บทที่ 238 การลงโทษ

บทที่ 238 การลงโทษ

วิชายุทธที่สืบทอดมาจากวิชาแบบเดียวกัน ไม่จำเป็นต้องแลกเปลี่ยน เขาสามารถเข้าใจมันได้ด้วยตัวเอง ซูซินรู้เรื่องนี้มานานแล้ว

ตอนที่เขาแลกเปลี่ยนเป็นเคล็ดกระบี่เทวะเซวียเหอ ระบบก็เคยบอกว่า… พอฝึกฝนเคล็ดกระบี่เทวะเซวียเหอจนถึงขั้นสุดยอด ย่อมจะสามารถเข้าใจเคล็ดดัชนีเซวียเหอได้

ส่วนการที่ซูซินใช้เคล็ดสามดัชนีสยบสวรรค์ ทำให้ความเข้าใจของเขาในเคล็ดดัชนีสยบเทวะยี่สิบสี่ฤดูเพิ่มขึ้นมาก มันก็เหมือนกับเคล็ดกระบี่เทวะเซวียเหอ

เดิมที เคล็ดสามดัชนีสยบสวรรค์ เป็นเคล็ดดัชนีขั้นสุดยอดที่เข้าใจได้ หลังจากที่ฝึกฝนเคล็ดดัชนีสยบเทวะยี่สิบสี่ฤดูจนถึงขั้นสุดยอด ตอนนี้ ถึงแม้ว่าซูซินจะใช้แค่ไอเทม แต่เพราะเขามีรากฐานของเคล็ดดัชนีสยบเทวะยี่สิบสี่ฤดู ทำให้เขามีความเข้าใจมากมาย

มันเหมือนกับการที่อาจารย์ที่เชี่ยวชาญด้านวิชานี้ แสดงวิชานี้ให้กับเจ้าดู แถมยังดูน่าตื่นเต้นกว่า เพราะถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ไอเทม แต่มันก็ถูกใช้โดยร่างกายของซูซิน ถึงแม้ว่าเขาจะใช้มันได้แค่ครั้งเดียว แต่มันก็ทำให้เขามีความเข้าใจมากมาย

นี่เป็นทางลัดของระบบ วิชายุทธบางวิชา ไม่จำเป็นต้องแลกเปลี่ยน เขาสามารถเข้าใจมันได้ด้วยตัวเอง อย่างเช่น เคล็ดสามดัชนีสยบสวรรค์

ความเข้าใจของซูซินในเคล็ดดัชนีสยบเทวะยี่สิบสี่ฤดู เกือบจะถึง 100% แล้ว ถ้าเขาฝึกฝนต่อไป หรือใช้เคล็ดสามดัชนีสยบสวรรค์อีกครั้งละก็… บางที เขาอาจจะสามารถเข้าใจเคล็ดดัชนีขั้นสุดยอดนี้ก็เป็นได้

ในช่วงเวลาหลายชั่วยามที่ซูซินกำลังฟื้นฟูพลัง เรื่องที่เขาบุกเข้าไปในโถงฤดูใบไม้ร่วงของพรรคเหนียน แล้วรับมือกับต่งปู้หยีสามกระบวนท่า ทวงภาษีการค้าขายทางน้ำและสิทธิ์ในการดูแลการค้าขายทางน้ำคืนมา มันก็ได้แพร่กระจายออกไป เรื่องนี้ทำให้คนในแคว้นเจียงหนานตกใจมาก

พวกเขาทั้งหมดต่างก็เคยได้ยินพลังและนิสัยของต่งปู้หยี ตอนนี้ การที่ซูซินสามารถทวงผลประโยชน์คืนมาจากเขาได้ มันทำให้กองกำลังยุทธบางกองกำลังในแคว้นเจียงหนานตกใจจริงๆ

แต่ในแคว้นเจียงหนานทั้งหมด นอกจากกองกำลังเล็กๆ ระดับสามที่รู้สึกกังวลแล้ว ส่วนกองกำลังระดับสองกับระดับแนวหน้า กลับไม่ได้สนใจเรื่องนี้

การที่สามารถรับมือกับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตหยวนเสินสามกระบวนท่า ไม่ได้หมายความว่าเขาสามารถเอาชนะผู้เชี่ยวชาญขอบเขตหยวนเสินได้ ถึงแม้ว่ามันจะยาก แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

บางที ต่งปู้หยีอาจจะกลัวว่าเขาจะทำร้ายซูซินจนตาย เขาจึงได้ออมมือ เพื่อที่จะไม่เป็นศัตรูกับลิ่วซานเหมิน ดังนั้น ซูซินจึงได้แต่รับมือกับเขาสามกระบวนท่าที่อาจจะอ่อนแอกว่าปกติ

ส่วนสิ่งที่ทุกคนสงสัย ไม่ใช่การที่ซูซินสามารถรับมือกับต่งปู้หยีสามกระบวนท่าได้ แต่เป็น… การที่ต่งปู้หยียอมมอบภาษีการค้าขายทางน้ำและสิทธิ์ในการดูแลการค้าขายทางน้ำให้กับลิ่วซานเหมิน มันทำให้พวกเขารู้สึกแปลกใจ

เพราะ ‘เทพเก้าภูผา’ ต่งปู้หยี หัวหน้าโถงฤดูใบไม้ร่วงของพรรคเหนียน เป็นคนที่ไม่ค่อยมีเหตุผล

แต่พวกเขาไม่รู้ว่า การที่ซูซินสามารถทวงผลประโยชน์คืนมาจากต่งปู้หยีได้ การที่เขาสามารถรับมือกับต่งปู้หยีสามกระบวนท่า มันเป็นเรื่องสำคัญ

ถึงแม้ว่าคำพูดที่จริงบ้าง ไม่จริงบ้างของซูซินจะทำให้ต่งปู้หยีลังเล แต่สุดท้าย ถ้าซูซินไม่สามารถรับมือกับต่งปู้หยีสามกระบวนท่าได้ละก็… เขาคงจะไม่สามารถออกจากพรรคเหนียนได้แน่นอน

เหมือนกับที่ต่งปู้หยีพูด กำปั้นสามารถพิสูจน์ทุกอย่าง!

ข่าวสารแพร่กระจายอย่างรวดเร็วภายในครึ่งวัน แต่ในลิ่วซานเหมินของเมืองเจียงหนาน กลับไม่มีใครรู้เรื่องนี้

หวงปิ่งเฉิงกับหลี่ฮ่วยกำลังรอคอยอย่างกระวนกระวายใจ ส่วนเหลยหยวน กลับเรียกหลิวฮ่าวกับเฉินไป๋มาที่จวนของเขา

บนใบหน้าของเหลยหยวน มีความยินดี “พวกเจ้าทั้งสอง ซูซินผู้นั้นเข้าไปในโถงฤดูใบไม้ร่วงของพรรคเหนียนแล้ว คาดว่าไม่นาน เขาจะกลายเป็นตัวตลก พวกเราต้องเตรียมตัวแล้ว”

หลิวฮ่าวพูดอย่างเกียจคร้านว่า “เจ้ายังต้องเตรียมตัวอะไรอีก? เจ้าก็สู้กับซูซินผู้นั้นไม่ได้ เจ้าอยากจะให้พวกเราก่อกบฏงั้นเหรอ? ข้าไม่อยากจะตายพร้อมกับเจ้านะ”

สีหน้าของเหลยหยื่นมืดครึ้มลง แต่ต่อมา เขาก็ยิ้ม “ไม่จำเป็นต้องใช้กำลัง หลังจากเรื่องนี้ ชื่อเสียงของซูซินจะต้องเสียหาย เขาจะกลายเป็นตัวตลกในแคว้นเจียงหนาน แล้วทำให้ลิ่วซานเหมินเสียหน้า

ข้าคิดว่า พวกเราร่วมมือกัน แล้วเขียนจดหมายไปที่สำนักงานใหญ่ลิ่วซานเหมินในเมืองหลวง เพื่อที่จะฟ้องร้องซูซินผู้นั้นดีกว่า

ข้าเป็นถึงรองผู้ตรวจการ บวกกับพวกเจ้าสามคนที่เป็นหัวหน้ามือปราบของเมืองที่มีอำนาจมากที่สุด ในบรรดาหัวหน้ามือปราบของเมืองต่างๆ ข้ายังสามารถชักชวนคนได้อีกมากกว่าสิบคน

คนเกือบครึ่งหนึ่งฟ้องร้องซูซินผู้นี้ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเรายังพูดความจริง คนข้างบนสามารถไปถามหน่วยสืบลับในแคว้นเจียงหนานได้”

เหลยหยวนหัวเราะเยาะ “แบบนี้ ต่อให้ซูซินจะเป็นบุตรชายนอกสมรสของเถี่ยอ้าวจริงๆ คนข้างบนก็จะไม่มีวันปล่อยให้ซูซินสร้างความวุ่นวายในแคว้นเจียงหนาน ต่อให้พวกเขาไม่ปลดซูซินออกจากตำแหน่ง พวกเขาก็จะย้ายซูซินออกจากแคว้นเจียงหนานอยู่ดี”

เฉินไป๋พยักหน้า แผนการของเหลยหยวน ค่อนข้างสมเหตุสมผล เรื่องนี้น่าจะสำเร็จ

ส่วนหลิวฮ่าว เขากลับพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “เจ้าอย่าลืมข้อตกลงของพวกเราล่ะ ให้ไอ้ตระกูลเฟิงนั่นรีบออกไปจากเสี่ยวอวี้ อย่ามายุ่งเกี่ยวกับนางอีก”

เหลยหยวนยิ้ม “พี่น้องหลิว เจ้าสบายใจได้ พอเรื่องนี้สำเร็จ ข้าจะไปพูดกับตระกูลเฟิง แล้วไถ่นางโลมคนนั้นมาให้กับเจ้า”

ตอนที่พวกเขากำลังพูดคุยกัน มือปราบคนหนึ่งของเหลยหยวนก็รีบวิ่งเข้ามา “แย่แล้ว! ซูซินกลับมาแล้ว!”

เหลยหยวนขมวดคิ้ว แล้วตะโกนว่า “ใครให้เจ้าเข้ามา!? การที่ซูซินกลับมา มันแปลกตรงไหน? เจ้าตกใจอะไร?”

มือปราบคนนั้นพูดอย่างกระวนกระวายใจว่า “ข้างนอกมีข่าวลือแพร่กระจายไปทั่วแล้ว ซูซินบุกเข้าไปในโถงฤดูใบไม้ร่วงของพรรคเหนียนด้วยตัวคนเดียว แล้วรับมือกับ ‘เทพเก้าภูผา’ ต่งปู้หยี หัวหน้าโถงฤดูใบไม้ร่วงสามกระบวนท่าโดยที่ไม่แพ้ เขาทวงภาษีการค้าขายทางน้ำและสิทธิ์ในการดูแลการค้าขายทางน้ำคืนมา”

เหลยหยวนและคนอื่นๆ ไม่เชื่อเรื่องนี้ มันเหมือนกับเรื่องเพ้อฝัน!

“เจ้าแน่ใจเหรอว่า… ข่าวสารนี้ไม่ใช่ซูซินที่เป็นคนปล่อยออกมา?” เหลยหยวนถาม

มือปราบคนนั้นรีบส่ายหน้า “ข่าวสารนี้ เป็นพรรคเหนียนที่เป็นคนปล่อยออกมา เกือบทั้งแคว้นเจียงหนานรู้เรื่องนี้แล้ว พวกเราที่อยู่ในเมืองเจียงหนาน เป็นคนที่รู้เรื่องนี้ช้าที่สุด ตอนนี้ ซูซินกลับมาแล้ว เขากำลังจะเชิญพวกท่านไปที่นั่น”

เหลยหยวนและคนอื่นๆ เกือบจะกระอักเลือดออกมา พวกเขาเพิ่งจะคิดจะใช้เรื่องนี้ เพื่อจัดการกับซูซิน แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่า… ซูซินจะทำสำเร็จ!

เหลยหยวนสามารถจินตนาการได้ว่าหลังจากเรื่องนี้ ชื่อเสียงของซูซินในลิ่วซานเหมินของแคว้นเจียงหนานจะต้องโด่งดังมาก คนอย่างจ้าวอี้หมิง ย่อมจะเข้าข้างซูซินอย่างแน่นอน

ตอนนี้ ในห้องโถงประชุมของลิ่วซานเหมิน นอกจากเหลยหยวนและคนอื่นๆ แล้ว มือปราบทั้งหมดของลิ่วซานเหมินในแคว้นเจียงหนานต่างก็มาถึงที่นี่แล้ว ทุกคนต่างก็มองซูซินด้วยความหวาดกลัวและเคารพ

ทุกคนต่างก็คิดว่าการที่ซูซินไปที่พรรคเหนียน เป็นเรื่องตลก แต่สุดท้าย พวกเขาก็รู้แล้วว่า คนที่เป็นตัวตลกจริงๆ คือ… พวกเขา!

โดยเฉพาะหลู่ซูกับจ้าวอี้หมิง ตอนนี้ พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมซูซินถึงได้มั่นใจมาก ตอนที่เขาชักชวน

การที่ซูซินบุกเข้าไปในพรรคเหนียนด้วยตัวคนเดียว แล้วทวงผลประโยชน์ของลิ่วซานเหมินคืนมา หลู่ซูกับจ้าวอี้หมิงจะเข้าข้างซูซินโดยไม่ลังเลอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น การที่ซูซินชักชวนพวกเขาอย่างจริงใจก่อนหน้านี้ มันทำให้พวกเขารู้สึกดีมากขึ้น และยินดีที่จะทำงานให้กับซูซิน

ตอนนี้ เหลยหยวนและคนอื่นๆ เดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่ ถึงแม้ว่าสีหน้าของพวกเขาจะดูไม่ค่อยดี แต่เหลยหยวนก็ยังคงยิ้ม แล้วโค้งคำนับ “ยินดีด้วย ใต้เท้าซู ท่านสามารถทวงผลประโยชน์ของลิ่วซานเหมินของพวกเรากลับมาจากพรรคเหนียนได้”

ดวงตาของซูซินดูแปลกๆ “เจ้ามาแสดงความยินดีกับข้างั้นเหรอ? ฮ่าๆๆ… ข้าไม่มีอะไรที่น่าแสดงความยินดี แต่ข้าอยากจะแสดงความยินดีกับรองผู้ตรวจการเหลยมากกว่า คาดว่าทรัพยากรสำหรับฝึกฝนวิทยายุทธ์ที่เจ้าได้รับจากพรรคเหนียนเมื่อเดือนก่อน คงจะมากมาย ใช่หรือไม่? เจ้าไม่แบ่งปันให้กับทุกคนเลยงั้นเหรอ?”

พอได้ยินซูซินพูดแบบนี้ เหลยหยวนกับหวังจิงผิงก็เหงื่อตก พวกเขามองซูซินด้วยความตกใจ

“ใต้เท้าซู เจ้าหมายความว่าอย่างไร? ข้าฟังไม่เข้าใจ” เหลยหยวนยิ้มอย่างฝืนๆ

“ฟังไม่เข้าใจ? ฮึ่ม…” ซูซินแค่นเสียงอย่างเย็นชา “พวกเจ้ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับจินอู่หลิน ซึ่งเป็นคนทรยศของราชสำนัก พวกเจ้าขายผลประโยชน์ของราชสำนักให้กับพรรคเหนียน เพื่อที่จะได้ทรัพยากรสำหรับฝึกฝนวิทยายุทธ์ พวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้าสามารถปิดบังเรื่องนี้ได้ตลอดไปงั้นหรือไง?”

หัวหน้ามือปราบของเมืองต่างๆ ตกตะลึง พวกเขามองเหลยหยวนกับหวังจิงผิงด้วยความตกใจ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ละก็… คนทั้งสองคนนี้ ช่างกล้าหาญยิ่งนัก!

เดิมที พวกเขาคิดว่าการที่พรรคเหนียนกลืนภาษีของราชสำนัก แล้วไล่มือปราบที่คอยดูแลการค้าขายทางน้ำที่ท่าเรือออกไป เป็นเพราะลิ่วซานเหมินในแคว้นเจียงหนานอ่อนแอ และพรรคเหนียนหยิ่งยโสมากเกินไป

แต่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะมีเบื้องหลังบางอย่าง เหลยหยวนกับหวังจิงผิงผู้นี้ ช่างกล้าหาญมาก! ถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดเผย พวกเขาจะต้องถูกประหารเก้าชั่วโคตร!

พอเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดี เหลยหยวนก็รีบตะโกน “ใส่ร้าย! ซูซิน! เจ้ากำลังใส่ร้ายข้า! เจ้ามีหลักฐานอะไร? ถึงได้บอกว่าพวกเราทำแบบนี้?

เจ้ากำลังหาข้ออ้าง เพื่อที่จะกำจัดพวกเรา ข้าจะไปที่สำนักงานใหญ่ลิ่วซานเหมินในเมืองหลวง เพื่อร้องเรียนเจ้า!”

ซูซินหยิบสมุดเล่มหนึ่งที่ต่งปู้หยีมอบให้กับเขาออกมา แล้วโบกมัน “บันทึกการค้าขายทุกครั้งของพรรคเหนียนอยู่ที่นี่ ถ้าพวกเจ้าไม่เชื่อ ข้าจะให้คนไปเชิญคนของพรรคเหนียนที่ทำการค้าขายกับพวกเจ้ามาที่นี่ เพื่อเผชิญหน้ากัน เป็นอย่างไร?”

พอเห็นสมุดเล่มนั้น เหลยหยวนกับหวังจิงผิงก็มีสีหน้าที่ซีดลง

พวกเขาทำการค้าขายกับคนของพรรคเหนียนมาเป็นเวลานาน แน่นอนว่าพวกเขาย่อมรู้ว่าสมุดบันทึกการค้าขายของพรรคเหนียนเป็นแบบไหน

แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่า ซูซินจะสามารถทวงผลประโยชน์คืนมาจากพรรคเหนียนได้ พรรคเหนียนน่าจะเกลียดชังเขามาก ทำไมพวกเขาถึงได้มอบหลักฐานให้กับเขา?

ตอนนี้ พอหัวหน้ามือปราบของเมืองต่างๆ เห็นท่าทางของเหลยหยวนกับหวังจิงผิง พวกเขาก็รู้แล้วว่า สิ่งที่ซูซินพูดเมื่อกี้ ไม่ใช่การใส่ร้าย แต่เป็นเรื่องจริง!

ทุกคนต่างก็ส่ายหน้า เหลยหยวนกับหวังจิงผิง คงจะไม่มีวันได้พลิกสถานการณ์อีกต่อไปแล้ว

เรื่องของคนของอาณาจักรอู๋นั้นโด่งดังมาก ครั้งก่อน ราชสำนักฆ่าคนของลิ่วซานเหมินในแคว้นเจียงหนานไปมากกว่าครึ่งหนึ่งแล้ว ครั้งนี้ เหลยหยวนกับหวังจิงผิงยังคงเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ พวกเขาจะไม่มีวันรอดพ้นจากภัยพิบัติอย่างแน่นอน

แต่ในเวลานี้เอง เหลยหยวนที่ก้มหน้าลง แล้วดูเหมือนกับสิ้นหวัง ก็ขยับอย่างกะทันหัน เขากระโดดข้ามคนอื่นๆ แล้ววิ่งออกไปข้างนอก

มันทำให้ทุกคนที่อยู่ที่นี่ทำอะไรไม่ถูก โดยเฉพาะหวังจิงผิงและคนอื่นๆ บนใบหน้าของพวกเขายังคงมีความสิ้นหวัง พวกเขาไม่สามารถหนีไปพร้อมกับเหลยหยวนได้ทัน

แต่การที่เหลยหยวนหนีไป มันก็ไร้ประโยชน์ เพราะต่อให้เขาจะเร็วแค่ไหน? ก็ยังคงมีคนที่เร็วกว่าเขา!

เหลยหยวนเพิ่งจะวิ่งออกไปได้ไม่ถึงหนึ่งลมหายใจ เงาดำก็พุ่งผ่านผู้คนไปอย่างรวดเร็ว แสงกระบี่ที่รุนแรงและโหดเหี้ยม ฟันใส่เหลยหยวนโดยตรง!