บทที่ 750 มีหรือที่สำนักธาตุทั้งห้าของพวกเราจะให้รังแกง่ายๆ!

"ขั้นแปลงร่างเซียนสิบสองคน ดูท่าการต่อสู้คงจะยากหน่อย" ลู่หยางปากพูดว่ายาก แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับปิดบังอย่างไรก็ไม่มิด

ในแคว้นต้าเซี่ย เขาแทบไม่เคยเจอคนที่กล้าต่อสู้กับเขา โดยเฉพาะการต่อสู้ถึงตาย

ทำให้วิทยายุทธ์ทั้งหมดของเขาไม่สามารถแสดงออกมาได้ ช่างน่าเสียดายจริงๆ

ลู่หยางคิดถึงตอนงานฉลองแคว้นชิง ที่ได้ต่อสู้กับคนรุ่นเดียวกัน ขั้นแก่นทองคำสู้ข้ามขั้นกับขั้นสร้างฐาน

ทะเลตงไห่สภาพแวดล้อมดูแย่ ไม่มีผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานให้ต่อสู้ ก็เอาขั้นแปลงร่างเซียนมาพอแก้ขัดก่อนแล้วกัน

เมิ่งจิ่งโจวและคนอื่นๆ ต่างรู้สึกตื่นเต้น นานแล้วที่ไม่ได้ต่อสู้อย่างสนุกสนานเต็มที่

"ข้านึกว่าพวกเขาจะเรียกขั้นทารกแรกกำเนิดมาด้วยซะอีก" เถาเหยาเยี่ยงุนงง ไม่เป็นไปตามที่นางคาดการณ์ไว้

ลู่หยางอธิบาย "นี่เป็นปฏิบัติการลับ คนที่เข้าร่วมปฏิบัติการยิ่งน้อยยิ่งดี และคนที่เข้าร่วมปฏิบัติการลับก็ต้องได้รับส่วนแบ่ง นั่นคือค่าปิดปาก งานที่พวกเขาขั้นแปลงร่างเซียนทำได้ ทำไมต้องหาขั้นทารกแรกกำเนิดมาอีกล่ะ?"

แม้ว่าลู่หยางไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะคิดแทนไม่เป็น

ขั้นแปลงร่างเซียนสิบสองคน ในนั้นไม่น้อยที่เป็นขั้นกลางและขั้นปลาย น่าจะไม่ใช่แค่มนุษย์ แต่ยังมีเผ่าทะเลด้วย ลู่หยางคาดว่าผู้จัดการครั้งนี้ไม่น่าจะเป็นเกาเฟิง เขาไม่มีทางสั่งการขั้นแปลงร่างเซียนมากมายขนาดนี้ได้

น่าจะเป็นเพราะวัตถุวิเศษปรากฏตัวดึงดูดขั้นแปลงร่างเซียนจากที่ไกลๆ แต่เพราะระยะทางไกล ไม่สามารถมาถึงได้ทันที พอมาถึงแล้วได้ยินจากเกาเฟิงว่าสำนักธาตุทั้งห้าของพวกเขาอยู่ที่นี่ จึงวางแผนครั้งนี้

ลู่หยางไม่สนใจว่าการคาดเดาจะจริงหรือไม่ ต่อสู้ก่อนค่อยว่ากัน

เผชิญหน้ากับการโจมตีล้อมของสิบสองขั้นแปลงร่างเซียน ลู่หยางกลับกล้าที่จะโจมตีก่อน กระบี่ชิงเฟิงสะท้อนแสงจันทร์เหนือศีรษะ สว่างจนน่าตกใจ

นอกจากเซียนหมื่นวิชาที่รู้ของจริง แทบไม่มีใครสังเกตเห็นว่าลู่หยางใช้กระบี่อะไร แม้ว่าลู่หยางจะอ้างว่าเป็นคนของสำนักธาตุทั้งห้า ก็ยังสามารถใช้กระบี่ชิงเฟิงได้

คมกระบี่พุ่งออกมาดั่งผ้าแพรไหม ท่วงท่าดุจรุ้งกินน้ำ พลังกระบี่ทะลุอากาศ ขั้นแปลงร่างเซียนเหล่านั้นเห็นคมกระบี่พุ่งเข้ามา สีหน้าเรียบเฉยเปลี่ยนไปทันที รีบหลบหลีก

"สมแล้วที่เป็นศิษย์สำนักเซียนแห่งแคว้นต้าเซี่ย แค่ขั้นทารกแรกกำเนิดก็สามารถสร้างคมกระบี่ที่ทำร้ายพวกเราได้!"

"ได้ยินว่าภายในสำนักธาตุทั้งห้าแบ่งตามธาตุทั้งห้าเป็นห้าสาย ดูเหมือนเขาเป็นศิษย์สายธาตุทองของสำนักธาตุทั้งห้า!"

เมิ่งจิ่งโจวและอีกสี่คนเห็นขั้นแปลงร่างเซียนแตกแถว ฉวยโอกาสโจมตี

เมิ่งจิ่งโจวแปลงร่างเป็นเทพผู้พิทักษ์พุทธศาสนา แสดงร่างสามเศียรหกกร ข่มขวัญทุกทิศทาง

หม่านกู่เชิญบรรพบุรุษเข้าร่าง ค้อนใหญ่หมุนควงอย่างน่าเกรงขาม คนอย่างเกาเฟิงเจอเข้าก็ต้องกระดูกหักเอ็นฉีก

หลี่หาวเหรินทั้งร่างลุกโชติช่วงด้วยเปลวเพลิงแท้ แยกร่างเป็นหกส่วน โจมตีจากทิศทางต่างๆ

ร่มกระดาษแดงกางออก ภาพมายาแผ่ขยาย เถาเหยาเยี่ยเคลื่อนไหวในภาพมายาอย่างคล่องแคล่ว ไม่หยุดดึงศัตรูเข้าสู่ภาพมายา

แต่เหล่าผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนเหล่านี้ที่สามารถวางตัวอย่างสง่าในทะเลตงไห่ ก็ไม่ใช่คนโง่

พวกเขาเห็นว่าลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวสองคนมีพลังรบเหนือกว่าคนอื่น จึงส่งผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนหกคนมาต่อกร

เถาเหยาเยี่ยและคนอื่นๆ ต่อสู้แบบหนึ่งต่อสอง

"คาถาคลื่นขึ้นทะเลมรกต!"

ผิวน้ำทะเลที่เงียบสงบพลันปั่นป่วนเป็นคลื่นยักษ์ ก่อตัวเป็นกำแพงน้ำหลายชั้น คมกระบี่คมกริบปะทะกำแพงน้ำ กำแพงน้ำแยกเป็นสองส่วน คมกระบี่สูญเสียพลังไปมาก

"หมัดวาฬพิฆาต!"

เผ่าวาฬกับเผ่าฉลามเป็นศัตรูกันมาแต่ไหนแต่ไร นี่คือหมัดสังหารที่เผ่าวาฬคิดค้นขึ้นเพื่อต่อกรกับเผ่าฉลาม

แต่ตามที่สามผู้กล้ารู้ เผ่าวาฬในละแวกนี้ไม่มีขั้นแปลงร่างเซียน

"โซ่ห่วงความมืด!"

ผู้บำเพ็ญสะบัดแขนเสื้อ โซ่สีดำมีหนามแหลมคมกระตุกออกมา หลี่หาวเหรินสายตาว่องไว มองออกในทันทีว่าโซ่สองเส้นนี้ผ่านการชุบเลือดมามาก เต็มไปด้วยพลังสังหาร ไม่รู้มีกี่คนที่ถูกโซ่ฟาดตาย

โซ่คล่องแคล่ว ลอยวนในอากาศ ฟาดจนหลี่หาวเหรินบาดเจ็บทั่วร่าง

ผู้บำเพ็ญทะเลตงไห่มักฝึกฝนเทคนิคการต่อสู้หลากหลายในที่ลับ คืนนี้พวกเขาใช้เทคนิคที่ปกติไม่เคยใช้ ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ ก็จะไม่มีใครสืบไปถึงตัวตนของพวกเขา

"มังกรน้ำแข็งคำราม!" ผิวน้ำเป็นน้ำแข็ง มังกรน้ำแข็งพลันพุ่งออกจากผิวน้ำ ผลักลู่หยางถอยหลัง

"หมัดวาฬกลืนฟ้าดิน!"

"หมัดฉลามพิฆาต!"

"หมัดแสงสว่าง!"

ขั้นแปลงร่างเซียนสามคนลากเมิ่งจิ่งโจวลงทะเล แสดงหมัดสามแบบต่างกัน พวกเขาลอบใช้วิชาลับ กระตุ้นสายเลือด พลังรบพุ่งทะยานในทันที เมิ่งจิ่งโจวโดนจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว ร่วงลงก้นทะเล

"รู้แล้วว่าศิษย์สำนักเซียนก็แค่นี้" ผู้บำเพ็ญที่ใช้คาถาคลื่นขึ้นทะเลมรกตหัวเราะร่า ก้นตาฉายแววเยาะหยัน โชคดีที่เขาเตรียมการมาดี เรียกคนมาเพียงพอ หากมาแค่แปลงร่างเซียนห้าคน ก็คงรับมืออัจฉริยะสำนักเซียนเหล่านี้ไม่ได้จริงๆ

"พวกเราไม่อยากขัดแย้งกับสำนักเซียน แค่พวกเจ้ามอบวัตถุวิเศษที่ปรากฏตัวให้ แล้วรีบออกไปจากเกาะฟางซาน เรื่องนี้ก็ยุติเท่านี้!"

พวกเขาไม่เพียงต้องการสมุนไพรเซียน แต่ยังต้องการเส้นลมปราณชั้นห้าด้วย!

ลู่หยางยืนมั่นกลางอากาศ จ้องมองศัตรูสามคนอย่างเย็นชา "ผู้บำเพ็ญทะเลตงไห่ช่างกล้าหาญนัก กล้าดูหมิ่นสำนักธาตุทั้งห้าของพวกเรา นึกว่าพวกเราปั้นจากดินงั้นรึ!"

"พวกเจ้าอยู่ที่ใด!" ลู่หยางตวาดลั่น

"อยู่นี่!"

เมิ่งจิ่งโจวพุ่งออกจากทะเล ทั่วร่างระอุด้วยไอร้อนโชติช่วง พลังหยางอันแรงกล้าทำให้น้ำทะเลบนร่างระเหยเป็นไอ

หม่านกู่ดวงตาแดงฉาน คราวนี้เชิญจอมพลเผ่าม่านที่เคยผ่านสนามรบมาแล้วมาเข้าร่าง ผู้เคยรับใช้ฮ่องเต้รุ่นแรก

หลี่หาวเหรินลุกโชนด้วยเปลวไฟ รอยแผลที่ถูกโซ่ฟาดก็ค่อยๆ สมานอย่างรวดเร็ว

เถาเหยาเยี่ยหุบร่มกระดาษแดง ขั้นแปลงร่างเซียนสองคนดวงตาเลื่อนลอย ตกอยู่ในภาพมายา ร่วงลงทะเล

ผู้บำเพ็ญทะเลตงไห่บำเพ็ญแต่ไม่บำเพ็ญจิต จึงไม่ถนัดรับมือภาพมายา

"จัดค่ายกล!"

ทั้งห้าคนราวกับซ้อมมานับพันนับหมื่นครั้ง ยืนประจำตำแหน่งของตน

"นั่นคือ...การรบห้าธาตุของสำนักธาตุทั้งห้า?!"

ผู้บำเพ็ญคนหนึ่งในขั้นแปลงร่างเซียนอุทานออกมา เขาเคยเห็นผู้บำเพ็ญสำนักธาตุห้าคนลงมือในแคว้นต้าเซี่ย ศิษย์ทั้งห้าคนนั้นเป็นขั้นทารกแรกกำเนิดต้น หลังใช้การรบห้าธาตุ กลับเอาชนะขั้นแปลงร่างเซียนปลายได้ถึงห้าคน!

"ไม่นึกว่าจะมีคนรู้จัก หมัดอรหันต์!"

ลู่หยางยืนในตำแหน่งธาตุทอง ทำหน้าที่โจมตีหลัก ภายใต้การเสริมของการรบห้าธาตุ ความเร็วและพลังของเขาเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ ร่างกายเคลื่อนไหวเร็วดั่งสายฟ้า แต่ละหมัดแต่ละเท้าแม่นยำถูกท้อง ฝ่ายตรงข้ามปวดอวัยวะไปหมด ทรมานแสนสาหัส

เส้นผมยังร่วงเป็นกำๆ อีกด้วย

"รีบหยุดมัน!"

"คาถาทะเลมรกตสูงสุด!"

ขั้นแปลงร่างเซียนสามคนยังอยากใช้กลวิธีเดิม แต่พลังรบของลู่หยางตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่ละหมัดแต่ละเท้าทรงพลังดั่งภูเขาถล่ม ไม่มีใครต้านไหว คมกระบี่ยิ่งแหลมคมเฉียบขาด ฟันแหวกกำแพงน้ำหนาหลายชั้น คมกระบี่สะท้อนใบหน้าอันหวาดกลัวของผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนทั้งสาม

"มังกรคู่น้ำแข็งคำราม!"

มังกรน้ำแข็งสองตัวพุ่งออกจากผิวน้ำ หมายงับลู่หยาง หม่านกู่ใช้วิชาเคลื่อนย้ายตัวตน สลับตำแหน่งกับลู่หยาง ตะโกนเสียงดัง รับมังกรน้ำแข็งสองตัวแทน

เมิ่งจิ่งโจวใช้เปลวเพลิงแท้นิพพาน ทำให้บาดแผลน้ำแข็งกัดของหม่านกู่ฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว

หม่านกู่ยืนในตำแหน่งธาตุดิน ทำหน้าที่ป้องกันเป็นหลัก

เมิ่งจิ่งโจวยืนในตำแหน่งธาตุน้ำ ทำหน้าที่ฟื้นฟูเป็นหลัก

เถาเหยาเยี่ยยืนในตำแหน่งธาตุไม้ ทำหน้าที่แปรเปลี่ยน สามารถให้ทั้งห้าคนเคลื่อนที่ทันทีไปยังจุดใดๆ ของค่ายกล และมีความสามารถในการประสานการต่อสู้ของทั้งสี่คน

"อย่านึกว่ามีแค่พวกเจ้าที่ใช้ทักษะผสมผสานได้ ทะเลไร้ขอบเขต!"

ผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนห้าคนแอบสะสมพลังมานาน ทะเลอันกว้างใหญ่พลันม้วนตัวเป็นคลื่นยักษ์สูงร้อยเมตร ราวกับคลื่นนั้นมีใบหน้าและมือปีศาจ ส่งเสียงกรีดร้องน่าสะพรึง ถาโถมใส่ลู่หยางและคณะ

หากลู่หยางและคณะหลบ เกาะฟางซานด้านหลังก็จะถูกคลื่นยักษ์กลืนหายไปในทะเลลึก!

"ให้ข้าจัดการ!" หลี่หาวเหรินตะโกน รอบกายปรากฏเปลวเพลิงนานาชนิด!

สามเพลิงศักดิ์สิทธิ์, เปลวเพลิงแท้ของนกทอง, เปลวเพลิงแท้นิพพาน, เพลิงหกติง, ไฟแท้ต้าเอียน, สามเพลิงศักดิ์สิทธิ์, ไฟนามหมิงหลี่!

เปลวเพลิงเหล่านี้ส่วนใหญ่ทั้งห้าคนเรียนรู้มาจากสายธาตุไฟของสำนักธาตุทั้งห้า

เปลวเพลิงเจ็ดชนิดถักทอเข้าด้วยกัน กลายเป็นพายุเพลิงพุ่งสู่ท้องฟ้า แผ่รัศมีร้อนระอุและความพินาศ ปะทะกับคลื่นยักษ์หน้าปีศาจ

โครม!

คลื่นยักษ์พังทลาย วิญญาณปีศาจที่ซ่อนอยู่ในคลื่นยักษ์คร่ำครวญก่อนดับสิ้น นี่คือวิญญาณที่ขั้นแปลงร่างเซียนห้าคนสะสมมาหลายร้อยปี มอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน!

"โจมตีพร้อมกัน!"

ผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนสิบสองคนพร้อมใจกันโจมตี พยายามหาช่องโหว่ของการรบห้าธาตุ แต่เทคนิคที่สืบทอดมาหมื่นปีของสำนักธาตุทั้งห้า จะเป็นไปได้อย่างไรที่พวกเขาจะหาช่องโหว่เจอ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าลู่หยางกับทั้งสี่ประสานงานกันอย่างไร้ที่ติ ราวกับฝึกฝนมาหลายปีทีเดียว

ผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนสิบสองคนพ่ายแพ้และหนีเอาชีวิตรอด ใช้วิชาโลหิตมารและเทคนิคคล้ายๆ กัน ทิ้งเลือดหนี ดูอเนจอนาถ

การรบห้าธาตุมีพลังรบเหนือชั้น แต่ไม่เด่นด้านความเร็ว การไล่ตามจับขั้นแปลงร่างเซียนหนึ่งหรือสองคนไม่ยาก แต่ขั้นแปลงร่างเซียนอีกสิบคนที่เหลือต้องหนีรอดแน่นอน

ลู่หยางมุมปากยกยิ้ม "แพ้แล้วจะหนี พอดีเพิ่งเรียนท่าใหม่จากอาจารย์ ลองฝึกกับพวกเจ้าสักหน่อย!"

"เมิ่งเฒ่า ขอยืมหน่อย!"

เมิ่งจิ่งโจวอึ้ง ไม่เข้าใจว่าลู่หยางจะยืมอะไรจากเขา แล้วร่างกายก็เอียงไป ลู่หยางจับข้อเท้าเขายกขึ้น

"เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย เจ้าจะทำอะไร?"

"ไม่ต้องพูดมาก รีบใช้สามเศียรหกกร แปลงกระบี่เดียวเป็นหมื่นกระบี่!"

"ทำไมฟ้ามืดลงแล้ว?" เกาเฟิงสงสัย แสงจันทร์เหนือศีรษะดับวูบเหมือนกับหายไป ในความอลหม่านของการหนี ยังไม่ลืมที่จะเงยหน้ามองฟ้า

พอมองแล้วก็ทำให้เขากลัวจนมือเท้าเย็นเฉียบ

เงาดำทะมึนนับพันนับหมื่นบดบังแสงจันทร์ พอมองให้ชัด เงาดำเหล่านั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเมิ่งจิ่งโจว!

เมิ่งจิ่งโจวนับพันที่ใช้สามเศียรหกกรร่วงลงมาจากฟ้า ชูกำปั้นตะโกนเสียงดัง ถล่มลงใส่ผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนสิบสองคนที่กำลังแตกฮือหนีกระเจิง!