ตอนที่ 327 หลบหนี (ฟรี)

ตอนที่ 327 หลบหนี (สั้น)

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เฉินเฉินทุ่มเทเวลาทั้งหมดไปกับการค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับการวิจัยมีม จนเกือบลืมไปเสียสนิทว่าเขายังตกอยู่ภายใต้ “คำสาปมีม” อยู่

ผลลัพธ์ที่ได้ช่างน่าประหลาดใจ—ผ่านไปเจ็ดวันนับตั้งแต่เขากลับมายังโลกแห่งความจริง เขาไม่เคยได้ยินเสียง “ตุบ” ปริศนาอีกเลย

ด้วยเหตุนี้เอง เฉินเฉินจึงขอให้ลิตเติ้ลเอ็กซ์รื้อชั้นป้องกันของห้องกักกันออกไปหลายชั้น เหลือไว้เพียงแค่ชั้นเดียวเท่านั้น และเขายังคงกักตัวอยู่ในนั้นต่ออีกสามวันเต็ม

แม้กระทั่งหลังจากนั้น… ก็ยังไม่มีเสียง “ตุบ” ปรากฏขึ้นอีก

ด้วยเหตุนี้เอง เฉินเฉินจึงยืนยันได้แล้วว่า ผลของมีมที่รู้จักกันในชื่อ “เสียงตุบ” นั้นถูกลบล้างไปโดยสิ้นเชิง และสิ่งที่กำจัดมันได้ ก็คือ “ทางเดินมืดของแฟลชไดรฟ์ USB” นั่นเอง

นั่นแสดงให้เห็นว่า USB นี้มีความสามารถในการลบล้างผลกระทบของมีมได้จริง เช่นเดียวกับที่เคยขัดขวางไม่ให้สิ่งมีชีวิตใดๆ ก้าวผ่านมันเข้ามาได้

ราวกับเป็น “หลักประกัน” ที่แฟลชไดรฟ์มอบให้แก่ผู้ครอบครองมันโดยเฉพาะ

ในที่สุด… ภัยคุกคามที่อาจคร่าชีวิตเฉินเฉินก็ถูกขจัดไปแล้ว และนี่อาจเป็นสถานการณ์ที่อันตรายที่สุดตั้งแต่เขาได้ครอบครอง USB นี้มาเลยทีเดียว

แม้โชคชะตาจะมีส่วนสำคัญอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า การเสี่ยงครั้งนี้ของเฉินเฉินนั้นคุ้มค่า

สิบวันหลังจากกลับสู่โลกแห่งความจริง เฉินเฉินและโยรุ คามิเดระก็ก้าวออกมาจากห้องกักกันในที่สุด

เฉินเฉินสูดลมหายใจลึกเต็มปอดกับอากาศสดชื่นของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แบล็กไลท์ เงยหน้ามองแสงอาทิตย์อันอบอุ่นเหนือศีรษะ ร่างกายที่ตึงเครียดมาเนิ่นนานค่อยๆ คลายลง

เขาหันไปมองโยรุ คามิเดระที่เดินออกมาพร้อมกัน พลางพยักหน้าให้อย่างหนักแน่น “โยรุคุง… ยินดีต้อนรับสู่โลกของฉัน โลกใบนี้เหมือนกับโลกที่เจ้าเคยอยู่ทุกประการ!”

พูดจบ เฉินเฉินก็หันกลับไปสั่งการทันที “เอ็กซ์ ให้แบล็กไนท์จัดห้องพักให้เขาที่หอคอยสไปร์ หลังจากฝังชิปแล้ว ให้สิทธิ์เข้าถึงข้อมูลในระดับเจ้าหน้าที่วิจัยเกรด B ระหว่างนี้ก็ให้เขาพักหนึ่งสัปดาห์ด้วย”

จากนั้นเฉินเฉินจึงหันกลับมาหาโยรุอีกครั้ง พลางกล่าวแนะนำ “ใช้สัปดาห์นี้พักผ่อนให้เต็มที่เสียเถิด และถือเป็นโอกาสให้เจ้าได้สัมผัสชีวิตสมัยใหม่ที่ห่างหายไปนาน หลังจากนั้น ฉันจะต้องให้เจ้าช่วยงานแล้ว”

“โปรดอย่าพูดเช่นนั้นเลย ท่านเฉินเฉินผู้ทรงเกียรติ ท่านต่างหากที่ช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันได้สาบานความภักดีต่อท่านแล้ว อีกทั้งหากท่านไม่รังเกียจ ขอได้โปรดเรียกฉันด้วยชื่อ ‘โยรุ’ เถิด” โยรุ คามิเดระรีบตอบอย่างนอบน้อม

“เยี่ยมมาก”

เฉินเฉินพยักหน้ารับ ก่อนจะหันหลังเดินจากไปอย่างสง่างาม