บทที่ 1: ของเด็ดส่งถึงที่ (25+)

บทที่ 1

ตีสอง... กลางดึกสงัด แต่เมืองนี้ยังคงสว่างไสวไปด้วยแสงไฟจากรถราและสถานบันเทิง กลิ่นอายของความฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยลอยคละคลุ้งไปทั่ว

ณ หัวมุมทางเท้า เฉินเจียหาว นั่งเหม่ออยู่บนรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าของเขา พลางไถโทรศัพท์มือถืออย่างเบื่อหน่ายเพื่อรอว่าจะมีออเดอร์ส่งอาหารเด้งเข้ามาอีกไหม

เฉินเจียหาวกำลังอัดควันจากบุหรี่หลังกิจกรรมเข้าจังหวะ... ที่มาช้าไปหน่อย หรือควรจะเรียกว่าเป็นมวนแรกในชีวิตของเขาเลยดีกว่า ถึงแม้จะไม่ได้สอดใส่กันจริงๆ และเขาก็ยังซิงอยู่ก็เถอะ

แต่พอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อกี๊แล้ว... มันเหมือนฝันไปเลยว่ะ ผู้หญิงอะไรจะสวยขนาดนั้น

ตอนนี้เฉินเจียหาวโคตรจะหงุดหงิดตัวเอง ไม่น่าไปยั่วโมโหเธอแบบนั้นเลย ที่จริงควรจะฉวยโอกาสตอนเธอกำลังอ่อนแอ จัดการกระแทกเธอให้ยับก่อนที่จะอาละวาดเพราะฤทธิ์เหล้าด้วยซ้ำ

หนึ่งชั่วโมงก่อน เขาได้รับออเดอร์ส่งอาหาร ให้ไปส่งเหล้าขาวดีกรีสูงขวดหนึ่งจากร้านสะดวกซื้อไปยังโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง

สำหรับไรเดอร์แล้ว นี่มันก็เป็นเรื่องธรรมดาโคตรๆ แต่ตอนที่เคาะประตูห้องแล้วเปิดออก กลิ่นเหล้าฉุนกึ้กก็โชยมาเตะจมูกอย่างจัง แทบจะทำเอาเฉินเจียหาวสลบคาที่

"คุณผู้หญิงครับ ของที่คุณสั่งได้แล้วครับ"

หลังจากพูดตามสคริปต์จบ เฉินเจียหาวก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วก็ต้องตาค้างเป็นไก่ตาแตก

คนที่มาเปิดประตูคือผู้หญิงที่... เปลือยล่อนจ้อน! ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ดวงตาของเธอเหม่อลอยแต่ก็แฝงไปด้วยความบ้าคลั่งราวกับคนเสียสติ

ผิวของเธอขาวเนียนราวกับผ้าไหม เห็นได้ชัดว่าเพิ่งอาบน้ำมาใหม่ๆ แถมยังมีสีอมชมพูระเรื่อ ดูแล้วโคตรจะยั่วยวนชิบหาย

เจ๊ขี้เมาคนนี้หน้าแดงก่ำ แต่เครื่องหน้ากลับสวยเป๊ะปัง หน้าตาของเธอดูมีชีวิตชีวาเหมือนกับ ‘กวนซิ่วเม่ย’ ในยุคที่พีคที่สุด บวกกับความเย้ายวนของสาวใหญ่เต็มวัยเข้าไปอีก บอกเลยว่าไม่ด้อยไปกว่าดาราดังคนไหนเลย

บนใบหน้ายังมีร่องรอยของการร้องไห้จางๆ แต่นั่นก็ไม่ได้ลดทอนความสวยสะกดใจแรกเห็นลงเลยแม้แต่น้อย

หุ่นของเธอสูงโปร่ง หน้าอกกลมกลึงได้รูปเหมือนซาลาเปาลูกใหญ่ที่เพิ่งนึ่งเสร็จใหม่ๆ ไม่ใช่แค่ขาวสวยเท่านั้น แต่หัวนมยังเป็นสีชมพูอ่อนเหมือนของเด็กสาวอีกด้วย

เอวคอดกิ่วแบบเอวอสรพิษก็มีส่วนเว้าส่วนโค้งที่สวยงาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งร่องกล้ามท้อง 11 ที่ทำให้หน้าอกของเธอดูโดดเด่นยิ่งขึ้นไปอีก

บั้นท้ายกลมกลึงและงอนเด้ง ส่วนเรียวขานั้นทั้งยาวและสวยงาม เท้าเรียวเล็กน่าสัมผัส ทุกสัดส่วนเต็มไปด้วยแรงดึงดูดทางเพศ

มองแวบเดียวก็รู้เลยว่าเธอต้องมีนิสัยชอบออกกำลังกายแน่ๆ สัดส่วนร่างกายสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ เรียกได้ว่าเป็นผลงานศิลปะชิ้นเอกก็ไม่เกินจริงเลยสักนิด

"เอ่อ... คือ..."

เฉินเจียหาวที่ยังเวอร์จิ้นอยู่ ถึงกับยืนอึ้งแดกไปเลยในทันที

ถึงจะดูหนังโป๊มานับไม่ถ้วน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเรือนร่างของผู้หญิงจริงๆ แถมยังเด็ดดวงและสมบูรณ์แบบขนาดนี้อีก แรงปะทะมันช่างรุนแรงเกินไปแล้ว!

"หน้าตาก็ใช้ได้นี่... คิกๆ..."

"พ่อหนุ่มรูปหล่อ ฉันสวยมั้ยจ๊ะ!!!"

เจ๊ขี้เมาหัวเราะคิกคักออกมา ก่อนจะกระชากเฉินเจียหาวเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูลง

ตอนนี้สมองของเฉินเจียหาวขาวโพลนไปหมด ขาแข้งก็อ่อนเปลี้ย โดนเธอผลักทีเดียวก็ล้มหงายหลังลงบนเตียง พยายามจะลุกขึ้นอย่างงุนงง

เจ๊ขี้เมาโดดขึ้นมาคร่อมบนตัวเฉินเจียหาวทันที จีมิของเธอเสียดสีอยู่บนไอ้จ้อนของเขาผ่านกางเกง ก่อนจะครางออกมา "ห้ามขยับนะ ไม่งั้น... ฉันจะร้องให้คนช่วย แล้วบอกว่าแกข่มขืนฉัน"

"ผะ... ผม... เจ๊ครับ คือเจ๊ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเองนะ... ไม่เกี่ยวกับผมเลย ผมเป็นแค่คนทำมาหากินสุจริต อย่ามาใส่ร้ายผมแบบนี้"

เจ๊ขี้เมายิ้มอย่างยั่วยวน เรอออกมาทีหนึ่งพร้อมกับยื่นมือไปปลดเข็มขัดกางเกงของเฉินเจียหาวพลางข่มขู่ "ดึกดื่นค่อนคืน ไรเดอร์อย่างแก เห็นลูกค้าสาวสวยแล้วเกิดอารมณ์ใคร่..."

"แกทายสิว่าถ้าฉันแจ้งความ ตำรวจจะเชื่อแกหรือเชื่อฉัน"

พอได้ยินแบบนั้น เฉินเจียหาวก็ถึงกับหนังหัวชาไปหมด ถึงแม้นี่มันควรจะเป็นลาภลอยก็เถอะ

แต่มองยังไงอีเจ๊นี่ก็เมาปลิ้นชัดๆ แถมยังดูบ้าๆ บอๆ เหมือนคนสติแตก ไม่รู้เลยว่าเธอต้องการจะทำอะไรกันแน่

"ใช่... แบบนั้นแหละ อยู่เฉยๆ..."

เจ๊ขี้เมายิ้มอย่างพอใจ แล้วก็ดึงกางเกงของเฉินเจียหาวพร้อมกับกางเกงในลงมาพร้อมกันในคราวเดียว ไอ้จ้อนที่ยังอ่อนปวกเปียกก็โผล่ออกมาให้เห็น

เธอขมวดคิ้วทำหน้าแหยๆ พลางเหลือบมองมันแวบหนึ่ง ก่อนจะหยิบทิชชู่เปียกขึ้นมาจับไอ้จ้อนของเขาแล้วเช็ดๆ ถูๆ

"อ๊า..."

เฉินเจียหาวร้องเสียงหลง ส่วนใหญ่เป็นเพราะเธอออกแรงดึงหนังหุ้มปลายของเขาลงมาแรงไปหน่อย มันเลยเจ็บจี๊ดขึ้นมา

"ผู้ชาย... แม่งสกปรก ไม่รู้จักรักษาความสะอาด..."

เจ๊ขี้เมาพ่นลมหายใจอย่างรังเกียจ มองดูไอ้จ้อนที่ไร้ชีวิตชีวาแล้วก็เหลือบมองเฉินเจียหาว "ทำไมมันนิ่มงี้วะ หรือว่าฉันไม่มีแรงดึงดูดพอ"

เฉินเจียหาวไม่กล้ากวนตีนเธอตอนนี้ ได้แต่ยิ้มแหยๆ แล้วตอบไปว่า "พี่สาวครับ ผม... ผม..."

เขาตื่นเต้นจนพูดจาติดๆ ขัดๆ ก็แหงล่ะ โดนผู้หญิงแปลกหน้าที่เปลือยกายล่อนจ้อนกระโจนเข้าใส่บนเตียงแบบนี้

ถึงเธอจะสวยหุ่นดีระดับดาราตัวท็อป แต่เจอสถานการณ์แบบนี้เข้าไป คนปกติก็ต้องมึนเป็นธรรมดา

"แกนกเขาไม่ขันรึไง!!!"

เจ๊ขี้เมาลองลูบๆ คลำๆ ไอ้จ้อนอยู่พักหนึ่ง แต่เห็นมันยังนิ่มเป็นหนอนอยู่เหมือนเดิม ก็เลยพูดออกมาอย่างดูถูก "เสียแรงชิบหาย..."

"ผมไม่ได้นกเขาไม่ขัน!!!"

เป็นลูกผู้ชายได้ยินคำนี้ไม่ได้เด็ดขาด! เฉินเจียหาวรีบลุกพรวดขึ้นมาประท้วงเสียงแข็ง

"ถ้าไม่เป็น แล้วทำไมมันไม่แข็งล่ะ!!!"

เจ๊ขี้เมาแสยะยิ้มอย่างท้าทาย เหมือนจะบอกว่าถ้ามึงมันไร้น้ำยาก็อย่ามาปากดี

ถึงสถานการณ์จะประหลาดพิลึก แต่ตรงหน้าเขาก็คือของเด็ดที่ทั้งสวยทั้งเอ็กซ์ พอตั้งสติได้หน่อย เฉินเจียหาวก็เริ่มมีอารมณ์คันยุบยิบขึ้นมาเหมือนกัน

"ผมไม่ได้กินยาไวอากร้านะเว้ย จะให้มันแข็งทันทีที่คุณจับแค่สองสามทีได้ไง!!!"

เจ๊ขี้เมาอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะคว้ามือของเฉินเจียหาวไปวางบนเต้านมงามของเธอ มันเป็นคัพซีขนาดพอดีมือ แถมยังมีรูปทรงเหมือนชามที่สวยงามสมบูรณ์แบบสุดๆ

"เริ่มมีปฏิกิริยาแล้วนี่..."

เจ๊ขี้เมาพึมพำต่อ มือข้างหนึ่งลูบไล้ไอ้จ้อน ส่วนอีกข้างก็เริ่มคลำไปที่ลูกอัณฑะของเขา

สมองของเฉินเจียหาวแทบจะระเบิดออกมา เขาอายุยี่สิบปี นี่เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสร่างกายของผู้หญิง ครั้งแรกที่ได้จับนม!

เขาขยำมันไปตามสัญชาตญาณ สัมผัสนั้นทั้งนุ่มนิ่มและยืดหยุ่น ความตื่นเต้นในชั่วพริบตานั้นทำเอาเขาถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"ให้จับขนาดนี้แล้วยังไม่กล้าอีก... ไร้น้ำยาจริงๆ!!"

เจ๊ขี้เมายั่วยวนครางออกมาหนึ่งที ก่อนจะมองเฉินเจียหาวด้วยสายตาดูแคลน

เชี่ยเอ๊ย... ตายใต้ดอกโบตั๋น เป็นผีก็ยังสุขสม!

ถึงสถานการณ์จะโคตรแปลก แต่ในฐานะหนุ่มซิงเลือดร้อน ใครมันจะไปทนไหววะ เฉินเจียหาวโผเข้ากอดเธอทันที ก่อนจะเลียไปที่ลำคอขาวผ่องของเธออย่างตื่นเต้นสุดขีด

ส่วนมือทั้งสองข้างก็ไม่เกรงใจใครอีกต่อไป ขยำขยี้ลูกบอลนมคู่นั้นอย่างเมามัน เสพสุขจากสัมผัสอันยอดเยี่ยมนี้อย่างไม่บันยะบันยัง

"เบาๆ หน่อย... จะบีบนมฉันให้แตกเลยรึไง... อ๊าา... แข็งขึ้นอีกแล้ว!!!"

เจ๊ขี้เมาครางเสียงหวานทันที พลางมองไอ้จ้อนในมือที่เริ่มผงกหัวขึ้น ดวงตาของเธอฉ่ำเยิ้ม กัดริมฝีปากเบาๆ แล้วพูดว่า "ไอ้สารเลว... กล้าดียังไงมาขอเลิกกับฉัน"

"แกคิดว่าฉันไม่มีใครเอาเหรอ... แค่ฉันกระดิกนิ้วทีเดียว ก็มีคนมาต่อคิวเป็นแถวแล้ว..."