ตอนที่ 180 ปฎิเสธ (ฟรี)
ตอนที่ 180 ปฎิเสธ (ฟรี)
ตอนที่ 180 ปฎิเสธ
เมื่อดลามินีล้มป่วยอย่างหนักและต้องเดินทางไปรักษาตัวยังเมืองวิทยาศาสตร์อีโคไซน์ เมืองที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น การดำเนินงานภายใต้การควบคุมของเขายังพอจะเดินหน้าต่อไปได้บ้าง ทว่าเมื่อมีข่าวลือแพร่ออกมาว่าหุ้นส่วนบางส่วนในบริษัททารา ไพรเวต ซีเคียวริตี้ ถูกโอนย้ายไปยังมือบุคคลอื่น หัวใจของผู้คนรอบตัวเขาก็เริ่มสั่นคลอน
ด้วยข้ออ้างนี้ เหล่าผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ จึงฉวยโอกาสเปิดศึกแย่งชิงอำนาจที่ดลามินีเคยมีอยู่ภายในบริษัท
แต่ก่อนที่ผู้ชนะตัวจริงจะปรากฏขึ้น การต่อสู้ก็ยุติลงเสียก่อน
นั่นเพราะบริษัทที่เข้ามาถือครองหุ้นของดลามินี ได้ส่งตัวแทนเดินทางมาโดยตรง
เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูภายนอก เหล่าผู้ถือหุ้นจึงตกลงกันในที่ประชุมคณะกรรมการว่า พวกเขาควรระงับความขัดแย้งภายในชั่วคราว และหันมาร่วมมือกันเพื่อรับมือกับศัตรูหน้าใหม่รายนี้ให้ได้เสียก่อน
“ข่าวนี่จริงรึเปล่า?”
หนึ่งวันถัดมา ภายในห้องประชุมของบริษัททารา ชายผิวดำสามคนขมวดคิ้วแน่นทันทีที่ได้ยินรายงานข่าว
ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็หัวเราะออกมา “พวกมันกล้าดีถึงขั้นส่งคนมาเทกโอเวอร์งั้นเหรอ?”
“ใช่ครับ ตัวแทนจากบริษัทนั้นกำลังรออยู่ที่ชั้นล่าง”
“แล้วพวกมันเป็นใครกัน?”
ที่มุมหนึ่งของห้อง ชายสูงวัยผิวดำหยิบซิการ์ขึ้นมา พนักงานเสิร์ฟที่ยืนอยู่ข้างกายก็รีบเข้ามาจุดไฟให้เขาอย่างสุภาพ
“แบล็ควอทช์ครับ บริษัทที่เพิ่งเปิดตัวเมืองวิทยาศาสตร์อีโคไซน์ที่นามิเบีย” ผู้ใต้บังคับบัญชาที่ประตูรีบอธิบาย
“บัดซบ! ปัญหามาเคาะประตูถึงที่แล้ว!”
ชายวัยกลางคนตบโต๊ะดังปัง “จะรออะไรอีกล่ะ? ในเมื่อดลามินีถอนตัวไปแล้ว บริษัทนี้ก็ต้องตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเรา หากใครหน้าไหนกล้ายื่นมือเข้ามายุ่ง ก็อย่าหวังว่าจะได้เดินออกไปจากที่นี่!”
“อย่าใจร้อนนัก โคลมอร์”
ชายชรากล่าวปราม “เราควรพบพวกเขาก่อน ดูว่ามีเจตนาอย่างไร ยังไงพวกเขาก็ต้องรู้ดีว่าเราคือใคร ถ้ายังกล้าเหยียบเข้ามาในทารา แสดงว่าพวกเขาคงไม่ธรรมดาแน่”
“อีกอย่าง ในกลุ่มตัวแทนที่ส่งมาก็มีแบรนโดกับซารา สองทหารรับจ้างอันดับต้นๆ อยู่ด้วย” เขาเสริม
“สองคนทรยศนั่นก็มาเหรอ?”
โคลมอร์แค่นเสียงเย็น “ก็แค่พวกนักฆ่า เราก็มีพวกแบบนั้นเหมือนกัน ไม่ได้ด้อยกว่ากันนักหรอก”
“ช่างสองคนนั้นเถอะ แล้วตัวบริษัทล่ะ?”
ชายชราส่ายหัว สีหน้าเคร่งเครียด “แบล็ควอทช์เป็นองค์กรที่ลึกลับมาก พวกเขาได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มทุนใหญ่ทั้งในอเมริกาเหนือและยุโรป ถ้าคิดจะหาเรื่อง อาจเจ็บตัวได้ไม่คุ้มกัน”
“ในกรณีนั้น ก็เอาตามที่คุณว่า โบตู”
โคลมอร์ยกมือขึ้นอย่างฝืนใจ “ถึงพวกมันจะใหญ่โตระดับโลก แต่ก็อย่าหวังว่าเราจะยอมให้พวกสารเลวพวกนั้นขี่คอได้หรอก…”
เมื่อทั้งสามเห็นพ้องกัน โบตูก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปยังประตูพร้อมสั่งการ “เชิญตัวแทนของแบล็ควอทช์เข้ามาได้”
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพยักหน้ารับแล้วรีบเดินออกไปจากห้องประชุม ไม่นานนัก กลุ่มชายหญิงราวสิบคนก็ทยอยเดินเข้ามา
แต่ทันทีที่ได้เห็นใบหน้าของพวกเขา ชายสามคนที่กำลังพ่นควันซิการ์อย่างสบายใจบนที่นั่งประธานก็พลันชะงัก พร้อมเลิกคิ้วขึ้นแทบพร้อมกัน
“ดูซิใครมา แบรนโดไม่ใช่เหรอ? แล้วก็คุณซารา... ดูท่าดลามินีจะพูดความจริง สองคนนี้หนีไปเข้าร่วมกับบริษัทอื่นจริงๆ ด้วย”
โคลมอร์หรี่ตามองซาราพร้อมเป่าปากยาว
“คุณโคลมอร์ พวกเราเป็นตัวแทนของแบล็ควอทช์ในตอนนี้”
แบรนโดกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พลางนั่งลงตรงข้ามผู้ถือหุ้นอย่างไม่สะทกสะท้าน “ฉันเชื่อว่าทุกท่านคงรู้จัก ฉันและซาราเป็นอย่างดี ส่วนคนที่เหลือ ฉันขอแนะนำ นี่คือแอนโธนี ผู้เชี่ยวชาญด้านการเจรจาต่อรอง และเจนนิเฟอร์ ที่ปรึกษากฎหมายของเรา รวมถึงทีมงานของพวกเขา”
จากนั้น แบรนโดก็หันไปกล่าวกับแอนโธนีและทีมงาน “คนตรงหน้านี่คือผู้ถือหุ้นของบริษัททารา ไพรเวต ซีเคียวริตี้ นี่คือคุณโคลมอร์ คุณโบตู และคุณปาปาริ…”
เมื่อแนะนำเสร็จ แบรนโดก็เอ่ยถามขึ้นกะทันหัน “แล้วคุณปรัคอยู่ที่ไหนครับ? เท่าที่ ฉันจำได้ เขาถือหุ้นอยู่หกเปอร์เซ็นต์ในบริษัททารา”
“พวกเราสามคนสามารถเป็นตัวแทนเขาได้” โบตูโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
คอลมอร์หัวเราะเหี้ยมขึ้นมาอย่างกะทันหันก่อนจะเยาะเย้ย “บรานโด แกจะเลิกอาชีพเดิมแล้วหันมาเป็นพนักงานออฟฟิศหรือไง?”
“ฉันดูแลแค่เรื่องความปลอดภัยของการเจรจาครั้งนี้ ไม่ได้มาร่วมเจรจาด้วยซะหน่อย” บรานโดเก็บรอยยิ้มและกลับมามีสีหน้าขึงขังตามปกติ
“พอแล้ว คอลมอร์ เข้าเรื่องกันเถอะ”
โบตูตัดบทการหยอกล้อเล็กน้อยนั้นแล้วหันหน้าไปยังทีมเจรจาของแบล็ควอทช์ “ทีนี้ บอกเราหน่อยได้ไหมว่าพวกคุณมาเพื่อจุดประสงค์อะไร?”
แอนโธนีเหลือบมองบอดี้การ์ดที่ประจำอยู่รอบห้องประชุม แล้วกลืนน้ำลายลงคอเบาๆ “คุณโบตู ในนามของบริษัทแบล็ควอทช์ เราต้องการเข้าซื้อหุ้นของบริษัททาร่าที่คุณถืออยู่ นี่คือแผนของเรา เชิญดูได้เลยครับ…”
ขณะพูด เขาก็หันไปทางผู้ช่วยข้างตัว ผู้ช่วยคนนั้นมือสั่นน้อยๆ ขณะหยิบแผ่นเอกสารไม่กี่แผ่นส่งให้ฝั่งตรงข้าม
โบตูเปิดแผนการขึ้นมาดู แล้วก็ขมวดคิ้ว “ให้ราคาพรีเมียมยี่สิบเปอร์เซ็นต์?”
“ใช่ครับ บริษัทเรายินดีจะซื้อหุ้นที่คุณถืออยู่โดยเพิ่มราคาอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์”
แอนโธนีพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้ “บริษัทเราประเมินมูลค่าบริษัททาร่าไว้ที่หนึ่งพันล้านดอลลาร์สหรัฐ พวกคุณถือหุ้นอยู่ยี่สิบสี่เปอร์เซ็นต์ ดังนั้นเรายินดีเสนอราคาสามร้อยล้านดอลลาร์เพื่อซื้อหุ้นส่วนนี้”
“คุณคำนวณผิดแล้วล่ะ”
โบตูพูดอย่างใจเย็น “ทาร่ามีชื่อเสียงอย่างมากในแอฟริกา ได้รับคำสั่งจ้างมากกว่าสามร้อยงานต่อปี กำไรสุทธิใกล้เคียงหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ พวกเราเชื่อว่ามูลค่าที่แท้จริงของทาร่าควรอยู่ที่อย่างน้อยสองพันล้าน”
“ใช่ อย่างน้อยก็สองพันล้าน หรืออาจถึงสองพันห้าด้วยซ้ำ!” คอลมอร์รีบเสริมขึ้นทันที
“เอ่อ… เรื่องนี้เราสามารถเจรจาเพิ่มเติมได้ครับ” แอนโธนีลังเล
“ไม่มีอะไรต้องเจรจา”
คอลมอร์เริ่มพูดเสียงดังขึ้น “คุณจะซื้อก็ได้ในราคาสองพันล้านดอลลาร์ ไม่อย่างนั้นก็ไสหัวกลับนามิเบียไปซะ เพราะที่นี่ไม่ต้อนรับพวกคุณ!”
แอนโธนีและคนอื่นๆ พากันมีสีหน้าเคร่งเครียบทันที
“แล้วอีกสองคนเห็นด้วยด้วยใช่ไหม?”
บรานโดหน้าตึงขณะหันมองโบตูกับปาปารี
ทั้งสองพยักหน้า โบตูพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “แน่นอน เรายินดีจะพูดคุยต่อ แต่ราคาประเมินจะต้องไม่ต่ำกว่าสองพันล้าน”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องพูดอะไรกันอีกแล้ว”
ซาร่าลุกขึ้นพลางพูดด้วยสีหน้าเย็นชา “หวังว่าคุณจะมั่นใจแบบนี้ได้อีกในอีกไม่กี่วันข้างหน้านะ”
ว่าจบเธอก็หันหลังเดินออกจากห้องประชุมทันที
บรานโดทำได้แค่ส่ายหน้าเล็กน้อย มองทุกคนด้วยแววตาเวทนา “คุณโบตู ฉันหวังว่าคุณจะพิจารณาใหม่ การได้เงินจำนวนนี้จากการขายหุ้นเล็กๆ น้อยๆ มันไม่ใช่เรื่องดีสำหรับทุกฝ่ายหรอกหรือ?”
เมื่อได้ยินดังนั้น โบตูก็สูบซิการ์อีกคำ สีหน้ากลับกลายเป็นเคร่งขรึม “บรานโด คุณกำลังข่มขู่เรารึไง?”
“ไม่เลย เชื่อ ฉันเถอะ นี่แค่คำแนะนำเท่านั้น”
บรานโดส่ายหน้าเบาๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ “เป็นแค่คำแนะนำจากมิตรที่หวังดี”