ตอนที่ 47 อัตราส่วนการแปลงพลังงาน

ตอนที่ 47 อัตราส่วนการแปลงพลังงาน

ด้วยวิธีนี้ เฉินเฉินก็แก้วิกฤตที่อาจเกิดขึ้นได้สองอย่างไปแล้ว

แน่นอนว่าความจริงในชีวิตจะซับซ้อนกว่านี้มาก เฉินเฉินจึงทำวิธีที่สองซ้ำอีกครั้ง โดยฝาก NZT 48 ส่วนที่เหลืออีกส่วนหนึ่งไว้ในธนาคารต่างประเทศ

นี่เองคือเหตุผลที่เขาให้เซียวอินยื่นขอพาสปอร์ตสวิสให้เขา

เขาฝาก NZT 48 อีกส่วนไว้ที่ธนาคารสวิส เผื่อวันหนึ่งในอนาคตเขาจะต้องใช้มันอย่างเร่งด่วน

นี่คือทางเลือกสุดท้ายของเขา

หลังจากเตรียมการเรียบร้อย เฉินเฉินหยิบแฟลชไดรฟ์ออกมาอีกครั้ง เริ่มคิดว่าจะสร้างอะไรขึ้นมาเป็นลำดับต่อไป

ตอนนี้เฉินเฉินไม่มีปัญหาเรื่องเงินทอง เขาแค่ปล่อยแว่น VR ออกมาก็มีเงินใช้สบายๆ อีกสิบปี หรืออาจมากพอให้สร้างจักรพรรดิ์เทคโนโลยี

ดังนั้นทางเลือกที่เหมาะสมของสิ่งที่จะสร้างต่อไป คือสิ่งที่จะช่วยเขาทางร่างกาย

มันคงจะดีถ้าเขาสามารถมีพลังวิเศษอะไรสักอย่าง

เฉินเฉินคิดอย่างลึกซึ้ง

แทบทุกคนโตมาก็ฝันอยากมีพลังวิเศษต่างๆ กัน บินได้ วิ่งได้เร็ว หรือแม้แต่เดินทางข้ามโลกได้

พลังวิเศษเหล่านี้น่าสนใจกว่าความจริงที่มืดมนมากนัก

ฮอลลีวูดมีหนังเกี่ยวกับพลังวิเศษมากมาย เช่น Butterfly Effect, Jumper, Hancock และอื่นๆ

ไม่ว่าจะมองที่ไหน แหล่งที่มาของพลังวิเศษในหนังเหล่านี้ มักมาจากการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรม โชคชะตามอบให้ หรือเกิดมาแต่กำเนิด

ส่วนพลังวิเศษแบบไร้เทียมทานในหนัง Marvel หรือ DC นั้น มาจากโลกสมมติ ไม่สามารถสร้างได้จากแฟลชไดรฟ์นี้

สุดท้าย เฉินเฉินก็กลับมาตัดสินใจเหมือนเดิม

“Chronicle”

แต่คริสตัลใน Chronicle ดูจะไม่เล็กเหมือนที่คิด

เฉินเฉินเกิดคิดถึงปัญหาอีกข้อหนึ่ง

ถ้าคริสตัลขนาดใหญ่นี้ต้องใช้พลังงานมากขึ้นล่ะ?

เขาดึงกระดาษ A3 จากชั้นหนังสือ แล้วจดคำนวณอย่างรวดเร็ว

“E=MC²”

1 จูล (Joule) = 0.2388 แคลอรี (Calories) = 0.278×10⁻⁶ กิโลวัตต์ ชั่วโมง (kW.h)

แม้จะไม่แน่ใจว่าฟลชไดรฟ์ต้องใช้พลังงานเท่าไรในการสร้างวัตถุ แต่เขาสามารถหาคำตอบด้วยสูตรคณิตศาสตร์

หลังจากเขียนสูตร เขาขีดฆ่า “E=MC²” ด้วยความคิด

เฉินเฉินคิดว่าสูตรมวล พลังงานนี้ใช้กับแฟลชไดรฟ์ไม่ได้

เขาตรวจสอบมาแล้วว่าแฟลชไดรฟ์ไม่ได้แปลงพลังงานไฟฟ้าเป็นวัตถุโดยตรง มันแค่ใช้พลังงานเปิดประตูมิติเท่านั้น

เฉินเฉินเคี้ยวปากกา ก่อนจะหยิบ NZT 48 ขึ้นมาเตรียมกิน

แต่ในวินาทีนั้น เขาก็ลังเล

ฤทธิ์ของ NZT 48 ลดลงเรื่อยๆ หลังทดลองครั้งก่อน แม้เขาจะมีภูมิคุ้มกันยา ไม่รู้สึกผลข้างเคียงชัดเจน

แค่รู้สึกสมองอ่อนล้าบ้างเล็กน้อย

คิดอยู่สักพัก เขาก็ตัดสินใจเก็บยาไว้

เฉินเฉินรู้ว่า แม้เขาจะเลิกพึ่งพาทางกายจากยาได้ตั้งแต่ฉีดภูมิคุ้มกัน แต่ทางจิตใจยังติดยาอยู่

ไม่ใช่ว่าเขาต้องเลิกใช้ NZT 48 แต่เขาแค่รู้ว่าความพึ่งพานี้คือสัญญาณเริ่มต้นของการติดยา

สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้ คือฝึกต่อสู้กับการติดใจทางจิต และใช้สติปัญญาแก้ปัญหา

เพราะปัญหาที่เผชิญตอนนี้ ไม่ใช่เรื่องยากอะไร แค่ระดับมัธยมปลาย…

“เริ่มจากอัตราการแปลงแฟลชไดรฟ์เป็นความจริงกันเถอะ…”

สมมติว่า X คือค่าพลังงานทั้งหมดในแฟลชไดรฟ์หลังจากการสร้างสิ่งของครั้งแรก และ Y คือพลังงานสะสมในแฟลชไดรฟ์หลังจากการสร้างสิ่งของครั้งที่สอง โดยที่ Y มากกว่าน้ำหนักรวมของวัคซีนภูมิคุ้มกันและแว่น VR

อ่านบทล่าสุดได้ที่ WuxiaWorld.Site เท่านั้น

โดย Y = 200 (กิโลวัตต์ ชั่วโมง) × 24 (ชั่วโมง) × 90 × 0.85 (cosΦ)

ผลลัพธ์คือ Y = 1.32192 × 10¹² จูล

นั่นหมายความว่าการดึงวัตถุที่มีน้ำหนักหนึ่งกรัมออกจากแฟลชไดรฟ์ จะใช้พลังงานถึง 4,406,400,000 จูล ซึ่งเทียบเท่ากับ 1224 กิโลวัตต์

แน่นอนว่าการแปลงพลังงานจริงอาจสูงกว่านี้ แต่ไม่น่าจะเกิน 2000 กิโลวัตต์

เมื่อรวมกับ X ผลลัพธ์คือ X < 2.16 × 10¹² จูล

พลังงาน 2.16 × 10¹² จูลนี้มาจากไหน? เป็นพลังงานที่เจ้าของคนก่อนทิ้งไว้หรือ? ถ้าเป็นเช่นนั้น จุดประสงค์ของเขาหรือเธอคืออะไร?

เฉินเฉินจมอยู่กับความคิดลึกซึ้ง แม้จะคิดนานแค่ไหนก็ยังหาเหตุผลไม่ได้

เขาจึงเริ่มคำนวณว่าต้องใช้พลังงานเท่าไรในการสร้างคริสตัลจากหนัง Chronicle

ในหนังคริสตัลนี้ดูเหมือนมีรูปร่างคล้ายดาว ประกอบด้วยแกนกลางและกรวยแปดเส้นแผ่ออกรอบๆ

ถ้าวัดจากขนาดเมื่อเทียบกับคนในหนัง แกนกลางเป็นวัตถุรูปร่างไม่สม่ำเสมอ กว้างประมาณ 1.2 ถึง 1.3 เมตร

บนยอดมีคริสตัลเล็กๆ เก้าชิ้น ยาวประมาณ 0.5 เมตร

กรวยที่ล้อมรอบแกนกลางยาวประมาณ 1.5 ถึง 2 เมตร

จากการประมาณนี้ ปริมาตรรวมของคริสตัลอยู่ราว 3.5 ถึง 4 ลูกบาศก์เมตร

เฉินเฉินคิดเลขในใจอย่างเงียบๆ

และต้องนิ่งเงียบไปทันที

เขาใช้ความหนาแน่นมาตรฐานของคริสตัลทั่วไปที่ 2.66 กรัมต่อลูกบาศก์เซนติเมตรมาคำนวณ

ถ้าเขาชาร์จพลังงาน 200,000 กิโลวัตต์ ชั่วโมงต่อวันเข้าแฟลชไดรฟ์

จะต้องใช้เวลาถึง 40,000 วันกว่าจะมีพลังงานพอสร้างคริสตัลนี้ได้

นั่นคือมากกว่าร้อยปี...

มุมปากของเฉินเฉินกระตุกเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าเขาคงต้องสร้างของเล็กๆ ก่อน แล้วค่อยหาวิธีเพิ่มพลังงานมากกว่านี้

เขาบี้กระดาษแล้วทิ้งลงถังขยะ

“จะสร้างอะไรดีนะ?”

เฉินเฉินระลึกขึ้นมาได้

เขามาถึงจุดนี้ด้วยความช่วยเหลือจาก NZT 48 แต่ยังมียาอีกชนิดหนึ่งที่ก้าวหน้ากว่า

นั่นคือ CPH4 จากหนังเรื่อง Lucy

ตอนที่เลือกครั้งแรก เขาก็คิดถึงยานี้เหมือนกัน

แต่ผู้กำกับหนังบอกว่า CPH4 เป็นสิ่งสมมติ ไม่มีจริงในโลก

และทฤษฎีที่ว่า มนุษย์ใช้สมองแค่ 10% ก็ถูกหักล้างไปแล้ว

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เฉินเฉินปฏิเสธไปตอนแรก

แต่ตอนนี้ ลองดูสักตั้งก็คงไม่เสียหาย

ยา CPH4 หนักพอๆ กับ NZT 48 แพ็คหนึ่ง

ซึ่งพลังงานที่สะสมในแฟลชไดรฟ์ตอนนี้เพียงพอจะสร้างมันได้

แน่นอนว่าเฉินเฉินไม่คิดจะกินยาเองโดยตรง

เขาคงเริ่มจากการศึกษาส่วนประกอบยา อาจได้ค้นพบสิ่งใหม่

แต่สิ่งแรกที่ต้องทำคือทดสอบว่าแฟลชไดรฟ์เล่นหนังเรื่อง Lucy ได้หรือเปล่า

เพราะหนังเรื่องนี้มีตรรกะที่ขัดแย้งอยู่มาก อาจทำให้แฟลชไดรฟ์เล่นไม่ได้ เหมือนกับหนัง Marvel

เฉินเฉินเดินเข้าห้องแล้วเป่าปาก

“X เปิดคอมพิวเตอร์และเล่นหนัง Lucy ให้ผมหน่อย”

“ได้เลยครับพ่อ”

เฉินเฉินไม่เคยดูหนังเรื่องนี้มาก่อน เคยแค่ดูสรุปหนังบน Bilibili ไม่กี่นาที

สรุปหนังคือวิดีโอรูปแบบใหม่ในสิบกว่าปีหลังที่เอาหนังความยาวเกือบชั่วโมงย่อให้เหลือแค่ 3 5 นาที

เขาอยากดูหนัง แต่สูญเสียความสนใจหลังจากดูสรุปแล้ว

ลองนึกภาพดู ถ้ามีคนมานั่งบ่นตลอดว่า “ตัวทำลายกำแพงของลั่วจื่อ คือเขาเอง!” “หยดน้ำทำลายกองกำลังอวกาศมนุษย์!” “ตอนจบคือระบบสุริยะถูกทำลาย!” เป็นต้น

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ความผิดของสรุปหนัง แต่เป็นเพราะเฉินเฉินอยากรู้อยากเห็น

ตอนนี้ไม่มีอะไรทำ และไม่มีฤทธิ์ยา เขาจึงถือโอกาสพักผ่อนดูหนังสักเรื่อง

X ปิดไฟในห้องเอง

จอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่เลื่อนลงมาจากเพดาน

เครื่องฉายและลำโพงเริ่มทำงาน

“เมื่อหนึ่งพันล้านปีก่อน เราได้รับชีวิตมา…”

“แล้วเราได้ทำอะไรกับมัน?”

ฉากหลังเป็นสีฟ้าน้ำทะเล

เซลล์เดียวค่อยๆ ปรากฏและแบ่งตัว

หนึ่งกลายเป็นสอง สองกลายเป็นสี่ สี่กลายเป็นแปด...

“Lucy!”