บทที่ 221 ก่อกบฏ!

บทที่ 221 ก่อกบฏ!

เจียงเห้อหลิวท้าทายราชสำนักอย่างเปิดเผย ทุกคนต่างก็มองกู่ตงไหล

แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นเจียงหนานผู้นี้ เป็นคนที่โหดเหี้ยมมาโดยตลอด

ในอดีต ตอนที่เขาประจำการอยู่ที่ทุ่งหญ้าทางเหนือ ทีมเล็กๆ ทีมหนึ่งของเขาเคยถูกลอบโจมตีและถูกสังหารโดยทหารม้าของจักรวรรดิจินจั้ง เขานำกองทัพบุกเข้าไปในทุ่งหญ้าเพื่อแก้แค้น จากนั้นสังหารนักธนูของจักรวรรดิจินจั้งหนึ่งร้อยคน ถึงจะยอมสงบลง

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของกู่ตงไหล แต่มันเป็นรอยยิ้มที่ดูหยิ่งยโสมาก ทุกคนต่างก็รู้สึกได้ว่ากู่ตงไหลโกรธมาก!

“ประมุขคฤหาสน์เหรินอี้? ฮ่าๆๆ… เจ้าหมายความว่าอย่างไร? เจ้าเป็นคนดี งั้นราชวงศ์ต้าโจวของพวกเราก็เป็นคนชั่วร้ายงั้นเหรอ?”

พอเขาพูดประโยคสุดท้ายจบ ปราณเลือดลมของกู่ตงไหลก็พุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า มันสั่นสะเทือนไปหลายร้อยลี้ กลิ่นอายนั้น ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ที่นี่รู้สึกหนาวสั่น เขาดูเหมือนกับปีศาจจริงๆ!

เจียงเห้อหลิวหัวเราะเยาะ “ถ้าราชวงศ์ต้าโจวไม่ชั่วร้าย ใครจะเป็นคนชั่วร้าย?”

พูดจบ เจียงเห้อหลิวก็ลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปที่กลางเวทีทีละก้าว กลิ่นอายบนร่างกายของเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป มันไม่ใช่กลิ่นอายของขั้นตำหนักศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็น… ขอบเขตหยวนเสิน!

ทุกคนต่างก็เบิกตากว้าง พวกเขาทำอะไรไม่ถูก ไม่ใช่ว่าเจียงเห้อหลิวได้รับบาดเจ็บสาหัส แล้วไม่สามารถทะลวงไปถึงขอบเขตหยวนเสินได้ตลอดชีวิตหรอกเหรอ? งั้นตอนนี้ มันเกิดอะไรขึ้น?

เจียงเห้อหลิวยืนอยู่กลางเวที แล้วพูดว่า “ราชวงศ์ต้าโจวเพิ่งจะถูกสถาปนาขึ้นมาแค่ยี่สิบกว่าปี แต่พวกเจ้าดูสิ ยี่สิบกว่าปีมานี้ ราชวงศ์ต้าโจวทำให้ยุทธภพของดินแดนจงหยวนภาคกลางกลายเป็นแบบไหน?

พวกเขาสร้างรายนามสวรรค์ รายนามปฐพี และรายนามมนุษย์ขึ้นมา เพื่อที่จะยุยงให้คนในยุทธภพของพวกเราฆ่ากันเอง

พวกเขาสร้างลิ่วซานเหมินขึ้นมา เพื่อที่จะควบคุมยุทธภพ ใครก็ตามที่ฝ่าฝืนกฎ พวกเขาจะสังหารล้างตระกูล!

ส่วนจี้ฮ่าวเตี้ยน จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าโจว เขาก็เป็นคนที่ชอบทำสงคราม ถึงแม้ว่าราชวงศ์ต้าโจวจะเป็นใหญ่เป็นโตในดินแดนจงหยวนภาคกลางแล้ว แต่ยี่สิบกว่าปีมานี้ พวกเขาก็ยังคงทำสงครามกับอาณาจักรข้างเคียงอย่างต่อเนื่อง!”

เจียงเห้อหลิวมองดูผู้ฝึกยุทธ์มากมาย แล้วพูดว่า “ ‘เมื่อจักรพรรดิสูญเสียกวาง คนทั่วทั้งใต้หล้าจะไล่ล่ามัน ใครๆ ก็สามารถแย่งชิงได้’!

ตอนนี้ จี้ฮ่าวเตี้ยนแก่ชราแล้ว ส่วนลูกหลานของเขาก็แค่รู้จักการแย่งชิงอำนาจ แม้แต่ตำแหน่งรัชทายาทก็ยังไม่มั่นคง ราชวงศ์ต้าโจวจะต้องล่มสลายภายในสองชั่วอายุคน!

พอถึงตอนนั้น ราชวงศ์ต่างๆ จะต่อสู้กัน ยุทธภพของดินแดนจงหยวนภาคกลางจะวุ่นวาย พวกเจ้าจะทำอย่างไร?”

เจียงเห้อหลิวยกแขนขึ้น แล้วพูดว่า “เมื่อร้อยปีก่อน อาณาจักรตงอู๋ของพวกเราเป็นใหญ่เป็นโตในเจียงหนาน แต่พวกเราไม่เคยทำร้ายคนของยุทธภพในเจียงหนาน ในทางกลับกัน พวกเรายังร่วมมือกับคนของยุทธภพในเจียงหนาน เพื่อต่อสู้กับศัตรู

แต่น่าเสียดายที่ตอนนั้น ราชวงศ์ต้าโจวแข็งแกร่งมาก อาณาจักรตงอู๋ของพวกเราจึงได้แต่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ตอนนี้ ยุทธภพวุ่นวาย อาณาจักรตงอู๋ของพวกเราจะก่อกบฏในเจียงหนาน คนในยุทธภพที่ยอมเข้าร่วมกับอาณาจักรตงอู๋ของพวกเรา ในอนาคต พวกเจ้าจะมีที่ยืนในยุทธภพอย่างแน่นอน!”

พอเขาพูดจบ ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็ตกใจ งานชุมนุมเจียงหนานดูเหมือนกับกำลังจะระเบิด ไม่มีใครคาดคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้น!

คนของอาณาจักรตงอู๋ยังไม่ตาย พวกเขากลับปรากฏตัวในการประลองยุทธ์เจียงหนานอย่างเปิดเผย แล้วก่อกบฏ! พวกเขายังเชิญกองกำลังยุทธต่างๆ ในเจียงหนานให้เข้าร่วม นี่เป็นเรื่องใหญ่!

จริงๆ แล้ว กองกำลังยุทธบางกองกำลังในเจียงหนาน รู้จักอาณาจักรอู๋เป็นอย่างดี

นับตั้งแต่ที่อาณาจักรตงอู๋ถูกสถาปนาขึ้นมา มันก็ผ่านไปแค่ร้อยปี ถึงแม้ว่ามันจะเพียงพอสำหรับผู้ฝึกยุทธ์รุ่นเยาว์ที่จะเติบโตขึ้นมาหลายชั่วอายุคนแล้ว แต่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตเสียนเทียนที่เคยร่วมมือกับอาณาจักรอู๋ ตอนนี้ พวกเขากลายเป็นผู้อาวุโสขอบเขตหยวนเสิน หรือประมุขกองกำลังแล้ว พวกเขายังคงจำอาณาจักรอู๋ได้

ยุทธภพของเจียงหนานในอดีต ร่วมมือกับอาณาจักรอู๋เป็นอย่างดี อาณาจักรอู๋ก็ไม่เคยทำร้ายคนของยุทธภพในเจียงหนาน จุดประสงค์ของทั้งสองฝ่ายคือ… การร่วมมือกัน เพื่อเป็นใหญ่เป็นโตในดินแดนจงหยวนภาคกลาง เพียงแต่ฝ่ายหนึ่งต้องการเป็นใหญ่เป็นโตในราชสำนัก ส่วนอีกฝ่ายหนึ่งต้องการเป็นใหญ่เป็นโตในยุทธภพ

แน่นอนว่า นี่ไม่ได้หมายความว่าจักรพรรดิแห่งอาณาจักรอู๋ในอดีต เป็นคนที่รักษาสัญญา และเป็นคนดี

ตอนที่ ‘ราชสีห์คลั่ง’ ตู๋หยวนเซิ่งสร้างสมาพันธ์ยุทธภพสามเซียงขึ้นมา แล้วนำผู้เชี่ยวชาญของยุทธภพในแคว้นหูหนานทั้งหมดไปช่วยเหลือจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าโจว เพื่อแย่งชิงยุทธภพ เดิมที คนทั้งสองคนนี้ก็ร่วมมือกันเป็นอย่างดี ใช่ไหม?

แต่สุดท้าย ตู๋หยวนเซิ่งก็ถูกจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ต้าโจวหักหลัง แถมยังถูกฆ่าตายจนไม่เหลือแม้แต่ศพ สมาพันธ์ยุทธภพสามเซียงก็ล่มสลาย

ถึงแม้ว่าคนของอาณาจักรอู๋จะเข้ากันได้ดีกับคนของยุทธภพในเจียงหนาน แต่ถ้าคนที่ชนะในการแย่งชิงยุทธภพในตอนนั้นคืออาณาจักรอู๋ละก็… บางที ยุทธภพของเจียงหนานอาจจะต้องพบเจอกับจุดจบที่น่าอนาถเช่นกัน

“ข้าคิดว่าเป็นใคร? ที่แท้ก็เป็นแค่พวกขยะที่แพ้การต่อสู้เมื่อหลายสิบปีก่อน การที่พวกเจ้าถูกตามล่าเหมือนกับหนูใต้ดินมาเป็นเวลานาน ข้าอยากจะรู้จริงๆ ว่า… ใครให้ความกล้ากับพวกเจ้า? ถึงได้กล้าออกมาเผชิญโลก?”

กู่ตงไหลไม่ได้รู้สึกประหลาดใจ เพราะซูซินได้ส่งข้อมูลลับให้กับเขาแล้ว แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ตัวตนของอีกฝ่าย

เจียงเห้อหลิวพูดอย่างใจเย็นว่า “ชัยชนะและความพ่ายแพ้ เป็นเรื่องปกติในการทำสงคราม ยิ่งไปกว่านั้น การที่ราชวงศ์ต้าโจวของพวกเจ้าชนะ มันรุ่งโรจน์จริงๆ เหรอ?

ณ ตอนนั้น อาณาจักรตงจิ้นวุ่นวาย ทางเหนือมีจักรวรรดิจินจั้งบุกเข้ามา ทางตะวันตกมีซีอวี้สามสิบหกแคว้นก่อกบฏ ชนเผ่าต่างๆ ในซีเหลียงก็เริ่มก่อกบฏ ส่วนทางใต้ ก็มีอาณาจักรอู๋ของพวกเราก่อกบฏ พวกเราโจมตีอาณาจักรตงจิ้นจากทุกทิศทุกทาง พลังเกือบทั้งหมดของอาณาจักรตงจิ้น ถูกพวกเราดึงดูดเอาไว้

ราชวงศ์ต้าโจวของพวกเจ้า เป็นกองกำลังสุดท้ายที่ก่อกบฏ แต่พอถึงตาพวกเจ้า อาณาจักรตงจิ้นกลับไม่มีพลังใดๆ ที่สามารถต่อต้านพวกเจ้าได้ ทำให้ราชวงศ์ต้าโจวของพวกเจ้าสามารถบุกเข้ามาในดินแดนจงหยวนภาคกลางได้อย่างง่ายดาย แล้วกลืนกินรากฐานที่อาณาจักรตงจิ้นสะสมมาหลายร้อยปี

ไม่งั้น พวกเจ้าคิดว่าราชวงศ์ต้าโจว ซึ่งเป็นแค่อาณาจักรเล็กๆ ทางใต้ จะสามารถกลายเป็นจักรพรรดิของดินแดนจงหยวนภาคกลางในตอนนี้ได้งั้นเหรอ?”

พอพูดถึงเรื่องนี้ เจียงเห้อหลิวก็รู้สึกไม่พอใจ การที่ราชวงศ์ต้าโจวสามารถแข็งแกร่งขึ้นมาได้ มันบังเอิญมากเกินไป มันไม่ยุติธรรมสำหรับพวกเขา

ไม่ต้องพูดถึงจักรวรรดิจินจั้ง พวกเขาไม่ได้ก่อกบฏหรือต่อต้าน แต่พวกเขาบุกเข้ามาโดยตรง พวกเขาสู้กับอาณาจักรตงจิ้นมาหลายร้อยปีแล้ว

ส่วนกองกำลังอื่นๆ พวกเขาก็แค่หาโอกาส พวกเขาคิดจะทำลายอาณาจักรตงจิ้นโดยตรง แล้วค่อยแย่งชิงยุทธภพ แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่าราชวงศ์ต้าโจวจะฉวยโอกาสนี้ไป

กู่ตงไหลพูดอย่างใจเย็นว่า “ผู้ชนะเป็นราชา ผู้แพ้เป็นโจร การที่เจ้าพูดแบบนี้ มันจะมีประโยชน์อะไร? แพ้แล้ว ก็คือแพ้แล้ว อย่ามาหาข้ออ้าง!”

รอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจียงเห้อหลิว “เจ้าพูดถูก แพ้แล้วก็คือแพ้แล้ว ไม่มีอะไรต้องพูด แต่ครั้งนี้ อาณาจักรอู๋ของพวกเรา จะไม่แพ้อีกต่อไป”

พูดจบ เจียงเห้อหลิวก็มองดูคนของกองกำลังยุทธต่างๆ “พวกเจ้าคิดดีแล้วหรือยัง? พวกเจ้าจะเข้าร่วมกับอาณาจักรอู๋ของข้าหรือไม่?”

หัวหน้ากองกำลังยุทธต่างๆ มีสีหน้าที่ลำบากใจ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่พอใจราชวงศ์ต้าโจว แต่การก่อกบฏ มันเป็นเรื่องใหญ่ ถ้าพวกเขาพลาด พวกเขาอาจจะถูกสังหารล้างตระกูล!

ตอนนั้น การที่พวกเขายอมก่อกบฏพร้อมกับอาณาจักรอู๋ เป็นเพราะอาณาจักรตงจิ้นอ่อนแอมาก แม้แต่เมืองเล็กๆ ก็ยังกล้าก่อกบฏ

แต่ตอนนี้ มันไม่เหมือนกัน ราชวงศ์ต้าโจวเพิ่งจะถูกสถาปนาขึ้นมาไม่ถึงร้อยปี พวกเขาเป็นใหญ่เป็นโตในดินแดนจงหยวนภาคกลางมาแค่ยี่สิบกว่าปีเท่านั้น

ถึงแม้ว่าราชวงศ์ต้าโจวในตอนนี้ จะเริ่มเสื่อมถอยลง แต่พวกเขาก็ยังไม่ “ล่มสลายภายในสองชั่วอายุคน” อย่างที่เจียงเห้อหลิวพูด อย่างน้อยๆ ตราบใดที่จี้ฮ่าวเตี้ยนยังมีชีวิตอยู่ ราชวงศ์ต้าโจวก็จะไม่วุ่นวาย

ในเวลานี้ พวกเขาไม่กล้าเสี่ยงชีวิตของคนทั้งตระกูล เพื่อที่จะก่อกบฏพร้อมกับเจียงเห้อหลิว

มีบางคนที่อยากจะดูท่าทีของตระกูลเซียว แต่พวกเขาก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่า… ในการประลองยุทธ์เจียงหนานครั้งนี้ ตระกูลเซียวไม่ได้ส่งผู้เชี่ยวชาญขอบเขตหยวนเสินมาร่วมงาน

แม้แต่เซียวหวง ซึ่งเป็นคนจัดการประลองยุทธ์เจียงหนานก็ยังหายตัวไป เหลือแค่บ่าวรับใช้ของตระกูลเซียวและผู้ฝึกยุทธ์ของสาขาย่อย พวกเขาไม่สามารถหาศิษย์สายตรงที่สามารถตัดสินใจได้ ทำให้ทุกคนต่างก็ด่าทอตระกูลเซียวในใจ

คาดว่าตระกูลเซียวคงจะได้ยินข่าวลือบางอย่าง หรือไม่ก็พวกเขารู้เรื่องนี้อยู่แล้ว พวกเขาจึงไม่ได้ส่งผู้เชี่ยวชาญขอบเขตหยวนเสินมาที่นี่ พวกเขากำลังป้องกันไม่ให้เจียงเห้อหลิวบีบบังคับให้พวกเขาแสดงท่าที

พอเห็นท่าทางของทุกคนที่อยู่ที่นี่ เจียงเห้อหลิวก็รู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงได้แต่หัวเราะเยาะ “พวกเจ้าอย่าลังเลอีกต่อไป พวกเจ้าคิดว่าการที่พวกเจ้าไม่เข้าร่วม มันก็จะไม่เป็นไรงั้นเหรอ?

คฤหาสน์เหรินอี้แห่งเจียงหนานตั้งอยู่ในแคว้นเจียงหนานมานานหลายสิบปี พวกเจ้ารู้จักกับข้ามาหลายสิบปีแล้ว ถ้าข้าก่อกบฏ ต่อให้พวกเจ้าไม่เข้าร่วม ราชวงศ์ต้าโจวก็จะจัดการกับพวกเจ้า

ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้ราชวงศ์ต้าโจวไม่ทำอะไรพวกเจ้า แต่อาณาจักรตงอู๋ของพวกเรา จะไม่มีวันยอมให้กองกำลังยุทธที่คิดทรยศพวกเรา อยู่ต่อหน้าพวกเรา!”

พอพูดประโยคสุดท้ายจบ ดวงตาของเจียงเห้อหลิวก็เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม เขาดูแตกต่างจากคนดีในอดีตโดยสิ้นเชิง

เจียงเห้อหลิวหัวเราะ “พวกเจ้าคิดให้ดีเถอะ พอข้าสังหารกู่ตงไหลแล้ว ถ้าพวกเจ้ายังไม่ตัดสินใจละก็…อย่าโทษข้าที่ไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ของพวกเรา!”

กู่ตงไหลก้าวไปข้างหน้า ร่างกายของเขาลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า ปราณเลือดลมพุ่งทะยาน มันช่างดูยิ่งใหญ่มาก

“แค่เจ้า? เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถสังหารข้าได้งั้นเหรอ?” บนใบหน้าของกู่ตงไหล มีรอยยิ้มดูถูก

ในบรรดาแม่ทัพใหญ่ของราชสำนัก พลังของกู่ตงไหลอยู่ในห้าอันดับแรก ยิ่งไปกว่านั้น เขายังอยู่ในอันดับที่สามสิบสามของรายนามปฐพี เขามีพลังอยู่ในขั้นหลอมจิตเทวะ เจียงเห้อหลิวซึ่งอยู่ในขั้นเปลี่ยนแปลงจิต ย่อมไม่สามารถเทียบกับเขาได้

รอยยิ้มที่ดูเย็นชา ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจียงเห้อหลิว “ข้าคนเดียวอาจจะทำไม่ได้ งั้นถ้าบวกกับคนพวกนี้ละก็…?”

พอเจียงเห้อหลิวพูดจบ ผู้ฝึกยุทธ์สองคนที่ดูธรรมดาๆ ก็เดินออกมาจากฝูงชนของคฤหาสน์เหรินอี้ กลิ่นอายบนร่างกายของพวกเขาแข็งแกร่งขึ้น พวกเขาไม่ด้อยไปกว่ากู่ตงไหลเลยแม้แต่น้อย ที่แท้พวกเขาเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญวิถียุทธ์ขั้นหลอมจิตเทวะ!

“หนูที่เหลืออยู่ของอาณาจักรตงอู๋พวกนี้ พลังของพวกเจ้าไม่เลวเลยจริงๆ พวกเจ้าสามารถหาผู้เชี่ยวชาญวิถียุทธ์ขั้นหลอมจิตเทวะได้สองคน” กู่ตงไหลพูดอย่างใจเย็น แต่ในน้ำเสียงของเขาก็มีความประหลาดใจ

ในข้อมูลลับที่ซูซินมอบให้กับเขา มีแค่เรื่องที่คนของอาณาจักรตงอู๋ร่วมมือกับลัทธิบัวขาวเท่านั้น ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับพลังที่แท้จริงของพวกเขา เขาไม่คิดเลยว่าคนของอาณาจักรตงอู๋ที่ถูกราชวงศ์ต้าโจวตามล่ามาหลายสิบปี จะสามารถหาผู้เชี่ยวชาญวิถียุทธ์ขั้นหลอมจิตเทวะได้สองคนโดยไม่ให้ใครรู้

“แบบนี้ พอแล้วหรือยัง?” เจียงเห้อหลิวถาม

“ยังไม่พอ” กู่ตงไหลส่ายหน้า

เจียงเห้อหลิวเลิกคิ้ว “ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นพี่จูเก๋อก็ไม่ต้องปิดบังแล้ว ออกมาเถอะ”

พอเจียงเห้อหลิวพูดจบ ผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมชุดคลุมยาวสีขาวคนหนึ่งก็กระโดดลงมาจากตึกสูง แล้วลงมาบนเวที

พอเห็นผู้ฝึกยุทธ์คนนี้ปรากฏตัว ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็ตกตะลึง โดยเฉพาะกองกำลังยุทธต่างๆ ในแคว้นเจียงหนาน พวกเขามองเจียงเห้อหลิวด้วยความตกใจ