บทที่ 1 ท่านอาจารย์สิ้นชีพ ระบบปรากฏ

ทวีปชางหลาน

ดินแดนใต้ หยุนโจว

เทือกเขาชิงเสีย ในตำหนักที่ทรุดโทรมแห่งหนึ่งของสำนักฉิงเทียน

เจียงเฉินยืนอยู่ข้างเตียงไม้ มองชายชราผมขาวที่สิ้นใจไปแล้วบนเตียง พลางบ่นออกมาอย่างไม่พอใจ

“ท่านอาจารย์ ท่านหลอกข้าก็ช่างเถิด”

“ตอนนี้ท่านตายแล้ว อย่างน้อยก็น่าจะทิ้งของมีประโยชน์ไว้ให้บ้างสิ?”

“ท่านลุกขึ้นมาดูเองสิว่านี่มันอะไรกัน!!?”

เจียงเฉินกวาดตามองหนังสือสองสามเล่มและป้ายคำสั่งเจ้าสำนักในมือ อยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา

หนังสือสองสามเล่มนี้มีปกที่หรูหรา คนที่ไม่รู้เรื่อง หากมองจากภายนอกคงคิดว่าเป็นเคล็ดวิชาไร้เทียมทานอะไรสักอย่าง

แต่ข้างใน นอกจากคัมภีร์ลับหลอมกายาขั้นต่ำสุดเล่มหนึ่งแล้ว ที่เหลือล้วนเป็นสิ่งที่ไม่อาจบรรยายได้

อย่างเช่น รวมภาพชุดวาบหวิวของนางเซียนผู้สูงส่ง คู่มือพิชิตใจนางคณิกาเลื่องชื่อแห่งสิบสถานเริงรมย์พร้อมพิกัด และรายชื่อแม่ม่ายในรัศมีพันลี้ เป็นต้น

“เฮ้อ ข้าคงโง่เง่าไปแล้ว ถึงได้เชื่อเฒ่าเจ้าเล่ห์เช่นเจ้า” เจียงเฉินถอนหายใจเฮือกหนึ่ง แล้วเก็บหนังสือสองสามเล่มไว้ในอกเสื้อ

จากนั้นเขาก็เดินออกจากตำหนัก เลือกสถานที่ที่ทิวทัศน์งดงามแล้วเริ่มขุดหลุม

ครึ่งชั่วยามต่อมา หลุมขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น

เจียงเฉินนำร่างที่แข็งทื่อของชายชราผมขาวฝังลงในหลุม และตั้งป้ายหลุมศพขนาดใหญ่ให้เขา

จะว่าไปแล้ว นี่ก็คือท่านอาจารย์ที่เขาได้ทำพิธีคารวะเป็นศิษย์

แม้ว่าตาเฒ่าคนนี้จะไร้คุณธรรมหลอกเขาขึ้นมาบนเขา แต่ก็ไม่สามารถปล่อยให้ศพของเขาถูกทิ้งไว้กลางป่าได้

หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น

เจียงเฉินหยิบป้ายคำสั่งเจ้าสำนักขึ้นมาเล่นพลางครุ่นคิด

อันที่จริงแล้ว เขาไม่ใช่คนของทวีปชางหลาน แต่ทะลุมิติมาจากดาวเคราะห์ที่ชื่อว่าดาวเคราะห์สีน้ําเงิน

คืนนั้น เขาเพิ่งออกจากร้านตัดผม

ใครจะไปรู้ว่าเขาเหยียบเปลือกแตงโมแล้วลื่นไถลไปบนถนนราวกับบินได้

ผลก็คือ ถูกรถสามล้อที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูงชนกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตรทันที

เมื่อเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็มาปรากฏตัวอยู่ในโลกอันน่าอัศจรรย์ใบนี้

เมื่อเขารู้ว่าตัวเองทะลุมิติมาแล้ว และยังมาอยู่ในโลกที่สามารถฝึกฝนได้ ก็ตื่นเต้นจนบอกไม่ถูก

ในฐานะคนจากดาวเคราะห์สีน้ําเงิน

เขาเคยอ่านนิยายทะลุมิตินับไม่ถ้วน และรู้ซึ้งถึงความลึกลับของมันเป็นอย่างดี ผู้ที่ทะลุมิติคนไหนบ้างที่ไม่มีระบบอยู่ในมือ แล้วสังหารศัตรูไปตลอดทาง?

ดังนั้นในวันนั้น เขาจึงมองท้องฟ้าด้วยความองอาจและหยิ่งผยอง

“ในที่สุดโชคลาภมหาศาลนี้ก็ถึงตาข้าเจียงเฉินแล้ว จงสั่นสะท้านไปซะเถอะ พวกไร้ค่าที่ไม่มีโปรแกรมโกงทั้งหลาย”

สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชย เส้นผมและเสื้อคลุมยาวของเขาพัดไสวไปตามลม รูปร่างสูงโปร่งและใบหน้าหล่อเหลาเผยให้เห็นความมั่นใจอย่างประหลาด

แต่ไม่นานเขาก็เริ่มตื่นตระหนก

เพราะไม่ว่าเขาจะเรียกหาอย่างไร ระบบซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับกองทัพผู้ทะลุมิติก็ไม่ปรากฏขึ้นมาเลย

ในที่สุดครึ่งปีก็ผ่านไป แต่ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ

เขาจำต้องยอมรับผลลัพธ์อันน่าสิ้นหวังนี้ นั่นคือนิยายอาจจะเป็นเรื่องหลอกลวง ไม่มีของพรรค์นั้นอยู่จริง

ในขณะที่เขากำลังท้อแท้สิ้นหวัง ก็ได้พบกับชายชราที่นอนอยู่ในหลุมขนาดใหญ่คนนี้

วันนั้น พอชายชราเห็นเขา ดวงตาก็เป็นประกายราวกับได้พบเทพเซียน

“สหายผู้น้อย ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ รูปร่างหน้าตาของเจ้า ช่างเป็นอัจฉริยะด้านการฝึกฝนที่หาได้ยากหนึ่งในร้อยล้านคน หากเข้าร่วมสำนักฉิงเทียนของข้า รับรองว่าเจ้าจะได้ขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของมหาทวีปแห่งนี้อย่างแน่นอน”

ผู้เฒ่ายกยอปอปั้นอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ใช้ศีรษะโขกหินยักษ์หนักหลายพันจินจนแตกละเอียด ทำให้เขาตกใจจนต้องคารวะเป็นอาจารย์ในทันที

จากนั้นเขาก็ตามผู้เฒ่ามายังสำนักฉิงเทียนที่ทรุดโทรมแห่งนี้

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยถาม ชายชราที่ก่อนหน้านี้ยังดูกระฉับกระเฉงก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงและกระอักเลือดออกมาหลายสิบจินทันที

หลังจากยัดหนังสือสองสามเล่มและป้ายคำสั่งเจ้าสำนักฉิงเทียนใส่มือเขาแล้ว ก็พูดอย่างอ่อนแรงว่า “เหะๆ เจ้าคือเจ้าสำนักฉิงเทียนรุ่นที่ 99 แล้ว ข้าผู้เฒ่าไม่มีอะไรต้องห่วงอีกแล้ว ไปล่ะ”

พูดจบก็สิ้นใจตาย

【ติ๊ง ตรวจพบป้ายคำสั่งเจ้าสำนัก ระบบสำนักไร้พ่ายหมื่นภพ ฉบับแดนมนุษย์ กำลังทำการผูกมัด....】

เสียงสตรีอันไพเราะดังขึ้นในหัวของเจียงเฉิน

“ซี้ด นี่...คือเสียงของระบบงั้นหรือ?” เจียงเฉินที่กำลังจมอยู่ในความทรงจำ เมื่อได้ยินเสียงที่ปรากฏขึ้นในหัวอย่างกะทันหัน ก็พึมพำกับตัวเองอย่างงุนงง

เสียงนี้เขาเฝ้าคิดถึงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ไม่คิดว่าวันนี้จะปรากฏขึ้นมาจริงๆ เขารู้สึกว่าตัวเองอาจจะคิดมากเกินไปจนหูแว่ว

【ติ๊ง ผูกมัดระบบสำนักไร้พ่ายหมื่นภพสำเร็จ】

ชื่อ: เจียงเฉิน

อายุ: 21

สถานะ: เจ้าสำนักฉิงเทียน

ตบะ: ขอบเขตหลอมกายาขั้นที่ห้า

เคล็ดวิชา: ไม่มี

ช่องเก็บของ: ไม่มี

(ขอบเขตหลอมกายา, ขอบเขตรวมปราณ, ขอบเขตสร้างแก่นลมปราณ, ขอบเขตแยกนภา, ขอบเขตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์, ขอบเขตวิญญาณสวรรค์, ขอบเขตจอมราชันย์ (ราชันย์มนุษย์, ราชันย์ปฐพี, ราชันย์สวรรค์) ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ (ผู้ศักดิ์สิทธิ์, ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์, อริยะศักดิ์สิทธิ์), ขอบเขตจักรพรรดิครึ่งก้าว, ขอบเขตจักรพรรดิ)

“ฮ่าๆ เป็นระบบจริงๆ นิยายไม่หลอกข้าเลยจริงๆ ข้าเจียงเฉินยืนหยัดขึ้นมาได้อย่างสมบูรณ์แล้ว!!” เมื่อมองดูหน้าต่างระบบที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า เจียงเฉินก็ไม่สงสัยอีกต่อไป เขาดีใจจนเนื้อเต้นและลุกขึ้นยืน

“ติ๊ง โฮสต์อย่าเพิ่งตื่นเต้นเกินไป ระบบอาจจะมาสาย แต่มาถึงแน่นอน” ระบบเอ่ยปลอบเจียงเฉิน

มันกลัวว่าเจียงเฉินจะตื่นเต้นเกินไปจนหัวใจวายตาย เช่นนั้นแล้วมันที่เพิ่งเปิดใช้งานก็จะต้องกลับเข้าสู่สภาวะหลับใหลอย่างไม่มีกำหนดอีกครั้ง

“ข้าจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร? เจ้ารู้ไหมว่าครึ่งปีที่ผ่านมาข้าใช้ชีวิตอย่างไร?” เจียงเฉินตะโกนใส่ระบบ

ร่างกายที่เขาทะลุมิติมา แม้จะมีตบะไม่สูง แต่กลับมีหน้าตาหล่อเหลาอย่างยิ่ง ในเมืองเล็กๆ ของเขา ถือเป็นหนุ่มหล่ออันดับหนึ่งอย่างไม่มีข้อกังขา

สาวน้อยวัยแรกแย้มอายุ 18-19 ปี พี่สาวสุดเซ็กซี่วัย 20-30 ปี และคุณป้าวัยผู้ใหญ่ 40 ปี ต่างก็หลงใหลในตัวเขาจนน้ำลายไหล อยากจะลากเขาเข้าห้องหับเพื่อบรรเลงเพลงรักทุกค่ำคืน

หากไม่ใช่เพราะเขามีขาที่แข็งแรงและวิ่งหนีได้เร็ว ป่านนี้หญ้าบนหลุมศพคงสูงหลายเมตรแล้ว

“ขออภัยที่ทำให้โฮสต์ต้องลำบาก” เสียงของระบบดังขึ้นอย่างรู้สึกผิด

เจียงเฉินเผยสีหน้าสมใจ “ในเมื่อรู้ว่าทำให้ข้าลำบาก ก็ต้องชดเชยให้ข้า รีบบอกมาสิว่าเจ้ามีหน้าที่อะไรบ้าง”

【ติ๊ง ระบบนี้มีชื่อว่าระบบสำนักไร้พ่ายหมื่นภพ มีเป้าหมายเพื่อช่วยโฮสต์รับศิษย์ที่มีพรสวรรค์สูง ทำให้สำนักเติบใหญ่และแข็งแกร่งขึ้น สร้างความรุ่งโรจน์ และกลายเป็นสำนักที่ไร้เทียมทานในหมื่นภพ】

【รับศิษย์สืบทอดหนึ่งคน จะได้รับรางวัลเป็นหีบสมบัติระดับตำนาน ภายในบรรจุการ์ดอัญเชิญเซียนแท้หนึ่งใบ และรางวัลสมบัติล้ำค่าจะสุ่มแจก】

【รับศิษย์สายในหนึ่งคน จะได้รับรางวัลเป็นหีบสมบัติระดับมหากาพย์ ภายในบรรจุการ์ดอัญเชิญจักรพรรดิขั้นสูงสุดหนึ่งใบ และรางวัลสมบัติล้ำค่าจะสุ่มแจก】

【รับศิษย์สายนอกหนึ่งคน จะได้รับรางวัลเป็นหีบสมบัติระดับหายาก ภายในบรรจุการ์ดอัญเชิญขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดสองใบ (ผู้ศักดิ์สิทธิ์, ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์, อริยะศักดิ์สิทธิ์, สุ่ม) และรางวัลสมบัติล้ำค่าจะสุ่มแจก】

【เพื่อรับประกันว่าพลังสูงสุดของสำนักจะไร้เทียมทาน ศิษย์สืบทอดของโฮสต์ต้องมีพรสวรรค์ไม่ต่ำกว่าระดับสิบ (พรสวรรค์แบ่งเป็นระดับหนึ่งถึงสิบสอง) ศิษย์สายในต้องมีพรสวรรค์ระดับเก้าถึงแปด ศิษย์สายนอกต้องมีพรสวรรค์ระดับเจ็ดถึงหก】

【หากไม่ใช้การ์ดอัญเชิญ 100 ใบสามารถแลกเปลี่ยนเป็นการ์ดอัญเชิญระดับที่สูงกว่าได้】

【ระบบมีฟังก์ชันตรวจจับ สามารถรับรู้ถึงศิษย์ที่มีพรสวรรค์สูง (ระดับแปดขึ้นไป) ในระยะที่กำหนด และติดตามตำแหน่งของพวกเขาได้】

【บุคคลที่ถูกอัญเชิญออกมา จะจงรักภักดีต่อโฮสต์อย่างสมบูรณ์ และจะปฏิบัติตามคำสั่งของโฮสต์ทุกอย่าง】

“โอ้...ให้ตายเถอะ นี่มันจังหวะที่จะทะยานขึ้นไปเลยนี่นา” หลังจากฟังคำแนะนำของระบบ มุมปากของเจียงเฉินก็ยากที่จะระงับไว้ได้ยิ่งกว่าปืนใหญ่เสียอีก

หากรับศิษย์ที่มีพรสวรรค์สูงเข้ามาอีกสักร้อยล้านคน สำนักฉิงเทียนคงจะมีเซียนแท้และจักรพรรดิเดินกันให้เกลื่อนกลาด และเขาก็จะสามารถเดินกร่างไปทั่วทวีปชางหลานได้

ถึงตอนนั้น เหะๆ

“ระบบ แล้วค่าชดเชยของข้าล่ะ?” เจียงเฉินถาม

ระบบนี้ช่างไม่รู้งานเสียจริง แนะนำฟังก์ชันเสร็จแล้ว แต่กลับไม่พูดถึงเรื่องค่าชดเชย

【ขออภัยโฮสต์ ระบบนี้ไม่สามารถทำนอกเหนือจากที่ตั้งค่าไว้ได้ จึงไม่สามารถให้ค่าชดเชยแก่ท่านได้】

【แต่โฮสต์โปรดวางใจ ระบบนี้คือระบบสำนักไร้พ่ายหมื่นภพ ไม่ใช่ระบบขยะกากๆ ทั่วไปจะเทียบได้ ข้ามีชุดของขวัญเริ่มต้นหนึ่งชุด ซึ่งสามารถช่วยให้โฮสต์ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกได้อย่างสบายๆ】