บทที่ 540 การรอดูท่าที

บทที่ 540 การรอดูท่าที

วิลเลียม ไวท์ไม่ได้ผลักดัน IMAX มากนัก อย่างน้อย ภาพยนตร์ที่เขากำลังถ่ายทำอยู่นี้ก็ไม่ใช่หนัง IMAX แต่อย่างใด

เงินทุนไม่ใช่ปัญหาอย่างเห็นได้ชัด หนังของเหล่าผู้กำกับคนสำคัญพวกนี้ไม่มีทางขาดนักลงทุนอยู่แล้ว

บางคนพูดว่า "หนังที่กำไรแน่นอน จะหานักลงทุนทำไม นี่มันช่างว่างเกินไปแล้ว"

แต่ความจริงคือ "กำไรแน่นอน" เป็นสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง คุณพูดได้แค่ว่า "โอกาสทำกำไรสูง" เท่านั้น

ในวงการฮอลลีวูด หนังหนึ่งเรื่องคือโปรเจกต์หนึ่งโปรเจกต์ ถ้าโปรเจกต์ใหญ่มาก ยังสามารถต่อยอดเป็นพอร์ตโฟลิโอทางการเงินได้หลากหลาย นี่เป็นวิธีการที่มีหลักการมาก วิลเลียม ไวท์ไม่มีความคิดจะทำอะไรแปลกแยก

วอลล์สตรีทกระตือรือร้นเป็นอย่างมากในการลงทุนกับหนังของวิลเลียม ไวท์ ดูผลตอบแทนจากภาพยนตร์ 007 ก็รู้ เหมือนถูกล็อตเตอรี่เลยทีเดียว

แต่กับโรงภาพยนตร์ IMAX วอลล์สตรีทกลับไม่ค่อยมองโลกในแง่ดีเท่าไร ในสายตาพวกเขา มันไม่คุ้มค่า อาจจะเหมือนหนัง 3D เมื่อหลายปีก่อน กระแสผ่านไป ก็ไม่เหลืออะไร

มุมมองของวอลล์สตรีทสะท้อนความเห็นของคนส่วนใหญ่ อย่างน้อยเหล่าผู้บริหารใหญ่ในฮอลลีวูดก็คิดเช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นพวกเจ้าถิ่นรุ่นเก่าหรือเศรษฐีใหม่ ทุกคนยังคงรอดูท่าทีกับเทคโนโลยีใหม่นี้

จริงๆ แล้ว วิลเลียม ไวท์ควรรู้สึกโชคดี ถ้าเป็นคนอื่น สิ่งที่รออยู่คงเป็นการเยาะเย้ยถากถางแล้ว

แน่นอนว่า คนที่รอดูความล้มเหลวมีไม่น้อย ที่ไม่กล้าออกมาเพราะถูกตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใครจะกล้าแสดงตัวอีก

วิลเลียมไม่ได้ใส่ใจความคิดของคนอื่นมากนัก นิโคลชวนเขาไปดื่มกาแฟต่างหากที่เป็นเรื่องสำคัญ

แม้จะไม่ได้มีอะไรมากมาย แต่ก็มีความตื่นเต้นเล็กๆ เพราะช่วงนี้เขายุ่งมาก จำเป็นต้องผ่อนคลายบ้าง

เธอเข้าวงการอย่างไม่คล่องแคล่วนัก แต่ก็ไม่มีอุปสรรคอะไร เฮ้อ นี่เขาคิดมากไปเอง เนื้อแกะสดใหม่วางอยู่ตรงนั้น ใครก็อยากกัดสักคำสองคำ การรักษาสภาพให้ยังดูใหม่ถึง 80-90% ถือว่ายากมากแล้ว

ผู้มีประสบการณ์ย่อมรู้ว่า รถในระดับนี้ให้ความเพลิดเพลินในการขับขี่สูงสุด รถใหม่เกินไปไม่เหมาะกับการซิ่ง โดยปกติรถที่วิ่งมา 2-3 หมื่นกิโลเมตรจะให้ประสบการณ์การขับขี่ที่ดีที่สุด

สปอร์ตคาร์จากออสเตรเลียคันนี้ก็อยู่ในระดับนั้นพอดี

"พระเจ้า ผิวขาวของคุณเป็นธรรมชาติเหรอ"

"พอเถอะ ไวท์ เบาๆ หน่อย"

"เอ๊ะ เมื่อกี้คุณไม่ได้พูดแบบนี้นะ รอแป๊บ ให้ฉันนึกดูก่อน..."

แกะขาวตัวน้อยรู้สึกงุนงง เมื่อกี้บอกว่าจะเต้นรำนี่นา ทำไมกลับเข้าห้องนอนซะแล้ว แย่จัง ทำไมตัวเองถึงได้กระตือรือร้นขนาดนี้

เด็กผู้ชายได้ของเล่นชิ้นใหม่ เข้าใจกันนะ "พระราชาไม่เข้าวัง" กลายเป็นเรื่องแน่นอน

"บ้าเอ๊ย ฉันต้องกลับบ้านแล้ว ฉันอยู่นี่มาสามวันแล้ว ฉันแทบไม่ต้องใส่เสื้อผ้าเลย ของคุณนั่นใช้ไฟฟ้าหรือไง ถ้าใช่ มันก็น่าจะหมดแบตแล้วนะ"

"ได้ๆ ฉันขอโทษ แต่คุณดึงดูดใจมากเกินไป จริงๆ นะ ไม่แปลกใจเลยที่เขาเรียกคุณว่าแกะขาว ตัวขาวจริงๆ นะ"

สาวน้อยพูดไม่ออก ไอ้บ้านี่ สามวันที่ผ่านมารังแกเธอทั้งวันทั้งคืน แม้เธอจะเพลิดเพลินกับความรู้สึกนั้น แต่มันก็มากเกินไปแล้ว

"เอาละ เราไปช็อปปิ้งกันไหม แล้วไปดูแสงสุดท้ายของวันที่ซันเซ็ทบูเลอวาร์ด"

"แน่ใจเหรอว่ายังมีแสงสุดท้ายเหลืออยู่?"

"ก็ได้ นาฬิกาฉันเสีย งั้นเราไปดูดาวกันไหม หรือไม่ก็ออกไปดูที่ทะเล"

"อย่าเลย ไปซันเซ็ทบูเลอวาร์ดดีกว่า ฉันกลัวคุณจะขังฉันไว้บนเรืออีกหลายวัน" คำพูดนี้ทำให้วิลเลียม ไวท์อึ้งไป ก็ใช่ ไอ้คนเลวนี่ กำลังวางแผนจะทำแบบนั้นพอดี

ประสบการณ์ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเป็นสิ่งที่นิโคลลืมไม่ลง ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้มากนัก ในมุมมองของเธอ ด้วยความช่วยเหลือของอุปกรณ์ไฟฟ้าเล็กๆ ผู้ชายก็ไม่จำเป็น

แต่เธอประเมินสถานการณ์ผิดไปอย่างชัดเจน ไอ้บ้านั่นแตกต่างจากประสบการณ์ที่เธอเคยมีมาอย่างสิ้นเชิง

เสื้อผ้าและกระเป๋าบนพรมกองนั้น แม้เธอจะชอบ แต่ก็ไม่ได้สนใจมากนัก สิ่งที่ทำให้เธอตื่นเต้นคือ พรุ่งนี้ พรุ่งนี้เลย หนังสือพิมพ์หลายฉบับจะต้องลงข่าวนี้แน่

ใช่ เธออยากมีชื่อเสียง อยากเป็นดาราที่เจิดจ้าที่สุดในฮอลลีวูด การถูกกักขังในบ้านไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ แม้จะเป็นบ้านที่สร้างด้วยทองคำก็ตาม

เธอให้ความสำคัญกับการได้รับความสนใจและการปรากฏตัวต่อสาธารณะอย่างมาก คนที่สามารถทำให้เกิดสิ่งเหล่านี้ได้มีเพียงวิลเลียม ไวท์ ทุกที่ที่เขาปรากฏตัวมีโอกาสกลายเป็นจุดสนใจของข่าว

"วิลเลียม ได้ยินว่านายมีแฟนใหม่?"

"จอร์จ นายรู้ดีว่า ฉันชอบส่งเสริมคนรุ่นใหม่ เพื่อเพิ่มชื่อเสียงให้พวกเขา ฉันแค่ร่วมมือในการสร้างกระแสเท่านั้น"

"ฮ่าๆๆ นายไร้ยางอายจริงๆ พูดได้อย่างหน้าตาเฉย ฉันเกือบจะเชื่อเรื่องโกหกของนายแล้ว อ้อใช่ ราคาน้ำมันอาจจะไม่นิ่งในเร็วๆ นี้ ถ้านายวางแผนจะซื้อกิจการอะไร ควรรีบหน่อย"

"รับทราบ อ้อใช่ ฉันไม่ไปดูฟุตบอลโลกแล้ว ช่วงนี้ยุ่งมาก หนังเรื่องนี้ต้องเร่งทำให้ทันเวลา"

"อืม ฉันก็แค่ไปดูพิธีเปิดเท่านั้น ได้ยินว่าเยี่ยมมาก พวกเขาวางแผนจะเดินแบบในสนามฟุตบอล"

"จุ๊ๆ ไม่สนใจหรอก นางแบบผอมเกินไป ล้วนแต่กระดูก ถ้าเกิดกระดูกหักขึ้นมา ฉันจะมีปัญหาใหญ่"

"ฮ่าๆๆ ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก"

"เชอะ ครูมวยของฉันบอกว่า ไทสันอาจจะชกฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ นายว่าไง?"

"ไม่จริงน่า!"

"ถ้านายไม่กลัว ฉันใช้มือเดียวสู้กับนายก็ได้"

โทรศัพท์จากบุชน้อยเป็นการแจ้งให้วิลเลียม ไวท์ทราบว่า สถานการณ์ในภูมิภาคทะเลทรายกำลังตึงเครียด ที่สำคัญ การบริโภคไม่สามารถกระตุ้นราคาน้ำมันได้แล้ว สิ่งเดียวที่จะมีผลคือสงคราม

วิลเลียม ไวท์รู้ดีว่า แม้สงครามจะเกิดขึ้นจริง ก็มีผลต่อราคาน้ำมันในระยะสั้นเท่านั้น เศรษฐกิจญี่ปุ่นชะลอตัว การเติบโตติดลบเป็นเรื่องแน่นอนแล้ว ในยุโรป นอกจากเยอรมนีที่รักษาการเติบโตสูงไว้ได้ ที่อื่นๆ ก็ไม่สู้ดีนัก

ที่จริง พวกเขามีสถานการณ์คล้ายญี่ปุ่นมาก หลังสงครามต่างก็มีช่วงเติบโตอย่างรวดเร็ว ความแตกต่างคือ ชาวเยอรมันมีความเข้าใจแบบเฉพาะตัวเกี่ยวกับการเงิน

พวกเขามีสถาบันการเงิน แต่ชอบอุตสาหกรรมแบบดั้งเดิมมากกว่า สำหรับการระดมทุนในตลาดหลักทรัพย์ พวกเขาก็ไม่ค่อยสนใจ การขยายตัวและการข้ามอุตสาหกรรมถูกมองว่าเป็นการกระทำที่โง่เขลา

ทัศนคติที่น่าสนใจนี้ช่วยให้พวกเขารอดพ้นจากวิกฤตเศรษฐกิจครั้งแล้วครั้งเล่า อย่างไรก็ตาม สุดท้ายพวกเขาก็หนีการคำนวณของอเมริกาไม่พ้น

ประเทศที่ถูกล้อมรอบด้วยคนผิวดำกลุ่มใหญ่ ไปพูดถึงระบบสวัสดิการก็เท่ากับพูดเหลวไหล สิ่งนี้ประเทศไหนก็รับไม่ไหว

คนที่รวยก่อนต้องช่วยเหลือคนจน ประเทศที่รวยก่อนก็ต้องทำเช่นเดียวกัน ทุกคนรู้ว่า "ต้องให้บางคนรวยก่อน" เป็นคำพูดของใคร แต่ประโยคที่ตามมาต่างหากที่สำคัญ ทำไมพวกท่านถึงมองข้ามไป?

(จบบทที่ 540)