึงไม่ชอบของเปรี้ยว?” หลัวซิ่วเอินสับสน

“ใช่ ใช่พี่ชายใหญ่พูดถูก เธอไม่ชอบของเปรี้ยว เธอต้องชอบกินเผ็ด” เจี่ยนหยู่เจี๋ยเสริม

เจี่ยนหยุ่นเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า "เปรี้ยวชายเผ็ดหญิง*" (อธิบายเพิ่มเติม- ความเชื่อที่ว่าแม่ชอบกินเปรี้ยวจะได้เด็กชาย กินอาหารรสจัดจะได้เด็กหญิง)

"ห๊ะ?" หลัวซิ่วเอินอ้าปากค้างก่อนแล้วอธิบายว่า "ไม่เกี่ยวข้องกัน คำพูดนี้ไม่มีพื้นฐานทางวิทยาศาสตร์ อะไรที่ชอบกินระหว่างตั้งครรภ์จะเกี่ยวข้องกับเด็กผู้ชายและผู้หญิงที่ไหนกัน เด็กในท้องฉันต้องเป็นเด็กหญิงไม่เป็นเด็กชายอยู่แล้ว ฉันไม่ต้องการเด็กผู้ชาย รอบตัวฉันมีแต่ผู้ชายเหม็นมากมาย ฉันต้องการเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆมากกว่า！”

"ยอมเชื่อจะดีกว่า" เจี่ยนหยู่หมินพูดว่า "ลองเบียร์ดีๆสักแก้วไหม? บางทีเธออาจต้องการที่จะกินเผ็ดเร็วๆนี้ก็ได้?”

"ฉัน..." หลัวซิ่วเอิน "ใคร่ครวญ" อยู่พักหนึ่ง "แต่ฉันก็ยังอยากกินเปรี้ยวอยู่นะ..."

สิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะเปลี่ยนได้ตามที่เธอต้องการ

ขณะที่พวกเขาพูดคุย เจี่ยนอีหลิงได้สั่งอาหารสำหรับหลัวซิ่วเอินแล้ว

“ไม่ต้องห่วง ไม่เป็นไร” เจี่ยนอีหลิงกล่าว

"ใช่ๆๆๆ น้องสาวพูดถูก ไม่ต้องกังวล ต่อให้เป็นเด็กผู้ชายก็น่ารักไม่แพ้กัน"เจี่ยนหยู่เจี๋ยรีบพูด

"ก็ได้" เจี่ยนหยู่หมินยอมรับแล้ว "งั้นก็กินของเปรี้ยวก่อน ไม่แน่ว่าลูกสาวของฉันอาจจะมีรสนิยมไม่เหมือนใครก็ได้ และอาจชอบอาหารรสเปรี้ยว”

"พี่ชาย ถ้าเป็นเด็กผู้ชายฉันคงเสียใจมาก" เจี่ยนหยู่เจี๋ยพูด

"ถ้าเป็นเด็กผู้ชาย...ก็แค่เพิ่มมาอีกคนหนึ่ง！" เจี่ยนหยู่หมินกล่าว

ถ้าเป็นเด็กชายจริงๆ เขาก็คงต้องยอมรับมัน

"ใคร...ใครเป็นคนให้กำเนิด..." หลัวซิ่วเอินหน้าแดง

“เธอไม่อยากได้ลูกสาวเหรอ?”

"ฉัน...ฉันอยากได้ลูกสาว แต่..." แต่ฉันไม่ได้บอกว่าฉันจะมีลูกให้นายอีก…

“ถ้าเราต้องการ เราก็สามารถมีลูกต่อไปได้ ถ้าเรามีลูกเพิ่มอีกสองสามคน เราก็สามารถมีลูกสาวได้เสมอ” เจี่ยนหยู่หมินตัดสินใจด้วยตนเอง

"ฉัน...ฉันไม่ได้บอกว่าจะมีลูกใหม่อีก..."

"เธอเป็นภรรยาของฉัน เธอต้องให้กําเนิดลูกสาวของฉันไม่อย่างนั้นจะเป็นใครได้อีก?" เจี่ยนหยู่หมิน “มีเหตุผลและมั่นใจ” มาก เขารู้สึกว่าความคิดของตัวเองนั้นถูกต้อง

เจี่ยนหยู่เจี๋ยกุมขมับ พี่ชายของเขาเป็นชายแท้ ถ้าไม่ใช่เพราะหลงเสน่ห์หญิงสาวอย่างพี่สะใภ้ เขาคงไม่มีทางเอาใจภรรยาได้ไปตลอดชีวิต

หลังจากนั้นไม่นานสองพี่น้องเจี่ยนอี้เหิงเจี่ยนอี้เฉินก็มาถึง

"น้องสาวเธอคิดถึงฉันงั้นเหรอ?" เจี่ยนอี้เฉินพูดอย่างไม่อาย ทันทีที่เขามาถึง เขาก็เดินไปหาเจี่ยนอีหลิง

"เพิ่งเจอกันเมื่อเช้า" เจี่ยนอีหลิงตอบ

เพิ่งเจอกันเมื่อเช้า ไม่ได้เจอกันแค่ไม่ถึงวันจะคิดถึงได้ยังไง?

เจี่ยนหยู่เจี๋ยกล่าวด้วยความอิจฉาว่า "พี่อี้เฉินเจ้าเล่ห์จริงๆ อาศัยอยู่ที่บ้านตรงข้ามน้องสาวก็สามารถเจอกันได้ทุกวัน”

เจี่ยนอี้เฉินภูมิใจ "เจ้าเด็กน้อย วันนี้เอาใจพี่ชายอย่างฉันหน่อย บางทีฉันอาจจะพิจารณาทิ้งห้องว่างไว้ให้นายก็ได้"

เจี่ยนหยู่เจี๋ย "ฉันอายุยี่สิบแล้ว ไม่ใช่เด็กแล้ว"

เจี่ยนอี้เฉิน "ในสายตาของพี่น้อง นายยังเป็นเด็กอยู่เสมอ"

เจี่ยนหยู่เจี๋ยพึมพําในใจ เขารู้ว่าเมื่อพี่ชายคนอื่นยังอยู่ เขาจะไม่สามารถแย่งเธอมาได้

เจี่ยนหยู่เจี๋ยไม่รู้ว่าฝั่งตรงข้ามเขานั้นยังมีชายคนหนึ่งที่ไม่อาจแย่งได้มากไปกว่าเขาเสียอีก

------------------------------------------------------------------------------------------------

เอิ่ม นายท่านเชิ่ง มาเดทหรือว่ามางานรวมญาติของฝ่ายหญิงครับเนี่ย 555