บทที่ 600 เพชรสีเลือด

บทที่ 600 เพชรสีเลือด

หมีใหญ่กำลังจะล้มลง ใครๆ ก็อยากวิ่งเข้าไปกัดสักคำ รวมถึงพวกเดียวกันเอง

อย่างไรก็ตาม เงินนั่นมีพิษ คนที่ชื่อลีโอ วันตาคนนั้นทำกำไรมากเกินไป หากเป็นเพียง 30,000-50,000 ล้าน หรือกระทั่ง 100,000 ล้านดอลลาร์ ปัญหาอาจไม่รุนแรงถึงเพียงนั้น คุณเอาส่วนหนึ่งไว้เอง คนอื่นก็แค่แสดงความยินดี

แต่ล้านล้านดอลลาร์? พระเจ้า คุณกล้าได้อย่างไร?

ช่วงต้นทศวรรษ 90 เงินก้อนนี้ไม่ใช่แค่ระดับร่ำรวยเท่าประเทศแล้ว ไม่มีประเทศไหนเลยที่มีเงินขนาดนี้

จะว่าอเมริกานั้นมีหรือ?

รัฐบาลกับธนาคารกลางสหรัฐไม่ใช่องค์กรเดียวกัน วอชิงตันไม่มีทางจัดการได้แน่ อย่าพูดถึงว่าหลายล้านล้าน แค่ 100,000 ล้านก็ยังไม่มีให้

เด็กอายุสามขวบถือทองคำหมื่นตำลึงเดินเที่ยวในหุบเขาโจร คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น? ผลลัพธ์นั้นชัดเจนเกินกว่าจะต้องพูดถึง

วิลเลียม ไวท์ไม่อยากยุ่งกับเงินก้อนนี้ แต่ต้องการรู้ให้ชัดว่าใครกันแน่ที่เอาเงินนี้ไป

บริษัทอัมเบรลลาใน Resident Evil หรือองค์กรลับในเรื่อง Prison Break สิ่งที่สร้างขึ้นในสื่อบันเทิงเหล่านี้ ไม่ได้หมายความว่าไม่มีอยู่ในโลกจริง ที่จริงแล้ว พวกมันยิ่งซ่อนเร้นและอันตรายกว่า

"สิบเอก? คุณแน่ใจนะว่าไม่ผิด? พ่อเขาไม่ใช่นายพลอะไรใช่ไหม?"

"ไม่ผิดแน่นอนครับคุณชาย เขาเคยเป็นช่างภาพสมัครเล่น รับถ่ายภาพแต่งงานเป็นงานพิเศษด้วย"

วิลเลียม ไวท์จำไม่ได้ว่าเซียร์ราลีโอนมีบุคคลแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน ใครก็ตามที่ปีนขึ้นมาจากระดับล่าง มักไม่ใช่คนธรรมดา

"เราไม่ได้ไปซื้อขายโดยตรงใช่ไหม?" วิลเลียมหยิบเพชรก้อนใหญ่ในมือขึ้นมา อดรู้สึกหดหู่ไม่ได้ ก้อนหินสวยงามเหล่านี้ สำหรับประเทศยากจน อาจไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป

"ไม่ได้ไปครับ อาวุธที่คนนี้ต้องการมีจำนวนน่ากลัวมาก ทั้งหมดเป็นอาวุธเบา ผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเขาวางแผนจะให้ทุกคนเป็นทหารหรืออย่างไร?"

วิลเลียม ไวท์นึกออกแล้ว นี่คือคนบ้าที่มอบอาวุธให้กับเด็กๆ

"อยู่ห่างๆ คนนี้ไว้ คุณพูดถูกนะเสี่ยวฮู่ เขาอาจต้องการให้ทุกคนเป็นทหารจริงๆ คนแบบนี้น่ากลัวมาก ชีวิตคนในสายตาพวกเขามีค่าน้อยนิด"

"ได้ครับคุณชาย ตอนที่เราออกมา เราพบว่ามีหลายฝ่ายกำลังวางแผน ดูเหมือนพวกเขาต้องการเติมช่องว่างที่รัสเซียทิ้งไว้ เหมืองเพชรในเซียร์ราลีโอนยังมีกำลังผลิตสูงมาก ดูเหมือนคัดดาฟีก็มีความคิดเช่นกัน"

วิลเลียม ไวท์รู้สึกว่าเพชรในมือช่างหนักอึ้ง เมื่อพวกเลวทรามเหล่านี้แบ่งผลประโยชน์กันเสร็จแล้ว ที่นั่นจะกลายเป็นอย่างไรก็ไม่อาจรู้ได้

การค้าเพชรในความเป็นจริงโหดร้ายกว่าที่ภาพยนตร์ Blood Diamond บรรยายมากนัก โดยเฉพาะเหมืองที่ควบคุมโดยกองกำลังท้องถิ่น ที่มองชีวิตคนราวกับหญ้า

เพชรจากแอฟริกาทุกเม็ดล้วนแช่อยู่ในเลือด ชีวิตของคนงานเหมืองน่าเป็นห่วงอย่างยิ่ง การป้องกันความปลอดภัยยิ่งเป็นเรื่องขำขัน การได้กินอิ่มก็ถือว่าเป็นความเมตตาของเจ้าของเหมืองแล้ว

สถานการณ์เช่นนี้ วิลเลียม ไวท์ไม่รู้หรือ?

รู้สิ

แล้วทำไมยังซื้อ? ไม่ใช่บอกว่า ไม่มีการซื้อขายก็ไม่มีการทำร้ายหรอกหรือ?

คุณคิดมากไป มีคนซื้อ คนเหล่านั้นถึงมีค่า ไม่เช่นนั้น พวกเขาแม้แต่อาหารมื้อเดียวก็ไม่มี

อย่าไปพูดถึงระบบอะไรกับพี่น้องผิวดำ ในสายตาพวกเขา มีอาหารจึงมีระบบ อย่างอื่นล้วนเป็นเรื่องไร้สาระ

อย่าใช้คำว่าขยันหรือกล้าหาญมาอธิบาย ในแอฟริกานี่ไม่ใช่คำที่ดี สิ่งที่พวกเขาชอบที่สุดคือการกินแล้วนอน ถ้ายังสามารถทำอะไรได้อีกนิด ชีวิตก็สมบูรณ์แบบมาก

ขยันเหรอ?

บางคนอาจมองว่าเป็นการดูถูก แม้คนผิวดำ แต่จิตใจบอบบางนัก เฮ้ย บรรพบุรุษของพวกเขาขยันเกินไป จึงถูกพวกคุณขนไปทั่วโลกทีละเรือๆ

ส่วนกล้าหาญ?

ที่จริงแล้วก็เป็นคำเดียวกับ "เนื้อป้อนปืน"

"ว่าแต่เสี่ยวฮู่ การซื้อขายครั้งนี้ ได้เจอพวกไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำบ้างไหม?"

"ฮ่าๆ เยอะทีเดียวครับ ธุรกรรมครั้งนี้ใหญ่มาก นอกจากเพชรดาวเซียร์ราลีโอนนี่แล้ว ของอื่นก็ไม่เลวเช่นกัน ฮ่าๆ สิบเอกอะไรนั่น ยังไม่เท่าเอาเงินหนีไปซะ เงินเยอะขนาดนั้น ยังอยู่ที่นั่นทำอะไรวุ่นวาย"

"คนแบบนี้มีลักษณะเด่นอย่างหนึ่ง มักคิดว่าตัวเองฉลาดกว่า คนอื่นโง่กว่า ไปทำงานศิลปะไม่เป็นไร แต่ถ้าปกครองประเทศ เขาจะพาทุกคนกลับไปสู่ยุคดึกดำบรรพ์"

"พวกเขากำลังเตรียมทำสงคราม คนของเราถอนออกมาถึงชายแดนแล้ว คุณชายครับ เรื่องของพวกเขา เรามีหน้าที่แค่สังเกตการณ์ใช่ไหมครับ?"

"แน่นอน ยังไง อยากไปเป็นหัวหน้าเผ่าอะไรหรือ?"

"ไม่ครับ ที่นั่นทำให้ผมรู้สึกไม่ดีตลอด"

"ไม่ต้องสนใจไปก่อน มีเงินแล้ว พวกเขาจะยุ่งยากมาก หวังว่าซีไอเอจะไม่ไปยุ่งอีก"

ดูจากสถานการณ์ แม้คองโกจะวุ่นวาย แต่ก็ไม่ได้มากเกินไป หลังจากนี้ แอฟริกากำลังเข้าสู่ยุคแห่งความไม่สงบ

ภัยแล้ง ภัยตั๊กแตน ภัยสงคราม การล่มสลายของรัสเซีย ผู้ที่ได้ประโยชน์มากที่สุดคืออเมริกา ส่วนผู้โชคร้ายที่สุด คือพี่น้องแอฟริกัน สงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 แทบไม่มีการสู้รบที่นั่น แต่คราวนี้ การสู้รบเกิดขึ้นเกือบทั่วทุกที่

ทำไมวิลเลียม ไวท์ไม่ชอบพวกซีไอเอ เหตุผลอยู่ตรงนี้ ไม่ว่าใครเป็นผู้นำ จุดประสงค์หลักของพวกเขาคือสร้างความวุ่นวาย

เหตุผลคืออะไร? ดูยุโรปในอนาคตก็รู้ คนผิวดำเต็มไปหมด ไม่ทำงาน พวกเขาสนใจแต่สวัสดิการของคุณ

บางคนบอกว่า ไม่ใช่นี่ พวกเขาเป็นพันธมิตร ไม่น่าจะขนาดนั้น

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ มีแต่ผลประโยชน์ ส่วนสัญญาอะไรนั่น มีไว้ฉีกทิ้ง

ผู้ที่หวังให้กำแพงเบอร์ลินยังตั้งตระหง่าน นอกจากอังกฤษก็คืออเมริกา

คุณอ่อนแอ ย่อมเป็นพันธมิตรได้ แต่ถ้าวันหนึ่งคุณแข็งแกร่งเกินไป หรือต้องการเข้มแข็ง เรือแห่งมิตรภาพพลิกได้ทันที

วางเรื่องยุ่งยากเหล่านี้ไว้ก่อน วิลเลียม ไวท์ตัดสินใจหาบริษัทมาออกแบบ โรงงานแปรรูปของเขาเองไม่สามารถจัดการเพชรขนาดใหญ่เช่นนี้ได้

900 กว่ากะรัต ที่เหลือจะได้มากสุด 200 กะรัต ทำไมเพชรเกิน 20 กะรัตจึงมีราคาแพง เหตุผลอยู่ตรงนี้ ยิ่งเพชรมีขนาดใหญ่ การสูญเสียยิ่งมหาศาล เพื่อให้ได้เพชรที่สมบูรณ์แบบ ต้องเสียไปครึ่งหนึ่ง

แม้ไม่ทิ้ง แต่ชิ้นส่วนที่ตัดออกมา ก็มีมูลค่าน้อยนิดเท่านั้น

วิลเลียม ไวท์ชอบเพชรก้อนใหญ่ ไม่ใช่เรื่องใหม่ แม้ไม่รู้ว่าเขาซื้อมาทำไม

มีคนว่า ผู้หญิงเป็นพญามังกรโดยกำเนิด แต่ไม่เคยได้ยินว่าผู้ชายก็ชอบ เอาละ ดังนั้น จุดประสงค์ก็ชัดเจน นี่คือการลงทุนรูปแบบหนึ่ง เหมือนทองคำของเขา ไม่จำเป็นต้องขาย แค่นำไปค้ำประกันกับธนาคารก็พอ

ราคาทองคำลดลงอย่างต่อเนื่อง พิสูจน์ความจริงข้อหนึ่งว่า ไม่มีอะไรถูกต้องตลอดไป หากวงเงินกู้ของชายคนนี้ไม่สูง ธนาคารอาจต้องการให้เขาเพิ่มหลักประกัน

"เจ้านายครับ ทองคำตกลงต่อเนื่อง เราควรลดขนาดสถานะหรือเปล่า?"

"เกินปริมาณทองคำจริงที่เรามีแล้วเหรอ?"

"ประมาณ 5%"

"เพิ่มสถานะต่อเลย ถ้าอยากเล่นงานรัสเซีย ราคาทองต้องลดลงครึ่งหนึ่ง ไม่งั้นไม่มีประโยชน์ หลายปีมานี้ พวกเขาเก็บรวบรวมทองคำมาไม่น้อย ในเมื่อไม่มีใครชอบ ก็ลดราคาไป ควบคุมขอบเขต อย่าให้เกิน 25%"

"ได้ครับเจ้านาย พวกนั้นทำให้ราคาตกต่ำขนาดนั้นได้จริงๆ เหรอ?"

"ฮ่าๆ เงินยังพุ่งทะยานได้ พวกเขากลัวใคร? ถ้าทุบลงไม่ได้ เชื่อไหมล่ะ เดี๋ยวจะมีข่าวว่าดอลลาร์ผูกกับเงิน พวกนี้ทำได้ทุกอย่าง ก็แค่นั้นเอง"

"ฮ่าๆ ถ้าตระกูลฮันต์ลุยตอนนี้ อาจไม่ล้มละลายแล้ว"

วิลเลียม ไวท์พูดอย่างไม่ใส่ใจนัก: "ไม่มีประโยชน์หรอก พวกเขาแค่เศรษฐีใหม่ เหมือนกับฉัน เฟดไม่ให้พวกเราเล่นด้วยหรอก"

(จบบทที่ 600)