ตอนที่ 270 โพรมีทีอุส (ฟรี)

ตอนที่ 270 โพรมีทีอุส

ในขณะนี้เอง ภายในห้องปลอดเชื้อที่ปิดสนิทอย่างสมบูรณ์และแยกออกจากเชื้อไวรัสหรือแบคทีเรียทุกรูปแบบ มีแล็ปท็อปเครื่องหนึ่งถูกวางเอาไว้

ภายในแล็ปท็อปนั้นบรรจุภาพยนตร์สองเรื่องที่ Little X ดาวน์โหลดล่วงหน้าไว้แล้วเพื่อรอการมาถึงของเฉินเฉิน

เขามาพร้อมกับแบล็กไนท์สี่นายที่ติดอาวุธปืนไรเฟิลพัลส์ พร้อมสวมใส่ชุดเกราะ GS Combat Suit

ตัวชุด GS Combat Suit เองก็ปิดคลุมอย่างสมบูรณ์อยู่แล้ว และเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะได้รับการปกป้องอย่างเต็มที่เมื่อเข้าสู่มิติทางเลือก เฉินเฉินจึงออกแบบหมวกนิรภัยและถังออกซิเจนเสริมให้ด้วย

หมวกนิรภัยเป็นสีดำสนิท แม้แต่หน้ากากก็เป็นสีดำแบบไร้การกรองแสง ทำจากโพลีคาร์บอเนตชนิดความแข็งแรงสูง วัสดุชนิดเดียวกับที่ใช้ในกระจกกันกระสุน หน้าต่างสนามบิน และหมวกอวกาศของนักบินอวกาศ

นอกจากนี้ ส่วนล่างของหมวกยังออกแบบให้เชื่อมต่อเข้ากับปกคอของชุดเกราะ GS Combat Suit ได้อย่างไร้รอยต่อ ปิดคลุมร่างกายอย่างมิดชิด

หลังจากผ่านการฆ่าเชื้อในห้องเปลี่ยนชุด เฉินเฉินก็เข้าไปในห้องปลอดเชื้อโดยสวมชุดเกราะ และเสียบ USB Drive เข้ากับแล็ปท็อป

จากนั้น เขาก็เลือก USB Drive และถ่ายโอนภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องเข้าไป

ในที่สุด ภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องก็ถูกรวบรวมไว้ใน USB Drive

“สมบูรณ์แบบ ดูเหมือนว่า USB Drive จะยอมรับ Prometheus ด้วยสินะ”

เฉินเฉินถอนหายใจอย่างโล่งอก Detective Pikachu เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่เขาใส่เข้าไปใน USB Drive ดังนั้นมันจึงไม่น่าแปลกใจที่อุปกรณ์จะยอมรับมัน ส่วน Prometheus เป็นภาพยนตร์ว่าด้วยต้นกำเนิดของสิ่งมีชีวิตต่างดาว ซึ่งหากแม้แต่ Pikachu ยังผ่านได้ การมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตนอกโลกก็น่าจะผ่านเกณฑ์ของมันเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม เฉินเฉินไม่ได้เปิดประตูมิติเข้าสู่ภาพยนตร์ทั้งสองในทันที แต่กลับนิ่งเงียบเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

“ท่านก็อดฟาเธอร์?”

หลังจากผ่านไปราวสิบนาที Little X ก็เอ่ยถามขึ้น “อัตราการเต้นของหัวใจท่านสูงกว่าปกติถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ ท่านกำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่หรือเปล่า?”

"ฉันกำลังคิดว่า ฉันจะได้เห็นภาพแบบไหนเมื่อเปิดประตูมิติไปยัง Detective Pikachu น่ะสิ”

เฉินเฉินพูดด้วยน้ำเสียงแฝงแววเสียดสีเล็กน้อย “มนุษยชาติจะถูกล้างเผ่าพันธุ์โดยโปเกมอน แล้วเหลือเพียงซากโลหิตเกลื่อนโลก? หรือว่าโปเกมอนก็หายสาบสูญไปด้วย ปล่อยให้โลกจมอยู่ในความสับสนวุ่นวาย?”

“…” Little X ไม่สามารถหาคำตอบมาพูดต่อได้

“หากไม่ใช่เพราะเทคโนโลยีภาพเสมือนในเรื่องมันถูกเสนอออกมาอย่างคลุมเครือ ฉันก็ไม่จำเป็นต้องลำบากลำบนเข้าไปในจักรวาลของมันเพื่อไขว่คว้าเทคโนโลยีนั้นมาเลยด้วยซ้ำ”

เฉินเฉินถอนหายใจ “นี่แหละที่ทำให้รู้สึกหงุดหงิด ตอนที่สร้าง NZT 48 ขึ้นมา ฉันไม่ได้รับยาต้านผลข้างเคียงไปด้วย ทั้งที่ในตอนท้ายของภาพยนตร์ ตัวเอกก็หามันเจอ แต่กลับไม่มีฉากใดที่แสดงภาพของมันเลย ฉันจึงต้องใช้เวลาอีกหลายเดือนอ้อมไปอ้อมมาเพื่อสร้างมันขึ้นมาใหม่”

“ถ้าไม่อย่างนั้น ท่านก็คงไม่ได้สร้าง X ขึ้นมา แล้วเราก็คงไม่ได้พบกันใช่ไหมล่ะ?”

Little X กล่าวขึ้น

“ก็จริง...”

เฉินเฉินยิ้มเล็กน้อยอย่างประหลาดใจ “อีกอย่างที่น่ากังวลคือ เมื่อเปิดประตูมิติไปยัง Prometheus แล้ว ฉันจะไปโผล่ที่ไหนกันแน่?”

“เรื่องนี้…”

Little X ตอบด้วยน้ำเสียงลังเล “ในความว่างเปล่า? หรือบนดาว LV 223? หรือว่าในช่วงเวลาก่อนที่ยานอวกาศจะระเบิด? หรือไม่ก็…”

ดาว LV 223 เป็นดาวเคราะห์ในเรื่อง Prometheus ที่ชนเผ่า “วิศวกร” อาศัยอยู่ และเป็นสถานที่ที่กลุ่มของตัวเอกเดินทางไปถึง

“ถ้าประตูมิตินำไปสู่ช่วงเวลาก่อนที่ยานจะระเบิดได้ก็จะสมบูรณ์แบบเลยล่ะ”

เฉินเฉินส่ายหัว “ฉันมีวิธีมากมายในการยึดยานลำนั้นมาไว้ในมือ อาจจะถึงขั้นพานักวิทยาศาสตร์กลับมายังโลกจริงแล้วให้พวกเขาทำงานให้ก็ได้…

“แต่น่าเศร้าที่มันก็มีแนวโน้มสูงเหลือเกินว่าจะไม่เป็นแบบนั้นเสียมากกว่า”

เมื่อกล่าวถึงจุดนี้ เฉินเฉินก็หันไปมอง Pokémon Detective Pikachu ด้วยสีหน้าประหลาดใจ “แต่ถ้าฉันต้องจัดอันดับความอันตรายของหนังสองเรื่องนี้ ฉันก็ยังยกให้ Prometheus น่ากลัวกว่าอยู่ดี อย่างน้อยก็เพราะจำนวนของ ‘เอ็นจิเนียร์’ กับเอเลี่ยนในเรื่องนั้นมีอยู่จำกัด ความเสี่ยงที่จะกระทบโลกจริงจึงไม่สูงเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็น Pokémon Detective Pikachu ล่ะก็…นั่นอาจอันตรายยิ่งกว่า Alien ซะอีก”

เพราะโปเกมอนในเรื่องนั้นล้วนมีพลังพิเศษ บางตัวยังเทียบได้กับอาวุธทำลายล้างสูง ถ้าเกิดพวกมันร่วมมือกันก่อการกบฏขึ้นมา มนุษย์ก็คงไม่มีทางต้านทานได้เลย

คิดมาถึงตรงนี้ เฉินเฉินก็ย้ายเคอร์เซอร์ไปที่ Prometheus เขาคลิกภาพยนตร์เรื่องนั้นแล้วเลื่อนฉากไปยังห้องพักของ “เมเรดิธ วิคเกอร์ส” ตัวแทนของบริษัทเวย์แลนด์บนยานอวกาศ

จากจอภาพ เขาเห็นอุปกรณ์บางอย่างที่ดูคล้ายเสาไฟสีฟ้าตั้งอยู่ในห้อง นั่นคืออุปกรณ์จำลองภาพสามมิติในสภาพแวดล้อมจริง ซึ่งปรากฏในหนัง

แม้ว่าอุปกรณ์เหล่านี้จะยังด้อยกว่าระบบฉายภาพเสมือนจริงใน Detective Pikachu อย่างมาก แต่ในโลกความจริง เทคโนโลยีแบบนี้ก็ถือว่าล้ำหน้าไม่น้อยแล้ว

คิดได้เช่นนี้ เฉินเฉินก็ไม่ลังเลอีกต่อไปและเปิดประตูมิติทันที

“บูม...”

ทันใดนั้น จอก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท มุมมองสองมิติเดิมของภาพยนตร์เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสามมิติ พร้อมกับปรากฏจุดดำเล็กๆ ที่หมุนวนไม่หยุดอยู่ตรงกลางหน้าจอ

ในพริบตา จุดดำเล็กนั้นก็ขยายตัวอย่างรวดเร็วและกลืนกินทั้งหน้าจอ จนล้นออกมานอกขอบจอเสียด้วยซ้ำ!

“หืม? ทำไมรู้สึกว่าประตูมิตินี่ใหญ่กว่าปกติอีก?”

เฉินเฉินขมวดคิ้วด้วยความสงสัยและถอยหลังอย่างระวัง ในขณะที่แบล็กไนท์ทั้งสี่ด้านหลังเขาก็ขยับตัวไปข้างหน้าโดยไม่ต้องรอคำสั่ง พร้อมยกปืนพัลส์ขึ้นเล็งไปยังประตูมิติ

โชคดีที่นอกจากขนาดที่ดูใหญ่ขึ้นแล้ว ก็ไม่มีเหตุการณ์แปลกประหลาดอื่นใดเกิดขึ้น เช่น มอนสเตอร์พุ่งออกมาโจมตี

“T0421 สวมสายรัดนิรภัยแล้วเตรียมตัวเข้าไปในประตู”

เฉินเฉินออกคำสั่งทันที

หนึ่งในแบล็กไนท์ขยับตัวไปติดสายรัดนิรภัยจากหลังของตนกับราวเหล็กที่ติดตั้งอยู่บนผนัง จากนั้นก็เดินตรงเข้าไปในประตูมิติพร้อมอาวุธประจำตัว

“ฉืด…”

เมื่อก้าวเข้าสู่ม่านหมอกสีดำที่แม้แต่แสงก็ไม่สามารถทะลุผ่านได้ ร่างของแบล็กไนท์ก็หายไปในประตูมิติที่สร้างขึ้นโดยแฟลชไดรฟ์ทันที

ณ จุดนี้ เฉินเฉินได้แยกแบล็กไนท์ออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือแบล็กไนท์รุ่นเก่า ซึ่งมีรหัส “A” ประทับบนหน้าผาก มีจำนวนประมาณ 1,300 คน

แบล็กไนท์กลุ่มนี้เป็นเพียงมนุษย์โคลนทั่วไป แม้จะได้รับการฝึกฝนร่างกายจนถึงขีดสุดด้วยชิปฝังสมอง แต่ก็ยังห่างไกลจากความสามารถของแบล็กไนท์รุ่นหลังที่ผ่านการกลายพันธุ์ด้วยไวรัส T

เฉินเฉินจึงจัดแบล็กไนท์รหัส A ไปประจำอยู่ตามโรงงานลับระดับสูง หรือไม่ก็ทำหน้าที่ผู้ช่วยนักวิจัย ส่วนแบล็กไนท์รุ่นใหม่ที่ใช้รหัส “T” นั้น…คือกองกำลังรบที่แท้จริงของเขา