ตอนที่ 215 อาวุธชีวภาพ (ฟรี)

ตอนที่ 215 อาวุธชีวภาพ

ในเมื่อปากของตัวทดลองถูกอุดไว้ การกัดจึงล้มเหลวไม่เป็นผล

ผู้ช่วยสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ รีบชักมือกลับทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดผวากับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

“ฉันบอกให้ระวังแล้วไม่ใช่เหรอ” หลี่เล่ยขมวดคิ้ว “เรายังไม่มีสารล้างพิษนะ!”

“ขะ...ขอโทษครับท่าน!” ผู้ช่วยรีบก้มหัวขอโทษอย่างลนลาน

ทันใดนั้นเอง หัวใจของตัวทดลองที่เพิ่งเสียชีวิตไป กลับเริ่มเต้นขึ้นมาอีกครั้ง สีผิวของเขากลายเป็นขาวซีดดุจหิมะ รูม่านตาขยายและไม่มีการตอบสนองต่อแสงอีกต่อไป เขากัดฟันแน่น น้ำลายไหลไม่หยุด พร้อมทั้งส่งเสียงกรีดร้องดังกึกก้องใส่ผู้คนรอบข้าง

ราวกับสัตว์ร้ายที่ติดเชื้อพิษสุนัขบ้า...

“มันเกิดขึ้นได้ยังไง...”

ผู้ช่วยคนหนึ่งที่กำลังตรวจสอบเครื่องวัดคลื่นสมองอุทานขึ้นด้วยน้ำเสียงตกตะลึง “เมื่อกี้คลื่นสมองของตัวทดลองหายไปหมดแล้วนะครับ แต่ตอนนี้กลับเริ่มมีสัญญาณขึ้นมาอีก!”

จากหน้าจอแสดงผล คลื่นสมองที่เคยแสดงเป็นเส้นตรง ตอนนี้เริ่มมีความเคลื่อนไหวขึ้นมาอีกครั้ง ถึงแม้จะไม่ใช่คลื่นสมองในสภาพปกติของมนุษย์ แต่ก็ยังมีระดับสัญญาณอ่อนๆ เทียบเท่ากับคลื่นสมองในขณะที่มนุษย์อยู่ในภาวะหลับลึก

“อัตราการเต้นหัวใจของตัวทดลองอยู่ที่ 20 ครั้งต่อนาที!” ผู้ช่วยอีกคนรายงานเสริม

“ดูเหมือนว่าไวรัสจะสามารถฟื้นคืนร่างกายของตัวทดลองขึ้นมาอีกครั้ง โดยคงสภาพการใช้พลังงานต่ำสุดเอาไว้”

หลี่เล่ยมีสีหน้าประหลาดใจ “หมายความว่า...พวกซอมบี้น่ะ จริงๆ แล้วก็คือมนุษย์ที่ติดอยู่ในภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่นตลอดกาล โดยที่ร่างกายใช้พลังงานน้อยที่สุดงั้นเหรอ?”

หลังจากนั้นไม่นาน รายงานการทดลองฉบับหนึ่งก็ถูกจัดทำเสร็จอย่างรวดเร็ว และถูกส่งมาถึงมือเฉินเฉิน

ในเวลาเดียวกัน ทางฝั่งฮันนิบาลเองก็เสร็จสิ้นการทดลองเช่นกัน

ผลการทดลองสรุปได้ว่า ลิงมาแกบกับชิมแปนซีสามารถติดเชื้อไวรัสได้ แต่ไวรัสมีผลถึงตาย และไม่สามารถเปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นซอมบี้เหมือนมนุษย์ได้

สัตว์ชนิดอื่นๆ อย่างเช่นนกหรือแมว ก็ไม่สามารถกลายเป็นซอมบี้ได้เช่นกัน มีเพียงสัตว์ในตระกูลสุนัขเท่านั้นที่สามารถกลายร่างได้เมื่อได้รับเชื้อไวรัส

ฮันนิบาลยังได้ทำการทดลองเพิ่มเติม โดยนำซากของหมาเวเฟิลที่ตายไปแล้วหลายชั่วโมงมาฉีดไวรัสเข้าไป

และแน่นอน...หมาตัวนั้นกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

“ข้าไม่เข้าใจนัก...”

ฮันนิบาลยื่นข้อมูลผลการทดลองทั้งหมดให้เฉินเฉิน “ตามผลสรุปของการทดลอง ไวรัส T ดูเหมือนจะมีความสามารถในการ ‘รีสตาร์ท’ เซลล์สมองที่ตายไปแล้ว แต่นั่นมันขัดกับหลักธรรมชาติไม่ใช่หรือ?”

“ใช่ มันดูขัดกับสามัญสำนึกอยู่ไม่น้อย...”

หลี่เล่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ เสริมขึ้น “ฉันเคยเห็นคนที่ยังไม่ตายกลายเป็นซอมบี้ แต่ถ้าคนที่ตายไปแล้วหลายชั่วโมงสามารถฟื้นกลับมาได้... งั้นก็แปลว่าไวรัส T สามารถกระตุ้นให้เซลล์สมองที่ตายไปแล้วกลับมาทำงานอีกครั้ง? แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง...”

“จริงๆ แล้ว มันก็ไม่ได้ขัดกับสามัญสำนึกนักหรอก”

เฉินเฉินเปิดเอกสารในมือตนเองและเริ่มอธิบาย “เคยมีบทความหนึ่งที่ถูกตีพิมพ์ลงในวารสาร Nature ซึ่งพูดถึงกรณีแบบเดียวกันนี้”

ทั้งสองคนชะงัก แล้วหันมามองเฉินเฉินด้วยความสนใจ

“ถ้าจำไม่ผิด มันเป็นบทความที่เผยแพร่เมื่อเดือนเมษายน ปี 2019 มีชื่อว่า ‘Restoration of Brain Circulation and Cellular Functions Hours Post mortem’...”

เฉินเฉินกล่าวต่อ “เนื้อหาในบทความเล่าว่า ศาสตราจารย์เนนาด นักประสาทวิทยาจากมหาวิทยาลัยเยล ได้พัฒนาระบบหนึ่งขึ้นมา เรียกว่า extracorporeal pulse perfusion system หรือเรียกสั้นๆ ว่า BrainEx มันเป็นระบบหมุนเวียนโลหิตเทียบนอกตัวแบบเดียวกับเครื่องฟอกไต โดยมีปั๊ม ฮีตเตอร์ และตัวกรองอยู่ในระบบเดียวกัน”

“เขาทดลองกับอะไร?” คนทั้งสองถามพร้อมกัน

“ศาสตราจารย์เนนาดได้ไปที่โรงฆ่าสัตว์ แล้วนำหัวหมูจำนวน 32 หัวที่ถูกฆ่าไปแล้วกว่า 4 ชั่วโมงกลับมาที่ห้องแล็บ”

เฉินเฉินเล่าต่อ “จากนั้นเขาก็แยกสมองหมูออกจากกะโหลก แล้วเชื่อมต่อเข้ากับระบบ BrainEx นี้ โดยใช้ของเหลวพิเศษที่จำลองเลือดในการส่งสารอาหารและออกซิเจนเข้าสู่สมอง การไหลเวียนนี้กินเวลานานถึง 6 ชั่วโมง”

“ผลลัพธ์เป็นยังไง?” ทั้งสองเอ่ยถามแทบจะพร้อมกัน

ผลลัพธ์นั้นน่าประหลาดใจอย่างยิ่ง เมื่อพบว่าเซลล์สมองบางส่วนของหมูได้ ‘ฟื้นคืนชีพ’ ขึ้นมาอีกครั้ง เซลล์ประสาทของสมองหมูแสดงกิจกรรมซินแนปส์อย่างสม่ำเสมอ และเซลล์สมองบางส่วนก็กลับมาเริ่มกระบวนการเมตาบอลิซึมอีกครั้ง แม้แต่ระบบภูมิคุ้มกันก็เริ่มทำงานอีกครั้งด้วย

เฉินเฉินกางแขนออกเหมือนกำลังอธิบายอย่างจริงจัง “ในวงการแพทย์มีความเชื่อโดยทั่วไปว่า หากขาดอากาศหายใจเกินสี่นาที จะทำให้เซลล์สมองจำนวนมากตายอย่างถาวร และถ้าเกินสิบ นาที เซลล์สมองทั้งหมดจะตายไปหมด อย่างไรก็ตาม การทดลองนี้พิสูจน์ให้เห็นว่าสมองยังสามารถถูกฟื้นฟูได้แม้จะตายไปแล้วถึงสี่ชั่วโมง

“แน่นอนว่านี่ไม่ได้เกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่า ‘การฟื้นคืนชีพ’ แต่อย่างใด”

เฉินเฉินครุ่นคิดสักครู่ก่อนจะเสริมความเห็นต่อ “ปรากฏการณ์นี้แสดงให้เห็นว่าเนื้อเยื่อสมองยังมีชีวิตอยู่นานกว่าที่เราคิดไว้ในตอนแรก เราอาจประเมินความสามารถในการฟื้นฟูของสมองต่ำเกินไป ในทางปฏิบัติ เซลล์สมองที่ตายแล้วอาจถูกกระตุ้นให้ทำงานอีกครั้งด้วยวิธีการบางอย่าง”

ฮันนิบาลถามขึ้น “อย่างนั้นสมองหมูในนั้นปล่อยคลื่นสมองออกมาบ้างไหมครับ?”

เฉินเฉินส่ายหน้า “ไม่ครับ การทดลองเริ่มหลังจากเวลาผ่านไปหกชั่วโมง”

“ตลอดระยะเวลาของการทดลอง สมองหมูไม่ได้ปล่อยสัญญาณไฟฟ้าประสาทระดับสูงที่บ่งชี้ถึงสติสัมปชัญญะ นั่นแปลว่า ถึงแม้ว่าสมองจะถูกฟื้นฟูขึ้นมา แต่สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็เป็นเพียงหมูที่ไร้สติ ไม่มีความรู้สึกตัวเท่านั้น”

หลี่เล่ยเสนอความเห็นอย่างตื่นเต้น “บางทีศาสตราจารย์อาจลองใช้กระแสไฟฟ้ากระตุ้นสมองเพื่อปลุกซินแนปส์ของสติสัมปชัญญะดูนะครับ”

เฉินเฉินหัวเราะในลำคอ “บางทีเขาอาจทำแบบนั้นในที่ลับ แต่ไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลได้”

“เพราะแค่การตีพิมพ์งานวิจัยชิ้นนี้ ก็ได้รับการต่อต้านอย่างหนักแล้ว บางคนกังวลว่าการทดลองนี้จะก่อให้เกิดปัญหาด้านจริยธรรม อีกฝ่ายก็กังวลถึงผลกระทบต่อการบริจาคอวัยวะ เพราะส่วนใหญ่ผู้บริจาคจะบริจาคอวัยวะหลังจากสมองตายแล้ว แต่ถ้าสมองตายสามารถฟื้นคืนได้จริงๆ ใครจะกล้าให้บริจาคอวัยวะกันเล่า

“บางครั้ง ฉันก็อยากจะไปตบพวกนักจริยธรรมพวกนี้จริงๆ”

หลี่เล่ยถอนใจ “คุณเฉินเฉิน ฉันเข้าใจความหมายของคุณแล้ว ไวรัส T ไม่ใช่การฟื้นคืนชีพผู้ตายหรอก สิ่งที่ทำได้ก็เพราะเซลล์สมองยังไม่ตายสมบูรณ์ ดังนั้นไวรัส T จึงทำงานคล้ายระบบ BrainEx ที่ช่วยฟื้นฟูเซลล์สมองบางส่วน”

“ใช่ แต่ความมหัศจรรย์ของไวรัส T อยู่ตรงนี้ต่างหาก” ฮันนิบาลสรุป “ระบบ BrainEx ต้องถอดสมองออกจากกะโหลกมาเพื่อทำให้ระบบหมุนเวียนทำงาน แต่ไวรัส T กลับสามารถฟื้นฟูเซลล์สมองที่ใกล้ตายภายในร่างกายโดยตรงได้ ถ้าใช้งานอย่างถูกต้อง ไวรัสนี้สามารถนำไปรักษาอาการบาดเจ็บสมองหรือภาวะสมองตายได้เลย

“ถ้าเรากำจัดพิษในไวรัสนี้ได้ อาจจะปลดปล่อยศักยภาพที่แท้จริงของมันออกมา”

เฉินเฉินพยักหน้าเห็นด้วย “ศักยภาพที่แท้จริงของไวรัส T อยู่ในทางทหาร การเปลี่ยนคนเป็นซอมบี้เป็นเพียงผลข้างเคียง ฟังก์ชันหลักของไวรัสนี้คือการเขียนโปรแกรมพันธุกรรมของโฮสต์ใหม่…”

พร้อมกับนั้น เฉินเฉินลุกขึ้นอย่างฉับพลัน จับปากกามาร์กเกอร์แล้วเขียนตัวอักษรสามตัวใหญ่บนกระดานไวท์บอร์ด

B.O.W.

“นี่แหละคือการใช้งานที่แท้จริงของไวรัส T”

เฉินเฉินอธิบายต่อ “เพื่อสร้าง ‘อาวุธชีวภาพ’ อันทรงพลัง ด้วยการปรับแต่งพันธุกรรม…”