บทที่ 750 พวกโง่หายไปไหนหมด

บทที่ 750 พวกโง่หายไปไหนหมด

กลุ่มนักข่าวที่เจ้าเล่ห์เหมือนผีก็พากันประณามคลินตันอย่างบ้าคลั่ง

คิดดูก็สมเหตุสมผล เมื่อกองกำลังชั้นยอดนับล้านของซัดดัมถูกทำลายย่อยยับ ทางฝั่งอเมริกาสูญเสียทหารเพียงร้อยกว่านาย

แต่มาถึงรัฐบาลคลินตัน แค่กๆ ช่างน่าอนาถเหลือเกิน แคฟวาลรี่และเดลต้าฟอร์ซเป็นใคร? พวกเขาคือยอดฝีมือในหมู่ยอดฝีมือ

อะไรนะ? สังหารนักรบติดอาวุธได้อย่างน้อยพันคนงั้นเหรอ?

เอาเถอะ แม้แต่อเมริกาเองก็ไม่กล้าโอ้อวดตัวเลขนั้น

ไปจับคนอย่างอึกทึกครึกโครม สุดท้ายจับไม่ได้ยังไม่พอ ยังเสียทหารไปมากขนาดนั้น แค่นั้นยังพอทน แต่นี่ยังถูกจับเป็นอีกหนึ่งคน

"ฮ่าๆ ไม่จริงใช่ไหม? ผมดูเหมือนคนโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ?" วิลเลียม ไวท์ถามด้วยรอยยิ้มที่แฝงความเย็นชา

"บอสครับ พวกเขาไม่ได้หวังว่าเราจะตอบตกลงหรอก แค่ลองดูเท่านั้น" ทอมตอบอย่างระมัดระวัง

"เฮ้อ นักบินคนนั้นคงไม่ตาย ให้พวกเขาแลกตัวก็พอ ไม่ใช่ว่าจับคนสำคัญได้สองคนแล้วหรือไง?"

"คงกลัวว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจครับ"

"เปลี่ยนใจ? เรื่องนี้ช่วยได้ แม็คซ์ ถ้าไอดิดโง่ขนาดนั้น เขาก็ไม่จำเป็นต้องมีตัวตนอีกต่อไป" วิลเลียมพูดเสียงเรียบแต่แฝงความเด็ดขาด

"ครับ ผมเข้าใจแล้ว บอส ปฏิเสธภารกิจช่วยเหลือ แต่หากเป็นการแลกเปลี่ยนตัว เราจะให้การคุ้มครองและสนับสนุน"

"ใช่ นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ"

บางคนอาจบอกว่า นี่มันเรื่องเกินจำเป็นไหม? การติดต่อระหว่างรัฐบาลต่อรัฐบาล ไม่จำเป็นต้องซับซ้อนขนาดนี้

แค่กๆ เอ่อ... ไอดิดถูกอเมริกาจัดเป็นผู้ก่อการร้าย อเมริกาไม่เจรจากับคนพวกนี้ ยิ่งไม่มีทางทำข้อตกลงใดๆ

ฮ่ะๆ พูดแบบนั้นก็ไม่ผิด คนทำงานสกปรกล้วนเป็นทหารรับจ้าง คนผิวดำไม่กลัวทหารอเมริกัน แต่ไม่อยากมีปัญหากับทหารรับจ้าง ทหารอเมริกันมีจรรยาบรรณ แต่ทหารรับจ้างไม่มี ถ้าคุณทำให้พวกเขาเสียผลประโยชน์ คนพวกนี้จะเกาะติดคุณเหมือนเห็บ

ความจริงแล้ว คลินตันแค่เบื่อจนอึดอัด การเอาชีวิตไอดิดไม่ใช่เรื่องยาก เพียงสองล้านดอลลาร์ รับรองเสร็จเรียบร้อย

กลุ่มกำลังแบบนี้ในโซมาเลียมีกว่ายี่สิบกลุ่ม ไอดิดเป็นเพียงกลุ่มที่ใหญ่กว่าเล็กน้อย คนพวกนี้ปกติก็ฆ่าฟันกันอยู่แล้ว ไม่สนใจหรอกว่าใครฆ่าใคร

ลีโอ วานต้า ที่ถูกส่งตัวกลับมา แทบไม่ได้รับความสนใจจากสื่อ ยกเว้นหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นสองฉบับในวิสคอนซิน แทบไม่มีสื่อใดพูดถึง

จริงๆ แล้ว นี่เป็นเรื่องไร้สาระมาก เลี่ยงภาษีแค่หมื่นกว่าดอลลาร์ แต่ต้องทำเรื่องใหญ่โตไปถึงสวิตเซอร์แลนด์เพื่อส่งตัวกลับมา อยากถามสักคำว่า คุณอิ่มจนจะแตกแล้วหรือไง?

เรื่องแปลกประหลาดขนาดนี้ เป็นไปไม่ได้ที่นักข่าวจะไม่สนใจ

ถ้าถามว่ากลุ่มคนที่ฉลาดที่สุดในอเมริกาคือใคร? แน่นอนว่านักข่าวเป็นกลุ่มที่ฉลาดมาก หากไม่มีความรู้ทางวิชาชีพระดับหนึ่ง งานนี้คุณทำไม่ได้

IRS จับคนทุกปี แต่การไปส่งตัวกลับจากต่างประเทศมีไม่มาก เหตุผลมีมากมาย ประเทศที่ไม่ได้ลงนามในข้อตกลงส่งผู้ร้ายข้ามแดน ย่อมไม่สนใจ การจับผ่านตำรวจสากล คดีเลี่ยงภาษีไม่ได้อยู่ในประเภทนั้น

แม้ลงนามในข้อตกลงแล้ว คุณต้องคำนึงถึงต้นทุนไม่ใช่หรือ? ใช้เงินหนึ่งแสนดอลลาร์เพื่อติดตามภาษีหมื่นเดียว นั่นคือการสิ้นเปลืองเงินภาษีประชาชน

แต่คดีที่เต็มไปด้วยข้อบกพร่องตั้งแต่ต้น กลับถูกสื่อใหญ่ทั้งหมดเพิกเฉย

จริงๆ แล้วไม่มีใครสังเกตเลยหรือ?

ล้อเล่นเหรอ? ไม่มีจมูกที่ไวพอ คุณจะเป็นนักข่าวได้อย่างไร นั่นคงน่าอับอาย

บรรณาธิการหลายคนในเครือไวท์มีเดียต่างโมโห ใช่ คุณเป็นเจ้านาย ถอนข่าวก็ถอน ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

แต่การไม่ให้คำอธิบายเลยนั่นแหละเกินไป... เอาเถอะ วิลเลียม ไวท์แทบไม่เคยทำแบบนี้ ปกติต่อให้คุณวิจารณ์เขาในสื่อ เขาก็ไม่ว่าอะไร

เพื่อยอดขาย การโจมตีเจ้านายตัวเองเป็นเรื่องปกติ ขอเพียงมียอดขายและทำกำไรได้ อย่างอื่นไม่สำคัญ

แน่นอนว่า คนที่เป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ได้ไม่มีใครโง่จริงๆ พวกที่ไม่ยอมปรับตัวถูกสังคมบดขยี้เป็นผุยผงไปนานแล้ว

คนเหล่านี้เริ่มสังเกตเห็น "อ้าว สำนักพิมพ์ที่ทำแบบนี้ เยอะจังนะ"

แค่กๆ คุณลีโอ วานต้าผู้นี้ ไปทำให้ผู้มีอิทธิพลที่ไหนโกรธเข้าหนอ? รูเปิร์ต เมอร์ด็อคก็กำลังอ่านหนังสือพิมพ์ เขามีช่องทางข่าวกรองของตัวเอง เกิดอะไรขึ้นแน่ๆ เขาไม่รู้และไม่อยากรู้

ถึงวัยของเขา หากยังไม่รู้ว่าความอยากรู้ฆ่าแมว เขาคงแห้งเป็นปลาตากแห้งไปนานแล้ว

อย่างไรก็ตาม การที่ไวท์มีเดียเงียบไปด้วยนั่นสิ น่าแปลก พวกแม่ง ฉันเตรียมม้านั่งเล็กๆ ไว้แล้ว ทำไมแกไม่เข้าบทบาทสักที?

เมอร์ด็อคหงุดหงิด แต่วิลเลียม ไวท์ยิ่งหงุดหงิดกว่า ไอ้พวกแม่ง พวกโง่หายไปไหนหมด? พวกเขาไม่ออกมาก่อเรื่องตอนนี้ แล้วฉันจะหาปลาในน้ำขุ่นได้อย่างไร?

"เสี่ยวหู เราส่งข้อมูลลับออกไปตั้งมากมาย แต่ไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับเลย เฮ้อ คนโง่ตายหมดแล้วเหรอ? ช่างน่าเบื่อจริงๆ" วิลเลียมพูดพลางเอนตัวบนเก้าอี้หนัง

"คุณชายครับ จริงๆ ก็ไม่แปลกนะครับ สื่อในสวิตเซอร์แลนด์ก็ไม่พูดอะไร ท่านพูดถูกครับ กลุ่มอิทธิพลเบื้องหลังที่ซ่อนตัวอยู่นี่น่ากลัวจริงๆ"

"สวิตเซอร์แลนด์เหรอ? พวกเขายิ่งมีเรื่องต้องกังวลมากกว่า พวกรัสเซียตอนนี้จนจนคลั่งแล้ว ฉันได้ยินว่า พวกเขาไปประชุมต่างประเทศยังไม่มีเงินจ่ายค่าโรงแรมเลย"

"ก็จริงครับ ถ้าจะสืบเงินก้อนนี้ให้ถึงต้นตอ คงต้องให้รัสเซียร่วมมือด้วย"

"ร่วมมือ? ไม่กลัวถูกแขวนคอเหรอ? ช่างเถอะ ในเมื่อไม่มีละครให้ดู ก็ตามใจแล้วกัน แค่กๆ แม้แต่คลินตันก็ยอมแพ้ ช่างเหลือเชื่อจริงๆ"

เสี่ยวหูรู้สึกหมดคำพูด คลินตันไม่ได้โยนลูกคุณลงบ่อน้ำนี่ ไม่ได้เงินสักบาทไม่พอ ยังต้องเสียเพื่อนสมัยเด็กไปด้วย

"พ่อครับ พวกซีไอเอนี่ทำเกินไปแล้ว พวกเขากล้าแตะเงินก้อนนี้ด้วยเหรอ?" จอร์จ บุชจูเนียร์ถามพ่อด้วยความสงสัย

"นี่แหละ ทำไมพ่อบอกว่าอย่ามองแค่ผิวเผิน ลูกพ่อ มีสื่อไหนรายงานข่าวนี้บ้างไหม?" บุชผู้พ่อถาม น้ำเสียงเจือประสบการณ์

"เชี่ย นี่มันเกินไปแล้ว"

"อาจไม่ใช่พวกเขา ซีไอเอไม่มีอำนาจขนาดนั้น อย่างน้อย วิลเลียม ไวท์คงไม่ให้ความร่วมมือ"

"ไอ้หมอนั่นก็กลัวด้วยเหรอ? ไม่เข้ากับลักษณะนิสัยของเขาเลย"

"ฮ่าๆๆ ลูกพ่อ เธอเข้าใจผิดอีกแล้ว พวกบ้าพวกนั้นจะเห็นเร็วๆ นี้ว่าพวกเขาทำอะไรไม่ได้เลย ไม่พูดถึงเป็นเรื่องหนึ่ง ไม่สนใจเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ถ้าใครกลืนเงินก้อนนี้ลงไป จะเหลือแค่ทางตาย ซีไอเอพวกโง่พวกนั้น ตอนนี้ยังงงๆ อยู่เลย"

บุชพ่อลูกประเมินซีไอเอต่ำไป ถึงขั้นนี้แล้ว ถ้าพวกเขายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็คงเป็นคนโง่คนสุดท้ายของโลกจริงๆ

การถูกสื่อจับตามองย่อมไม่ดี แต่อย่างน้อยคุณก็รู้ว่าต้องไปจัดการกับใคร ตอนนี้ดี ทุกคนเลือกที่จะเงียบ

เอ่อ... พวกคุณค่อยๆ วุ่นวายต่อไปเถอะ สุดท้ายถ้าไม่มีคำอธิบายที่สมเหตุผล ผลจะเป็นอย่างไร คุณลองคิดเอาเองแล้วกัน

บางคนอาจพูดว่า ลีโอ วานต้าเก่งจริงๆ เขาหลอกทุกคนไว้ในอุ้งมือ

ฮ่ะๆ พูดแบบนั้นก็ไม่ผิด แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

การใช้เงินซื้อชีวิต อันที่จริงก็ไม่ยาก เขาโอนเงินเข้าบัญชีพิเศษของซีไอเอไปแล้วอย่างน้อยพันล้านดอลลาร์

ตอนนี้ดูเหมือนนั่นเป็นความผิดพลาดร้ายแรง ถ้ามีแค่ 30-50 ล้าน สถานการณ์คงไม่เป็นแบบนี้

พูดถึงความสามารถ เขาเก่งจริงๆ อย่างน้อย บัญชีธนาคารขนาดใหญ่และรหัสผ่านทั้งหมดอยู่ในสมองเขา แค่นี้ก็ต้องยอมรับในความสามารถแล้ว

การตั้งรหัสผ่านในคอมพิวเตอร์สำหรับคนของซีไอเอ เป็นเรื่องตลก ไม่ว่าซอฟต์แวร์หรือฮาร์ดแวร์ พวกนี้มีช่องหลังทั้งนั้น เว้นแต่คุณจะเขียนโปรแกรมเองได้ และผลิตอุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลเอง ไม่อย่างนั้น ระบบที่ปลอดภัยเพียงใด ในสายตาของผู้เชี่ยวชาญ ก็เหมือนไม่มีการป้องกันเลย

"คุณชายครับ พวกเขาเริ่มดำเนินการทางกฎหมายแล้ว ท่าทีดูไม่ค่อยดี" เสี่ยวหูรายงาน น้ำเสียงวิตกกังวล

วิลเลียม ไวท์ที่เพิ่งขึ้นจากสระว่ายน้ำ เช็ดผมที่เปียกชื้น สีหน้าแสดงความไม่พอใจชัดเจน

"ไม่สนุกเลย ไม่สนุกเลย พวกโง่พวกนั้นรู้ตัวเสียแล้วว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง"

(จบบทที่ 750)