บทที่ 12 การเปลี่ยนแปลงของถนนไคว่หั่วหลิน

บทที่ 12 การเปลี่ยนแปลงของถนนไคว่หั่วหลิน

ในฐานะลูกค้าประจำของถนนไคว่หั่วหลิน ทันทีที่คุณชายซุนมาถึง ย่อมมีคนไปแจ้ง เถ้าแก่หลิวของจุ้ยเยว่โหลวก็ออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง

“ฮ่าฮ่าฮ่า คุณชายซุนไม่ได้มาหนึ่งเดือน สาวๆ ในจุ้ยเยว่โหลวต่างก็คิดถึงท่าน วันนี้ข้าเตรียมสาวงามสองนางไว้ให้ท่านโดยเฉพาะ” เถ้าแก่หลิวยิ้มแย้มแจ่มใส ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่น

“เถ้าแก่หลิวนี่ ช่างมีน้ำใจยิ่งนัก”

คุณชายซุนตบไหล่ของเถ้าแก่หลิว ถูมือแล้วพูดว่า “ข้าไม่ได้เล่นพนันมาหนึ่งเดือนแล้ว เก็บโชคมาตั้งหนึ่งเดือน วันนี้ต้องเล่นให้สะใจ เจ้าพาข้าไปที่บ่อนพนันก่อน จากนั้นให้สาวๆ ไปอาบน้ำรอข้า”

พูดจบ คุณชายซุนก็เดินไปทางบ่อนพนันซุ่นเต๋อ

เถ้าแก่หลิวรีบดึงเขาไว้ “บ่อนพนันซุ่นเต๋อปิดไปนานแล้ว ข้ามีบ่อนพนันที่เพิ่งเปิดใหม่ การตกแต่งภายในใหม่ดีเยี่ยม ลูกน้องก็ล้วนมาจากบ่อนพนันซุ่นเต๋อ”

คุณชายซุนประหลาดใจ “บ่อนพนันซุ่นเต๋อของเฒ่าหวงทำเงินได้มากมาย เขาบ้าไปแล้วหรือ ทำไมถึงเลิกทำธุรกิจกะทันหัน?”

สีหน้าของเถ้าแก่หลิวดูอึดอัดทันที แต่ก็ปกปิดไว้ได้อย่างรวดเร็ว เปลี่ยนเรื่องไปอย่างคลุมเครือ

บ่อนพนันซุ่นเต๋อที่อยู่ข้างๆ จุ้ยเยว่โหลว ตอนนี้กลายเป็นสำนักงานใหญ่ของซูซิน อีกด้านหนึ่งคือบ่อนพนันหลงชิ่งที่เพิ่งเปิดใหม่

พูดถึงเถ้าแก่ของบ่อนพนันหลงชิ่งคนนี้ เขาก็เป็นคนที่มีวิสัยทัศน์

หลังจากที่เห็นเฒ่าหวงถูกซูซินทำให้พิการ และซูซินก็ใช้วิธีการต่างๆ ไม่เพียงแต่แย่งชิงทรัพย์สินของเฒ่าหวง ตัวเขาเองก็ไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เขาก็รู้ว่า พวกเถ้าแก่อย่างเขาไม่มีทางสู้ซูซินได้

สู้ไม่ได้ งั้นก็ทำได้แค่ร่วมมือกัน เพิ่มผลประโยชน์ให้มากที่สุด

จุ้ยเยว่โหลวเป็นโรงเตี๊ยมที่ใหญ่ที่สุดในถนนไคว่หั่วหลิน การเปิดบ่อนพนันข้างๆ ธุรกิจต้องรุ่งเรืองมากแน่นอน

ดังนั้น เขาจึงเอาเงินหนึ่งพันตำลึงมาหาซูซิน ขอแลกเปลี่ยนที่ดินข้างๆ จุ้ยเยว่โหลวทันที

“เอ๊ะ? สาวๆ ของจุ้ยเยว่โหลว ทำไมถึงมาอยู่ที่บ่อนพนัน?”

เห็นสาวงามที่โด่งดังของจุ้ยเยว่โหลวยืนเรียงแถวอยู่หน้าประตูบ่อนพนันหลงชิ่ง คุณชายซุนก็ตกตะลึงทันที

“นี่คือบริการใหม่ของถนนไคว่หั่วหลิน คุณชายซุน เชิญเลือกได้เลย” เถ้าแก่หลิวยิ้มแย้ม

“จุ๊จุ๊ ไม่เลว… ไม่เลวเลย” คุณชายซุนโบกมือ เลือกสาวงามสองคนที่คุ้นเคย เข้าไปในบ่อนพนัน

หลังจากที่เข้าไปในบ่อนพนัน คุณชายซุนก็พบว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างที่เปลี่ยนไป

ภายในบ่อนพนัน มีเสี่ยวเอ้อที่คล่องแคล่วถือสุราและอาหารว่างเดินไปเดินมา ใครอยากกินก็หยิบได้เลย

ถ้าอยากกินอาหารมื้อหลัก บนถาดของเสี่ยวเอ้อก็มีเมนู สั่งอาหารเสร็จ ก็จะมีคนไปส่งที่โรงเตี๊ยมฝั่งตรงข้าม พวกเขาจะทำให้เสร็จเร็วที่สุด แล้วส่งไปให้

เจ้ามือที่เขย่าลูกเต๋าเดิมก็เปลี่ยนเป็นสาวงามของจุ้ยเยว่โหลว แม้ว่าการเคลื่อนไหวจะไม่คล่องแคล่ว แต่ดูเพลินตายิ่งนัก

ดวงตาของซูซินเป็นประกาย เขายื่นมือหยิบสุราหนึ่งถ้วยจากเสี่ยวเอ้อที่เดินผ่านไปมา แล้วโยนเงินทั้งหมดลงบนโต๊ะ

“ห้าร้อยตำลึง ข้าแทงใหญ่ทั้งหมด! อดกลั้นมาหนึ่งเดือน วันนี้ข้าต้องเล่นให้หนัก!”

“คุณชายซุนช่างใจกว้าง” สาวงามสองคนที่อยู่ข้างๆ ร้องอุทานอย่างพร้อมเพรียง ทำให้คุณชายซุนหัวเราะเสียงดัง

ตอนนั้นเอง ฝาครอบลูกเต๋าก็เปิดออก เป็นเลขห้า สี่ สี่ สิบสามแต้มใหญ่

“ฮ่าฮ่าฮ่า! วันนี้ถึงตาข้าได้เงินบ้างแล้ว!”

คุณชายซุนหัวเราะอย่างโอหัง กวาดเงินและตั๋วแลกเงินกองใหญ่มาไว้ตรงหน้าเขา สอดตั๋วแลกเงินสองใบเข้าไปในเสื้อชั้นในของสาวงามสองคน แล้วลูบคลำพวกนาง

เห็นตั๋วแลกเงินสองใบนั้น ดวงตาของสาวงามสองคนก็เป็นประกายทันที

ตั๋วแลกเงินสองใบนี้ ใบละหนึ่งร้อยตำลึง แต่เดิมพวกนางต้องปรนนิบัติคุณชายซุนให้พอใจ ถึงจะได้รับรางวัลมากมายขนาดนี้ ตอนนี้ยังไม่ได้ทำอะไรเลย ร้อยตำลึงพวกนางก็ได้มาแล้ว

คนอื่นๆ เห็นแล้วก็ตาลุกเป็นไฟ ต่างก็ร้องตะโกน “หาสาวงามสองคนมาให้ข้าด้วย เอาแบบอกใหญ่ วันนี้ข้าจะแทงใหญ่!”

เถ้าแก่หลิวและเถ้าแก่เฉินของบ่อนพนันหลงชิ่งที่อยู่หน้าประตู มองหน้ากัน แล้วยิ้มออกมา

ตอนเที่ยงของวันรุ่งขึ้น คุณชายซุนลุกขึ้นจากเตียง นึกถึงเรื่องราวเมื่อคืน เขาก็ยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

“ถนนไคว่หั่วหลินนี่สุดยอดจริงๆ! ข้าจะต้องพาเฒ่าหลี่พวกนั้นมาดูสักครั้ง ถนนไคว่หั่วหลินสุดยอดแบบนี้ เขตชางเต๋อเป็นแค่อึสุนัข!”

วันแรกที่เปิดใหม่ ถนนไคว่หั่วหลินก็สร้างความประทับใจให้กับลูกค้าเก่าอย่างคุณชายซุน

เมืองฉางหนิงใหญ่แค่นี้ มีข่าวอะไรใหม่ๆ ย่อมแพร่กระจายไปทั่วภายในหนึ่งวัน

ภายในสามวัน ข่าวที่ว่าถนนไคว่หั่วหลินมีบริการใหม่ๆ เริ่มแพร่กระจายไปทั่วเมืองฉางหนิง ใครที่มาลองแล้ว ต่างก็พึงพอใจทั้งสิ้น

ดังนั้น ในช่วงเวลาต่อมา ลูกค้าของถนนไคว่หั่วหลินก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก รอจนบ่อนพนันและโรงเตี๊ยมในเขตชางเต๋อตั้งสติได้ มันก็สายไปเสียแล้ว

พวกเขาไม่มีเงื่อนไขในการเปลี่ยนแปลง และไม่มีเวลาในการเปลี่ยนแปลง

มีเพียงเถ้าแก่ไม่กี่คนที่ร่ำรวยจริงๆ เท่านั้น ที่ซื้อร้านค้าหลายแห่งติดกัน ตกแต่งใหม่ตามแบบของถนนไคว่หั่วหลิน แต่ขนาดก็ยังห่างไกลจากถนนไคว่หั่วหลินอยู่ดี

หนึ่งเดือนต่อมา เถ้าแก่หลายคนในถนนไคว่หั่วหลินคำนวณดู รายได้สุทธิของพวกเขาในเดือนนี้ไม่เพียงแต่เพิ่มขึ้นเท่าตัว ทว่าอย่างน้อยก็เพิ่มขึ้นสองเท่า!

คนที่ทำกำไรได้มากที่สุดอย่างเถ้าแก่หลิวของจุ้ยเยว่โหลว รายได้เพิ่มขึ้นถึงห้าเท่า!

เดิมที ถนนไคว่หั่วหลิน ธุรกิจที่ทำกำไรได้มากที่สุดคือบ่อนพนัน แต่ตอนนี้ กลับเป็นโรงเตี๊ยม!

หลังจากที่ซูซินปฏิรูป คุณชายหลายคนที่เล่นพนันในถนนไคว่หั่วหลินก็ใจกว้างมาก แค่ชนะหนึ่งครั้ง พวกเขาก็ยัดเงินเข้าไปในเสื้อชั้นในของสาวๆ

เถ้าแก่เหล่านี้ทำกำไรได้มากมาย แน่นอนว่าพวกเขาต้องจ่ายส่วนแบ่งให้ซูซิน

สำหรับเถ้าแก่เหล่านี้บนถนนไคว่หั่วหลิน แม้แต่เถ้าแก่หลิวของจุ้ยเยว่โหลวที่ดูเชื่อฟังที่สุด ซูซินก็ไม่เคยเชื่อใจ

ดังนั้น ตอนที่ถึงเวลาจ่ายส่วนแบ่ง ซูซินจึงให้หวงปิ่งเฉิงเชิญนักบัญชีหลายคนไปตรวจสอบบัญชีของร้านค้าต่างๆ ดูว่าพวกเขามีการปกปิดกำไรหรือไม่?

พอตรวจสอบ แน่นอนก็พบว่ามีคนที่โกงจริงๆ

ซูซินไม่ได้พูดอะไร แค่ให้ลูกน้องหลายคนหักมือของนักบัญชีของร้านค้าเหล่านั้น

เถ้าแก่เหล่านั้นหน้าซีดทันที ไม่กล้าทำอะไรลับหลังอีก จ่ายส่วนแบ่งตามจำนวนที่กำหนดและครบถ้วน

ในเวลานี้ หวงปิ่งเฉิงพาลูกน้องหลายคนแบกหีบใหญ่สองใบมาที่บ้านของซูซิน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “หัวหน้า ท่านเดาดูสิ พวกเราทำกำไรได้เท่าไหร่ในเดือนนี้?”

“โอ้? ได้เท่าไหร่?”

หวงปิ่งเฉิงเปิดหีบใหญ่สองใบ เงินจำนวนมากเปล่งประกายแวววาว

“แปดหมื่นตำลึง! นี่เป็นแค่เดือนแรก รอเดือนหน้า ชื่อเสียงของถนนไคว่หั่วหลินโด่งดังยิ่งขึ้น ธุรกิจต้องรุ่งเรืองมากขึ้น เงินที่พวกเราทำได้ต้องมากกว่าเดือนนี้!” หวงปิ่งเฉิงตื่นเต้นจนหน้าแดง เหมือนได้กินยาชูกำลัง

“มากขนาดนี้เลยเหรอ?” ซูซินก็ตกใจเช่นกัน

ตามการคำนวณเดิมของเขา ส่วนแบ่งในเดือนแรกน่าจะอยู่ที่สามหมื่นตำลึง ไม่คิดว่าจะเป็นแปดหมื่นตำลึง มากกว่าที่คาดไว้ถึงสามเท่า!

ดูเหมือนว่าเมืองฉางหนิงจะมีคนร่ำรวยไม่น้อย ไม่แปลก ที่นี่เคยเป็นเมืองหลวงของต้าโจว ผู้คนย่อมมีฐานะแน่นอน

ซูซินลูบคางแล้วพูดว่า “เอาเงินสามหมื่นตำลึงนี้ไปมอบให้นายท่านหู่ แล้วสั่งให้ลูกน้องทั้งหมดมารวมตัวกันที่สำนักงานใหญ่”

“สาม… สามหมื่นตำลึง!” หวงปิ่งเฉิงมองซูซินด้วยความตกใจ

ก่อนหน้านี้ พวกเขาโอนทรัพย์สินของบ่อนพนันซุ่นเต๋อให้หู่ซานเย่ ก็เพราะต้องการยืมชื่อเสียงของหู่ซานเย่มายึดบ่อนพนัน

แต่เงินสามหมื่นตำลึงนี้ ถือว่าเป็นการมอบให้เปล่าๆ

“เงินจำนวนนี้พวกเรากลืนไม่ลง กลืนเข้าไป ก็แค่ติดคอ”

มุมปากของซูซินเผยรอยยิ้ม “สิ่งที่เรียกว่ามีความสุขคนเดียว ไม่เท่ากับมีความสุขร่วมกัน เงินจำนวนนี้ ย่อมถือว่าเป็นการแสดงความกตัญญูต่อ ‘บิดาบุญธรรม’ ของข้า”

หวงปิ่งเฉิงเป็นคนเก่าแก่ของพรรคเหยี่ยวเหิน ย่อมเข้าใจความหมายของซูซินทันที เงินจำนวนนี้ก็คือค่าคุ้มครองสินะ?

แม้ว่าจะรู้สึกอึดอัดใจ แต่ก็ต้องจ่าย

หวงปิ่งเฉิงพาคนออกไป ในหัวของซูซินก็มีเสียงระบบดังขึ้น “ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจหลัก บุคลิกของจอมยุทธ์ (หนึ่ง) สำเร็จ ได้รับรางวัลคะแนนวายร้าย 200 คะแนน การเสี่ยงโชคระดับกลางหนึ่งครั้ง”

เข้าสู่พื้นที่ระบบ ซูซินถามว่า “ตอนนี้ข้ามีโอกาสในการเสี่ยงโชคกี่ครั้ง?”

ระบบตอบว่า “ตอนนี้โฮสต์มีโอกาสในการเสี่ยงโชคระดับเริ่มต้น 33 ครั้ง และโอกาสในการเสี่ยงโชคระดับกลางหนึ่งครั้ง โฮสต์ต้องการเสี่ยงโชคตอนนี้หรือไม่?”

ซูซินคิดอยู่ครู่หนึ่ง ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “เอาไว้ก่อน ค่อยว่ากันทีหลัง”

โอกาสในการเสี่ยงโชคระดับเริ่มต้นที่สะสมมามากกว่าหนึ่งเดือนสามารถแลกเปลี่ยนเป็นการเสี่ยงโชคระดับกลางสามครั้ง บวกกับการเสี่ยงโชคระดับกลางที่ได้รับจากภารกิจหลักครั้งนี้ รวมเป็นสี่ครั้ง

การเสี่ยงโชคระดับกลางก็มีความไม่แน่นอน ซูซินเตรียมสะสมอีกหน่อย แล้วค่อยเสี่ยงโชคหลายๆ ครั้ง ดูว่าจะสุ่มได้ของดีๆ หรือไม่?