บทที่ 21: จูบแรกของพรี่...รสชาติโคตรเด็ด!

บทที่ 21: จูบแรกของพรี่...รสชาติโคตรเด็ด! 

เฉินเจียหาวอึ้งไปเล็กน้อย แต่ก็อ้าปากงับเนื้อเข้าปากไปอย่างว่าง่าย ไม่คิดว่าเธอจะทำอะไรที่ใกล้ชิดขนาดนี้ อยู่ๆ ก็รู้สึกเกร็งปนดีใจขึ้นมา

แต่มันยังไม่จบแค่นั้น จ้าวอวี่ซินดึงส้อมกลับมา มองเฉินเจียหาวด้วยสายตายั่วยวน

ทันใดนั้นเธอก็แลบลิ้นสีชมพูระเรื่อออกมา เลียที่ปลายส้อมเบาๆ...ตรงที่เขาเพิ่งจะกินเข้าไปเมื่อกี้

ภาพที่โคตรจะยั่วยวนขนาดนี้ ทำเอาเฉินเจียหาวถึงกับแข็งทื่อไปเลย

ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด จ้าวอวี่ซินก็เป็นตัวแม่อยู่แล้ว พอเจอช็อตนี้เข้าไป หัวใจของเฉินเจียหาวแทบจะระเบิดออกมา

จ้าวอวี่ซินพูดเสียงอ้อน “พี่หาวคะ เค้าอยากไปนั่งข้างๆ พี่ ไปชิมเหล้านี่ด้วยกันได้มั้ยคะ”

ผู้จัดการตาไวเป็นพิเศษ เขากระซิบเบาๆ “สองท่านครับ อาหารมาครบแล้ว พวกเราไม่รบกวนแล้วนะครับ”

เฉินเจียหาวรู้สึกร้อนจนต้องดึงเสื้อ “ขอบคุณพวกคุณมากนะ”

ผู้จัดการรีบส่งซิกทันที รูปถ่ายเสร็จแล้ว บริกรสองคนที่ยืนถือของจนแขนล้าก็ไม่กล้าอิดออด พอได้ยินคำสั่งก็รีบเก็บของแล้วถอยออกไป

แต่พวกเขากลับยกฉากกั้นไม้ไผ่สูงเกือบสองเมตรมาแทน พอคลี่ออกก็บดบังสายตาจากภายนอกได้อย่างสมบูรณ์

ที่นั่งมุมสูงซึ่งถูกออกแบบมาให้เป็นส่วนตัวอยู่แล้ว พลันกลายเป็นห้องส่วนตัวในทันที

จ้าวอวี่ซินรีบย้ายมานั่งข้างเฉินเจียหาว เธอยกแก้วไวน์ที่รินไว้เกือบเต็มขึ้นมาแกว่งเบาๆ แล้วซบลงบนไหล่ของเขา

เธอพูดเสียงเบา “พี่หาวคะ...เค้าอิจฉาจังเลย”

“อิจฉาอะไร!!”

เฉินเจียหาวเกร็งไปหมด ไม่กล้าขยับตัว ร่างกายแข็งทื่อไปชั่วขณะ

“คนดีๆ อย่างพี่ ทำไมยัยเถียนเถียนถึงกล้าทำกับพี่แบบนี้”

จ้าวอวี่ซินพูดด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม “ตอนนี้ฉันยังเสียใจไม่หายเลย เสียใจกับคำพูดที่พูดกับพี่ที่ร้านขายของวันนั้น พี่หาวให้อภัยฉันได้มั้ยคะ??”

เฉินเจียหาวหัวเราะแหะๆ “พี่ไม่เก็บมาใส่ใจนานแล้ว!!!”

จ้าวอวี่ซินทำหน้าดีใจสุดขีด “จริงเหรอคะ???”

“จริง!”

เฉินเจียหาวพยักหน้าอย่างหนักแน่น

จ้าวอวี่ซินเริ่มร้อนใจแล้ว หน้าอกหน้าใจก็เบียดซะขนาดนี้ แต่เฉินเจียหาวยังนั่งตัวตรงแหน่วเหมือนโดนลงโทษ โคตรซื่อบื้อไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย

เธอมีความมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเองล้านเปอร์เซ็นต์ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรุกหนักขนาดนี้ มันจะเป็นไปได้ยังไงที่จะไม่มีผลอะไรเลย

ยกเว้นแต่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นเกย์ แต่จ้าวอวี่ซินก็ปัดความคิดบ้าๆ นั่นทิ้งไปทันที

แต่ความอดทนของเฉินเจียหาวนี่มันน่าทึ่งเกินไปแล้ว หรือว่าเขาจะเป็นตัวพ่อสายกิน ที่เจนจัดเรื่องผู้หญิงจนเล่นตัวเป็น?

หรือว่า...เฉินเจียหาวจะเป็นแค่ไอ้ทึ่มที่ไม่ประสีประสาเรื่องแบบนี้กันแน่...

จ้าวอวี่ซินเอนเอียงไปทางข้อหลังมากกว่า เพราะตลอดสามปีในมหาลัย เฉินเจียหาวเอาแต่เป็นหมาเลียตัวยง ไม่น่าจะเคยมีความรักมาก่อน

ในใจของจ้าวอวี่ซินฟันธงไปแล้ว ผู้ชายที่เปย์ให้เธอสี่ล้านในครึ่งวันคนนี้ คือของขวัญจากสวรรค์โดยแท้

ต้องรุกฆาตเท่านั้น จะมามัวเหนียมอายอยู่ทำไม...

“พี่หาวคะ กินเนื้ออีกชิ้นมั้ยคะ!”

จ้าวอวี่ซินพูดเสียงอ้อน ไม่รอให้เฉินเจียหาวตอบ เธอก็จิ้มเนื้อขึ้นมาอีกชิ้น

ตอนแรกนึกว่าจะป้อนแบบเดิม แต่จ้าวอวี่ซินกลับคาบเนื้อไว้เอง แล้วใช้สองมือโอบรอบคอเฉินเจียหาว ทันทีที่เขาหันมา เธอก็จูบเข้าไปเต็มๆ

ริมฝีปากนุ่มนิ่มหอมกรุ่น ทำเอาเฉินเจียหาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

จ้าวอวี่ซินหน้าแดงก่ำหลับตาพริ้มอย่างเคลิบเคลิ้ม ใช้ลิ้นนุ่มๆ ดันเนื้อเข้าปากเฉินเจียหาว

จากนั้นก็ถอนริมฝีปากออกอย่างแผ่วเบา จ้องมองเขาด้วยสายตาหวานฉ่ำ

จูบแรกของพรี่... เฉินเจียหาวมึนงงไปหมด เคี้ยวเนื้อในปากไปโดยไม่รู้ตัว แต่ในใจกลับนึกถึงแต่รสสัมผัสหอมหวานของริมฝีปากคู่นั้น

จ้าวอวี่ซินถามเสียงหวาน “พี่หาวคะ ชอบให้เค้าป้อนแบบนี้มั้ย??”

“ชอบ!”

ลมหายใจของเฉินเจียหาวเริ่มถี่กระชั้น

โดนขนาดนี้แล้วยังซื่อบื้ออยู่อีก จ้าวอวี่ซินถามอย่างสงสัย “พี่หาวคะ นี่ใช่จูบแรกของพี่รึเปล่า???”

มันคือจูบแรกจริงๆ แต่ผู้ชายก็ปากแข็งเป็นธรรมดา เฉินเจียหาวลังเลเล็กน้อย ไม่ได้ตอบอะไร

แต่จ้าวอวี่ซินเป็นคนฉลาด แค่มองก็รู้แล้ว เธอหัวเราะคิกคักออกมา “จูบแรกจริงๆ ด้วย งั้นเค้าก็ได้กำไรน่ะสิ”

เฉินเจียหาวรู้สึกอายขึ้นมานิดหน่อย ไม่รู้จะพูดยังไงดี ร่างกายมันร่ำร้องอยากจะทำอะไรต่อ แต่ใจมันไม่กล้าพอ ก็คนมันเคยแต่กระจอก พอมาเจอระดับดาวมหาลัย มันก็ต้องมีขาสั่นกันบ้าง

จ้าวอวี่ซินรุกต่ออีกครั้ง เธอย้ายมานั่งบนตักของเฉินเจียหาว ทันทีที่บั้นท้ายนุ่มนิ่มสัมผัสโดน ไฟราคะของเฉินเจียหาวก็ลุกพรึ่บขึ้นมาทันที

คุมตัวเองไม่อยู่แล้ว! เขากอดเอวเธอไว้แน่น สูดดมกลิ่นหอมหวานจากตัวเธออย่างตะกละตะกลาม

“เหล้าของพี่หาว จะปล่อยให้เสียของได้ยังไงคะ เดี๋ยวซินซินป้อนให้นะคะ”

เมื่อเห็นว่าเฉินเจียหาวมีปฏิกิริยา จ้าวอวี่ซินก็แอบดีใจอยู่ในใจ เธอยกแก้วไวน์ขึ้นมาอมเหล้าหลุยส์ที่ 13 ไว้เต็มปาก แล้วก้มลงจูบเฉินเจียหาวอีกครั้ง

เห็นเธอหลับตา ครั้งนี้เฉินเจียหาวมีประสบการณ์แล้ว เลยหลับตาตาม

ทันทีที่ริมฝีปากนุ่มๆ ประกบเข้ามา เขาก็อ้าปากรับ พร้อมกับของเหลวในปากของเธอคือลิ้นเล็กๆ อันอ่อนนุ่มของจ้าวอวี่ซินที่เข้ามาหยอกล้ออย่างแผ่วเบา

รสชาติของลิ้น...ทำเอาไอ้หนุ่มซิงอย่างเขาเคลิบเคลิ้มจนหลงใหล ตะลึงงันไปเลย

การตอบสนองอย่างเงอะงะของเขา ยิ่งทำให้จ้าวอวี่ซินดีใจ เธอยิ่งมั่นใจว่าคุณชายตระกูลใหญ่ตรงหน้าเป็นหนุ่มมหาลัยใสซื่อ และมีแนวโน้มสูงมากว่าจะยังไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องอย่างว่าด้วย

จ้าวอวี่ซินครางเสียงอู้อี้เย้ายวน นำพาลิ้นของชายหนุ่มให้พันเกี่ยวกัน แม้แต่ตัวเธอเองก็เริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบ

เมื่อได้กอดของดีในอ้อมแขน ความปรารถนาของเฉินเจียหาวก็เก็บไว้ไม่อยู่ สองมือของเขาลูบไล้ไปที่หน้าอกของเธอผ่านชุดเดรส

ถึงจะติดบราอยู่ แต่สัมผัสของหน้าอกคัพ D มันเต็มไม้เต็มมือสะใจจริงๆ ทำให้เขาอดจินตนาการไม่ได้ว่าถ้าได้เห็นของจริงมันจะเด็ดขนาดไหน

จ้าวอวี่ซินครางเสียงยั่วสวาท หอบหายใจถี่กระชั้นไปพร้อมกับแรงขยำของชายหนุ่ม

น่าเสียดายที่เธอใส่ชุดเดรส แถมท่านี้มันก็ล้วงลำบาก บวกกับเฉินเจียหาวยังไม่กล้าพอ เลยได้แต่ขยำอยู่ข้างนอก

ส่วนเถียนเถียนที่อยู่ไกลออกไปรู้สึกใจคอไม่ดี เธอมองไปที่ฉากกั้น จ้าวข่ายที่อยู่ข้างๆ ก็ชวน “เถียนเป่า ไปเข้าห้องน้ำกันมั้ย”

“อ้อ ได้สิ!”

ถึงจะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่ทั้งสองคนก็ลุกขึ้นเดินตรงไปยังฉากกั้นพร้อมกัน

มองจากไกลๆ มันก็บังได้มิดชิดดี แต่พอเดินเข้าไปใกล้ๆ มันก็พอมีช่องอยู่ บริกรก็ไม่ได้สังเกตเห็นเลยไม่ได้ห้าม

เมื่อมองลอดช่องเข้าไป ลูกตาของจ้าวข่ายแทบจะถลนออกมา ในแววตามีเส้นเลือดฝอยปรากฏขึ้นอย่างน่ากลัว