ตอนที่ 85 ฝันกลางวัน

หลินเสี่ยวเฟยรู้สึกตกใจและผงะกับข้อเสนอของเขา เธอไม่สามารถที่จะพูดอะไรบางอย่างกับเรื่องนั้นได้

ฉู่เซียวซูเห็นว่าเธอไม่ได้พูด เขาจึงกล่าวต่อ “อย่างที่ท่านรู้ ตอนนี้ข้าเป็นชายโสดและท่านก็เป็นหญิงโสดเช่นกัน ข้าไม่สนใจว่าการหมั้นครั้งสุดท้ายของท่านจะล้มเหลวหรือเกี่ยวกับชื่อเสียงของท่าน  ข้าแค่ต้องการผู้หญิง ที่สามารถดำรงตำแหน่งเป็นดัชเชสแห่งซินได้”

“แต่เราไม่มีความรู้สึกต่อกัน” เธอกระซิบและจ้องที่เขาอย่างสงสัยราวกับว่าเธอต้องการให้เขาบอกกับเธอว่าเขาเพียงเเค่พูดหยอกล้อกับเธอเล่นเท่านั้น

ในตอนนี้ เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงได้อยากให้เธอเป็นภรรยาของเขา ทั้งที่ยังมีผู้หญิงอีกหลายคนที่มีทั้งใบหน้าที่งดงามและฐานะที่สูงส่งและชื่อเสียงที่ดี ที่อยากจะเป็นภรรยาของเขา แต่น่าเสียดายที่ดูเหมือนว่าพวกเธอจะไม่มีโอกาสเลย  เพราะผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในสายตาของเขาตอนนี้ได้ยืนอยู่ต่อหน้าของเขาเเล้ว.

เขาขมวดคิ้วหันกลับมา  “เราเพิ่งเจอกันไม่กี่ครั้งและข้าก็จะไม่มีความรู้สึกใดๆต่อท่าน ท่านอย่าฝันกลางวันเมื่อพระอาทิตย์ยังตกอยู่เลยนะ”

หลินเสี่ยวเฟยกลอกตา เธอเม้มปากด้วยความหงุดหงิดเพราะเธอไม่อยากเชื่อเลยว่าเขากำลังแสร้งทำเป็นว่าเธอกำลังคิดว่าเขาอาจจะหลงรักเธอ

“ชิ ใครกำลังฝันกลางวันเกี่ยวกับท่านอยู่” เธอพึมพำภายใต้ลมหายใจของเธอและมองออกไป

“พูดดังกว่านี้สิ ข้าไม่ได้ยิน” ฉู่เซียวซูกล่าวด้วยรอยยิ้ม แต่หลินเสี่ยวเฟยปฏิเสธที่จะเชื่อฟังเขาขณะที่เธอนั่งลงบนเก้าอี้

เธอนั่งปิดปากเงียบขณะที่เธอกำลังครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง

ลองคิดดูอีกครั้ง ข้อเสนอของฉู่เซียวซูก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น ตอนนี้เธอกำลังต้องการผู้ชายที่จะมาเข้าพิธีแต่งงานด้วย และเขากำลังเสนอตัวให้กับเธอ

จริงๆแล้ว เธอไม่เคยคิดที่จะแต่งงานกับใครซักคนเพื่อความรัก เเต่เพราะเพื่อผลประโยชน์ที่เธอจะได้รับ เธอจึงจำใจต้องทำ

การแต่งงานกับผู้ชายที่ร่ำรวยนั้นดีจริงๆ เพราะมันจะช่วยให้เธอได้ในสิ่งที่เธอต้องการ นอกจากนี้ การแต่งงานกับใครสักคนจะป้องกันไม่ให้ใครเข้ามายุ่งเกี่ยวกับชีวิตของเธอ เช่น ตระกูลซ่งและจักรพรรดินี

นอกจากนี้ เธอยังกังวลว่าเธอจะดูแลฉู่เซียวซูอย่างไร เมื่อเขาพยายามหักหลังเธอ ฉู่เซียวซูมีทั้งตระกูลซูและหงเป่ยโหลวอยู่เบื้องหลัง และเธอยังพบว่ามีบางสิ่งที่แปลกไป

ไม่ว่าในกรณีใด ด้วยสถานะและอำนาจของเขา เขาสามารถโยนเธอทิ้งไปได้อย่างง่ายดายเมื่อเขาได้สิ่งที่ต้องการและฆ่าเธอในที่สุด

แต่ถ้าเธอแต่งงานกับเขาและลากเขาไปพร้อมกับเธอจนตาย เเล้วถ้าเขาเคยทรยศเธอล่ะ?

หลินเสี่ยวเฟยจ้องมองที่ด้านหลังของเขาและยิ้ม

เนื่องจากตอนนี้พวกเขากำลังจะลงเรือลำเดียวกันและเขารู้แผนบางอย่างของเธอแล้ว หลินเสี่ยวเฟยจะไม่ยอมให้เขาลงจากเรือและแล่นเรือด้วยตัวเอง

"ท่านคิดอะไรอยู่?" ฉู่เซียวซูกล่าว ในขณะที่ตอนนี้เขากำลังเผชิญหน้ากับเธอ

หลินเสี่ยวเฟยสะบัดออกจากความคิดของเธอเมื่อได้ยินเสียงลึกๆของเขา ตอนนี้เธอกำลังรู้สึกได้ว่าฉู่เซียวซูกำลังจะโน้มตัวไปข้างหน้า

ในขณะที่หลินที่เสี่ยวเฟยกำลังจะกล่าวตอบ เสียงของสาวใช้ก็ดังขึ้นจากข้างนอก พวกเขาเพิ่งกลับมาหลังจากล้างมือและบ้วนปากด้วยน้ำมะนาว

“กลับมาแล้วค่ะคุณหนู” ซูถังพูดและกำลังจะเปิดประตู แต่เธอก็หงุดชะงักทันที เมื่อเธอได้ยินเสียงพูดของคุณหนูเธอภายในห้อง

“ซูถัง ไป่ลู่” เธอเรียกชื่อพวกเขา “ข้ากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า เสร็จแล้วพวกเจ้าสามารถทำความสะอาดโต๊ะภายหลังได้” หลินเสี่ยวเฟยกลืนน้ำลายเเละกล่าวออกไปอย่างประหม่า

เธอไม่รู้ว่าทำไม แต่เมื่อได้ยินสาวใช้ของเธออยู่ข้างนอก เธอรู้สึกว่าหัวใจของเธอเต้นแรง เธอคิดว่าพวกเขาจะเห็นฉูเซียวซูกับเธออยู่ภายในห้องของเธอสองต่อสอง

ไป่ลู่และซู่ถังมองหน้ากัน พวกเขาไม่คิดว่าคุณหนูของพวกเธอกำลังทำตัวแปลก ๆ และตัดสินใจออกไปตามคำสั่งของหลินเสี่ยวเฟย

หลินเสี่ยวเฟยถอนหายใจอย่างโล่งอก หลังจากได้ยินพวกเขาจากไป อย่างน้อยตอนนี้พวกเขาก็ปฏิบัติตามคำสั่งของเธอโดยไม่ถามคำถาม

“โล่งใจที่พวกเขาจากไปโดยไม่ได้เห็นพวกเราอยู่ด้วยกัน?” หลินเสี่ยวเฟยลืมไปว่าเขายังอยู่ที่นี่จนกระทั่งเขาพูด

“แน่นอน ข้าควรจะเป็นเช่นนั้น ข้าไม่ต้องการให้พวกเขาเห็นว่าข้ากับผู้ชายสองต่อสอง และข้าไม่ต้องการให้พวกเขาคิดเป็นอย่างอื่น” หลินเสี่ยวเฟยกล่าว ในขณะที่จ้องมองไปที่ดวงตาของเขา

ตาสีน้ำตาลแดงของหลินเสี่ยวเฟยเบิกกว้างกับสิ่งนี้และต้องการเอนหลัง แต่ก่อนที่เธอจะทำได้ เธอรู้สึกว่าริมฝีปากของเขาแตะหูขวาของเธอเบาๆ และได้ยินเสียงของเขาอย่างใกล้ชิด

“ท่านไม่ควรทำเช่นนั้น” เธอได้ยินเขาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “พวกเขาน่าจะเคยชินที่จะได้เห็นเราอยู่ด้วยกัน”

หลินเสี่ยวเฟยต้องการขยับศีรษะไปด้านข้างเพื่อมองเขา แต่ถ้าเธอทำเช่นนั้น ริมฝีปากของเธอก็จะไปที่แตะแก้มของเขา

หลินเสี่ยวเฟยหันหลังให้และหันศีรษะไปข้างหน้าอย่างแข็งทื่อ “ข้าไม่ได้ตอบตกลงตามข้อเสนอของท่าน” เธอไม่ชอบที่เขาอยู่ใกล้เธอ

ฉู่เซียวซูถอยกลับไปเล็กน้อยเพื่อให้ดวงตาของพวกเขาอยู่ในระดับเดียวกัน การตอบสนองของฉู่เซียวซูเกือบทำให้หลินเสี่ยวเฟยอยากจะสาปแช่งเขาออกมาดัง ๆ

"จริงหรือ?" ฉู่เซียวซูกล่าว ริมฝีปากข้างหนึ่งของเขาถูกดึงขึ้นเพื่อยิ้มเยาะ