บทที่ 287  แผนการลับ

บทที่ 287  แผนการลับ

พอเห็นคนที่เจียงเฮ่อหลิวกับเยว่ชิงผิงปลอมตัวเป็น อิ่นจี๋ก็ตะโกน “พวกเจ้าบ้าไปแล้วเหรอ? คนทั้งสองคนนี้ยังคงมีชีวิตอยู่ การที่พวกเจ้าปลอมตัวเป็นพวกเขา แล้วมาที่แคว้นเจียงหนาน เจ้าคิดว่าหน่วยสืบลับในแคว้นเจียงหนานโง่ พวกเขามองไม่ออกหรือไง?”

เจียงเฮ่อหลิวพูดอย่างใจเย็นว่า “ใครบอกเจ้าว่าพวกเราเป็นของปลอม? ตราบใดที่พวกเรามาที่แคว้นเจียงหนาน ไต้ว่านชุนกับฟางเซี่ยวอวิ๋นตัวจริงก็จะซ่อนตัว พวกเราเป็นของปลอม แต่พวกเราก็จะกลายเป็นของจริง”

อิ่นจี๋มองเจียงเฮ่อหลิวด้วยความตกใจ ดูเหมือนว่าไต้ว่านชุนกับฟางเซี่ยวอวิ๋นก็เป็นคนของพวกเขาเช่นกัน

คฤหาสน์วีรชนทั้งห้าแห่งเจียงหวย เป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งรองจากกองกำลังยุทธระดับแนวหน้า ประมุขทั้งห้าคนของพวกเขา สองคนมีพลังอยู่ในขั้นหลอมจิตเทวะ ส่วนอีกสามคนมีพลังอยู่ในขั้นเปลี่ยนแปลงจิต

ส่วนไต้ว่านชุน เขายังเป็นถึงรองผู้นำสมาพันธ์สุ่ยหลู่แม่น้ำสามสาย เขาดูแลกองกำลังย่อยมากมายในเขตปกครองเจียงหวย อำนาจของเขายิ่งใหญ่มาก

“พวกเจ้าคิดจะทำอะไร? ข้าต้องทำอย่างไร?” อิ่นจี๋สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วถาม

อิ่นจี๋รู้ดีว่า ในเมื่อเจียงเฮ่อหลิวปรากฏตัวต่อหน้าเขาแล้ว เขาก็จะไม่สามารถปฏิเสธได้

เดิมที อิ่นจี๋เป็นแค่เด็กกำพร้าธรรมดาที่ตระกูลเถี่ยรับเลี้ยงเอาไว้ พรสวรรค์และพลังของเขา เป็นแค่คนทั่วไปเท่านั้น

ถ้าเป็นไปตามปกติละก็… เขาคงจะไม่สามารถเป็นบุตรบุญธรรมของตระกูลเถี่ยเหมือนกับอิ่นซีเสวี่ยได้ อย่างมาก เขาก็เป็นได้แค่มือปราบตัวเล็กๆ ของลิ่วซานเหมินเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ อิ่นจี๋จึงได้แต่ไม่ยอมแพ้ เขายอมรับความช่วยเหลือจากเจียงเฮ่อหลิว เจียงเฮ่อหลิวมอบทรัพยากรสำหรับฝึกฝนวิทยายุทธ์มากมายให้กับเขา ต่อมา เจียงเฮ่อหลิวยังใช้วิชาลับของลัทธิบัวขาว เพื่อที่จะชำระล้างร่างกายของเขา ทำให้พรสวรรค์ของเขาเปลี่ยนไป

เขารู้ดีว่า ทำไมเจียงเฮ่อหลิวถึงได้ใช้ความพยายามอย่างมาก เพื่อที่จะฝึกฝนเขา เรื่องนี้ย่อมไม่พ้นการที่อยากจะให้เขาเป็นสายลับ เป็นสายลับที่ฝังตัวอยู่ในลิ่วซานเหมิน!

แต่หลังจากที่พลังของอิ่นจี๋แข็งแกร่งขึ้น และเขายังได้กราบหลิวเฟิ่งอู่เป็นอาจารย์ เขาก็คิดจะกำจัดเจียงเฮ่อหลิวและคนอื่นๆ

ครั้งก่อน ตอนที่เขาอยู่ในงานประลองยุทธ์เจียงหนาน เขาได้ยินมาว่าแผนการของเจียงเฮ่อหลิวและคนอื่นๆ ล้มเหลว เขาก็แอบดีใจ ในความคิดของเขา ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดคือ… การที่เจียงเฮ่อหลิวตาย แบบนั้น ก็จะไม่มีใครรู้ความลับของเขาอีกต่อไป

แต่ตอนนี้ เจียงเฮ่อหลิวกลับปรากฏตัวต่อหน้าอิ่นจี๋อีกครั้ง มันทำให้เขารู้ว่า ในชีวิตนี้ เขาคงจะไม่สามารถกำจัดพวกนี้ได้

อิ่นจี๋เป็นคนที่ฉลาด ในเมื่อเขาไม่สามารถกำจัดได้ เขาก็ได้แต่ร่วมมือกับพวกนี้อย่างเต็มที่ ไม่งั้น คนที่ตายอย่างน่าอนาถที่สุด ย่อมต้องเป็นเขาอย่างแน่นอน

เบื้องหลังเจียงเฮ่อหลิว มีคนของอาณาจักรอู๋ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นคนของลัทธิบัวขาวอีกด้วย

ในฐานะคนของลิ่วซานเหมิน อิ่นจี๋เคยดูข้อมูลลับต่างๆ ของลิ่วซานเหมิน แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ว่าลัทธิบัวขาวนั้นน่ากลัวยิ่งนัก

เอาแค่เรื่องง่ายๆ แม้แต่พรสวรรค์ที่ธรรมดาทั่วไปของเขา ก็ยังคงกลายเป็นพรสวรรค์ระดับกลางภายใต้วิชาลับของลัทธิบัวขาวได้เลย!

เจียงเฮ่อหลิวพอใจกับท่าทีของอิ่นจี๋มาก เขาพยักหน้า “สิ่งที่พวกเราต้องการทำนั้นง่ายมาก พวกเราจะช่วยเจ้าขึ้นเป็นหัวหน้าผู้ตรวจการแห่งแคว้นเจียงหนาน ส่วนคนของอาณาจักรอู๋ของข้า พวกเขาก็จะแอบกลับมาที่แคว้นเจียงหนาน เพื่อที่จะพัฒนาอีกครั้ง”

อิ่นจี๋ส่ายหน้า “บารมีของซูซินในแคว้นเจียงหนานนั้นสูงส่งมาก ไม่ว่าจะเป็นภายใน หรือภายนอก ข้าไม่สามารถแย่งชิงอำนาจของเขาได้ แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงการที่อยากจะแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าผู้ตรวจการ”

“งั้นถ้าซูซินผู้นั้นตายล่ะ…?” ดวงตาของเจียงเฮ่อหลิวเต็มไปด้วยความเย็นชา ส่วนเยว่ชิงผิง ก็มีแววตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ครั้งก่อน ถ้าแผนการของพวกเขาในแคว้นเจียงหนานสามารถทำได้สำเร็จ พวกเขาก็จะสามารถใช้กองกำลังยุทธทั้งหมดในแคว้นเจียงหนานก่อกบฏ ต่อให้พวกเขาไม่สามารถทำได้สำเร็จ มันก็ยังคงเป็นการโจมตีที่ร้ายแรงต่อราชวงศ์ต้าโจว

‘ประกายไฟเล็กๆ สามารถเผาผลาญทุกอย่าง’ ตราบใดที่พวกเขามีโอกาส มันก็จะสามารถทำลายทุกอย่างได้

อาณาจักรตงจิ้นในอดีต แข็งแกร่งกว่าราชวงศ์ต้าโจวในตอนนี้มาก แต่การล่มสลายของอาณาจักรตงจิ้น เป็นเพราะกองกำลังระดับสามเล็กๆ ในเมืองเล็กๆ ถูกกองทัพท้องถิ่นปราบปราม พวกเขาจึงได้แต่ลุกขึ้นสู้ แล้วฆ่าขุนนาง มันทำให้เกิดสงครามกลางเมืองในอาณาจักรตงจิ้น

เจียงเฮ่อหลิวและคนอื่นๆ วางแผนเอาไว้อย่างดี ตราบใดที่แคว้นเจียงหนานวุ่นวาย ราชวงศ์ต้าโจวก็จะต้องวุ่นวายเช่นกัน

แต่น่าเสียดายที่แผนการของพวกเขานั้นดีมาก แต่สุดท้าย กลับเป็นเพราะซูซินที่รู้เรื่องนี้ล่วงหน้า ทำให้ลิ่วซานเหมินเตรียมตัวเอาไว้ แผนการของพวกเขาจึงได้แต่ล้มเหลว

“พวกเจ้าคิดจะฆ่าซูซิน? มันเป็นไปไม่ได้!”

พอได้ยินแผนการที่บ้าคลั่งของเจียงเฮ่อหลิว อิ่นจี๋ก็รีบส่ายหน้า “การที่ฆ่าซูซิน มันง่ายมาก แต่เจ้าต้องรู้ก่อนว่า ตอนนี้ ‘กระแสธารโลหิต’ กู่ตงไหล แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นเจียงหนานอยู่ในเมืองเจียงหนาน

การที่พวกเจ้าลงมือ มันย่อมไม่สามารถปิดบังหน่วยสืบลับที่อยู่ทั่วแคว้นเจียงหนานได้ ตราบใดที่หน่วยสืบลับส่งข่าวสารไปบอกกู่ตงไหล ต่อให้พวกเจ้าจะฆ่าซูซินได้ พวกเจ้าก็ยังคงไม่สามารถหนีไปได้ ข้าก็จะถูกคนเบื้องบนสงสัยเช่นกัน”

จริงๆ แล้ว สิ่งที่ทำให้กองกำลังยุทธต่างๆ รู้สึกว่ามันยากที่จะรับมือกับลิ่วซานเหมิน ไม่ใช่มือไล่ล่า แต่เป็นหน่วยสืบลับที่พลังธรรมดาๆ เหล่านี้!

จำนวนของหน่วยสืบลับมากกว่ามือไล่ล่า ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังคงมีสายลับธรรมดาทั่วไป มากมาย

ถึงแม้ว่าพลังของพวกเขาจะไม่ถึงขอบเขตหยวนเสิน แม้แต่คนที่พลังอยู่ในขั้นตำหนักศักดิ์สิทธิ์และเสียนเทียนก็ยังคงมีน้อยมาก แต่ต่อให้เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตหยวนเสิน การที่อยากจะปิดบังการกระทำของพวกเขา มันก็ยังคงไม่ใช่เรื่องง่าย

เจียงเฮ่อหลิวมองอิ่นจี๋ แล้วพูดอย่างใจเย็นว่า “เท่าที่ข้ารู้ ตอนที่หลิวเฟิ่งอู่ส่งเจ้ามาที่นี่ เขาน่าจะมอบอำนาจมากมายให้กับเจ้า ในเรื่องของการควบคุมหน่วยสืบลับในแคว้นเจียงหนาน ฐานะของเจ้ายิ่งสูงกว่าซูซิน

ตราบใดที่เจ้าสามารถหาข้ออ้าง แล้วให้หน่วยสืบลับเหล่านั้นจากไปตอนที่พวกเรากำลังจะลงมือ ใครจะไปรายงานเรื่องนี้ให้กับกู่ตงไหลล่ะ ถูกต้องไหม?

พอพวกเราฆ่าซูซินผู้นั้น ข้ากับเยว่ชิงผิงก็จะใช้ตัวตนของไต้ว่านชุนกับฟางเซี่ยวอวิ๋น แล้วเข้าร่วมกับลิ่วซานเหมิน

พวกเราไม่เพียงแต่จะช่วยเจ้าขยายพลังของลิ่วซานเหมินเท่านั้น แต่ยังคงจะแอบส่งคนที่รอดชีวิตของอาณาจักรอู๋เข้ามาในลิ่วซานเหมินอีกด้วย

‘ยิ่งมืด ยิ่งมองไม่เห็น’ ราชสำนักแห่งราชวงศ์ต้าโจวคงจะไม่คิดเลยว่า คนของอาณาจักรอู๋ที่พวกเขากำลังตามหา จะอยู่ใต้จมูกของพวกเขา”

“แต่ถ้าทำแบบนี้ คนข้างบนจะต้องสงสัยข้าอย่างแน่นอน!” อิ่นจี๋กำหมัดแน่น แล้วพูดเบาๆ

ถ้าทำตามวิธีการของเจียงเฮ่อหลิว มันย่อมสามารถฆ่าซูซินได้อย่างเงียบๆ แต่ผู้บริหารระดับสูงของลิ่วซานเหมินไม่ใช่คนโง่ เรื่องในยุทธภพนี้ จะมีเรื่องบังเอิญมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร?

เจ้าเพิ่งจะสั่งให้หน่วยสืบลับของลิ่วซานเหมินจากไป แล้วคนของอาณาจักรอู๋ก็มาลอบสังหารซูซิน ต่อให้เป็นผี ก็ยังคงไม่เชื่อว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ ใช่ไหม?

เจียงเฮ่อหลิวแค่นเสียงอย่างเย็นชา “เจ้าก็บอกแล้วไงว่า พวกเขาแค่สงสัยเท่านั้น ถ้าไม่มีหลักฐานที่แน่นอน ผู้บริหารระดับสูงของลิ่วซานเหมินจะไม่ทำอะไรเจ้าหรอก วางใจได้!

อย่าลืมว่า ตอนนี้ เจ้าเป็นถึงศิษย์ของหลิวเฟิ่งอู่ หนึ่งในสี่ผู้ตรวจการเทวะ ถ้าเกิดเรื่องขึ้น เขาย่อมจะปกป้องเจ้า

ยิ่งไปกว่านั้น พอเจ้าได้ตำแหน่งหัวหน้าผู้ตรวจการแห่งแคว้นเจียงหนานแล้ว เขาย่อมจะใช้สายสัมพันธ์ทั้งหมด เพื่อที่จะทำให้เจ้าสามารถรักษาตำแหน่งนี้เอาไว้ได้ จากนั้นก็จะครอบครองแคว้นเจียงหนานโดยสมบูรณ์”

อิ่นจี๋กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เจียงเฮ่อหลิวกลับโบกมือ “เอาล่ะ เจ้าไม่ต้องพูดแล้ว ถ้าเรื่องนี้สำเร็จ เจ้าก็จะเป็นหัวหน้าผู้ตรวจการแห่งแคว้นเจียงหนาน บารมีของเจ้าจะเทียบเท่ากับซูซินในตอนนี้

การที่เป็นหัวหน้าผู้ตรวจการด้วยพลังที่อยู่ในขั้นตำหนักศักดิ์สิทธิ์ บวกกับการที่เจ้ามีหลิวเฟิ่งอู่คอยช่วยเหลือ อนาคตของเจ้าในลิ่วซานเหมิน ย่อมสดใสมาก โอกาสแบบนี้ เจ้าต้องคว้ามันเอาไว้”

พอได้ยินเจียงเฮ่อหลิวพูดแบบนี้ อิ่นจี๋จึงได้แต่พยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้

เพราะทุกอย่างถูกจัดการโดยเจียงเฮ่อหลิว อิ่นจี๋จึงได้แต่ทำตัวสงบเสงี่ยมอยู่ในจวนที่ซูซินจัดหาให้กับเขา ราวกับว่าเขายอมแพ้ แล้วไม่คิดที่จะแย่งชิงอำนาจกับซูซินอีกต่อไป

แต่ซูซินกลับรู้สึกสงสัย อิ่นจี๋ผู้นี้ไม่ใช่คนที่ยอมแพ้ง่ายดายแน่ๆ

แต่ตอนนี้ อิ่นจี๋กลับทำตัวสงบเสงี่ยมมาก ซูซินจึงได้แต่ไม่สามารถหาข้ออ้าง เพื่อที่จะจัดการกับเขาได้ เขาจึงได้แค่ให้หลี่ฮ่วยกับหลิวฮ่าวคอยจับตาดูอิ่นจี๋ต่อไป ส่วนตัวเขาเองก็เริ่มปิดด่านฝึกฝน

แต่ซูซินยังไม่ทันได้ปิดด่านฝึกฝนครึ่งเดือน เขาก็ถูกหวงปิ่งเฉิงปลุก

“ท่านหัวหน้า หน่วยสืบลับในแคว้นเจียงหนานรายงานว่า พวกเขาพบร่องรอยของคนของอาณาจักรอู๋” หวงปิ่งเฉิงนำข่าวสารมารายงานซูซิน

ซูซินประหลาดใจ “หน่วยสืบลับรายงานเรื่องนี้ให้กับข้าทำไม? คนของอาณาจักรอู๋ นอกจากเยว่ชิงผิงแล้ว พลังของพวกเขาทั้งหมดต่างก็อยู่ในขั้นเปลี่ยนแปลงจิต พวกเขารายงานเรื่องนี้ให้กับกู่ตงไหลโดยตรงก็จบแล้ว ใช่ไหม? การที่รายงานเรื่องนี้ให้กับพวกเรา มันมีประโยชน์ตรงไหน?”

หวงปิ่งเฉิงอธิบายว่า “ท่านหัวหน้า ท่านเข้าใจผิดแล้ว ไม่ใช่เจียงเฮ่อหลิวและผู้เชี่ยวชาญขั้นเปลี่ยนแปลงจิตของอาณาจักรอู๋ แต่เป็น… คนของคฤหาสน์เหรินอี้!

ถึงแม้ว่าพวกเราจะไม่รู้ว่าพวกนั้นถูกหลอกลวง หรือพวกนั้นมีความสัมพันธ์กับคนของอาณาจักรอู๋และลัทธิบัวขาว แต่คนในยุทธภพที่เคยมีความสัมพันธ์กับคฤหาสน์เหรินอี้ ต่างก็ถูกหน่วยสืบลับของลิ่วซานเหมินตรวจสอบ

คนพวกนี้หนีไปก่อนที่หน่วยสืบลับของลิ่วซานเหมินจะมาถึงที่นี่ เห็นได้ชัดว่า… พวกนั้นมีพิรุธ

พวกเขามีห้าถึงเจ็ดคน พลังของพวกเขาทั้งหมดต่างก็อยู่ในขั้นตำหนักศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้น หน่วยสืบลับจึงได้แต่รายงานเรื่องนี้ให้กับพวกเรา”

“คนของอาณาจักรอู๋อยู่ที่ไหน?” ซูซินถาม

หวงปิ่งเฉิงพูดว่า “ตามข้อมูล พวกนั้นซ่อนตัวอยู่ในเมืองลี่หยาง ตอนนี้ พวกนั้นยังไม่รู้ว่าพวกเขาถูกเปิดเผยแล้ว”

ซูซินพยักหน้า “งั้นเจ้าให้หลู่ซูกับจ้าวอี้หมิงพาคนไปที่นั่นพร้อมกับข้า”

ซูซินไม่ได้เรียกหลี่ฮ่วยกับหลิวฮ่าว อิ่นจี๋ผู้นั้นทำตัวสงบเสงี่ยมมากเกินไป ทำให้ซูซินรู้สึกไม่สบายใจ ดังนั้น เขาจึงได้แต่ให้หลี่ฮ่วยกับหลิวฮ่าวคอยจับตาดูอิ่นจี๋ต่อไป

‘ต่อให้เป็นสิงโต การที่อยากจะจับกระต่าย ก็ต้องใช้พลังทั้งหมด’ ถึงแม้ว่าข้อมูลของหน่วยสืบลับจะบอกว่ามีแค่ผู้เชี่ยวชาญขั้นตำหนักศักดิ์สิทธิ์ห้าถึงเจ็ดคน แต่ซูซินกลับพามือปราบขั้นตำหนักศักดิ์สิทธิ์มากกว่ายี่สิบคนไปที่นั่น คนพวกนี้ เป็นมือชั้นยอดที่เขาฝึกฝนขึ้นมา

ไม่นานหลังจากที่ซูซินออกจากเมืองเจียงหนาน ดวงตาของอิ่นจี๋ก็เป็นประกาย เขาก็หยิบกระบอกไม้ไผ่เล็กๆ ออกมาจากอกเสื้อ แล้วเปิดฝาออก แมลงสีเขียวตัวหนึ่งบินออกมาอย่างเงียบๆ

แมลงตัวนั้นบินออกไปไม่ถึงครึ่งก้านธูป ประตูก็ถูกผลักเปิดอย่างเบาๆ สิ่งที่แปลกคือ… พวกเขาสามารถรู้สึกถึงกลิ่นอายของคนเป็น แต่กลับมองไม่เห็นใครเลย

ผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมชุดดำ รูปลักษณ์ของเขาดูธรรมดาๆ ปรากฏตัวขึ้น เขาก็โค้งคำนับอิ่นจี๋ “เฉินซิ่น หน่วยสืบลับแห่งเมืองเจียงหนาน คารวะใต้เท้า”

หน่วยสืบลับทุกคน วิทยายุทธ์ของพวกเขาอาจจะไม่แข็งแกร่งมาก แต่วิชาท่าร่าง วิชาเก็บงำกลิ่นอาย วิชาแปลงโฉมหน้า หรือแม้แต่วิชาลวงตา พวกเขาย่อมต้องเชี่ยวชาญ

เฉินซิ่นผู้นี้ เป็นถึงหน่วยสืบลับแห่งเมืองเจียงหนาน เขากล้าผ่านหลี่ฮ่วยกับหลิวฮ่าว แล้วเข้ามาในห้องของอิ่นจี๋ในตอนกลางวันแสกๆ เห็นได้ชัดว่า… วิธีการของเขาย่อมไม่ธรรมดา