ตอนที่ 28 ชาร์จ

ตอนที่ 28 ชาร์จ

“โรงงานออกซิเจน ‘กรีนแลนด์’ ของเรามีสภาพแวดล้อมที่ยอดเยี่ยมและตั้งอยู่ในทำเลที่ดีมาก แม้อุปกรณ์จะเก่าไปบ้าง แต่ประสิทธิภาพการผลิตก็ยังไม่หนีจากมาตรฐานปัจจุบันนัก

“เรายังมีช่องทางการดำเนินงานที่สะดวกสบายและโครงสร้างการผลิตที่ทันสมัย ถ้าได้ปรับปรุงอุปกรณ์ใหม่ได้จริงๆ ก็คงจะดีไม่น้อย…

“ที่สำคัญที่สุดคือ ถึงแม้เราจะต้องหยุดดำเนินการช่วงนี้เพราะปัญหาการบริหารจัดการ แต่ไม่น่าจะเกินสองปี รัฐบาลจะออกกฎระเบียบชุดใหม่เข้ามา…”

ระหว่างที่เฉินเฉินกำลังเดินชมโรงงาน ‘กรีนแลนด์’ ผู้จัดการโรงงานซึ่งอายุเกินสามสิบปี ยืนอยู่เคียงข้างและพูดไม่หยุด

ผู้จัดการโรงงาน ‘กรีนแลนด์’ เป็นชายวัยกลางคน แต่งตัวดีด้วยชุดสูท ด้วยคิ้วหนาเป็นรูปภูเขา เขาดูเหมือนนักธุรกิจที่ล้มเหลว

ตอนแรกเฉินเฉินไม่เข้าใจว่าทำไมโรงงานถึงใช้ชื่อ ‘กรีนแลนด์’ แต่เมื่อเห็นนิสัยเจ้าของก็เริ่มเข้าใจ

“ฮึ, ก็โอเคอยู่นะ”

เฉินเฉินโบกมืออย่างนิ่งๆ พูดด้วยสีหน้าไม่เปลี่ยน “คุณไม่ต้องพยายามชักชวนผมแล้ว ผมไม่มีเงินซื้อโรงงานหรอก สิ่งที่ผมต้องการคือแค่เช่าช่วงหนึ่งเท่านั้น”

“ก็ได้ ถ้าคุณอยากเช่า เราสามารถหักค่าเสื่อมอุปกรณ์ได้ ดูจากตลาดตอนนี้ ก็น่าจะอยู่ที่สามแสน ผมจะลดให้สามสิบเปอร์เซ็นต์ เหลือสองแสน คุณว่าไง?”

“แพงไป”

เฉินเฉินส่ายหน้า “โรงงานของคุณปิดไปแล้ว จะไม่ลดราคาเช่าหน่อยหรือ? อีกอย่าง ผมว่าไม่มีใครเช่าโรงงานคุณนอกจากผมหรอกใช่ไหม?”

“อืม…” ชายคนนั้นยิ้มเขิน “สองแสนก็ไม่แพงนะ โรงงานของเรามีที่ดินเจ็ดถึงแปดไร่และอุปกรณ์หลายร้อยชิ้น ถ้านี่ถือว่าแพง…”

“ขอดูหม้อแปลงไฟฟ้าของคุณหน่อย” เฉินเฉินเปลี่ยนเรื่อง

“ได้ เดินตามผมมา”

ชายคนนั้นเลิกสนใจเรื่องราคาแล้ว พาเฉินเฉินไปที่ห้องจ่ายไฟ ชี้ไปยังวัตถุโลหะขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่กลางอากาศ “นี่คือหม้อแปลงไฟฟ้าแบบแห้ง 10kV ของเรา กำลังไฟสูงสุด 200kVA เพียงพอเลี้ยงโรงงานทั้งหลัง ไม่มีปัญหาแน่นอน”

“ไฟฟ้าในโรงงานเป็นไฟฟ้ากระแสสูงไหม?” เฉินเฉินถาม

“ไม่ครับ รองรับแค่ไฟฟ้าอุตสาหกรรม 380V เท่านั้น ต้องใช้หม้อแปลงเพิ่มแรงดัน”

เฉินเฉินพยักหน้า คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “งั้นเอาแบบนี้ ผมขอเช่าโรงงานในราคาเดือนละหนึ่งแสนห้าหมื่น ผมจ่ายล่วงหน้าสามเดือนก่อน อาจจะขยายระยะเวลาเช่าเพิ่มทีหลัง คุณว่าไง?”

“เดือนละหนึ่งแสนห้าหมื่นน้อยไปนะ เรามีพนักงานเป็นสิบคน ค่าบำรุงรักษาก็ไม่ใช่ถูกๆ” ชายคนนั้นลำบากใจ

“ผมไม่ใช้พนักงานของคุณ” เฉินเฉินตอบ

“หะ? แบบนี้… แล้วค่าไฟฟ้ากับค่าเสื่อมล่ะ?”

“ค่าไฟผมจ่ายเอง ถ้าอุปกรณ์เสียหาย ผมจะชดใช้ตามราคาของมัน” เฉินเฉินตอบกลับ

“โอเค ตกลง!” ชายคนนั้นยิ้มเจ้าเล่ห์ในที่สุด “คุณเฉิน ยินดีที่ได้ร่วมงาน!”

“ผมก็ยินดีเช่นกัน”

ทั้งสองจับมือกันยิ้มเจ้าเล่ห์

คนหนึ่งคิดว่าตัวเองได้ดีลที่คุ้มค่า ถึงจะขาดทุนแต่ยังดีกว่าปล่อยให้โรงงานว่างเปล่า อีกคนหนึ่งสนใจไฟฟ้าที่ผลิตได้ เพราะโรงงานนั้นเป็นเพียงแค่หน้าฉากเท่านั้น ถึงจะเหมือนเสียเปรียบ แต่ใครจะรู้ว่าจริงๆ แล้วเจตนาของเฉินเฉินไม่ธรรมดา

หลังเซ็นสัญญา เฉินเฉินได้รับกุญแจโรงงานประตูใหญ่กับห้องจ่ายไฟ

อีกฝ่ายจะชวนเฉินเฉินไปทานข้าวด้วย แต่เฉินเฉินปฏิเสธอย่างสุภาพ

หลังส่งเจ้าของโรงงานกลับ เฉินเฉินเดินไปที่โกดังและหยิบสายไฟแรงดันสูงมัดหนึ่ง

สายไฟเหล่านี้หนาเกือบเท่ากำปั้น สามารถรับแรงดันไฟฟ้าได้สูงสุด 110kV เพียงพอต่อการใช้งานของเฉินเฉิน

นอกจากนี้ เฉินเฉินยังพบแท่งทองแดงและปืนเชื่อมหลายอัน ก่อนจะเดินไปที่ห้องจ่ายไฟต่อ

หลังจากตัดไฟฟ้าเฉินเฉินดึงสายไฟทุกเส้นที่เชื่อมต่อกับหม้อแปลงออกหมด จากนั้นก็เสียบสายไฟแรงดันสูงมัดหนาเข้ากับหม้อแปลงอีกครั้ง ปลายสายอีกข้างหนึ่งถูกต่อเข้ากับแท่งทองแดงที่วางอยู่ด้านบน

เมื่อวางแท่งทองแดงและทำการหุ้มฉนวนเรียบร้อยแล้ว เฉินเฉินหยิบพอร์ต USB ออกมาจากกระเป๋า และใช้สว่านมือเจาะส่วนของ USB ให้ฝังลงในแท่งทองแดง

เมื่อเสร็จแล้ว เฉินเฉินดึงแฟลชไดรฟ์ออกมาลองเสียบดู มันพอดีกับช่องเสียบ USB ที่ฝังอยู่ในแท่งทองแดงเป๊ะๆ

“คราวนี้ เราจะรู้กันว่าสำเร็จหรือล้มเหลว”

เฉินเฉินสูดหายใจลึก ก่อนเดินเข้าสู่ห้องจ่ายไฟ และเชื่อมต่อไฟฟ้ากลับเข้าไป

ตุบ!

ทันทีที่ไฟฟ้ากลับมา เสียงฮึมต่ำก็ดังก้องออกมาจากหม้อแปลงนอกห้อง มันเริ่มส่งเสียงเหมือนสัตว์ร้ายที่ตื่นขึ้น เสียงไฟฟ้ากำลังถูกขยายโดยหม้อแปลง

เฉินเฉินมองไปที่มิเตอร์ไฟฟ้าข้างตัว ตัวเลขบนหน้าจอเริ่มเคลื่อนไหวช้าๆ

ถึงเวลาลุย!

ประกายความตื่นเต้นแวบหนึ่งผ่านดวงตาเฉินเฉิน “หม้อแปลงกำลังไฟ 200kVA ถ้าคำนวณในสถานการณ์ดีที่สุด มันจะดึงไฟฟ้าได้ 200kW ต่อชั่วโมง หรือราว 4800 หน่วยต่อวัน…”

เฉินเฉินคิดเงียบๆ “และเนื่องจากอัตราการใช้พลังงานโดยรวมอยู่ที่ประมาณ 0.8 ถึง 0.9 ก็หมายความว่าของจริงน่าจะชาร์จได้ราว 4000 หน่วยต่อวัน…”

จากความรู้ของเขา ราคาค่าไฟฟ้าอุตสาหกรรมในเมืองชางตูอยู่ที่ประมาณ 0.75 หยวนต่อต่อหน่วย นั่นแปลว่าเดือนหนึ่งเฉินเฉินต้องจ่ายไฟฟ้าราวแสนสองหมื่นหยวนเพื่อชาร์จแฟลชไดรฟ์

นี่มันโกงกันกลางวันแสกๆ เลย

ลืมเรื่องหลักแสนไปได้เลย แม้แต่ค่าไฟฟ้าหลักสิบล้านหยวนก็ยังคุ้มสำหรับความสามารถในการดึงสิ่งของออกจากฟิล์มนี้

โดยสรุป เฉินเฉินกำลังเดินเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายของแผน ถ้าเขาสามารถสะสมพลังงานได้เพียงพอ ก็จะถอยหลังออกจากเส้นทางที่เสี่ยงอยู่ได้อย่างปลอดภัย

จุดเริ่มต้นมักเป็นจุดที่ยากที่สุด หลังจากผ่านขั้นตอนแรกที่เป็นการสะสมทุนไปแล้ว เฉินเฉินก็เข้าสู่เส้นทางเร่งสปีด ทุกอย่างจากนี้จะเป็นทางขึ้น

ในอนาคตอันใกล้นี้ เขาอาจเป็นผู้เร่งยกระดับมาตรฐานอารยธรรมมนุษยชาติทั้งมวล และก้าวขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของสหพันธ์โลก!

เฉินเฉินกดหยุดความคิดนั้น แล้วยิ้มกับตัวเอง ยังเร็วเกินไปที่จะคิดเรื่องพวกนั้น

เมื่อมองดูตัวเลขในมิเตอร์ไฟฟ้าที่วิ่งขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง เขามั่นใจว่าได้ถอดปลั๊กทุกอย่างที่เชื่อมต่อกับหม้อแปลงไปหมดแล้ว ไฟฟ้าทั้งหมดในโรงงานตอนนี้กำลังถูกส่งเข้ามายังแฟลชไดรฟ์

คิดถึงตรงนี้ เฉินเฉินเดินออกจากห้องจ่ายไฟมา เห็นแฟลชไดรฟ์เสียบอยู่เฉยๆ ในแท่งทองแดงขนาดฝ่ามือ

ถ้าเป็นอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่น คงโดนไฟแรงสูงเผาจนไหม้หมดแล้ว

แต่แฟลชไดรฟ์นี้เท่านั้นที่ทนทานต่อไฟฟ้าแรงสูงได้

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เฉินเฉินลองวิธีต่างๆ เพื่อสำรวจแฟลชไดรฟ์ เช่นพยายามถอดเปลือกดูภายใน

แต่เหมือนที่คาดไว้ แฟลชไดรฟ์ถูกผลิตด้วยวัสดุที่ไม่รู้จักและไม่สามารถแงะออกได้ง่าย

จากที่เคยทำด้วยความระมัดระวังไม่ให้เสียหาย เขาก็เปลี่ยนมาใช้เครื่องมือตัดแก้วแบบแรงๆ แต่ก็ไม่ทำให้เกิดรอยขีดข่วนแม้แต่นิดเดียว

ตามมาตราส่วนความแข็งระดับโมห์ (Moh’s hardness) แฟลชไดรฟ์นี้แข็งเกินกว่าระดับสูงสุดในธรรมชาติซึ่งคือระดับสิบไปไกลแล้ว

แต่เฉินเฉินก็ยังถอนหายใจด้วยความโล่งใจเมื่อเห็นว่าแฟลชไดรฟ์ไม่มีอะไรผิดปกติ

สิ่งที่เขาต้องทำต่อไปคือรออย่างใจเย็น

เมื่อมีเงินทุนมากขึ้น เขาจะเปลี่ยนไปใช้หม้อแปลงไฟฟ้ากำลังสูงกว่า 200kVA นี้ 2000kVA น่าจะพอ

ถ้ามีหม้อแปลงกำลัง 2000kVA จำนวนพลังงานที่ป้อนไปได้จะเพิ่มขึ้นสิบเท่า

ในเมื่อแฟลชไดรฟ์ไม่ไหม้เพราะไฟแรงสูง ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไม่เพิ่มกำลังไฟมากกว่านี้อีก!