บทที่ 80 - สะสมกำลัง

บทที่ 80 - สะสมกำลัง

-------------------------

ภูเขาเก้ามังกรและภูเขาเฮยเฟิงต่อสู้กันทั้งใหญ่และเล็กมานับสิบครั้งในรอบร้อยปีมานี้

แต่ก่อนหน้านี้ที่เซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลงโจมตีภูเขาเฮยเฟิง จุดประสงค์หลักคือเพื่อยึดครองดินแดน กดดันพื้นที่อิทธิพลของเฒ่าอสูรเฮยซานทีละขั้น แต่ตอนนี้เซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลงกลับเตรียมโจมตีภูเขาเฮยเฟิงโดยตรง เพื่อทวงถามคำอธิบายจากเฒ่าอสูรเฮยซาน!

ทว่าขณะกำลังรวบรวมพล เซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลงก็พลันชะงัก กล่าวว่า “ไปหาเจ้าตระกูลโจว ถามเขาว่ายินดีจะขึ้นไปทวงถามความเป็นธรรมที่ภูเขาเฮยเฟิงพร้อมข้าหรือไม่!”

แม้ตอนนี้เซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลงจะโกรธเกรี้ยว แต่ยังคงรักษาเหตุผลไว้ได้บ้าง

พลังที่แท้จริงของเฒ่าอสูรเฮยซานคือจุดสูงสุดของแก่นทองคำห้าปัญจธาตุขั้นที่หนึ่ง ส่วนนางคือขั้นที่สาม

ดังนั้นหากต่อสู้กันตามปกติ เฒ่าอสูรเฮยซานย่อมไม่คูรต่อนาง ทว่าวิชาอสูรพรสวรรค์ของเซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลงกลับส่งผลต่อเฒ่าอสูรเฮยซานเพียงเล็กน้อย ดังนั้นที่ผ่านมาจึงทำได้เพียงกดดัน แต่ไม่อาจเอาชนะได้อย่างเด็ดขาด

และหากต่อสู้กันบนภูเขาเฮยเฟิง เนื่องจากเฒ่าอสูรเฮยซานถือกำเนิดจากหินดำบนภูเขาเฮยเฟิง จึงได้เปรียบทั้งเวลาและสถานที่

บนภูเขาเฮยเฟิง พลังของเฒ่าอสูรเฮยซานอาจเพิ่มสูงถึงขั้นที่สาม หรือกระทั่งขั้นที่สี่

ด้วยเหตุนี้ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ต่อให้เซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลงสามารถกดดันเฒ่าอสูรเฮยซานได้ ก็ไม่เคยบุกขึ้นภูเขาเฮยเฟิงเลย

หากบุกขึ้นภูเขาเฮยเฟิงจริงๆ คนที่ถูกกดดันอาจกลายเป็นนางเสียเอง

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าเหตุใดตลอดหลายปีมานี้ แม้เฒ่าอสูรเฮยซานจะถูกขนานนามจากโลกภายนอกว่าเป็น ‘สุนัขเฝ้าบ้าน’ แต่กลับไม่มีใครคิดจะบุกทะลวงภูเขาเฮยเฟิง

แม้เฒ่าอสูรเฮยซานจะเป็นสุนัขเฝ้าบ้าน แต่ตราบใดที่สุนัขเฝ้าบ้านตัวนี้ยังอยู่ในบ้าน มันก็กัดคนเจ็บมาก มีพลังโจมตีเพิ่มขึ้น

ขณะเดียวกัน ภายในตระกูลโจวแห่งแคว้นจงซาน บรรพชนตระกูลโจวและเจ้าตระกูลโจวต่างจ้องมองร่างของโจวหมิงหยางด้วยร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ

ตระกูลโจวมิใช่ว่ามีเพียงสายตรงคนนี้ ต่อให้โจวหมิงหยางตาย อนาคตตระกูลโจวก็ยังมีผู้สืบทอด เพียงแค่เลือกคนใหม่มาฝึกฝนก็สิ้นเรื่อง

ทว่าโจวหมิงหยางเป็นสายตรงในสายของบรรพชนตระกูลโจว เป็นเหลนของเหลนเขา

ที่สำคัญที่สุดคือ เมื่อไม่กี่วันก่อนบรรพชนตระกูลโจวเพิ่งพาร่างของโจวหมิงหยางกลับมาจากภูเขาเฮยเฟิง นี่เพิ่งผ่านไปนานเท่าใด โจวหมิงหยางกลับถูกคนของภูเขาเฮยเฟิงสังหารอีกครั้ง นี่มันคือการยั่วยุตระกูลโจวชัดๆ!

“เฒ่าอสูรเฮยซาน! เจ้ารังแกกันเกินไปแล้ว!”

หนวดเคราของบรรพชนตระกูลโจวตั้งชัน แม้เขาจะชราแล้ว แต่แรงกดดันยามปรมาจารย์ขอบเขตแก่นทองคำโกรธเกรี้ยวยังคงน่าสะพรึงกลัว

ขณะนั้น ศิษย์ตระกูลโจวด้านนอกเข้ามารายงาน “ท่านบรรพชน เซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลงแห่งภูเขาเก้ามังกรส่งเทียบเชิญท่านไปทวงถามความเป็นธรรมที่ภูเขาเฮยเฟิงพร้อมกัน ตระกูลโจวเราจะตอบกลับอย่างไรดี?”

พอได้ยินเช่นนั้น บรรพชนตระกูลโจวไม่ลังเลแม้แต่น้อย โบกมือสั่งการทันที “ไปบอกคนของภูเขาเก้ามังกรว่า ข้าผู้นี้ยินดีไปทวงถามความเป็นธรรมที่ภูเขาเฮยเฟิงพร้อมกับเซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลง! เฒ่าอสูรเฮยซาน สุนัขเฝ้าบ้านตัวนั้นคิดว่าขดตัวอยู่ในภูเขาเฮยเฟิงแล้วจะปลอดภัยงั้นหรือ? ครั้งนี้ข้าผู้นี้จะรื้อแม้กระทั่งรังหมาของมัน!”

………………

ภายในสันเขาเฮยเฟิง หลี่เสวียนจงเตรียมพร้อมเรียบร้อย เตรียมเข้ายึดภูเขาเฮยเฟิง

ข่าวกรองจากฝั่งท่านเป้ยส่งมาแล้ว เซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลงโกรธจัด บุกขึ้นภูเขาเฮยเฟิงพร้อมกับเจ้าตระกูลโจว เตรียมทวงถามความเป็นธรรมจากเฒ่าอสูรเฮยซาน

ครั้งนี้เซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลงนำมายอดฝีมือระดับคืนสู่ต้นกำเนิดเพียงไม่กี่คนมาช่วยเสริมทัพ ส่วนบรรพชนตระกูลโจวยิ่งกว่า มีเพียงเขามาคนเดียว

ดังนั้น ครั้งนี้พวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะมายึดดินแดน แต่เตรียมมุ่งตรงมายังภูเขาเฮยเฟิง พวกเขาสามารถข้ามสันเขาเฮยเฟิงไปได้เลย

หลี่เสวียนจงเรียกอสูรหมาป่าใต้บังคับบัญชาและอสูรทหารอื่นๆ ทั้งหมดมารวมตัว มือถือทวนเถาวัลย์อัคคี ไอสังหารอันเย็นเยียบที่แผ่ออกมา ทำให้พวกมันรู้สึกแสบตาเล็กน้อย

หลางเฮยฉีเองก็ถือดาบตัดม้าขนาดยักษ์ที่สูงเกือบเท่าตัวเอง ยืนอยู่ด้านหลังหลี่เสวียนจง แผ่ไอสังหารท่วมท้นเช่นกัน

เหล่าอสูรน้อยมากมายในที่นั้นต่างมองภาพนี้อย่างงุนงง ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ดูเหมือนที่สันเขาเฮยเฟิงก็ไม่มีเรื่องอะไรนี่นา เหตุใดท่านผู้นำถึงมีท่าทีฆ่าฟันขนาดนี้ หรือว่าคิดจะลงมือกับใคร?

“พวกเจ้า เข้าร่วมกับข้าหลี่เสวียนจงได้ไม่นาน แต่คงจะเข้าใจนิสัยใจคอข้าแล้ว

ข้าหลี่เสวียนจงทำสิ่งใด ไม่เคยชอบนั่งรอความตาย!

เฒ่าอสูรเฮยซานใจแคบ ไม่มีน้ำใจนักปกครอง ถูกโลกภายนอกเรียกว่าสุนัขเฝ้าบ้าน แม้แต่คนของภูเขาเฮยเฟิงเราออกไปก็ยังถูกคนอื่นดูแคลน

ข้าหลี่เสวียนจงอยู่ภูเขาเฮยเฟิงมาไม่นาน แต่คุณงามความดีที่สร้างไว้ก็ไม่น้อย!

กองทัพภูเขาเก้ามังกรบุกประชิด เจ้าแห่งยอดเขาต่างๆ พ่ายแพ้ถอยร่น ใครกันที่สังหารจิ่วเม่ยเหนียง กอบกู้ศักดิ์ศรีให้ภูเขาเฮยเฟิงเรา? คือข้า หลี่เสวียนจง!

ตลาดฉางหลงอยู่ในทำเลที่ดีแต่กลับมีรายได้ต่ำต้อย คนของยอดเขาต่างๆ ในภูเขาเฮยเฟิงถูกสองพี่น้องตระกูลเจียงขูดรีดกดขี่ ใครกันที่ชิงตลาดกลับมาจากเงื้อมมือสองพี่น้องตระกูลเจียง ปฏิรูปตลาด ทำให้ตลาดฉางหลงมีเงินทองไหลมาเทมา? คือข้า หลี่เสวียนจง!

ขุยซานจวินทรยศ เกือบทำให้ภูเขาเฮยเฟิงเราเสียทั้งหน้าตาและความน่าเชื่อถือจนหมดสิ้น ใครกันที่สกัดฆ่าขุยซานจวินขณะที่เขากำลังจะหนีออกจากภูเขาเฮยเฟิง? ก็ยังเป็นข้า หลี่เสวียนจง!

แต่บัดนี้ ข้ากลับถูกเฒ่าอสูรเฮยซานขับไล่มายังสันเขาเฮยเฟิงแห่งนี้เพื่อเฝ้าชายแดน ต้องมาลงเอยเช่นนี้ ข้าไม่ยอม!

วันนี้ ข้าเตรียมบุกกลับภูเขาเฮยเฟิง ภูเขาเฮยเฟิงอันกว้างใหญ่แห่งนี้ไม่เคยเป็นของเฒ่าอสูรเฮยซานเพียงผู้เดียว แต่เป็นของทุกคน

พวกเจ้า กล้าเดิมพันกับข้าหลี่เสวียนจงสักครั้งหรือไม่?

ภูเขาเฮยเฟิงในอนาคต จะไม่ใช่ภูเขาเฮยเฟิงของเฒ่าอสูรเฮยซานคนเดียวอีกต่อไป แต่เป็นของข้า และเป็นของพวกเราทุกคน!”

ชาติก่อนหลี่เสวียนจงสามารถก่อตั้งและควบคุมกองกำลังใหญ่ได้ วาทศิลป์ของเขาย่อมเป็นเลิศ คำพูดในยามนี้จึงเต็มไปด้วยพลังปลุกเร้า

ในการพูดกับเหล่าอสูรทหารที่ส่วนใหญ่มีความคิดอ่านตื้นเขิน หลี่เสวียนจงไม่ได้ใช้คำพูดยากๆ แต่ใช้เหตุผลง่ายๆ และภาษาที่ตรงไปตรงมาที่สุดเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของพวกมัน

เผ่าอสูรหมาป่าที่ติดตามหลี่เสวียนจงมาตั้งแต่แรกถูกปลุกระดมได้ง่ายที่สุด

หลังจากประสบเหตุการณ์ผู้นำเผ่าต่อสู้จนตัวตาย แต่พวกเขากลับถูกลดขั้นเป็นเพียงอสูรน้อยลาดตระเวนเฝ้าประตู เหล่าอสูรหมาป่าก็ไม่พอใจเฒ่าอสูรเฮยซานมานานแล้ว

แต่พอมาติดตามหลี่เสวียนจง หลี่เสวียนจงไม่เคยปล่อยให้พวกเขาต้องน้อยเนื้อต่ำใจแม้แต่น้อย ใครกล้ามารังแก ก็ฆ่ามันผู้นั้น!

ขุยซานจวินก็เป็นเช่นนั้น หลิ่วลี่ซื่อและแม่ทัพขาวก็เช่นกัน

เมื่อเปรียบเทียบกันเช่นนี้ ต่อให้โง่ก็รู้ว่าควรจะยืนอยู่ข้างใคร

ส่วนเหล่าอสูรทหารที่เคยอยู่ใต้บังคับบัญชาของขุยซานจวินนั้นไม่มีทางเลือก

เดิมทีพวกเขาก็ไม่ได้ภักดีอะไรต่อขุยซานจวินอยู่แล้ว เพราะตอนที่ขุยซานจวินทรยศก็ไม่ได้พาพวกเขาไปด้วย เพียงแค่แจ้งให้คนสนิทของตนรู้ พวกเขากลายเป็นผู้ทรยศโดยไม่รู้ตัว

ตอนนี้ได้เข้าร่วมกับหลี่เสวียนจงจึงถือว่ารอดพ้นภัยพิบัติ

แต่ถ้าหลี่เสวียนจงก่อกบฏ ไม่ว่าพวกเขาจะตามหรือไม่ตาม ด้วยนิสัยของเฒ่าอสูรเฮยซาน พวกเขาก็ยากจะรอดพ้นภัยพิบัติ ต้องถูกลงโทษไปด้วยอย่างแน่นอน

ดังนั้น ทางออกเดียวของพวกเขาในตอนนี้ คือติดตามหลี่เสวียนจง และโค่นเฒ่าอสูรเฮยซาน!

อสูรทหารทั้งหลายโบกอาวุธในมือ พลางตะโกนกึกก้อง แม้ฉากตรงหน้าจะดูโกลาหล แต่เจตจำนงในการต่อสู้กลับเดือดพล่าน

หลี่เสวียนจงมองไปยังทิศทางของภูเขาเฮยเฟิง กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ไปกันเถอะ เตรียมยึดภูเขาเฮยเฟิง!”

ขณะเดียวกัน ในถ้ำเสวียนกวงบนภูเขาเฮยเฟิง เฒ่าอสูรเฮยซานที่ได้รับรายงานจากภายนอกกลับมีสีหน้างุนงง

มีคนฆ่าซูเจ๋อ หลานชายของเซียนผู้ยิ่งใหญ่หย่าหลง และโจวหมิงหยาง ทายาทสายตรงของตระกูลโจว? แถมยังเป็นคนของภูเขาเฮยเฟิง?

เฒ่าอสูรเฮยซานกล้าเอาเพศของตนเองเป็นประกัน นี่ไม่ใช่ฝีมือของเขาแน่นอน!

-------------------------

[จบแล้ว]