บทที่ 440 ความวุ่นวายในแอฟริกา

บทที่ 440 ความวุ่นวายในแอฟริกา

"จอร์จ สำนักงานของฉันตอนนี้ คุณคิดว่าจะมีคนมาวุ่นวายอีกเหรอ? แน่นอนว่าต้องทำให้สบายๆ หน่อยสิ" วิลเลียม ไวท์กล่าวพลางปรับเก้าอี้หนังนุ่มที่เขาเพิ่งสั่งทำพิเศษ

จอร์จ บุชจูเนียร์ได้แต่เกาศีรษะอย่างอึดอัด รสนิยมแปลกๆ ของคนรวยช่างแตกต่างกันไป เขาไม่อาจวิจารณ์อะไรได้

หลังร่วมพิธีตัดริบบิ้นเปิดตึกใหม่ จอร์จต้องบินไปซีแอตเทิล ฐานที่มั่นของตระกูลเขา สถานที่ซึ่งไม่อาจยอมให้เกิดความผิดพลาดใดๆ

ความวุ่นวายเกี่ยวกับโรงงานรถยนต์เทสล่าเงียบลงชั่วคราว ทุกฝ่ายกำลังชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสีย พูดตามตรง ศูนย์บริการ 4S จำนวน 100 แห่งทำให้สถานการณ์ตลาดเดิมสั่นคลอน

หากใครคิดจะใช้ช่องทางจำหน่ายมากดดันวิลเลียม คงเจ็บตัวเอง หากเป็นไปได้ ทุกฝ่ายควรรักษาความเข้าใจอันดี

"คุณชาย แองโกลาก็ดูเหมือนจะสู้ต่อไม่ไหวแล้วครับ ดูเหมือนรัสเซียกำลังเจอปัญหา พวกเขาลดการสนับสนุนแองโกลา เพียงแต่..."

"เพียงแต่อะไร?" วิลเลียมเลิกคิ้ว วางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะไม้โอ๊กอย่างช้าๆ

"แอฟริกาใต้ก็ดูไม่ไหวเช่นกันครับ แม้การสนับสนุนของเราจะมากมาย แต่พวกเขาก็ไม่สามารถได้เปรียบ"

วิลเลียม ไวท์ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย สถานการณ์นี้ช่างทำให้เขาหมดคำพูด ทะเลทรายวุ่นวายหนึ่งที่ อัฟกานิสถานอีกที่ บวกกับความยุ่งเหยิงในแอฟริกา พูดตามตรง ช่วงนี้ไม่ใช่สงครามเย็นเลย อเมริกาและรัสเซียตีกันมาตลอด ต่างกันแค่ไม่ได้ลงมือเอง

"ฮึ! แอฟริกายุ่งเหยิงอยู่แล้ว จะปั่นป่วนไปมากกว่านี้อีกหรือ?" เขาสบถพลางหมุนแผนที่โลกบนโต๊ะไปมา "แกกวาดพื้นที่หนึ่ง ฉันกวาดอีกพื้นที่ วุ่นวายเหมือนหม้อต้มที่ฟองกำลังฟู่"

"คุณชายครับ เศรษฐกิจตอนนี้ไม่ดี วอชิงตันคงไม่ลงทุนต่อ เราควรใช้กลยุทธ์อย่างไร?"

วิลเลียมมองผ่านกระจกออกไปยังตึกระฟ้านิวยอร์ก สายตาคมกล้า "นอกจากเพชรวิบวับ ฉันไม่สนใจอย่างอื่น" เขาหันกลับมาหาผู้ช่วย "เสี่ยวหู อิทธิพลรัสเซียถอนออกไป พื้นที่เหล่านั้นต้องมีความวุ่นวายแน่ จับตาข่าวพื้นที่พวกนั้นไว้ให้ดี ถ้า... ถ้าไม่มีอะไรน่าสนใจ ก็ไม่ต้องยุ่ง"

"ครับ บอส ผมจะปรับแผนใหม่"

แอฟริกาไม่ได้มีแค่อเมริกาเข้าไปยุ่ง ที่นั่นเคยเป็นเขตอิทธิพลของยุโรปเก่า แม้ระบบอาณานิคมจะล่มสลาย และประเทศเหล่านั้นถอนตัวออกมา แต่ภายนอกถอนออกไป ความจริงแล้วพวกเขาไม่มีทางยอมปล่อยมือ

แอฟริกาปัจจุบันเป็นเช่นนี้ ไม่อย่างนั้น ความแห้งแล้งธรรมดา คงไม่ทำให้คนตายมากขนาดนี้

สำหรับชาวยุโรป ที่นี่คือแปลงทดลอง ไม่ว่าจะมีของเล่นใหม่อะไร ก็ลองที่นี่ก่อน

อาวุธ วัคซีน ระบบการปกครองสารพัด... ตราบใดที่พวกคุณชอบ นโยบายใดก็ให้ได้

ความเชื่อทางศาสนา ความเกลียดชังระหว่างเผ่าพันธุ์ บวกกับพรรคการเมืองนับสิบ เมื่อสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในประเทศเดียว วิลเลียม ไวท์มั่นใจว่า หากรบกวนเช่นนี้ต่อไป อาจไม่เหลือใครมีชีวิตอยู่

"แม็คซ์ ความวุ่นวายในแอฟริกาเลวร้ายลง คุณต้องขยายกำลัง อุปกรณ์ก็ต้องอัพเกรด" เสียงของวิลเลียมเคร่งขรึมผ่านสายโทรศัพท์ดาวเทียมเครื่องใหม่

"ครับ บอส ผมจะกลับมาโดยเร็ว ช่วงนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากลจริงๆ"

"ดี กลับมาเร็วที่สุด อีกอย่าง รัสเซียดูเหมือนกำลังขัดสนเงิน ลองใช้ความสัมพันธ์ที่เรามี เก็บของเก่าๆ กลับมาหน่อย"

"ฮ่ะๆ วางใจได้ครับบอส Ka-50 ของพวกเขาดีมาก ใช้ในอเมริกาไม่ได้ แต่ในแอฟริกาไม่มีปัญหา"

หลังจากโดนคัดดาฟีรังแก วิลเลียม ไวท์ก็ไม่ได้รับเพชรคุณภาพดีมาหลายปี เมื่อพื้นที่นั้นเริ่มวุ่นวาย เขาต้องได้กลับคืนมา แถมต้องทวงคืนยิ่งกว่าเดิม

สิ่งที่วิลเลียม ไวท์ไม่รู้คือ เนื่องจากสงครามและความอดอยาก ปริมาณเพชรที่ผลิตได้ต่ำมาก ทุกคนตอนนี้ไม่ได้รับของดีเช่นกัน

ด้วยเหตุนี้ ราคาเพชรจึงผันผวนมาก เมื่อรวมกับพวกคนแคระญี่ปุ่นที่มีเงินล้นเหลือ ตลาดซื้อขายช่างวุ่นวายเหลือเกิน

วิลเลียม ไวท์เคยจ่าย 100 ล้านดอลลาร์สั่งจองเพชร "ดาวแห่งศตวรรษ" ตอนนั้นทุกคนคิดว่าเขาบ้า แต่เพียงไม่กี่ปีผ่านไป 100 ล้านดอลลาร์ดูจะรับได้ ถ้าเขาไม่สั่งจอง ชาวญี่ปุ่นคงซื้อไปแล้ว สำหรับญี่ปุ่นในปัจจุบัน 100 ล้านดอลลาร์ไม่ใช่เรื่องใหญ่

แย่งของกับวิลเลียม ไวท์?

อย่าล้อเล่น อเมริกันอาจจะจน แต่ไม่รวมคนนี้ การ์ตูน "ไวกิ้งนักปล้น" ของเขากำลังดูดเงินจากกระเป๋าชาวญี่ปุ่นทุกนาที แข่งกับเขาในเรื่องเงิน ช่างน่าขัน

สิ่งเดียวที่ทำให้ชาวญี่ปุ่นปลอบใจได้คือ พวกเขาถือหุ้นบริษัทนี้ และไม่เคยขายออก ไม่ต้องพูดถึงราคาหุ้นที่พุ่งขึ้นเท่าไร แค่เงินปันผลก็ทำให้วงการตกตะลึง

สิ่งที่ทำให้วิลเลียม ไวท์แปลกใจที่สุดคือ แม้ "เลเจนด์เวิลด์" จะถูกกดดัน ชาวญี่ปุ่นก็ไม่ยอมขายหุ้น กลับเป็นกลุ่มทุนอเมริกันที่วิ่งหนีแทบหมด

เอาเถอะ อเมริกันมักคิดเชิงเหตุผลเกินไป พวกเขาสนใจแค่ตัวเลข ส่วนบริษัทของคุณจะฟื้นตัวได้หรือไม่ ไม่อยู่ในขอบเขตการพิจารณา

วิลเลียม ไวท์กำลังครุ่นคิด เขาควรซื้อธุรกิจน้ำมันตอนราคาตกหรือไม่? อีกไม่กี่ปีข้างหน้า น้ำมันจะเผชิญกับการกดดันครั้งใหญ่

พูดถึงเรื่องนี้ ทุกคนเชื่อว่าทะเลทรายมีน้ำมันมาก นี่เป็นความจริง แต่ดินแดนของพี่ดำก็มีไม่น้อย เพียงแต่คุณภาพไม่ค่อยดี

น่าเสียดายที่แอฟริกาวุ่นวายเกินไป การขนส่งที่นั่นสะดวกกว่าทะเลทรายมาก ดูจากแผนที่ก็รู้ ระยะทางใกล้กว่ามาก

ในอดีต ด้วยเหตุนี้ พี่ดำจำนวนมากจึงถูกขนส่งทางเรือไปยุโรป

ดังนั้น แม้ตอนนี้ชาวผิวดำจะสร้างปัญหาในยุโรป แต่นี่คือดอกเบี้ย ใครใช้ให้พวกคุณไอ้พวกเลวๆ ขายบรรพบุรุษพวกเขาเหมือนสินค้า

"เทคโนโลยีสูงเหรอ? จอร์จ ไอ้หมอนั่นไม่ใช่เพลย์บอยหรอกเหรอ? ตั้งแต่เมื่อไหร่กลายเป็นอัจฉริยะวิทยาศาสตร์?" จอร์จ บุชซีเนียร์ถามลูกชายด้วยความสงสัย

"พ่อครับ เขามีปริญญาสองใบตั้งแต่แรก ไม่ได้มีชื่อเสียงแค่ในฮอลลีวูดเท่านั้น แต่ในซิลิคอนวัลเลย์ก็โด่งดังไม่แพ้กัน"

จอร์จซีเนียร์ส่ายหน้าช้าๆ "ฉันละเลยด้านนี้ไป ดูท่าคงต้องไปซานฟรานซิสโกดูสักหน่อย ไม่อาจปล่อยให้พวกลาได้เปรียบ ส่วนศูนย์ไวท์นั่น ที่ล้ำหน้าที่สุดคือการสื่อสาร เฮ้อ... ห้องทดลองเบลล์... ไอ้พวกเลวนั่น ขายไปได้ยังไง"

"มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกครับ ลงทุนเกือบพันล้านต่อปี พ่อครับ นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น"

"มากขนาดนั้นเลย?" จอร์จซีเนียร์อ้าปากค้าง ชั่งไม่คาดคิด เขาคิดว่าวิลเลียม ไวท์ได้ของถูก แต่กลับตรงข้าม หากไม่มีความกล้าและเงิน แม้ให้ฟรีก็ไร้ประโยชน์

"เป็นอย่างนี้นี่เอง น่าแปลกที่พวกแก่ๆ ไม่พูดอะไร ก็นะ ถ้าพวกเขาซื้อ คงยุบเลย"

กลุ่มบริษัทเบลล์ขนาดเล็กอาจจะอิจฉาผลประโยชน์ของห้องทดลอง แต่ไม่มีใครออกมาพูด เหตุผลอยู่ตรงนี้ สิ่งที่เขาพัฒนาไม่เหมือนของเดิม

คุณอาจบอกว่าเปลี่ยนไม่มาก แค่ปรับปรุงเล็กน้อย เร็วขึ้นแค่นิดหน่อย

นักการเมืองอาจพูดแบบนี้ได้ เพราะคนไม่รู้ย่อมไม่กลัว แต่ถ้าวิศวกรพูดแบบนี้ อย่าหวังจะอยู่ในวงการต่อไป

อย่าพูดถึง ADSL เลย แค่อินเทอร์เน็ตแบบ Dial-up ที่พัฒนาจาก 14K เป็น 28K ก็ถือเป็นก้าวใหญ่แล้ว ADSL เปลี่ยนวิธีส่งข้อมูลโดยรากฐาน ท่องเน็ตพร้อมโทรศัพท์โดยไม่รบกวนกัน

อย่ามองข้ามสิ่งนี้ ห้องทดลองเบลล์ใช้ ADSL พัฒนาระบบวิดีโอคอล เชื่อว่าในอนาคตอันใกล้ มันจะใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ คุณยังกล้าบอกว่าพวกเขาแค่เปลี่ยนเล็กน้อยอีกหรือ?

(จบบทที่ 440)