บทที่ 400: เขาจะหาหนทางช่วยเธอ (ฟรี)
บทที่ 400: เขาจะหาหนทางช่วยเธอ (ฟรี)
ภายในเกาะซิงหลาง
ทันทีที่หลินหลางและสวี่ซิงเหยากลับมา พวกเขาก็ตรงเข้าไปยังห้องในพระราชวังด้วยกัน
หลิวหลานรู้ดีว่าพวกเขากำลังทำอะไร และเพื่อไม่ให้รบกวน นางจึงอาสาไปที่ครัวเพื่อเตรียมอาหาร
แต่เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว
อาหารที่ทำไว้ถูกอุ่นจนร้อน แล้วก็เย็นลงอีกครั้ง!
พวกเขายังไม่ออกมาเลย!
หลิวหลานแปลกใจเล็กน้อย:
“มันไม่เหมือนที่ในทีวีเขาแสดงเลยนี่นา...”
แต่แล้ว
นางก็ถอนหายใจเบา ๆ ใบหน้าฉายแววหดหู่:
“จริงสิ... พวกเขาคิดถึงแต่ความสุขของตัวเอง ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของคนอื่นเลย”
ตนกับสวี่ซิงเหยาอาศัยอยู่บนเกาะซิงหลาง มีเพียงผู้หญิงสองคนเท่านั้น และชีวิตประจำวันก็ช่างน่าเบื่อเหลือเกิน!
ส่วนโจวเฟิงน่ะหรอ?
อย่าพูดถึงเลย ตั้งแต่จิตสำนึกศักดิ์สิทธิ์ของเขาถูกหลินหลางทำลาย เขาก็กลายเป็นหุ่นเชิดไร้สติไปแล้ว!
ยิ่งกว่านั้น ร่างกายอันบึกบึนดุจอสูรป่าของเขา ทำให้หลิวหลานหมดความรู้สึกดึงดูดไปโดยสิ้นเชิง!
ท้ายที่สุดแล้ว ชายในใจของหลิวหลานก็มีเพียงหลินหลาง——
บุรุษผู้รูปงาม ทรงพลัง อ่อนโยน คือชายผู้สมบูรณ์แบบ!
เมื่อได้พบเจอผู้ชายเช่นนี้แล้ว จะยังมีทางไปหลงใหลผู้อื่นได้อย่างไร?
พูดได้ว่า เพียงครั้งเดียวที่ได้พบหลินหลาง ก็เท่ากับชีวิตทั้งชีวิตถูกทำลายแล้ว!
“แต่เขาคงไม่คิดอะไรกับฉันหรอกใช่ไหม...”
นี่คือความคิดที่แอบผุดขึ้นในใจของหลิวหลาน
นางได้ยินจากสวี่ซิงเหยาว่า หลินหลางมิได้มีเพียงผู้หญิงคนเดียว หากมีมากมาย และแต่ละคนล้วนงดงามสะคราญตา!
สิ่งนี้ทำให้นางยิ่งรู้สึกต่ำต้อยลงไปอีก
แม้ตัวเองก็รู้ว่ามิได้ด้อยนัก แต่เมื่อเทียบกับสวี่ซิงเหยาแล้ว ยังมีช่องว่างเล็ก ๆ ที่ไม่อาจข้ามพ้น!
“เฮ้อ... ฉันคงต้องหาทางแก้ด้วยตัวเองแล้วล่ะ”
สายตานางเลื่อนไปยังผักที่วางอยู่ในครัว
ตัดสินใจจะเพิ่มอีกหนึ่งจานให้หลินหลางกับสวี่ซิงเหยา
……
ในที่สุด หลินหลางกับสวี่ซิงเหยาก็เดินออกมา
หลินหลางยังดูไม่ต่างจากเดิม
แต่สวี่ซิงเหยา... กลับไม่เหมือนเคย ใบหน้าที่เคยแฝงความหม่นเศร้าเล็กน้อย บัดนี้กลับเปล่งปลั่งเต็มไปด้วยความพึงพอใจ ราวกับดอกไม้ที่เหี่ยวเฉาได้ถูกประพรมน้ำจนชุ่มฉ่ำ!
งดงามสดใสเหลือเกิน!
ว่ากันว่า หญิงที่ได้รับความรักจะยิ่งงดงามขึ้นทุกวัน! หลิวหลานได้แต่มองด้วยแววตาอิจฉา!
“ไหน ๆ ก็ออกมาแล้ว มากินเถอะ”
บนโต๊ะมีอาหารหลายจานวางเรียงอยู่ ทุกจานล้วนเป็นฝีมือของหลิวหลานทั้งสิ้น กลิ่นหอมเย้ายวน!
แม้หลินหลางไม่จำเป็นต้องกินอีกแล้ว แต่เขาก็นั่งลงเพื่อจะชิมฝีมือการทำอาหารของอาจารย์หลิว
แต่ทันใดนั้น!
สวี่ซิงเหยาก็วิ่งมาหาหลิวหลานด้วยท่าทางลับลมคมใน จับมือนางไว้แล้วพูดว่า:
“มาสิ!”
หลิวหลานถามอย่างสงสัย:
“มีอะไรหรอ?”
สวี่ซิงเหยาดึงนางออกมาเล็กน้อย แล้วเหลือบมองหลินหลางที่กำลังนั่งกินอาหารอยู่ ก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์:
“เมื่อกี้ ฉันบอกหลินหลางไปแล้วนะ เรื่องที่เธอต้องการ!”
ได้ยินเช่นนี้!
หลิวหลานหน้าแดงก่ำทันที รีบพูดเสียงสั่น:
“หา? ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น เธอพูดบ้าอะไรเนี่ย?”
สวี่ซิงเหยาทำท่าเหมือนมองทะลุหัวใจนาง:
“ฮึ่ม! เราเป็นเพื่อนสนิทกัน อยู่ด้วยกันมานาน ทำทุกอย่างร่วมกัน! เธอกำลังคิดอะไรอยู่ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้เชียวนะ!”
หลิวหลานยังอยากเอ่ยแก้ต่าง
แต่สวี่ซิงเหยาก็เฉลยออกมาแล้ว:
“เธอต้องการผู้ชายใช่ไหมล่ะ?”
เพียงชั่วพริบตาเดียว!
ใบหน้าของหลิวหลานก็แดงจัดยิ่งกว่าเดิม
พระเจ้า!
ทำไมต้องพูดออกมาโต้ง ๆ แบบนั้นด้วย?!
แม้ว่าในใจตนเองก็ใฝ่หาผู้ชายจริง ๆ!
แต่จะให้พูดต่อหน้าหลินหลางเช่นนี้ได้อย่างไรเล่า? แล้วเขาจะมองตนอย่างไรในอนาคต?
แต่ขณะเดียวกัน!
ภายในใจของหลิวหลานก็อดรู้สึกคาดหวังเล็กน้อยไม่ได้:
“ไหน ๆ สวี่ซิงเหยาได้บอกหลินหลางไปแล้ว... แล้วหลินหลางจะตอบสนองอย่างไร?”
สวี่ซิงเหยาจึงพูดต่อว่า:
“หลินหลางบอกว่า เขาจะหาหนทางช่วยแก้ปัญหาให้เธอเอง!”
“อะไรนะ?!”
หลิวหลานถึงกับอึ้ง!
“เขาจะช่วยฉันแก้มันน่ะหรอ?”
“นี่มัน……”
“เรื่องแบบนี้ มันทำได้จริง ๆ เหรอ?”
FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]
……….