ตอนที่ 265 ไซโรลิมัส (ฟรี)

ตอนที่ 265 ไซโรลิมัส

ที่นามิเบีย คำสั่งซื้อชิ้นส่วนเลเซอร์ที่เฉินเฉินสั่งไป ได้ถูกส่งออกไปแล้ว แต่จะใช้เวลานานกว่าที่จะได้รับของเหล่านั้น เพราะเฉินเฉินต้องการเลนส์เลเซอร์ความแม่นยำสูง รวมถึงชิ้นส่วนอื่นๆ ที่มีความละเอียดอ่อน

ชิ้นส่วนแต่ละชิ้นล้วนมีมูลค่าสูง ทำให้ระยะเวลาการผลิตจึงยาวนานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

เฉินเฉินจัดให้มีบอดี้การ์ดดูแลพ่อแม่ของเขาในระหว่างท่องเที่ยวรอบนามิเบีย แล้วเขาก็เดินทางกลับไปยังฐานทดลองสไปร์อีกครั้ง

ในช่วงเดือนที่เฉินเฉินไม่อยู่ ลิตเติ้ลเอ็กซ์ได้ทดลองฉีดไวรัสที (T virus) เวอร์ชันดัดแปลงเข้าไป

แต่โชคร้ายที่โคลนของเฉินเฉินไม่สามารถทนไวรัสทีเวอร์ชันนี้ได้ กลายสภาพเป็นซอมบี้อย่างสิ้นเชิง

ตอนนี้ เฉินเฉินกำลังจ้องมองห้องกักกัน ภายในมีซอมบี้ที่เน่าเปื่อยเต็มตัว เดินไปมาอย่างไร้จุดหมาย ซึ่งดูเหมือนจะเป็นโคลนเฉินเฉินอย่างกับแกะ ทำให้เฉินเฉินรู้สึกทั้งอยากจะร้องไห้และหัวเราะไปพร้อมกัน

“หลังจากซอมบี้ตัวนี้ถูกผสมกับไวรัสทีแล้ว เราได้ตรวจดีเอ็นเอและพบข้อผิดพลาดทั้งหมดสามจุด”

เสียงลิตเติ้ลเอ็กซ์ดังขึ้น “ตอนนี้เมื่อแก้ไขข้อผิดพลาดทั้งสามเสร็จเรียบร้อยแล้ว และได้นำไปใช้กับไวรัสเวอร์ชัน T 002 จะเริ่มทดลองครั้งที่สองเลยหรือไม่?”

“ทำเลย”

เฉินเฉินพยักหน้า T 002 คือชื่อที่ลิตเติ้ลเอ็กซ์ตั้งให้กับไวรัสทีเวอร์ชันดัดแปลงนี้ ชื่อเต็มของไวรัสที คือ Tyrant Virus ส่วนเวอร์ชันดัดแปลงตัวแรกของเฉินเฉินได้ชื่อว่า T 001

แต่ T 001 ถูกระบุว่าไม่สำเร็จ หลังจากปรับปรุงแก้ไข จึงกลายเป็นเวอร์ชันปัจจุบัน T 002

ทันใดนั้น เฉินเฉินถามขึ้นอีกครั้งว่า

“เหลือโคลนของฉันอยู่กี่ตัว?”

“หมายถึงโคลนที่ยังไม่ได้ฉีดไวรัสทีใช่ไหม?”

ลิตเติ้ลเอ็กซ์ตอบ “ในตอนแรก คุณสร้างโคลนที่ถูกผสมกับไวรัสทีจำนวนห้าตัว และโคลนธรรมดาอีกห้าตัว ตอนนี้เหลือโคลนที่ผสมไวรัสทีสี่ตัว และโคลนธรรมดาสามตัว”

“สามตัว?”

เฉินเฉินครุ่นคิด “สร้างโคลนธรรมดาเพิ่มอีกสิบตัวเถอะ เพราะการฟักตัวโคลนธรรมดาต้องใช้เวลาครึ่งปี การเตรียมล่วงหน้าจะช่วยป้องกันปัญหาโคลนไม่พอในอนาคต”

“รับทราบ”

หลังจากลิตเติ้ลเอ็กซ์ตอบตกลง ผู้ช่วยแบล็กไนท์หลายคนก้าวเข้ามา เปิดตู้ฟักชีวิต และหยิบโคลนเฉินเฉินออกมา

พวกเขานำโคลนไปวางบนเปลหาม พร้อมต่ออุปกรณ์รักษาชีวิตต่างๆ ก่อนที่แบล็กไนท์จะหยิบไวรัสทีเวอร์ชันดัดแปลงที่เตรียมไว้แล้ว ฉีดเข้าสู่ร่างโคลนโดยตรง

“ความดันเลือดของโคลนปกติ…”

“ชีพจรปกติ…”

“คลื่นสมองอยู่ในสถานะนอนหลับปกติ   คลื่นเดลต้า ความถี่ 1 3Hz ความกว้างคลื่นประมาณ 20 200μV…”

ลิตเติ้ลเอ็กซ์รายงานค่าต่างๆ ของร่างกายโคลน ขณะที่เฉินเฉินยืนดูอยู่เงียบๆ แขนไขว้กัน

แต่เมื่อเวลาผ่านไป สัญญาณชีวภาพของโคลนเริ่มเปลี่ยนแปลง

“อุณหภูมิร่างกายโคลนพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ระบบภูมิคุ้มกันเริ่มทำงาน แข่งขันกับไวรัสทีเพื่อควบคุมร่างกาย!”

“ความดันเลือดของโคลนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ขณะนี้ค่าความดันตัวบน 180 มม.ปรอท ตัวล่าง 140 มม.ปรอท!”

“อัตราการเต้นของหัวใจเร่งขึ้นเป็น 120 ครั้งต่อนาที และยังคงเพิ่มขึ้น!”

เวลาผ่านไปสองสามชั่วโมงในสภาพเช่นนี้

“โอ้ ไม่! จังหวะชีพจรของโคลนหยุดเต้นแล้ว ระบบภูมิคุ้มกันล่มสลาย และตอนนี้เขากำลังกลายร่างเป็นซอมบี้!”

การทดลองครั้งที่สองยังคงล้มเหลว

เฉินเฉินนั่งดูทุกอย่างด้วยความเงียบสงบ ก่อนจะเกิดไอเดียขึ้นมาในใจทันที “ว่าแต่... คุณลองใช้สารกดภูมิคุ้มกันกับโคลนเหล่านี้ไหม?”

“สารกดภูมิคุ้มกัน?” ลิตเติ้ลเอ็กซ์ถามด้วยความประหลาดใจ

“ใช่แล้ว” เฉินเฉินพยักหน้า “ฉันคิดอยู่ว่า ทำไมไวรัสทีที่เราดัดแปลงถึงไม่สามารถผสมผสานกับตัวทดลองได้ นอกจากปัญหาด้านพันธุกรรมแล้ว จะเป็นเพราะระบบภูมิคุ้มกันต่อต้านแรงเกินไปหรือเปล่า?

เหมือนกับเวลาที่เราปลูกถ่ายอวัยวะมนุษย์ใหม่ เราต้องใช้สารกดภูมิคุ้มกันต่างๆ เพื่อลดโอกาสถูกปฏิเสธ และเพิ่มอัตราการรอดชีวิตของอวัยวะนั้น และถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือจากสารกดภูมิคุ้มกันเลย อวัยวะที่ปลูกถ่ายใหม่ก็จะถูกโจมตีจนถูกปฏิเสธ

ไวรัสทีในกรณีนี้ก็เช่นกัน ถึงแม้จะเป็นไวรัสที่ปรับแต่งจากยีนของฉันเอง แต่ก็ไม่น่าจะเกิดการต่อต้านรุนแรงขนาดนี้ แต่ถ้าเป็นเพราะระบบภูมิคุ้มกันมันต่อต้านมากเกินไปล่ะ?

ถ้าเราใช้สารกดภูมิคุ้มกัน จะช่วยลดความรุนแรงของการปะทะระหว่างไวรัสทีและระบบภูมิคุ้มกันในร่างกาย ทำให้ร่างกายสามารถทนอยู่ได้นานขึ้นหรือเปล่า?”

“เราลองดูได้” ลิตเติ้ลเอ็กซ์ตอบ “งั้นอยากเริ่มทดลองครั้งที่สามตอนนี้เลยไหม?”

“เริ่มเลย” เฉินเฉินตอบ “ส่วนสารกดภูมิคุ้มกันที่จะใช้...”

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ลองใช้ซิโรลิมัสก่อน แล้วใช้ควบคู่กับไซโคลสปอริน A และ FK506”

“รับทราบ!”

ซิโรลิมัสเป็นสารประกอบที่แยกได้ครั้งแรกจากแบคทีเรียชนิดหนึ่งซึ่งพบเฉพาะที่เกาะอีสเตอร์ ในยุคที่ยาปฏิชีวนะเริ่มเข้ามามีบทบาท การค้นหายาใหม่ๆ จึงกลายเป็น “การสำรวจทางวิทยาศาสตร์” ทีมสำรวจจากทั่วโลกต่างออกเดินทางเก็บตัวอย่างดินโคลนเพื่อแยกเชื้อจุลินทรีย์และเมตาโบไลต์ของมัน หวังค้นหายาต้านแบคทีเรียใหม่ๆ

ในปี 1964 ทีมสำรวจวิทยาศาสตร์หนึ่งเดินทางมาที่เกาะอีสเตอร์

หลังจากลงเกาะ พวกเขาพบว่า ชาวบ้านที่นี่เดินเท้าเปล่าและเลี้ยงม้าเป็นจำนวนมาก

ด้วยการเดินเท้าเปล่า พวกเขาจึงได้รับบาดเจ็บบ่อยครั้งที่ฝ่าเท้า อีกทั้งมูลม้ามีเชื้อแบคทีเรียและไวรัสจำนวนมาก การเลี้ยงม้าจึงเสี่ยงต่อโรคบาดทะยักสูง แต่ทีมวิจัยกลับไม่พบการติดเชื้อในชาวบ้านเลย

จึงเกิดคำถามว่า บนเกาะนี้อาจมีสารยาต้านเชื้อใหม่บางอย่างหรือไม่?

ทีมสำรวจจึงเริ่มขุดดินและเก็บตัวอย่าง

และเมื่อเดินผ่านฐานของรูปปั้นหินขนาดใหญ่ พวกเขาพบจุดหนึ่งที่มีเงาปกคลุมตลอดปี หนึ่งในทีมจึงเก็บดินจากบริเวณนั้น และเมื่อตรวจสอบพบว่าสารในดินนั้นมีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรีย

นั่นคือจุดเริ่มต้นของการค้นพบซิโรลิมัส

ต่อมา ซิโรลิมัสเผชิญกับปัญหาหลายอย่าง ในฐานะยาปฏิชีวนะพบผลข้างเคียงที่ทำให้ภูมิคุ้มกันถูกกดลง ต่อมาศัลยแพทย์พบว่า สารนี้เป็นยากดภูมิคุ้มกันที่มีประสิทธิภาพสูงและผลข้างเคียงต่ำ

แต่ตั้งแต่ปี 2006 เป็นต้นมา นักวิทยาศาสตร์หลายคนค้นพบว่า ซิโรลิมัสสามารถยืดอายุขัยของสิ่งมีชีวิตได้อย่างน่าทึ่ง

มีการศึกษาจากห้องทดลองมากมาย พบว่า ตั้งแต่หนอนตัวกลม หนอนผลไม้ ไปจนถึงหนูทดลอง ซิโรลิมัสช่วยเพิ่มอายุขัยได้!

ที่โดดเด่นที่สุดคือการทดลองกับหนู พบว่า หนูขาวที่ใกล้ตายสามารถมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นอย่างมากเมื่อได้รับซิโรลิมัส ซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่ยาอื่นแทบไม่มีทางทำได้

หน้าที่สำคัญของซิโรลิมัส คือการชะลอการแข็งตัวของเส้นเอ็น และการเสื่อมสภาพของตับ สองสัญญาณสำคัญของความแก่ชรา

นอกจากนี้ นักวิทยาศาสตร์ยังพบว่า การจำกัดแคลอรีสามารถชะลอความแก่ของเซลล์ได้ระดับหนึ่ง ร่างกายจะเปลี่ยนเข้าสู่สภาวะที่เหมือน “เกียร์ต่ำ” เพื่อรักษาพลังงานสำหรับอยู่รอดในระยะยาว และซิโรลิมัสก็สามารถทำหน้าที่ในลักษณะนี้ได้เช่นกัน…