บทที่ 210: สัตว์ยักษ์โจมตี (ฟรี)

ไป๋ต้าพลาซ่า!

ร้านกาแฟ!

ตอนนี้ ร้านกาแฟนี้เกือบจะเป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ในดินแดนของพระราชวังราชินี!

และผู้ชายเหม็นๆ ที่มีเจตนาร้ายเหล่านั้นก็เดินไปมาที่หน้าประตูทั้งวัน!

และเฝ้าดูพวกเธอด้วยดวงตา!

ผู้หญิงในพระราชวังราชินีไม่กล้าพูดออกมา:

"ผู้ชายเหม็นๆ พวกนั้น พวกเขาทำเหมือนไม่เคยเห็นผู้หญิงมาก่อน!"

"อ้า! ใครทำให้เราทุกคนสวยขนาดนี้?"

"น่าขยะแขยง! ผู้ชายพวกนี้ตายไปเสียได้ไหม? หรือควักลูกตาออกมา!"

"เป็นความผิดของหยานหลางทั้งหมด เราในพระราชวังราชินีใช้ชีวิทที่ดีอยู่ชัดๆ แต่พวกเธอต้องไปยั่วหลินหลาง และจบลงด้วยสถานการณ์แบบนี้!"

……

แล้วก็!

พวกเธอดูถูกหยานหลานและเซิน ซู่ซู่อย่างไร้ความเมตตาอีกครั้ง!

ปล่อยความโกรธที่ค้างอยู่ในใจ!

ทั้งหมดถูกปล่อยออกมาอย่างสมบูรณ์ในขณะนี้!

แม้ว่าเซิน ซู่ซู่และหยานหลานจะเงียบตลอดทั้งเหตุการณ์และไม่กล้าพูดสักคำ!

แต่หลังจากที่ผู้หญิงเหล่านั้นกลับไป!

ความโกรธในใจยังคงยากที่จะสงบลง!

เลยตัดสินใจ!

ลดอาหารของพวกเธอต่อไป และไม่ให้น้ำด้วย!

แม้กระทั่ง!

ผู้หญิงคนหนึ่งแนะนำ:

"เราอย่าเตรียมอาหารให้พวกเธอเลย แล้วปล่อยให้อดตาย! อย่างนี้เราจะไม่เสียเสบียงของพระราชวังราชินี!"

อย่างไรก็ตาม!

ผู้หญิงผู้นำส่ายหน้าและพูดอย่างมั่นคง:

"ไม่! เธอไม่เข้าใจความหมายของหลินหลางหรอ? ถ้าพวกเธออดตาย เราคงอยู่ได้ไม่นานแน่!"

ผู้หญิงอีกคนที่ค่อนข้างกังวลถามเบาๆ:

"เราทำแบบนี้เกินไปไหม?"

"ท้ายที่สุด หลินหลางเคยบอกชัดเจนว่า ตราบใดที่หยานหลานยินดีเป็นผู้หญิงของเขา เขาจะสนับสนุนหยานหลานอย่างเต็มที่..."

แต่ผู้หญิงผู้นำยิ้มดูถูกเมื่อได้ยินอย่างนี้:

"ฮึ! เป็นไปไม่ได้!"

"พวกเธอรู้ดีว่าหยานหลานเกลียดผู้ชายแค่ไหน!"

"ด้วยนิสัยที่แข็งแกร่งและไม่ยอมแพ้ของเธอ เธอยอมตายดีกว่าก้มหัวให้หลินหลาง!"

"ยิ่งกว่านั้น!"

"ถ้าเธอยอมแพ้ต่อหลินหลางจริงๆ เธอจะขัดต่อจุดประสงค์ของพระราชวังราชินี! เธอจะสูญเสียคุณสมบัติในการนำเราด้วย!"

"สำหรับหยานหลาน นี่เป็นทางตันที่แก้ไม่ได้!"

หลังจากฟังสิ่งที่ผู้หญิงผู้นำพูด ความกังวลและความวิตกกังวลในใจของผู้หญิงเหล่านั้นค่อยๆ กระจายไป และรูปลักษณ์ของความโล่งใจปรากฏบนใบหน้า!

พวกเธอทั้งหมดพยักหน้าเห็นด้วย

แล้วก็!

ผู้หญิงเหล่านั้นออกไปทีละคน และกลับไปที่ที่พักของตัวเองเพื่อพักผ่อน

เหลือผู้หญิงคนเดียว นั่งในร้านกาแฟที่ว่างเปล่า พึมพำกับตัวเอง:

"คนที่มีพลังเหมือนหลินหลาง!"

"ถ้าฉันเป็นผู้หญิงของเขาได้ มันจะเป็นสิ่งที่มีความสุขมาก!"

"แต่ทำไมเขาถึงหลงรักหยานหลานล่ะ?"

เสร็จแล้ว!

เธอถอนหายใจเบาๆ!

มีความเหงาเล็กน้อยที่แทบรับรู้ไม่ได้ในดวงตา!

……

ชุมชนชิงฟู

ตึก C หน่วย 1 ห้อง 2102

[ดิง! เซิน ซู่ซู่บริโภคแพนเค้ก 1 ชิ้น ส่งคืน 100 ชิ้น เก็บไว้ในพื้นที่โฮสต์]

[เซิน ซู่ซู่บริโภคน้ำซุปใบผัก 1 ชาม ส่งคืน 100 ชาม เก็บไว้ในพื้นที่โฮสต์]

[เซิน ซู่ซู่บริโภคผักดอง 1 จาน ส่งคืน 100 จาน เก็บไว้ในพื้นที่โฮสต์]

……

"อ่า"

หลินหลางรู้ดีว่าเซิน ซู่ซู่ถูกปฏิบัติอย่างไรในพระราชวังราชินี

เซิน ซู่ซู่กินอาหารอร่อยทุกวันไม่นานมานี้!

ใช้ชีวิตคู่ควรกับราชินี!

แต่ตอนนี้ กินได้แค่เศษอาหารและแทบจะอิ่มท้องไม่ได้!

อย่างไรก็ตาม!

สำหรับสิ่งทั้งหมดนี้ รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏบนใบหน้าของหลินหลาง!

ไม่มีความเห็นอกเห็นใจหรือความเมตตาในรอยยิ้มนั้นเลย

ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของเซิน ซู่ซู่เอง!

……

อีกด้านหนึ่ง!

ในไม่กี่วันที่ผ่านมา กู่เฟยฝึกฝนความสามารถ "ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์" ทุกวันตามคำสั่งของหลินหลาง!

ปล่อยจิตสำนึกจิตวิญญาณและเชื่อมต่อกับต้นไม้ใหญ่นอกหน้าต่าง!

ภายใต้บรรยากาศที่อ่อนโยนและละเอียดอ่อนของเธอที่บำรุงวันแล้ววันเล่า!

ต้นไม้ใหญ่ที่เดิมทีอยู่ในความวุ่นวาย!

เหมือนถูกปลุกด้วยพลังลึกลับ!

ในที่สุด!

กิ่งไม้และใบไม้เริ่มโต้แต้งเบาๆ!

เปลือกไม้ค่อยๆ เริ่มเปล่งแสงเงินจางๆ

เมื่อเวลาผ่านไป!

เหมือนกับมีพลังงานกำลังตื่นขึ้นอย่างเงียบๆ ข้างในต้นไม้!

กู่เฟยเบิกตาโต:

"ต้นไม้ใหญ่นี้! มีชีวิต?!"

ต้นไม้ใหญ่เหมือนเข้าใจคำพูดของกู่เฟย และกิ่งไม้ใบไม้โต้แต้งอย่างมีความสุขมากขึ้น!

เหมือนตอบสนองต่อการเรียกของเธอ!

……

กู่เฟยอดใจไม่ไหวที่จะแบ่งปันข่าวดีนี้กับหลินหลาง!

เธอวิ่งอย่างรวดเร็วไปที่ประตูห้องอ่านหนังสือ

แต่พบว่าประตูปิดอยู่!

เธออยากเคาะประตู แต่กลัวว่าหลินหลางกำลังฝึกซ้อมอยู่ข้างใน และการเคาะประตูอาจรบกวนเขา

เลยรออย่างอดทนที่หน้าประตู!

โชคดี!

หลินหลางในห้องอ่านหนังสือเป็นคนแรกที่รับรู้ถึงการตื่นขึ้นของแกนพลังพิเศษในลำต้นของต้นไม้

มันเริ่มจากลูกพลังงานที่บริสุทธิ์!

ได้เปลี่ยนเป็นสิ่งที่คล้ายกับทะเลจิตสำนึกของสัตว์!

หลินหลางสแกนด้วยจิตสำนึกศักดิ์สิทธิ์และพบกู่เฟยยืนอยู่ที่ประตู เลยตะโกน:

"เข้ามา" เมื่อได้ยินอย่างนี้!

กู่เฟยเพิ่งดันประตูเปิดและตะโกนอย่างตื่นเต้น:

"หลินหลาง! คุณรู้ไหม? ต้นไม้...มันมีชีวิต!"

"มันมีจิตสำนึกของตัวเอง!"

"ฉันรับรู้ได้!"

"มันสามารถสื่อสารกับฉันได้ด้วย!"

หลินหลางกำลังนั่งสมาธิในเก้าอี้คอมพิวเตอร์ เมื่อได้ยินคำพูดของกู่เฟย เขาเงยหน้าขึ้นและมองกู่เฟยด้วยรอยยิ้ม

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและการให้กำลังใจ:

"เยี่ยมมาก ต้องขอบคุณการบำรุงทางจิตวิญญาณของเธอในวันเหล่านี้"

กู่เฟยเดินไปหาหลินหลางและพูดด้วยความแปลกใจ:

"ทำไมคุณไม่ดูแปลกใจเลย? คุณรู้ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นหรอ?"

"ใช่!"

"คุณต้องรู้!"

"มีอะไรในโลกนี้ที่คุณไม่รู้ไหม?"

……

หลินหลางตบหัวกู่เฟยเบาๆ และพูดด้วยรอยยิ้ม:

"โอเค ต้นไม้นี้ไม่ธรรมดา!"

"บางทีมันอาจช่วยเธอได้มากในอนาคต!"

"ไปใช้เวลากับมันมากขึ้น และสร้างสัมพันธ์กับมัน!"

ได้ยินอย่างนี้!

กู่เฟยพยักหน้าอย่างหนัก:

"ค่ะ! ฉันจะทำ!"

แล้วก็!

หลินหลางหยิบยาเม็ดควบคุมธาตุไม้หลายเม็ดออกมาจากพื้นที่!

เขาให้กู่เฟยอย่างไม่ใส่ใจ!

"นี่คือรางวัลของเธอ"

"ว้าว! ขอบคุณ!"

กู่เฟยมีความสุขมาก!

รับยาเม็ด!

เธอซ่อนความยินดีไม่ได้และออกไป!

……

หลังจากที่กู่เฟยออกไป

หลินหลางเรียกข้อมูลพลังการต่อสู้ของเขาขึ้นมาดูอีกครั้ง:

【หลินหลาง】

[พลังการต่อสู้: SSS+]

[ร่างกาย: เสริมความแข็งแกร่งสิบเอ็ดเท่า]

【พลังพิเศษ: จิตสำนึกศักดิ์สิทธิ์ (ระดับ 10); ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ (ระดับ 3); ฝึกสัตว์ (ระดับ 10); ภาพลวงตา (ระดับ 10); สายฟ้า(ระดับ 8)】

ไม่ว่าจะเป็นผลไม้พลังพิเศษควบคุมธาตุไม้!

หรือยาเม็ดควบคุมธาตุไม้ก็ดี!

มันไม่มีผลมากต่อความสามารถ "ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์" อีกแล้ว!

สิ่งนี้ทำให้ความสามารถ "ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์" ของหลินหลางพัฒนาช้ามาก!

แต่!

ยังมีความก้าวหน้า

ในวันเหล่านี้!

หลินหลางอยู่ในห้องอ่านหนังสือและไม่ออกไป!

แค่ปล่อยจิตสำนึกจิตวิญญาณ!

มาเฝ้าดูการเคลื่อนไหวรอบๆ ชุมชนชิงฟู!

ขอบเขตและระดับความชัดเจนของการตรวจจับด้วยจิตสำนึกจิตวิญญาณเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

การฝึกซ้อมที่เข้มข้นแบบนี้!

ความสามารถ "จิตสำนึกศักดิ์สิทธิ์" ของเขาแสดงสัญญาณของการวิวัฒนาการอีกครั้ง!

แค่ไม่รู้!

ถ้าความสามารถจิตสำนึกจิตวิญญาณถูกยกระดับไปอีกขั้น มันจะกลายเป็นความสามารถแบบไหน?

……

ในเวลาว่าง!

หลินหลานนั่งบนเก้าอี้ หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและเริ่มดูวิดีโอ

นิ้วของเขาเลื่อนอย่างรวดเร็วข้ามหน้าจอ เรียกดูข่าวล่าสุดจากโลกภายนอก

แสงแดดนอกหน้าต่างส่องผ่านช่องว่างในผ้าม่าน ทอดแสงเป็นหย่อมๆ บนใบหน้าของเขา

เป็นเวลาพักผ่อนที่หายาก!

ทันใดนั้น!

หัวข้อของวิดีโอหนึ่งดึงดูดความสนใจของเขา:

"สัตว์ร้ายจลาจลบ่อยครั้งรอบๆ เมืองหมิงเหยว่ และความปลอดภัยของมนุษย์ถูกคุกคาม!"

วิดีโอนี้มาจากบัญชีข่าวสารอย่างเป็นทางการที่เงียบมานาน!

ตั้งแต่หมอกแดงในเมืองหมิงเหยว่หายไป!

บัญชีอย่างเป็นทางการต่างๆ ก็กลายเป็นที่คึกคักด้วย!

มีแนวโน้มที่จะกลับสู่สภาวะก่อนวันสิ้นโลก!

กลับความสนใจไปที่วิดีโอ——

กลุ่มสัตว์ร้ายขนาดใหญ่และดุร้าย!

บุกรุกฐานความอยู่รอดของมนุษย์แห่งแล้วแห่งเล่า!

ทำลายอาคาร!

โจมตีมนุษย์!

ผู้คนวิ่งหนีอย่างตื่นตระหนก เสียงกรีดร้องและเรียกขอความช่วยเหลือผสมกัน!

มันสร้างภาพที่สั่นสะเทือนหัวใจ

หลินหลางขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วกลับมาสงบ

ตอนนี้หมอกแดงหายไปแล้ว!

เจ้าหน้าที่ต้องใช้โอกาสนี้เพื่อยึดดินแดนที่สูญเสียคืน!

ในกระบวนการนี้ ความขัดแย้งกับสัตว์ร้ายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้!

ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์และสัตว์ร้ายเสื่อมโทรมลงมากขึ้น!

ฐานความอยู่รอดของมนุษย์เหล่านี้บนขอบของถิ่นทุรกันดารจะเป็นผู้รับผลกระทบแรกตามธรรมชาติ!

……

เมื่อเขาจมอยู่ในความคิดเหล่านี้

หน้าจอโทรศัพท์กะทันหันสว่างขึ้น และข้อความ WeChat ปรากฏขึ้นในสายตา:

[บอสหลินหลาง! เราเจอสัตว์ร้ายที่ทรงพลังมาก! คุณช่วยเราได้ไหม?]

"หา?"

ข้อความสั้นและเร่งด่วน เผยให้เห็นความรุนแรงและความเร่งด่วนของสถานการณ์

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]