บทที่ 10 ให้หน้าแต่ไม่รับ

บทที่ 10 ให้หน้าแต่ไม่รับ

เถ้าแก่ทุกคนต่างก็ครุ่นคิดอยู่ในใจ ทันใดนั้นก็มีเสียงหัวเราะเยาะดังขึ้นสองครั้ง

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง เสียงนั้นยังคงเป็นของเถ้าแก่หวง

“หัวหน้าซู แผนของท่านดูดีทีเดียว แต่ไม่ค่อยสมจริงนัก

พ่อค้าต่างก็แสวงหาผลประโยชน์ ถ้าพวกเราทำตามที่ท่านพูด ช่วงแรกอาจจะดึงดูดลูกค้าได้มาก

แต่ถ้าคนในเขตชางเต๋อรู้ พวกเขาก็เลียนแบบพวกเรา ข้อได้เปรียบด้านทำเลก็จะปรากฏขึ้นทันที พวกเราก็ยังคงสู้พวกเขาไม่ได้อยู่ดี”

ทุกคนพยักหน้าอย่างเห็นด้วย ความกังวลของเถ้าแก่หวงนั้นสมเหตุสมผล คนในเขตชางเต๋อสามารถทำเรื่องลอกเลียนแบบได้แน่นอน

ซูซินวางถ้วยชาลง ส่ายหน้า “พวกเขาเลียนแบบไม่ได้ เขตชางเต๋อมีข้อบกพร่องร้ายแรงอย่างหนึ่ง นั่นคือที่ดินของพวกเขามีขนาดไม่เท่ากัน

ที่ดินในเขตฉางเล่อของพวกเราถูกวางแผนโดยทางการมาก่อน แม้แต่จำนวนชั้นก็เหมือนกันหมด แล้วเขตชางเต๋อล่ะ?

ที่นั่นถูกสร้างขึ้นใหม่จากซากปรักหักพังหลังจากที่ราชสำนักย้ายเมืองหลวง ร้านค้ามีทั้งเล็กและใหญ่ มีโรงเตี๊ยมเล็กๆ ชั้นเดียว และบ่อนพนันขนาดใหญ่สามชั้น

ยังมีร้านค้าอื่นๆ อีกมากมาย แม้แต่อาคารของศาลาว่าการก็อยู่ที่นั่น

เพราะเหตุนี้ พวกเขาไม่สามารถแลกเปลี่ยนกันได้เหมือนพวกเรา

แม้ว่าจะอยากเลียนแบบ มันก็ได้แค่พ่อค้าที่มีอำนาจและเงินทองเท่านั้น ที่สามารถซื้อร้านค้ารอบๆ มาทำเป็นแบบเดียวกับพวกเราได้

ที่ดินในเขตชางเต๋อที่เป็นศูนย์กลางการค้า มีมูลค่ามหาศาล มีพ่อค้ากี่คนที่สามารถทำแบบนั้นได้?

ทุกคนต่างก็รู้ถึงความมั่งคั่งของเขตฉางหนิง พ่อค้าที่มีฐานะร่ำรวยแบบนั้น นับได้ไม่เกินห้านิ้วแน่นอน ทั้งเขตชางเต๋อ ถ้ามีสามส่วนที่เลียนแบบสำเร็จก็ถือว่าดีแล้ว

แต่สามส่วนนี้ ไม่สามารถตอบสนองความต้องการของทั้งเขตฉางหนิงได้อย่างแน่นอน

ลูกค้าที่เหลือ ถ้าอยากได้รับบริการแบบนี้ งั้นพวกเขาก็ต้องมาที่ถนนไคว่หั่วหลินของพวกเราเท่านั้น!”

ได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็พยักหน้า แผนของซูซินนั้นซับซ้อน ความเป็นไปได้เกือบทั้งหมด เขาคิดไว้หมดแล้วจริงๆ

และตอนนี้ สิ่งที่เถ้าแก่เหล่านี้ลังเล มันก็คือหุ้นหนึ่งส่วนนั่นเอง

สำหรับพ่อค้าเหล่านี้ การจ่ายเงินค่าคุ้มครองรายเดือนหลายสิบตำลึง ก็เหมือนกับเอามีดมาเฉือนเนื้อของพวกเขา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการจ่ายหุ้นหนึ่งส่วน

เงียบไปครู่หนึ่ง เถ้าแก่หวงจึงพูดว่า “หัวหน้าซู แผนของท่านดีทีเดียว แต่บ่อนพนันซุ่นเต๋อของข้าทำธุรกิจเล็กๆ ช่วงนี้เงินขาดมือ ไม่สามารถหาเงินมาได้ ไม่เอาดีกว่า”

แม้ว่าเถ้าแก่หวงจะดูถูกซูซิน แต่เขาก็ยังเห็นด้วยกับแผนของซูซิน

เห็นด้วยก็ส่วนเห็นด้วย แต่เขาไม่สามารถตกลงได้

หุ้นหนึ่งส่วนนั้นมากเกินไป เขาไม่เต็มใจให้ และไม่สามารถให้ได้!

ถ้าให้ซูซินตอนนี้ ถ้าทางการเห็นแก่เงิน หรือท่านหู่ซานเย่ บิดาบุญธรรมของซูซินเห็นแก่เงิน อยากจะมาขอหุ้นหนึ่งส่วนบ้างล่ะ?

ดังนั้น ช่องโหว่นี้ไม่สามารถเปิดได้อย่างเด็ดขาด!

แต่การไม่เห็นด้วยกับเงื่อนไขของซูซิน ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่ทำตามแผนของซูซิน

ลากยาวไปก่อน เพราะช่วงนี้เงินขาดมือ รออีกสักพัก เขาก็สามารถรวมตัวกับเถ้าแก่หลายคน ทำตามวิธีของซูซินได้

ถึงตอนนั้น ซูซินจะมาขอหุ้นจากเขาก็ไม่ง่ายแล้ว

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนเป็นคนเจ้าเล่ห์ เถ้าแก่หวงพูดจบ พวกเขาก็เข้าใจทันที

แต่พ่อค้าเหล่านี้ทำธุรกิจเล็กๆ ไม่กล้าต่อต้านซูซินอย่างเปิดเผย

แต่พวกเขาไม่พูด นั่นก็หมายถึงการปฏิเสธโดยปริยาย

“เถ้าแก่หวง บางครั้ง การฉลาดเกินไป ก็ไม่ใช่เรื่องดีนะ”

ซูซินถอนหายใจ เดินไปหาเถ้าแก่หวงอย่างช้าๆ

เห็นซูซินเดินเข้ามา เถ้าแก่หวงก็รู้สึกหนาวทันที ทำให้เขาตัวสั่นเทา

แต่เขาคิดว่าฐานะของเขาไม่เหมือนกับเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเล็กๆ เหล่านั้น จึงฝืนยิ้มออกมา “หัวหน้าซู ท่านหมายความว่าอย่างไร? ข้าฟังไม่เข้าใจ”

“ฟังไม่เข้าใจ? งั้นข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังอย่างช้าๆ”

กระบี่เหล็กที่ซูซินเหน็บไว้ที่เอว ปรากฏขึ้นในมือของเขาทันที

เขาดึงมือขวาของเถ้าแก่หวงมากดไว้บนโต๊ะ กระบี่เหล็กที่น่าขันแทงออกไป ทะลุมือขวาของเถ้าแก่หวงและโต๊ะโดยตรง ลึกหลายเชีย บนมือของเถ้าแก่หวงเหลือเพียงด้ามกระบี่!

“อ๊ากกกก!”

เถ้าแก่หวงร้องโหยหวน เลือดที่กระเซ็นออกมาโดนคนที่อยู่ข้างๆ เขา ทำให้เขากลัวจนถอยหลังไม่หยุด แม้แต่เก้าอี้ก็ถูกเตะล้ม

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ตกใจ ไม่มีใครคิดว่าซูซินจะลงมือโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า!

เปลือกตาของจี้กังกระตุก เขาไม่ได้พูดอะไร แต่รอยยิ้มที่มุมปากหายไป ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ

หลี่ฮ่วยจ้องมองกระบี่เหล็กที่แทงทะลุโต๊ะ ดวงตาเป็นประกายแปลกๆ

สามารถใช้แผ่นเหล็กบางๆ แทงทะลุกระดูกมือของคนและโต๊ะไม้มะฮอกกานีหนาหนึ่งนิ้วได้เหมือนกับแทงเต้าหู้ ความเร็วและพละกำลังแบบนี้ย่อมไม่ธรรมดา!

“หัวหน้าซู พวกเรามีอะไรก็ค่อยๆ พูดกัน อย่าลงมือ!” เถ้าแก่หลิวของจุ้ยเยว่โหลวรีบพูดห้าม แต่จริงๆ แล้วเขาก็กลัวมาก

แม้ว่าพวกเขารู้ว่าการปฏิเสธข้อเรียกร้องการแบ่งปันผลกำไรของซูซินจะทำให้เขาไม่พอใจ แต่พวกเขาก็ไม่คิดว่าซูซินจะลงมือทันที!

ฐานะของพวกเขาไม่เหมือนไอ้อ้วนหวังที่ถูกซูซินตีจนพิการ นั่นเป็นแค่เถ้าแก่ร้านขายยาเล็กๆ ส่วนพวกเขาเป็นพ่อค้าที่มีชื่อเสียงในเขตฉางหนิง

ทุกปี พวกเขาจ่ายภาษีให้ทางการหลายพันตำลึง ทางการจะปล่อยให้พวกเขาถูกรังแกโดยพรรคได้อย่างไร?

ถ้าพรรคมีอำนาจล้นฟ้า ใครจะจ่ายภาษีให้ทางการ? เอาเงินทั้งหมดไปจ่ายค่าคุ้มครองให้พรรคไม่ดีกว่าเหรอ?

ดังนั้น พรรคต่างๆ จึงปฏิบัติต่อพ่อค้ารายใหญ่เหล่านี้เป็นอย่างดี ตราบใดที่พวกเขาทำตามกฎ พรรคก็จะไม่สร้างปัญหาให้

ซูซินที่ลงมือทันทีโดยไม่พูดอะไร นั่นเป็นคนบ้าชัดๆ!

ถึงตอนนั้น ทางการจะโกรธ พรรคเหยี่ยวเหินก็ต้านทานไม่ได้ คนแรกที่ถูกโยนออกมาเป็นแพะรับบาปให้ทางการลงโทษก็คือเขา!

เถ้าแก่หลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์ แม้ว่าจะเผชิญหน้ากับหัวหน้าพรรคเหยี่ยวเหินอย่างซาเฟยอิง  พวกเขาก็ไม่กลัว เพราะเขาเป็นคนที่ทำตามกฎ

แต่ตอนนี้ เจอซูซิน คนบ้าที่ไม่ทำตามกฎ พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้

มองเถ้าแก่หวงที่นอนอยู่บนโต๊ะ เหงื่อท่วมตัว ซูซินพูดอย่างเฉยเมย “เจ้าคิดว่าข้า ซูซิน เป็นคนโง่เหรอ? ลากยาวไปก่อน จากนั้นค่อยใช้แผนของข้า แต่ไม่อยากแบ่งปันผลกำไรให้ข้า? ในโลกนี้มีเรื่องง่ายดายเช่นนี้ด้วย! หืม?”

เถ้าแก่หวงเจ็บจนพูดไม่ออก พ่อค้ารายใหญ่ที่สุขสบายมาตลอดชีวิตแบบเขา เมื่อไหร่จะต้องมาทนทุกข์แบบนี้?

แต่ซูซินกลับดึงกระบี่เหล็กออกจากมือขวาของเขาอย่างรวดเร็ว กดมือซ้ายของเขาไว้บนโต๊ะ แทงกระบี่เข้าไปในแบบเดียวกัน!

เถ้าแก่หวงร้องโหยหวนอีกครั้ง ทำให้เถ้าแก่หลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์ใจสั่น มือทั้งสองข้างของเถ้าแก่หวงคงพิการแล้ว

ซูซินมองไปรอบๆ เถ้าแก่หลายคนที่อยู่ในที่นี้ ไม่มีใครกล้ามองเขา

“จริงๆ แล้ว ข้าเป็นคนที่ทำตามกฎ ข้าคิดแผน พวกเจ้าหาเงินกินเนื้อ ข้าแค่ขอซดน้ำซุปตามหลัง นี่มันมากเกินไปงั้นเหรอ?

เอาของของข้าไป แต่ไม่อยากจ่ายเงิน งั้นดี ข้าจะมาเอาด้วยตัวเอง!”

ดึงกระบี่ออก ซูซินจับผมของเถ้าแก่หวง กระบี่แทงเข้าไปในปากของเขาอย่างแรง ดึงบางสิ่งบางอย่างที่เป็นสีแดงเลือดออกมา

ซูซินพูดเบาๆ ข้างหูของเถ้าแก่หวง “มีใครเคยบอกเจ้าไหม ว่าปากของเจ้าเหม็นมาก?”

แต่ตอนนี้ เถ้าแก่หวงไม่ได้ยินเสียงอะไรแล้ว ตอนที่ซูซินตัดลิ้นของเขา เขาก็สลบไปเพราะความเจ็บปวด

“ตอนนี้ มีใครเห็นด้วยกับแผนของข้าบ้าง?”

เถ้าแก่ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ต่างรีบพยักหน้า ในสถานการณ์แบบนี้ พวกเขากล้าไม่เห็นด้วยเหรอ? คนที่ไม่เห็นด้วย กลายเป็นคนพิการนอนอยู่บนพื้นแล้ว!

“งั้นก็เซ็นสัญญา”

ซูซินโบกมือ หวงปิ่งเฉิงรีบสั่งให้คนเอากระดาษ พู่กัน หมึก มาให้ เขียนสัญญาการโอนหุ้น

แต่เถ้าแก่หลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์ แม้ว่าจะไม่พูดอะไร เซ็นสัญญาอย่างว่าง่าย แต่ในใจกลับหัวเราะเยาะอย่างต่อเนื่อง

ซูซิน เจ้าทำเกินไปแบบนี้ วันนี้ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะจบอย่างไร!?

เช็ดเลือดบนกระบี่ด้วยเสื้อผ้าของเถ้าแก่หวง ซูซินโบกมือให้หวงปิ่งเฉิง “ไปเรียกลูกน้องทั้งหมดเข้ามา”

ตอนนี้ ซูซินมีลูกน้องไม่ถึงเจ็ดสิบคน แต่พอพวกเขาเข้ามาพร้อมกัน ห้องโถงก็ดูคับแคบเล็กน้อย

ลูกน้องเหล่านั้นเห็นเถ้าแก่หวงนอนอยู่บนพื้น ปากเต็มไปด้วยเลือด เหมือนคนตาย ต่างก็ตัวสั่น

หัวหน้าคนนี้ ลงมือโหดเหี้ยมจริงๆ!

มองลูกน้องที่อยู่ข้างล่าง ซูซินพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “การอยู่ในโลกแห่งยุทธภพ ก็แค่เอาชีวิตตัวเองไปขายในราคาที่ดี

ข้า ซูซิน ไม่ใช่คนดี ไม่ขอให้พวกเจ้าทำงานให้ข้าฟรีๆ ตอนนี้ ข้ามีโอกาสหนึ่งอย่าง ไม่รู้ว่าพวกเจ้ากล้าทำหรือไม่?”

ซูซินชี้ไปที่เถ้าแก่หวงที่นอนอยู่บนพื้น “เถ้าแก่หวงของบ่อนพนันซุ่นเต๋อ ตอนนี้ถูกข้าทำให้พิการ พวกเจ้าก็เห็นแล้ว

ตอนนี้ ใครยอมออกไปมอบตัวกับทางการ บอกว่าเขาเป็นคนทำ ข้าจะให้เงินสามร้อยตำลึง ตั้งแต่นี้ไป บิดามารดา ครอบครัวของเจ้า ข้า ซูซิน จะดูแลเอง!”

ลูกน้องหลายคนที่อยู่ในที่นี้หายใจถี่ขึ้นทันที เงินสามร้อยตำลึง สำหรับพวกเขาแล้ว เป็นเงินจำนวนมหาศาล

ตอนนี้ ลูกน้องของซูซิน มีเพียงไม่กี่คนที่เป็นคนเก่าแก่ของพรรคเหยี่ยวเหิน ส่วนใหญ่เป็นคนที่รับสมัครจากเขตฉางเล่อ

พวกเขามาจากสลัม ปกติก็ชอบใช้กำลัง แต่แม้แต่อาหารอิ่มท้องก็ยังหายาก

ตอนนี้ เงินสามร้อยตำลึงอยู่ตรงหน้า พวกเขาอดใจไม่ได้ที่จะหวั่นไหว

เห็นพวกเขาหวั่นไหว ซูซินก็เติมเชื้อไฟ “การมอบตัวไม่ได้หมายความว่าจะต้องตาย ข้าจะจัดการข้างนอก รับรองว่าเจ้าจะถูกปล่อยตัวภายในสามปี

ติดคุกสามปี ออกมาแล้ว ข้า ซูซิน จะให้เจ้ามีที่ยืนแน่นอน!”

เถ้าแก่หลายคนมองซูซินด้วยความตกใจ ยังเล่นแบบนี้ได้อีกเหรอ?

ตอนนี้ ลูกน้องคนหนึ่งอายุประมาณยี่สิบห้ายี่สิบหกปี ก้าวออกมา พูดอย่างดุร้ายว่า “ข้าน้อยจะรับผิดแทนท่าน! เงินสามร้อยตำลึง พอให้มารดา ภรรยา และบุตรของข้ากินอิ่มนอนหลับ ไม่ต้องลำบากไปตลอดชีวิตแล้ว”

ลูกน้องคนนั้นโค้งคำนับซูซิน “หัวหน้าซู ชีวิตของข้าน้อยขายให้ท่านแล้ว ขอแค่ให้พี่น้องในพรรคช่วยดูแลภรรยาของข้าหน่อย อย่าให้เอาเงินที่ข้าใช้ชีวิตไปแลกมา ไปหาผู้ชายคนอื่น!”

ทุกคนหัวเราะลั่นทันที แต่ก็มีลูกน้องบางคนที่เสียใจ ทำไมตัวเองถึงไม่ออกไปนะ?

ตอนนี้คิดดู ติดคุกสามปี แลกกับเงินสามร้อยตำลึง คุ้มค่าสุดๆ!

ก่อนหน้านี้ พวกเขาเคยขโมยของเล็กๆ น้อยๆ ทะเลาะวิวาท ก็เคยติดคุกหลายเดือน ตอนนี้ก็แค่เวลานานขึ้นหน่อย ทำไมตัวเองถึงขี้ขลาดแบบนี้?

“ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้ต้องการชีวิตเจ้า รอเจ้าไปมอบตัว ข้าจะให้ซ่งซือไปประกันตัวเจ้าทันที เงินก็จะส่งไปที่บ้านเจ้า

(ซ่งซือ 讼师 บุคคลที่ช่วยผู้คนจัดการเรื่องการดำเนินคดีในสมัยก่อน ถ้าเทียบปัจจุบัญก็คือซ่งซือความ)

พี่น้องทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์เป็นพยาน ข้า ซูซิน พูดคำไหนคำนั้น ถ้าผิดคำพูด ข้าก็ไม่ต้องอยู่ในเขตฉางหนิงแล้ว”

ลูกน้องคนนั้นพยักหน้า หันหลังเดินจากไป

เถ้าแก่หลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก้มหน้าลงทันที ไม่กล้าคิดอะไรอีก

ตอนนี้ ซูซินทำให้พวกเขารู้สึกน่ากลัวกว่าซูซินที่ลงมือทำให้เถ้าแก่หวงพิการเมื่อกี้

เขาเข้าใจความคิดของทางการมากกว่าคนในพรรคที่เอาแต่ใช้กำลัง!

การทำร้ายร่างกายคนอื่นผิดกฎหมายก็จริง แต่ทางการจะไม่สนใจว่าใครเป็นคนทำร้าย พวกเขาจะสนใจแค่ผลงานและหน้าตาของตัวเองเท่านั้น!

ตอนนี้ ซูซินส่งตัวคนร้ายไปให้ถึงที่ หน้าตาพวกเขาก็มีแล้ว

ไม่พอ พวกทางการอาจได้สินบนลับๆ อย่างนั้นแล้ว จะไปขัดแย้งกับซูซินอีกทำไม ใช่ไหม?

ส่วนเถ้าแก่หวง ไม่มีใครสนใจ แม้แต่เถ้าแก่บางคน กำลังคิดว่าจะรับช่วงต่อบ่อนพนันซุ่นเต๋อของเขาอย่างไร?

“เอาล่ะ วันนี้คุยกับพวกท่านอย่างสนุกสนาน ข้าก็ไม่รั้งพวกท่านแล้ว แผนนี้ พวกท่านคงเข้าใจแล้วใช่ไหม? ช่วงนี้ ทุกคนก็เริ่มตกแต่งได้เลย”

เถ้าแก่หลายคนมองเถ้าแก่หวงที่นอนอยู่บนพื้น ซึ่งไม่รู้เป็นตายร้ายดี พวกเขาแอบบ่นในใจ

นี่เรียกว่าคุยอย่างสนุกสนานงั้นเหรอ?

แต่ตอนนี้ พวกเขาก็ไม่กล้าหาเรื่องซูซิน ต่างก็ยิ้มแย้ม โค้งคำนับลา

“คนอื่นๆ ออกไปได้แล้ว เฒ่าหวงอยู่ก่อน อ้อ พาเถ้าแก่หวงไปด้วย ดูแลเขาให้ดี อย่าให้เขาตายล่ะ” ซูซินสั่ง

การทำร้ายร่างกายกับการฆ่าคนต่างกัน ถ้าเถ้าแก่หวงตายจริงๆ ทางการก็อธิบายยาก

หลังจากที่ทุกคนออกไป หวงปิ่งเฉิงก็โค้งคำนับ ยกย่องด้วยความชื่นชม “หัวหน้า วิธีแบบนี้ท่านยังคิดออก ข้า เฒ่าหวง ยอมรับท่านจริงๆ”

“ไม่เท่าไหร่ แค่เรื่องเล็กน้อย” ซูซินโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ

แม้ว่าหวงปิ่งเฉิงจะคิดว่าซูซินกำลังถ่อมตัว แต่จริงๆ แล้ว วิธีนี้ของซูซินก็แค่เรื่องเล็กน้อยจริงๆ

แน่นอน เรื่องแบบนี้ ในชาติก่อนมีเยอะแยะ

ที่นี่ไม่มีใครเคยใช้ แม้แต่คิดก็ไม่เคยคิด เพราะพรรคที่นี่ให้ความสำคัญกับความแข็งแกร่งเท่านั้น

“ในโลกนี้ ความแข็งแกร่งคือสิ่งสำคัญที่สุดสินะ?”

ซูซินถอนหายใจในใจ ถ้ามีความแข็งแกร่งมากพอ เขาก็ไม่ต้องใช้วิธีสกปรกแบบนี้ เพราะสิ่งเหล่านี้ เป็นเรื่องที่เถ้าแก่หวง และพ่อค้าเหล่านั้นชอบเล่นกัน

หัวหน้าพรรคเหยี่ยวเหินอย่างซาเฟยอิง  มีความแข็งแกร่งระดับขอบเขตโฮ่วเทียนขั้นสูง ถ้าเป็นเขา ไม่ต้องพูดถึงการทำให้เถ้าแก่หวงพิการ แม้จะฆ่าเขาตรงนั้น ทางการก็คงแกล้งทำเป็นไม่เห็น

แน่นอนว่า ทางการก็มีความแข็งแกร่งของตัวเอง

เขตฉางหนิงมีสี่สิบเก้าเขต นอกจากเขตชางเต๋อที่อยู่ตรงกลาง แบ่งออกเป็นทิศตะวันออก ทิศตะวันตก ทิศใต้ ทิศเหนือ ทิศละสิบสองเขต แต่ละสิบสองเขตมีหัวหน้ามือปราบหนึ่งคน

หัวหน้ามือปราบทั้งสี่คนนี้ ล้วนมีความแข็งแกร่งขอบเขตโฮ่วเทียนขั้นสูงขึ้นไป ลูกน้องของพวกเขามีมากกว่าร้อยคน ดังนั้นจึงสามารถปราบปรามสามพรรคสี่สมาคมในเขตฉางหนิงได้ แม้จะเป็นแค่การปราบปรามเพียงผิวเผินก็ตาม

“เฒ่าหวง เดี๋ยวเอาเงินสามร้อยตำลึงไปให้ลูกน้องคนที่รับผิดแทนต่อหน้าทุกคน

แล้วไปหาซ่งซือที่เก่งที่สุดในเขตฉางหนิง ให้เขาไปช่วยลดโทษ โทษจำคุกต้องไม่เกินสามปี

ยาเหมินต่างๆ ในเขตฉางหนิง เจ้ารู้ดีกว่าข้าว่าควรติดสินบนที่ไหน ไม่ต้องประหยัด ใช้ได้เต็มที่ ต่อไปยังต้องติดต่อกับพวกเขาอีก”

(ยาเหมิน 衙门 (yámen): หน่วยงานราชการ, ศาล, ที่ว่าการ)

หวงปิ่งเฉิงพูดว่า “ค่าเลี้ยงดูสามร้อยตำลึง ส่วนซ่งซือราคาไม่แพง สิบกว่าตำลึงก็สามารถหาซ่งซือที่ดีได้แล้ว ส่วนยาเหมิน คงต้องใช้ไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันตำลึง”

ซูซินพยักหน้า “หนึ่งพันกว่าตำลึง น้อยกว่าที่ข้าคิดไว้”

“แต่น้อยขนาดนี้ พวกเราก็ไม่มี” หวงปิ่งเฉิงพูดด้วยสีหน้าเศร้าโศก “เงินห้าร้อยตำลึงของพวกเรา ท่านก็เอาไปให้นายท่านหู่ซานเย่แล้ว ตอนนี้ในพรรค เหลือแค่เงินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น”

ซูซินพูดอย่างเฉยเมย “บ่อนพนันซุ่นเต๋อใหญ่ขนาดนั้น ทรัพย์สินของไอ้อ้วนหวง ไม่ถึงแสนตำลึง ก็คงหลายหมื่นตำลึง นี่ไม่ใช่เงินหรอกเหรอ?”

“หัว… หัวหน้า! ท่านทำให้เถ้าแก่หวงพิการ พวกเราสามารถหาคนรับผิดแทนได้ แต่ถ้าเอาทรัพย์สินของบ่อนพนันซุ่นเต๋อไป ทางการต้องเข้ามาแทรกแซงอย่างแน่นอน” หวงปิ่งเฉิงตกใจ รีบห้ามทันที

การทำร้ายร่างกายและขโมยทรัพย์สิน เรื่องนี้ร้ายแรงกว่าการทำให้เถ้าแก่หวงพิการ นี่เป็นการแตะเส้นตายของทางการ

ตอนนี้ พวกเขาเป็นพรรคในโลกแห่งยุทธภพ ถ้าทำร้ายร่างกายและขโมยทรัพย์สิน ก็จะกลายเป็นโจรปล้นสะดม นั่นต่างจากพรรคอย่างสิ้นเชิง

“เงินหลายหมื่นตำลึง พวกเราไม่สามารถเอาไปได้ทั้งหมด และก็ไม่ได้คิดจะเอาไปทั้งหมด เจ้าไปรวบรวมทรัพย์สินของบ่อนพนันซุ่นเต๋อทั้งหมด ทำรายการส่งให้นายท่านหู่ซานเย่ เขาจะเข้าใจความหมายของข้า”

เส้นตายของทางการ ย่อมไม่มีอยู่จริง

ตราบใดที่มีเงินมากพอ พละกำลังแข็งแกร่งพอ เส้นตายที่เรียกว่านี้ อาจจะเบี่ยงเบนไปที่ไหนก็ได้

หวงปิ่งเฉิงเดินออกไปอย่างไม่แน่ใจ ซูซินสั่งอีกครั้ง “ระหว่างทาง เจ้าอาจจะเจอจี้กัง ไม่ต้องตกใจ แกล้งทำเป็นไม่เห็นเขา”

หวงปิ่งเฉิงพยักหน้า เดินออกไปอย่างครุ่นคิด