บทที่ 30 - ทะลวงระดับบ่มเพาะ

บทที่ 30 - ทะลวงระดับบ่มเพาะ

โบนัสรางวัล

ครั้งสุดท้ายที่เห็นคำแบบนี้ คือวันแรกที่โจวชิงตัดต้นไม้ ครั้งนั้นคือโบนัสตัดครั้งแรก

ไม่นึกเลยว่าตอนนี้จะมีโบนัสเจ็ดวันอีก ช่างมีสไตล์ของเกมจริงๆ

โจวชิงคิดขึ้นมาทันที วันแรก เจ็ดวันมีโบนัส เช่นนั้นครบครึ่งเดือน หนึ่งเดือน จะมีด้วยหรือไม่?

แต่เรื่องนั้นเป็นเรื่องของอนาคต ตอนนี้โจวชิงมีเพียงความคิดเดียว เรื่องตัดต้นไม้นี้ แน่นอนว่าต้องมีโบนัสรางวัลถึงจะเร้าใจ ของดรอปปกติในวันธรรมดา เทียบกับตอนนี้ไม่ได้เลย

ยาทองคำเก้าช่อง ตำนานสีทอง

แต่ทองคำนี้มันแปลกๆ หน่อย

โจวชิงมองดูยาเม็ดในมือ มันเป็นสีทองดำ ยามีเก้าช่อง ราวกับเก้าทวารของสิ่งมีชีวิต ในเก้าช่องนั้นมีกระแสลมหมุนเวียน ดูแล้วเหมือนคนกำลังหายใจอยู่

ยาเม็ดเหมือนกับว่ามีชีวิตอยู่จริงๆ

แต่ยาเม็ดเม็ดนี้ รวมถึงคำอธิบายของมัน ช่างให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างรุนแรง

“ยาทองคำเก้าช่อง โชคดีที่ข้าแซ่โจว...” โจวชิงพึมพำ

พอนึกถึงวิธีการใช้ยาเม็ดเม็ดนี้ โจวชิงก็สูดลมหายใจเย็นๆ เข้าไปอีกครั้ง

เปิดรูที่หน้าอกตัวเอง นี่มันไม่เคยลองทำจริงๆ

โจวชิงวางยาทองคำเก้าช่องไว้ข้างๆ ก่อน เขายังมีโอกาสตัดต้นไม้อีกครั้งหนึ่ง

การตัดต้นไม้ครั้งที่สองก็ดรอปออกมาเพียงก้อนแสงก้อนเดียว

[ของประหลาด: บ้านผี]

[ที่อยู่ของผีสาง มีสรรพคุณบำรุงวิญญาณ เสริมสร้างวิญญาณ ค่อยๆ ยกระดับศักยภาพของผีสาง ผีสางที่เกี่ยวข้องกับผู้เล่นสามารถเข้าไปอาศัยอยู่ได้ สามารถรองรับผีสางได้เพียงหนึ่งตน]

ครั้งนี้ดรอปของประหลาดออกมาชิ้นหนึ่ง ครั้งสุดท้ายที่ดรอปของประหลาด คือศิลาเลือดไก่ก้อนนั้น

สรรพคุณของของประหลาดทั้งสองชิ้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

บ้านผีชิ้นนี้เป็นของดี แต่สำหรับโจวชิงแล้ว ตอนนี้ยังไม่มีประโยชน์จริงๆ

ผีสาง หมายถึงจิตวิญญาณหลังจากคนตายไปแล้วยังคงอยู่ได้เพราะอุบัติเหตุ เงื่อนไขเบื้องต้นคือคนต้องตายไปแล้ว

จิตวิญญาณของคนเป็นออกจากร่าง ไม่นับ ไม่สามารถเข้าบ้านผีได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงข้อจำกัดอีกข้อหนึ่ง ที่ต้องเกี่ยวข้องกับโจวชิง

แต่ของประหลาดชิ้นนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นของล้ำค่า กลับสามารถยกระดับศักยภาพของผีสางได้ ต่อให้มีขีดจำกัด ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ฝึกตนมากมายต่างแก่งแย่งกันแล้ว

แต่ตอนนี้ของประหลาดชิ้นนี้ คงทำได้เพียงเก็บไว้เป็นรากฐานชั่วคราวก่อน

แต่โจวชิงเชื่อมั่นในจุดหนึ่ง ไม่มีของประหลาดที่ไร้ประโยชน์ มีแต่ผู้ฝึกตนที่ไร้ประโยชน์ (หัวเราะ)

บ้านผีเป็นหินก้อนหนึ่งขนาดเท่าไข่ไก่ ด้านหนึ่งมีรูลึกอยู่รูหนึ่ง

“ผีสางก็อยู่ในรูนี่เหรอ? ผีมนุษย์ถ้ำ?” โจวชิงจินตนาการไปเรื่อยเปื่อย จากนั้นก็เก็บเอาบ้านผีไป

จุดสำคัญของการตัดต้นไม้คืนนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นยาทองคำเก้าช่อง

ออกไปหามีดมาเล่มหนึ่ง โจวชิงลองทาบที่บริเวณหน้าอก รู้สึกปวดฟันอยู่บ้าง ทำร้ายตัวเองนี่เป็นครั้งแรกจริงๆ

โชคดีที่ไม่เป็นบาดทะยัก

กัดฟันแน่น ไม่มีอะไรต้องถอยแล้ว โจวชิงกรีดตัวเองไปทีหนึ่ง บริเวณหน้าอกก็พลันปรากฏรอยแผลขึ้นมาทันที

“ซี๊ด”

โจวชิงรีบเอายาทองคำเก้าช่องกดลงไปที่รอยแผล ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงอีกระลอกก็ถาโถมเข้ามา ความเจ็บปวดซ้ำซ้อน

แต่ในวินาทีถัดมาที่ยาทองคำเก้าช่องเข้าสู่เนื้อเลือด ความรู้สึกที่แตกต่างก็ปรากฏขึ้นทันที

ความรู้สึกเจ็บปวดหายไป ทั่วร่างเย็นสบาย โจวชิงถึงกับได้กลิ่นหอมจางๆ โชยออกมาจากร่างกายตัวเอง

โดยเฉพาะหัวใจ ให้ความรู้สึกพิเศษที่สุดแก่โจวชิง

เขาไม่ได้รู้สึกว่ามีสิ่งแปลกปลอมอะไรเพิ่มเข้ามาในหัวใจ แต่กลับรู้สึกว่ามันเต้นแรงเป็นพิเศษ เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ทุกครั้งที่หัวใจเต้น จะมีกระแสร้อนไหลเวียนออกมาจากหัวใจเป็นจุดเริ่มต้น ส่งผ่านไปทั่วร่าง

นั่นคือพลังยาของยาทองคำ

ภายใต้ฤทธิ์ของพลังยา โจวชิงรู้สึกว่าร่างกายของตนเองมีการเสริมสร้างเล็กน้อยอยู่ตลอดเวลา

“ของดี ของดีจริงๆ” โจวชิงดีใจมาก

ดังคำกล่าวที่ว่า ยาทองคำเม็ดเดียวกลืนลงท้อง ชะตาข้า ข้ากำหนดเอง มิใช่ฟ้าลิขิต

เขายังไปไม่ถึงระดับนั้น แต่ชะตาข้า ข้ากำหนดเอง มิใช่ฟ้าลิขิตฉบับวัยรุ่น ก็ดีมากแล้ว

“แต่ว่า ไม่ใช่ว่ายาทองคำเก้าช่องยังมีสรรพคุณชำระไขกระดูกล้างเส้นเอ็นด้วยหรือ? ทำไมร่างกายข้าถึงไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย?” โจวชิงสงสัย

ชำระไขกระดูกล้างเส้นเอ็น ไม่ควรจะเป็นแบบมีสิ่งสกปรกสีดำไหลออกมาทั่วร่าง ทั้งตัวเหม็นคลุ้งแบบนั้นหรอกหรือ?

แต่เขากลับรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองหอมๆ นะ

แต่ก็คงไม่มีใครมาตอบข้อสงสัยนี้ให้โจวชิงแล้ว ต้นเซียนก็ไม่มีบริการหลังการขาย

แต่ยาทองคำเก้าช่องเม็ดนี้มันได้ผลจริงๆ

พละกำลังอันไร้ขีดจำกัด พลังงานอันเปี่ยมล้น พลังยาอันไม่ขาดสาย ทำให้โจวชิงคึกคักอย่างมาก เริ่มฝึกฝนวิชาหลอมร่างวัวมารสยบฟ้าทันที

เขารู้สึกว่าตอนนี้ตนเองสามารถฝึกฝนต่อไปได้เรื่อยๆ โดยไม่บ่นเหนื่อยเลยแม้แต่คำเดียว

เมื่อโจวชิงเริ่มฝึกยุทธ์ พลังยาของยาทองคำเก้าช่องก็ไหลเวียนออกมาเร็วขึ้น หลอมรวมเข้ากับร่างกายของโจวชิงอย่างสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

“ฮึบ ปัง”

ทุกหมัดทุกเท้า มีเสียงดังต่อเนื่อง

ร่างกายของโจวชิงแดงก่ำไปหมดแล้ว ดูร้อนระอุ พละกำลังของเขามีเสียงระเบิดดังต่อเนื่อง

“ตูม”

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ หูของโจวชิงก็ได้ยินเสียงดังสนั่นขึ้นมา ภายในร่างกายของเขา ลมหายใจภายในไหลเวียนเชี่ยวกราก ทั่วร่างไม่มีที่ใดไม่ไปถึง

ลมหายใจภายในปกคลุมทั่วร่าง หนังเนื้อแข็งแกร่งขึ้นอีกขั้น ขั้นหนังเนื้อสำเร็จเล็กน้อย

หลังจากทะลวงขั้นสำเร็จ โจวชิงก็ค่อยๆ หยุดการฝึกฝน ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี

เจ็ดวัน เพียงแค่เจ็ดวันเท่านั้น เขาก็จากคนธรรมดาคนหนึ่ง ทะลวงข้ามสองระดับ ทะลวงถึงขั้นหนังเนื้อสำเร็จเล็กน้อย

ในเมืองเมฆาดำ ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นๆ ประมาณสองปีถึงจะมาถึงขั้นนี้ได้ ก็ถือว่ามีพรสวรรค์ยอดเยี่ยมแล้ว แต่โจวชิงใช้เวลาเพียงเจ็ดวันเท่านั้น

อีกอย่าง ลมหายใจภายในของโจวชิงในตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพหรือปริมาณ ก็ไม่ด้อยไปกว่าขั้นหนังเนื้อสำเร็จใหญ่เลยแม้แต่น้อย

ลมหายใจภายในถูกสกัดออกมาจากกายเนื้อ คุณภาพของมันเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับกายเนื้อและวิชาฝึกฝน

ส่วนความแข็งแกร่งของกายเนื้อของโจวชิงนั้น ยิ่งเหนือกว่าขั้นหนังเนื้อสำเร็จใหญ่เสียอีก

ความแข็งแกร่งระดับนี้ ในกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์เมืองเมฆาดำ ก็ไม่ถือว่าเป็นระดับล่างสุดแล้ว

สัมผัสถึงกายเนื้อที่ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยพลังอันไร้ขีดจำกัด โจวชิงอยากจะฆ่าหวงสือเหรินสักสองสามคน ณ บัดนี้ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองนัก

“ทะลวงไปอีกขั้นแล้ว...”

ในเมื่อเข้าสู่เส้นทางเหนือธรรมดาแล้ว เช่นนั้นโจวชิงก็ต้องก้าวไปทีละขั้นๆ จนถึงจุดสูงสุดให้ได้

ออกจากดินแดนเร้นลับต้นเซียน โจวชิงพบว่าฟ้าใกล้จะสว่างแล้ว

“ข้าฝึกฝนไปนานขนาดนั้นเลยหรือ?”

โจวชิงประหลาดใจอยู่บ้าง ไม่นึกเลยว่าครั้งนี้ตนเองจะอึดทนได้นานขนาดนี้ กลับคงอยู่ได้ตลอดทั้งคืน

เขาไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย และไม่รู้สึกว่าร่างกายถึงขีดจำกัดแล้ว

วิชาฝึกฝน เป็นไปไม่ได้ที่จะฝึกฝนทั้งวันทั้งคืนไม่หยุด ร่างกายรับไม่ไหว

แต่ยาทองคำเก้าช่อง ไม่ต้องพูดถึงว่าทำให้โจวชิงไม่มีขีดจำกัดเวลาในการฝึกฝนอีกต่อไป แต่ก็ยกระดับขีดจำกัดนี้ขึ้นไปอย่างมาก

จัดการดูแลตัวเองเรียบร้อย โจวชิงไม่ได้ไปที่สำนักยุทธ์ โจวชิงตรงไปยังที่พักของลู่ชิงโม่ทันที

เขาอดใจรอไม่ไหวที่จะดูดซับความรู้จากลู่ชิงโม่แล้ว

วิถียุทธ์มีความก้าวหน้าแล้ว วิชาอาคมก็ทิ้งไม่ได้

เดินเข้าไปในป่าท้อตลอดทาง โจวชิงกลับไม่สัมผัสได้ถึงองครักษ์ลับหรืออะไรทำนองนั้นระหว่างทาง อาจจะเป็นเพราะเขาได้รับอนุญาตให้เข้าจากเจ้าของที่นี่แล้ว

ครั้งนี้ยังไม่ทันเดินไปถึงศาลากลางน้ำ โจวชิงก็พบกับลู่ชิงโม่ในป่าท้อแล้ว

ลู่ชิงโม่ในวันนี้สวมชุดกระโปรงสีแดง ผมยาวสยายตามธรรมชาติ ไม่ได้แต่งหน้าแต่ก็งดงามหมดจดอยู่แล้ว ยิ่งมีบุคลิกของผู้ใหญ่ประดับอยู่ด้วย

ดอกท้อรอบๆ กำลังบานสะพรั่ง งดงามหาใดเปรียบ แต่ในตอนนี้ก็กลับหมองลงไป คนงามกว่าดอกท้อ

“ท่านผู้อาวุโสลู่ ข้ามาขอความรู้จากท่านแล้ว”

การจะเป็นยอดฝีมือระดับสูงขั้นสุดยอด เริ่มต้นจากการเรียนรู้ก่อน

[จบแล้ว]