บทที่ 5 ความช่วยเหลือมาถึงแล้ว

ทุกอย่างในห้องนั่งเล่นยังดูปกติ

แต่กู่เฟยยืนอยู่ตรงกลางห้องด้วยสีหน้าซับซ้อน

เธอกับหลินหลางสบตากันอยู่สักพัก

สายตาของหลินหลางยังคงสงบนิ่ง

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง กู่เฟยก็พูดขึ้นว่า

"ฉันเพิ่งได้รับข้อความ บอกว่าทางการกำลังส่งความช่วยเหลือมาแล้ว"

"หืม?"

หลินหลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

"จริงเหรอ?"

เขาแค่ตกใจนิดหน่อย ไม่ถึงกับแปลกใจ

เขาแค่อยากรู้ว่าในสถานการณ์แบบนี้ รัฐจะส่งความช่วยเหลือยังไง?

จะส่งคนเอาเสบียงมาให้เหรอ? แบบนั้นก็อันตรายเกินไป

เพราะตอนนี้โลกภายนอกกลายเป็นของสัตว์ประหลาดไปแล้ว

แต่หลินหลางก็สังเกตได้ว่าท่าทางของกู่เฟยแปลก ๆ

พอคิดตาม เขาก็เข้าใจทันที

เลยถามกลับด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ

"คุณรู้สึกว่าตัวเองเสียเปรียบใช่มั้ย?"

"แค่ทนอีกคืนเดียวก็จะมีคนมาช่วยแล้ว..."

"แต่สุดท้ายดันถูกผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งเอาเปรียบฟรี ๆ ใช่มั้ย?"

เขาเข้าใจดี มันก็เหมือนเวลาที่เราสั่งเสื้อผ้าออนไลน์ แล้วทันทีหลังจากกดซื้อ มันดันลดราคา แต่ร้านไม่ยอมคืนส่วนต่างให้

ใครเจอแบบนี้ก็ต้องเซ็งจนกินไม่ลงไปหลายวันแน่ ๆ

กู่เฟยเงียบ ไม่ปฏิเสธ เหมือนเห็นด้วยกลาย ๆ

หลินหลางจึงไหล่ตกแล้วพูดแบบไม่ใส่ใจนัก

"ถ้าคุณไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อ ก็ออกไปได้เลย ผมไม่ว่า"

"ผมยังพอมีเสบียงให้คุณใช้ได้ในช่วงสั้น ๆ อย่างน้อยก็ไม่ปล่อยให้คุณอดตาย"

ยังไงตอนนี้เขากับเธอก็ผูกพันกันแล้ว

ต่อให้กู่เฟยจะไปไหน ก็ยังคงสร้างผลตอบแทนให้เขาได้

แต่ถ้าเก็บคนที่ไม่ภักดีไว้ใกล้ตัว ก็เสี่ยงจะโดนหักหลังมากกว่า

แต่หลินหลางก็เดาไว้แล้วว่า ความช่วยเหลือจากทางการครั้งนี้ ไม่น่าจะได้ผลนัก

หรือถ้าจะได้ผล ก็คงแค่ชั่วคราว

การแจกเสบียงทำให้คนอยู่รอดได้นานขึ้น แต่ไม่ใช่การแก้ปัญหาที่แท้จริง

หมอกเลือดจะยิ่งรุนแรงขึ้น

และสุดท้ายจะเลยจุดที่ควบคุมได้ แม้แต่รัฐบาลก็ทำอะไรไม่ได้

ถึงตอนนั้น ทุกอย่างจะกลับไปสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง

คนจะไม่มีเสบียงอีก

และหลินหลาง ซึ่งมีทรัพยากรเพียบ ก็จะกลายเป็นคนที่มีผู้หญิงดี ๆ แห่กันเข้ามาเอง

แต่เขาก็มีหลักการของตัวเอง—

ใครทรยศเขาหนึ่งครั้ง จะไม่มีทางได้รับโอกาสอีกเลย!

ถ้ากู่เฟยเลือกจะจากไปครั้งนี้ ไม่ว่าเธอจะลำบากแค่ไหนในอนาคต เขาก็จะไม่รับเธอกลับมาอีก

เขาจะไม่สร้างความผูกพันลึกซึ้งหรือรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ แค่เพราะเคยนอนกับเธอครั้งหนึ่งเท่านั้น

บรรยากาศเงียบไปสักพัก

สุดท้ายกู่เฟยก็พูดเสียงนิ่ง:

"ฉันเป็นของคุณแล้ว"

แล้วเธอก็เดินกลับไปนั่งบนโซฟา

ไขว่ห้างอย่างสบายใจ

เรียวขาขาว ๆ คู่นั้นขับกับเสื้อยืดตัวโคร่งของเธอจนสะดุดตา

หลินหลางยิ้มบาง ๆ

แบบนี้แหละผู้หญิงที่ใช่ — สวยและรู้จักเลือกอยู่ฝ่ายถูก

เขาหลงเธอมั้ย? ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

เขาไม่ใช่เด็กแล้ว

เซิน ซู่ซู่สอนเขาไว้ดี — โลกของผู้ใหญ่มันไม่มีคำว่า "อุดมคติ" หรอก

มีแค่ "ผลประโยชน์" เท่านั้น

กู่เฟยเองก็เป็นผู้หญิงฉลาด

เธอคงคิดแบบเดียวกับเขา

ว่าในยุคสิ้นโลก เสบียงคือทุกอย่าง

และหลินหลางคือขุมทรัพย์เสบียงที่ไม่มีวันหมด

เขามีเสบียงมากแค่ไหน ไม่มีใครรู้แน่

แต่ที่แน่ ๆ คือ มีเยอะ!

เสี่ยงออกไปเพื่อรับเสบียงฉุกเฉินที่ไม่แน่นอน

หรือจะอยู่ที่นี่ ใช้ชีวิตสบาย กินอิ่มนอนอุ่น ไม่ต้องเสี่ยงอะไรเลย

คนปกติรู้ดีว่าจะเลือกอะไรใช่มั้ย?

หลังจากนั้น กู่เฟยก็พูดต่อ:

"ทางการประกาศว่าจะส่งเสบียงด้วยเฮลิคอปเตอร์ ทิ้งลงบนดาดฟ้าของตึกสูงในเมืองหมิงเยว่"

"ประชาชนควรเตรียมตัว เคลื่อนย้ายกันเป็นกลุ่ม และระวังการโจมตีจากสัตว์ประหลาดระหว่างทาง"

"เมื่อได้รับเสบียงแล้ว ให้รีบกลับห้องทันที และแบ่งปันให้เพื่อนบ้านใกล้เคียงอย่างเหมาะสม..."

พอพูดจบ เธอก็เงียบ รอฟังความเห็นจากหลินหลาง

"...เฮลิคอปเตอร์เหรอ"

หลินหลางขมวดคิ้ว

มันก็ดูมีเหตุผลนะ

ถนนตอนนี้เต็มไปด้วยพืชกลายพันธุ์ รถธรรมดาวิ่งไม่ได้

แต่ในอากาศ... จะปลอดภัยแค่ไหนกัน?

ภาพของนกยักษ์ที่บินผ่านเมฆกับหมอกเลือดยังติดตาเขาอยู่เลย...

ตอนนี้ อินเทอร์เน็ตเต็มไปด้วยเสียงดีใจ

หลินหลางเปิด WeChat อย่างไม่เร่งรีบ

ก็เห็นว่าเซิน ซู่ซู่ส่งข้อความมาหลายสิบข้อความอีกแล้ว

เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย

ในกลุ่มเจ้าของอาคารชุมชนซิงฟู่

ทุกคนพากันแท็กเขารัว ๆ

เขาเลยคลิกเข้าไปดู

วังเหลียงต้า ผู้จัดการนิติบุคคล เป็นคนแรกที่ส่งข่าวช่วยเหลือลงในกลุ่ม

และยังแถมด้วยประโยคหนึ่งถึงหลินหลางโดยเฉพาะ:

[วิกฤตกำลังจะจบ คนผิดจะได้รับผลกรรมอย่างสาสม!]

เจ้าของห้องหลายคนก็เริ่มเยาะเย้ยเขา:

【หลินหลาง เอาใหญ่เลยนะ!】

[มีแค่แกที่มีเสบียงใช่มั้ย? ตอนนี้ทุกคนก็มีแล้วเหมือนกัน!]

[บ้าไปแล้ว ยังจะใช้เสบียงแลกกับผู้หญิงอยู่อีกเหรอ?]

[รีบเอาเสบียงที่เหลือออกมาให้หมด ไม่งั้นเดี๋ยวโดนทางการลากตัว!]

ฟ้าเปิดแล้ว คนพวกนี้ก็กลับมาหยิ่งอีกครั้ง

หลินหลางไม่ได้โกรธหรอก

เพราะอีกไม่นาน คนพวกนี้จะต้องร้องไห้แน่นอน!

เขาแค่ตอบกลับเบา ๆ ว่า:

【สวัสดีครับทุกท่าน ทานข้าวเช้าแล้วหรือยัง?】

พร้อมแนบภาพอาหารเช้าวันนี้

กลุ่มก็ระเบิดทันที!

ข้อความด่าไหลเข้ามารัว ๆ

ก่อนที่สถานการณ์จะเลวร้ายไปกว่านี้ หลินหลางก็ปิดแอปหนี

แต่ข้อความของเซิน ซู่ซู่ก็ยังขึ้นมาไม่หยุด

"ผู้หญิงคนนี้นี่พยายามจริง ๆ..."

เขาคลิกเข้าไปดู

แต่ไม่ได้กดฟังข้อความเสียง 60 วิเลย

แค่เห็นข้อความพิมพ์มาก็เยอะมากแล้ว:

[ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร? ไล่เธอออกไปเดี๋ยวนี้! เสบียงทั้งหมดเป็นของฉัน!]

[นอนกับแกแค่เพราะอยากได้ของกินเหรอ? เป็นผู้หญิงแบบไหนกันแน่?]

[ฮ่าฮ่า! เห็นข่าวหรือยัง? ตอนนี้ใครแคร์เสบียงแกกันล่ะ!]

[เงินเดือนแค่นั้น ยังอยากแต่งงานกับฉันอีกเหรอ? ไปฝันเถอะ!]

[แกเหมาะกับโสเภณีเท่านั้นแหละ!]

...ผู้หญิงคนนี้เป็นโรคสองบุคลิกหรือเปล่า?

เปลี่ยนโหมดจากเจ้าหญิงเป็นนังตัวแสบได้ไวมาก!

หลินหลางตอบแค่ประโยคเดียว:

"เธอยังถูกกว่าไก่"

ไม่ทันไร ข้อความเสียง 60 วิก็ไหลเข้ามาอีกรัว ๆ

......

ในห้องเช่าถูก ๆ ของเซิน ซู่ซู่

"ในที่สุดช่วงเวลาลำบากก็ผ่านไป!"

เซิน หลิงเทียน น้องชายของเธอ นอนเล่นเกมบนโซฟาแล้วบ่น

"ช่วงนี้ดวงซวยมาก เสียดาวไปเพียบ!"

แม่ของเขาก็บ่นขณะส่องกระจก

"ใช่สิ! หน้าฉันมีสิวขึ้นอีกหลายเม็ดเลย ดูสิ ๆ!"

"หน้าคือชีวิตของผู้หญิงนะ!"

เธอหันไปพูดกับเซิน ซู่ซู่ว่า

"ถึงจะมีเสบียงมา แต่แม่ว่าคงไม่มีเครื่องสำอางหรอก คนที่จัดของนั่นมันหยาบ ๆ ทั้งนั้น!"

"ติดต่อหลินหลางสิ ขอรังนกเพิ่ม! ถ้าเขาไม่ให้ เราจะเรียกค่าสินสอดเพิ่มอีก!"

เซิน หลิงเทียนก็เสริม:

"จริงด้วย! เขาบอกเองว่าจะส่งฮัวจื่อมาให้ ยังจะกล้าผิดสัญญาอีกเหรอ?"

เซิน ซู่ซู่ยิ้มเยาะ

"ไอ้หลินหลางมันคิดว่ามีเสบียงเยอะหน่อย จะกลายเป็นจักรพรรดิแห่งโลกใหม่หรือไง?"

"ตอนนี้ใคร ๆ ก็มีของแล้ว มันก็แค่หมาธรรมดานี่แหละ"

แม่ของเธอพยักหน้ารัว ๆ

"ใช่! ต้องเล่นกับผู้ชายแบบนี้ให้เป็น!"

"อย่าเพิ่งตัดเขาทิ้งเร็วไป บางทีเขาอาจจะมีเงินซุกไว้อีกก็ได้!"

"ให้เขาซื้อรถให้เสี่ยวเทียนไว้ใช้จีบสาว!"

"ถ้าเสี่ยวเทียนจีบผู้หญิงรวย ๆ ได้ เราก็สบายแล้ว!"

เซิน หลิงเทียนหัวเราะอย่างพอใจ

เสื้อยืดลายลิงที่ห่อไขมันสามร้อยปอนด์ของเขาสั่นเป็นจังหวะ

ตึง! ตึง! ตึง!

เสียงดังจากท้องฟ้าดังขึ้นจากระยะไกล

ตาของเซิน ซู่ซู่เป็นประกาย

เธอชี้ออกไปนอกหน้าต่างแล้วตะโกนด้วยความตื่นเต้น:

"เฮลิคอปเตอร์! เสบียงมาถึงแล้ว!"

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

วันสิ้นโลก: สิ่งของที่ผู้หญิงใช้จะได้คืนหมื่นเท่า

พรสวรรค์ระดับ SSS คูลดาวน์เร็วขึ้นล้านเท่า

ผจญภัยในจักรวาลมาร์เวลกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบคัดลอกพรสวรรค์แห่งวันสิ้นโลก

เริ่มต้นด้วยความไร้เทียมทานและสร้างมหานครนิรันดร์

ปลุกพลังเซียนดาบแห่งสุรา ฉันเก่งขึ้นได้ด้วยการดื่ม

ปรมาจารย์สัตว์อสูรระดับเทพ

เส้นทางสู่มหาเศรษฐีด้วยระบบสุ่มเทคโนโลยีหมื่นโลก

จอมมารที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งฮอกวอตส์ (จบแล้ว)

ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์ (จบแล้ว)

วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน (จบแล้ว)

วันสิ้นโลก: รูเล็ตต์ของฉันเลเวลสูงกว่าคนอื่น (จบแล้ว)

ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน (จบแล้ว)

เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ (จบแล้ว)

มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์ (จบแล้ว)

คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส (จบแล้ว)

จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์ (จบแล้ว)

--------------------