บทที่ 43 - เมล็ดพันธุ์วิชาอาคม

บทที่ 43 - เมล็ดพันธุ์วิชาอาคม

การเพิ่มขึ้นของพลังกายในครั้งนี้ ทำให้โจวชิงเข้าใจกฎเกณฑ์บางอย่างของดินแดนเร้นลับแห่งต้นเซียนได้

ไม่ใช่เพียงการทะลวงระดับยุทธ์เท่านั้นที่จะเพิ่มพลังกายได้ จิตวิญญาณก็สามารถทำได้เช่นกัน โดยจะยึดตามขอบเขตที่สูงที่สุดระหว่างสองสิ่งนี้

และไม่ใช่แค่การทะลวงขอบเขตใหญ่เท่านั้นที่จะเพิ่มพลังกายได้ การก้าวหน้าในขอบเขตเล็กๆ หากมากพอก็สามารถทำได้เช่นกัน

"จิตวิญญาณจินตภาพสมบูรณ์แบบ กายเนื้อเข้าใกล้ขั้นหนังเนื้อสำเร็จขั้นสูงไปอีกก้าว มาดูกันว่าครั้งนี้จะได้ของดีอะไรบ้าง"

โจวชิงหยิบขวานขึ้นมาอย่างกระตือรือร้น ฟาดไปยังต้นเซียนหนึ่งครั้ง

จากนั้นกลับมีกลุ่มแสงดรอปลงมาถึงสี่กลุ่ม

นับรวมวันนี้ นี่เป็นวันที่สิบแล้วที่โจวชิงตัดต้นไม้ นี่เป็นครั้งแรกที่ดรอปของมากมายขนาดนี้ ปกติพลังกายหนึ่งแต้มจะดรอปของมากที่สุดแค่สามอย่าง

[กึ่งศัสตรายุทธ์: เกราะหทัยสมุทร]

[เกราะชั้นในระดับกึ่งศัสตรายุทธ์ ใช้ทองคำสีครามทะเลลึกเป็นวัตถุดิบหลัก เสริมด้วยวัตถุดิบล้ำค่าต่างๆ หลอมสร้างขึ้นโดยยืมพลังจากนัยน์ตาสมุทร เดิมทีควรจะเป็นศัสตรายุทธ์ แต่คุณสมบัติของวัตถุดิบขัดแย้งกัน ยากที่จะหลอมรวม น่าเสียดายที่ทำได้เพียงกึ่งศัสตรายุทธ์]

[เมล็ดพันธุ์วิชาอาคม: คาถาแสงทอง]

[เมล็ดพันธุ์ที่บรรจุวิชาอาคมคาถาแสงทอง สามารถเพาะปลูกในบ้านเกิดแห่งวิญญาณ ใช้พลังจิตหล่อเลี้ยง รอจนกว่าจะแตกหน่อเติบโต ออกดอกผลิดอกออกผล จะได้รับผลคาถาแสงทอง เมื่อกินแล้วจะสามารถบรรลุวิชาอาคมคาถาแสงทองได้]

[คาถาแสงทอง คาถาศักดิ์สิทธิ์แห่งเต๋า แสงทองคุ้มกาย คุ้มครองมรรคา คุ้มครองตน]

[พืชวิญญาณขั้นต่ำ: ผลหลี่สีเหลือง]

[พืชวิญญาณฟ้าดิน ของล้ำค่าขั้นต่ำ มีสรรพคุณเสริมสร้างทั้งร่างกายเนื้อและจิตวิญญาณ]

[ยันต์อาคม: ยันต์มองปราณ]

[...]

การดรอปในครั้งนี้ ปริมาณที่ได้สร้างความประหลาดใจให้โจวชิงแล้ว แต่ไม่นึกเลยว่า คุณภาพจะยิ่งสร้างความประหลาดใจให้เขามากกว่า

ยันต์มองปราณ ลูกค้าเจ้าประจำ แม้จะเป็นยันต์อาคมสายสนับสนุน แต่ประโยชน์ก็ไม่น้อยเลย

ยันต์มองปราณแผ่นก่อนของโจวชิงยังเหลือโอกาสใช้อีกหนึ่งครั้ง ตอนนี้กลับได้มาอีกแผ่น พอเหมาะพอเจาะกับความต้องการของเขา "พรสวรรค์" การมองปราณของเขาก็จะสามารถรักษาต่อไปได้อีก

พืชวิญญาณขั้นต่ำผลหลี่สีเหลือง ดูจากคำอธิบายแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คือของล้ำค่าในหมู่ของขั้นต่ำ หายากอย่างยิ่ง

น่าเสียดายที่ระหว่างชื่อของพืชวิญญาณชนิดนี้ ไม่มีคำว่า "ทองคำ" อยู่

ถ้าหากชื่อว่า ผลหลี่ทองคำ นั่นคงจะสุดยอดไปเลย

เกราะชั้นในระดับกึ่งศัสตรายุทธ์ นี่มันของดีเลย เกราะชั้นในร้อยหลอมชิ้นก่อนหน้านี้ ช่วยโจวชิงไว้หลายต่อหลายครั้ง

บัดนี้ได้เกราะชั้นในระดับกึ่งศัสตรายุทธ์มาแล้ว เกราะชั้นในร้อยหลอมก็สามารถปลดเกษียณอย่างสมเกียรติได้แล้ว

"น่าเสียดายที่ไม่ใช่ศัสตรายุทธ์... แต่ก่อนหน้านี้ข้าเคยได้หินดิบที่สามารถหลอมรวมกับวัตถุดิบใดก็ได้ และช่วยผสานคุณสมบัติของวัตถุดิบมาหนึ่งก้อน ในอนาคตอาจจะสามารถอัปเกรดเกราะชั้นในชิ้นนี้ได้"

แต่ว่าการหลอมสร้างศาสตราวุธ โจวชิงทำไม่เป็น ทั่วทั้งเมืองเมฆาดำก็ไม่มีปรมาจารย์ที่สามารถหลอมสร้างศัสตรายุทธ์ได้

จากนั้นก็คือของที่ดรอปชิ้นที่สี่ และยังเป็นดาวเด่นของการตัดต้นไม้ครั้งนี้ด้วย

คาถาแสงทอง

ชื่อเสียงของคาถาศักดิ์สิทธิ์นี้ โจวชิงเคยได้ยินมาก่อน เมื่อมองดูเมล็ดพันธุ์ขนาดเท่าเม็ดถั่วเหลืองเบื้องหน้า ไม่คิดเลยว่าคาถาศักดิ์สิทธิ์นี้จะสามารถดรอปจากต้นเซียนได้ด้วย ยอดเยี่ยมจริงๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่ต้นเซียนพันภพดรอปสมบัติประเภทความรู้ แม้ว่าจะยังอยู่ในรูปแบบของวัตถุ แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า นี่เป็นการแสดงให้โจวชิงเห็นถึงความเป็นไปได้ที่หลากหลายมากขึ้นของต้นเซียนพันภพ

หลังจากเก็บของเรียบร้อย โจวชิงก็ใช้พลังจิตสัมผัสเมล็ดพันธุ์อาคมคาถาแสงทองทันที เมล็ดพันธุ์อาคมหายวับไป และเมื่อปรากฏขึ้นอีกครั้ง ก็มาอยู่ในบ้านเกิดแห่งวิญญาณของโจวชิงแล้ว

พลังจิตที่ไร้รูปโปร่งใสลอยขึ้น หล่อเลี้ยงเมล็ดพันธุ์อาคม โจวชิงมองดูเมล็ดพันธุ์อย่างคาดหวัง

อืม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

"ดูเหมือนว่าจะไม่แตกหน่อ ออกดอกผลิดอกออกผลในทันที..."

เมื่อสงบใจลงได้ โจวชิงก็หล่อเลี้ยงเมล็ดพันธุ์อาคมต่อไป แล้วตนเองก็ไปตัดต้นไม้ต่อ

พยายามเข้า สู้ต่อไป วันดีๆ ยังรออยู่ข้างหน้า

[ไอเทมพิเศษ: อาวรณ์อาคม]

[มีพลังป้องกันเล็กน้อย สามารถเปลี่ยนรูปแบบและสีสันได้ตามใจนึกของผู้เล่น ทำความสะอาดอัตโนมัติ ไม่เปื้อนฝุ่น ไม่รุกรานจากความหนาวและความร้อน หากไม่เสียหายถึงขั้นทำลายล้าง สามารถฟื้นฟูได้อัตโนมัติ]

[พืชวิญญาณขั้นต่ำ: ผลหลี่]

[พืชวิญญาณฟ้าดิน เมื่อกินแล้วสามารถเสริมสร้างร่างกายเนื้อ เพิ่มพูนลมปราณภายใน]

"..."

ข่าวดี คือได้พืชวิญญาณที่มีคำว่า "หลี่" อยู่ในชื่อจริงๆ

ข่าวร้าย คือคำว่า "สีเหลือง" หายไปแล้ว

โจวชิงตบต้นเซียนพันภพไปหนึ่งที เจ้าช่างขี้เล่นนักนะ

พินิจดูไอเทมพิเศษอย่างอาวรณ์อาคม ไม่คิดเลยว่าจะดรอปของแบบนี้ออกมาด้วย

อาวรณ์อาคมชิ้นนี้ไม่มีประโยชน์ต่อการต่อสู้หรือการบ่มเพาะ แต่ถ้าถามว่ามีประโยชน์หรือไม่ คำตอบคือมีประโยชน์อย่างมาก

ตัวอย่างเช่น สวมอาวรณ์อาคมลงน้ำ ต่อให้เสื้อผ้าเปียกก็ไม่ต้องบิด แค่คิดในใจมันก็ระบายน้ำออกอัตโนมัติแล้ว

ต่อไปเวลาต่อสู้ ก็ไม่ต้องกังวลว่าเสื้อผ้าจะขาดรุ่งริ่ง จากมุมมองนี้ อาวรณ์อาคมถือเป็น "ของวิเศษ" เลยทีเดียว

ศาสตราวุธอาจจะตกรุ่นได้ แต่อาวรณ์อาคมชิ้นนี้จะต้องใช้ได้อีกนานอย่างแน่นอน

โจวชิงสวมมันทันที และเปลี่ยนให้อาวรณ์อาคมกลายเป็นชุดของสำนักยุทธ์ไท่ไป๋ มันเย็นสบาย สบายตัวมาก ไม่รู้สึกถึงความหนาวเย็นหรือความร้อนระอุจากภายนอกเลย

แม้ว่าสภาพอากาศในดินแดนเร้นลับแห่งต้นเซียนจะอบอุ่นกำลังดีอยู่แล้วก็เถอะ...

วันนี้ยังเหลือโอกาสตัดต้นไม้อีกครั้งสุดท้าย โจวชิงไม่ลังเล เหวี่ยงขวานออกไปอีกครั้ง คราวนี้มีกลุ่มแสงดรอปลงมาสามกลุ่ม

ดูเหมือนว่าด้วยความแข็งแกร่งของโจวชิงในตอนนี้ ขีดจำกัดสูงสุดของจำนวนของที่ดรอปเพิ่มขึ้นจริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะดรอปสี่ชิ้นทุกครั้ง

[ของวิเศษ: เห็ดดีร้ายไม่แน่ชัด]

[เห็ดที่ไม่สามารถตัดสินผลกระทบได้ หลังจากกินเข้าไป อาจจะได้รับโชคเล็กน้อย หรืออาจจะเกิดภาพหลอน แขนขาอ่อนแรง ผลกระทบทั้งดีและร้ายมีระยะเวลาหนึ่งวัน]

[ของวิเศษ: วายุชำระวิญญาณ]

[สายลมประหลาดที่ถือกำเนิดขึ้นระหว่างฟ้าดิน สามารถพัดพาสิ่งเจือปนในจิตวิญญาณออกไปได้ ของวิเศษใช้แล้วทิ้ง]

[ของวิเศษ: หินเลือดไก่ลายทางสีขาวบนพื้นดำ]

[ของวิเศษที่เกิดจากเลือดของหัวหน้าไก่แปดสมบัติ—ไก่แปดสมบัติลายทางสีขาวบนพื้นดำ ชุ่มจนกลายเป็นหิน หลังจากดูดซับแล้วสามารถเสริมสร้างร่างกายเนื้อ หลอมลมปราณภายใน]

ของสามอย่างในครั้งนี้ กลับกลายเป็นของวิเศษทั้งหมด

นอกจากวายุชำระวิญญาณที่ดูปกติหน่อย ข้อมูลของของวิเศษอีกสองชิ้นทำให้สีหน้าของโจวชิงดูแปลกประหลาดขึ้นมา

ผลกระทบของเห็ดดีร้ายไม่แน่ชัดนี่... นี่มันเห็ดพิษชัดๆ กินเข้าไปแล้วต้องเห็นคนตัวเล็กๆ แน่นอน

ครั้งสุดท้ายที่โจวชิงได้ของที่มีผลกระทบด้านลบ ก็คือพืชวิญญาณจิต—หญ้าพิษวิญญาณ จนถึงวันนี้ก็ยังไม่ได้ใช้ของสิ่งนั้นเลย

เห็ดดอกนี้ มันช่างเป็นเห็ดของชเรอดิงเงอร์จริงๆ โจวชิงตัดสินใจว่า ถ้าไม่ถึงตาจนจริงๆ เขาจะไม่กินมันเด็ดขาด

ยังมีหินเลือดไก่ลายทางสีขาวบนพื้นดำนี่อีก นี่คือหินที่มีเนื้อสีดำสนิท มีเส้นสีขาวสองเส้นพาดในแนวตั้ง หินสมชื่อจริงๆ

โจวชิงเหลือบมองของวิเศษชิ้นนี้เพียงแวบเดียวก็เบือนหน้าหนี ไม่กล้ามองเป็นครั้งที่สอง

เห็นได้ชัดว่า แม้ของวิเศษจะไม่มีการแบ่งระดับ แต่เมื่อระดับพลังของโจวชิงสูงขึ้น สรรพคุณของของวิเศษที่ดรอปก็ค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นจริงๆ

ขนาดหินเลือดไก่ยังอัปเกรดได้เลย...

หลังจากนำของเก้าอย่างที่ดรอปได้ในวันนี้ ที่สามารถกินหรือหลอมได้ออกมา โจวชิงก็เริ่มบ่มเพาะอย่างขมักเขม้น

ความแข็งแกร่งของตนเองกำลังเพิ่มขึ้นในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า นี่ทำให้โจวชิงพึงพอใจอย่างมาก

ดีมาก โจวชิง พรสวรรค์ของเจ้ายอดเยี่ยมไร้เทียมทานจริงๆ

หนึ่งคืนผ่านไป โจวชิงย่อยสมบัติล้ำค่าต่างๆ ไปได้พอสมควร ทั้งร่างกายเนื้อและจิตวิญญาณต่างก็ก้าวหน้าและแข็งแกร่งขึ้น

เช้าตรู่ คำแรกที่โจวชิงพูดเมื่อเห็นลู่ชิงโม่ก็คือ

"น้าโม่ ข้าบรรลุขั้นจินตภาพสมบูรณ์แบบแล้ว"

ลู่ชิงโม่ในชุดกระโปรงสีม่วงกำลังรดน้ำดอกไม้อยู่ พอได้ยินคำพูดนี้ก็ถึงกับหยุดชะงัก

นี่มัน... เร็วเกินไปแล้ว เร็วขนาดนี้... ปกติเหรอ

ร่างกายจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่าเนี่ย

[จบแล้ว]