บทที่ 410: พวกเขาทั้งหมด คือ “พระเจ้า” (ฟรี)

ในขณะที่ทุกคนในที่นั้นยังเต็มไปด้วยความตกตะลึง และบางส่วนเริ่มตั้งท่าศัตรูต่อผู้มาใหม่อย่างกะทันหัน—

ซันไชน์ ชิยู กลับมองสำรวจ สังหารเทพ NO.2 ตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างจริงจัง

แม้จะเป็นหุ่นกลขนาดใหญ่ แต่ก็มีรูปลักษณ์เท่และสง่างามไม่แพ้ใคร

“ข้าไม่เคยเห็นอาวุธเวทมนตร์ในรูปแบบหุ่นเชิดแบบนี้มาก่อนเลย”

ส่วนประกอบหลักของ สังหารเทพ NO.2 ถูกสร้างขึ้นด้วยศาสตร์การกลั่นอาวุธแบบตะวันออกแท้ๆ ถึงแม้มันจะหยุดการทำงานอยู่ตอนนี้ แต่พลังเวทจากอาวุธแต่ละชิ้นยังคงส่องแสงแปลกประหลาด เพียงมองแวบแรกก็รู้ว่าไม่ธรรมดา!

ซันไชน์ ชิยูถึงกับคิดในใจอย่างชื่นชมว่า

“ยุคนี้ช่างน่าอัศจรรย์จริง ไม่เพียงมีผู้ฝึกตนมากพรสวรรค์ แต่ยังมีคนที่ศึกษาศิลปะแห่งการกลั่นอาวุธได้ลึกซึ้งถึงเพียงนี้!”

ตอนนั้นเอง เรเชลก้าวขึ้นมาพูดถามด้วยความหวัง

“คุณ ซันไชน์ ชิยู หลินหลางเป็นคนส่งคุณมาหรอคะ? แล้วเขาอยู่ที่ไหนตอนนี้?”

ซันไชน์ ชิยูตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเย็นว่า

“เขากำลังยุ่งอยู่”

...คงยุ่งอยู่กับการมี เพศสัมพันธ์ กับผู้หญิงของเขาล่ะมั้ง

พูดจบ เธอก็ปรายตามองคนจากคริสตจักรฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาเย็นเฉียบ

“พวกนี้ใช่ไหม... ที่กล้ามาก่อเรื่องกับพวกเธอ?”

ฮินะรีบพยักหน้ารับทันที

“ใช่แล้ว! พวกมันแหละ!”

ทันใดนั้น พลังอำนาจของซันไชน์ ชิยู ก็แผ่ออกไป ล็อกเป้าทุกคนของวาติกันเอาไว้ทั้งหมด!

แค่นั้นเอง—

ทุกคนในวาติกันก็รู้สึกถึงแรงกดดันราวกับถูกภูเขาทั้งลูกทับอยู่บนอก หายใจแทบไม่ออก!

เหล่าคาร์ดินัลหลายคนที่ยืนอยู่แถวหน้า หน้าซีดเผือด

“นางเป็นใครกันแน่... พลังแบบนี้มันไม่ธรรมดาเลย!”

สมเด็จพระสันตะปาปามิทเชลเอ่ยถามซันไชน์ ชิยู

“ความสัมพันธ์ของเจ้ากับหลินหลางคืออะไร?”

ซันไชน์ ชิยูตอบเรียบ ๆ

“เจ้า... ไม่คู่ควรจะรู้”

ดวงตาของมิทเชลล์มืดลง แต่ยังพูดต่ออย่างหยิ่งผยอง

“ครั้งก่อนที่เราพบกัน พระผู้เป็นเจ้าของข้าเพียงส่งร่างจำแลงลงมา ก็ทำให้พวกเจ้าวุ่นวายไปหมด! แต่ตอนนี้ ข้าได้รับพลังของพระองค์โดยสมบูรณ์แล้ว!

ไม่ว่าจะเป็นเจ้าหรือแม้แต่หลินหลาง ก็หนีความตายไปไม่ได้!”

“ข้าแนะนำให้เจ้าก้มหัวสวามิภักดิ์ต่อข้าเสียเถิด!”

แม้จะตระหนักว่าซันไชน์ ชิยู กับหลินหลางมีสายสัมพันธ์พิเศษ แต่มิทเชลล์ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตะลึงในพลังและความงามของเธอ

หญิงสาวที่ทั้งงดงามและทรงพลังเช่นนี้... ถ้าได้มาอยู่ข้างกายตนเอง คงดีไม่น้อย

แต่ซันไชน์ ชิยูเพียงพูดเยือกเย็น

“คนอย่างเจ้า... ไม่คู่ควรให้เขาลงมือด้วยซ้ำ”

คำพูดนี้ยังไม่ทันจบดี

เหล่าคาร์ดินัลจากวาติกันก็ลุกฮือขึ้นด้วยความโกรธ

“เจ้ากล้าดียังไง!!”

“ช่างโอหังนัก!”

“โปรดอนุญาตให้พวกข้าจับนางมาให้ท่านเถิด!”

คำพูดนั้นแน่นอนว่าถูกใจมิทเชลล์นัก

เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงตรงหน้ามีพลังระดับไหน

จึงกล่าวสั่งการเสียงเรียบ

“งั้นก็ไป — จับนางมาให้ข้า อย่าให้ตาย!”

“รับคำสั่ง!”

คาร์ดินัลที่เหลือทั้งหมดเดินออกมา ยืนเคียงข้างเฟรด

ถ้าคาร์ดินัลหลายคนร่วมมือกัน หญิงสาวที่หลินหลางส่งมาจะรับมือได้หรือไม่?

คนในหน่วยลับเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ

เพราะพวกเขาไม่รู้เลยว่า ซันไชน์ ชิยู คือใครจริง ๆ —

เธอคือ “เทพปีศาจแห่งญี่ปุ่น” ผู้ดำรงอยู่มานับพันปี!

แต่แม้กระทั่งเรเชล ซึ่งรู้ดีว่าเธอเป็นใคร ก็ยังอดกังวลไม่ได้ในตอนนี้

ใช่ ซันไชน์ ชิยูเป็นเทพปีศาจก็จริง แต่ฝ่ายของมิทเชลล์นั้น คือผู้ที่สืบทอดพลังจาก “พระเจ้า” โดยตรง

พวกเขาทั้งคู่... ต่างก็เป็นพระเจ้า!

แต่พระเจ้าคนไหนกันล่ะ ที่จะอยู่เหนืออีกฝ่าย?

หากตอนนี้เป็นหลินหลางที่ยืนอยู่ตรงนี้ เรเชลคงมั่นใจเต็มร้อย

แต่เมื่อเป็นคนอื่น... หัวใจของเธอไม่อาจนิ่งสงบได้จริง ๆ

……

ตอนนั้นเอง เฟรดเป็นฝ่ายเริ่มก่อน!

กล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาโป่งพอง กลายเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาด ราวกับก้อนเนื้อเน่าและโคลนรวมกัน

เขาอ้าปากกว้างคำรามใส่ซันไชน์ ชิยู

ประกายสายฟ้าแลบแปลบในปากของมัน!

เสียงคำรามนั้นยังแฝงด้วยพลังโจมตีทางจิตอันรุนแรงอีกด้วย!

แต่สำหรับ “เทพโบราณ” อย่างเธอแล้ว การโจมตีแบบนั้น ช่างเล็กน้อยเกินไป

“...หุบปากซะ”

ซันไชน์ ชิยูพูดเพียงคำเดียว เสียงเรียบเย็น

ชั่วพริบตา——

พลังมหาศาลพุ่งรวมเข้าจากทุกทิศทาง กดอัดเข้าใส่เฟรดจนหัวของเขา ระเบิดแตกกระจาย!

ตูม!!!

ทุกอย่างเงียบกริบ...

โลกทั้งใบราวกับหยุดหมุนในเสี้ยววินาทีนั้น

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]