บทที่ 469 งานฉลองประจำปีที่วุ่นวายมากขึ้น

เมื่อเซียนอมตะกล่าววาจานี้ออกมา ทุกคนต่างตกตะลึง

ไม่รู้สมกับเป็นศิษย์น้อยของท่านเต๋าปู้อวี่จริงๆ เพียงแค่ขั้นแก่นทองคำก็คิดจะแย่งชิงอำนาจแล้ว

แม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่ยังมองด้วยความประหลาดใจ

ลู่หยางยกมือปิดหน้า เขารู้อยู่แล้วว่าการมาประชุมที่เมืองหลวงไม่มีอะไรดีแน่

เซียนอมตะ อย่าได้เลียนแบบศิษย์พี่ใหญ่ทุกวันเลย แม้จะเลียนแบบวาจาของศิษย์พี่ใหญ่ได้ แต่ก็เลียนแบบความสามารถของศิษย์พี่ใหญ่ไม่ได้หรอก

ท่านอยากจะเป็นเจ้าสำนักต่อไป ทั้งอาจารย์และศิษย์พี่ใหญ่คงไม่เห็นด้วยนะ!

ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านว่าจริงไหมเล่า?

ลู่หยางหันไปมองศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่ใหญ่มีสีหน้าครุ่นคิด ราวกับกำลังพิจารณาความเป็นไปได้ในข้อเสนอของเซียนอมตะ

ฝ่าบาทกระแอมเบาๆ เปลี่ยนเรื่อง "อะแฮ่มๆ ไม่พูดถึงท่านเต๋าปู้อวี่แล้ว พวกเราได้รู้ตำแหน่งของอาจารย์หลวงจากปากของผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติจากแคว้นต้าอวี๋แล้ว เฉินเถาได้ไปถึงที่นั่นในเวลาแรกสุด น่าเสียดายที่ยังช้าไปก้าวหนึ่ง อาจารย์หลวงพร้อมกับผู้ใต้บังคับบัญชาได้หนีไปแล้ว ในถ้ำสวรรค์ไม่เหลืออะไรเลย แม้แต่พื้นที่ดินยังถูกใช้แหวนเก็บของตักไปจนหมด"

ฝ่าบาทตรัสอย่างจนปัญญา ความเร็วของราชสำนักนับว่าเร็วมากแล้ว กับพระอาจารย์พั่วเซียว ยังข้ามขั้นตอนการทรมานอย่างโหดเหี้ยมไปเลย ค้นจิตโดยตรง ใช้เวลารวดเร็วที่สุดรู้ตำแหน่งของอาจารย์หลวง

แต่ก็สู้ฝ่ายแคว้นต้าอวี๋ที่ไม่ใช่ฝ่ายอ่อนแอไม่ได้ ถ้ำสวรรค์ที่ดีๆ ก็ทิ้งไปเลย ความเร็วในการหนีไม่แพ้ลัทธิอมตะที่มีถิ่นซ่อนตัวหลายแห่งเหมือนกระต่ายฉลาด

ในสถานการณ์ที่ลัทธิจิ่วอิ่วถูกลัทธิสวรรค์หลอกจนเหลอหลาแล้ว อาจารย์หลวงสองคนของแคว้นต้าอวี๋ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดในตอนนี้ หากจับได้เร็วอีกก้าวหนึ่ง ราชสำนักจะได้ลดแรงกดดันไปอีก

"ที่เรียกพวกท่านมาครั้งนี้ ส่วนใหญ่เพื่อปรึกษาเรื่องผู้บำเพ็ญโบราณที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่ แต่ก่อนพวกเราล้วนให้ความสนใจผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างและขั้นข้ามพิบัติ"

"พอดีเจ้าสำนักลู่ที่เกี่ยวข้องก็อยู่ที่นี่ด้วย หลังจากเรื่องของหวังหมิงแห่งสำนักควบคุมศพ พวกเราจึงพบว่าความเข้าใจที่ผ่านมานั้นผิดพลาด ผู้บำเพ็ญโบราณพวกนี้เพื่อยุคทอง วิธีการช่างโหดเหี้ยม ถึงกับกล้าทำเรื่องที่ไม่แน่นอนอย่างสลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่"

"ตอนนี้พวกเขายังอ่อนแอ ไม่ก่อภัยคุกคาม แต่หากให้เวลาพวกเขา เติบโตขึ้นมา ก็จะเป็นปัญหาใหญ่ พวกเขาอาจแทงข้างหลังในช่วงเวลาสำคัญที่สุด หรืออาจเปิดเผยข้อมูลสำคัญก็ได้"

หลัวหงเซียขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่าเรื่องนี้ยุ่งยาก "ปัญหาพวกเราก็รับรู้ แต่มีวิธีใดแก้ไขหรือไม่?"

ฝ่าบาทเรียกรวมทุกคน ก็เพราะมีความคิดบางอย่างแล้ว

"ข้าคิดวิธีหนึ่งได้ ข้าจะออกกฤษฎีกาเรียกรวมผู้บำเพ็ญหนุ่มสาวทั่วหล้า จัดการแข่งขันอันยิ่งใหญ่ คัดเลือกจากระดับเมืองไปถึงระดับแคว้น และจากระดับแคว้นไปถึงระดับประเทศ ผู้บำเพ็ญหนุ่มสาวทั้งหมดต้องเข้าร่วม ข้ออ้างใดๆ ก็ไม่อาจเป็นเหตุผล"

"ยกตัวอย่างเช่นแคว้นชิง ให้แคว้นชิงคัดเลือกภายใน แต่ละระดับเลือก 30 คน คน 30 คนนี้แทนระดับสูงสุดของผู้บำเพ็ญหนุ่มสาวแคว้นชิง จากนั้นรวบรวมผู้บำเพ็ญหนุ่มสาวของทั้ง 17 แคว้นเข้าด้วยกัน ทำการแข่งขันใหญ่ พวกเราค่อยคัดกรองว่าใครอาจเป็นผู้บำเพ็ญโบราณที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่"

"ผู้บำเพ็ญที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่มีลักษณะพิเศษอะไร พวกเขาประสบการณ์การบำเพ็ญล้ำลึก ข้อผิดพลาดที่ผู้บำเพ็ญมักพบในการบำเพ็ญ พวกเขาย่อมไม่ทำ วิธีการต่อสู้ของพวกเขาก็แตกต่างจากผู้บำเพ็ญในยุคปัจจุบัน อาศัยสองจุดนี้ ก็น่าจะแยกแยะได้"

นี่เป็นวิธีที่เป็นไปได้ หลัวหงเซียรู้สึกไม่เข้าใจบางอย่าง "แต่ผู้บำเพ็ญโบราณจะไม่ยอมแพ้กลางคันหรอกหรือ เมื่อถึงการแข่งขันระดับแคว้นก็ตั้งใจแพ้ จนไม่ได้มาอยู่ต่อหน้าพวกเรา"

ฝ่าบาทส่ายหน้า "ยอมแพ้? ผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างในสมัยโบราณที่สลายพลังบำเพ็ญใหม่แล้ว ตั้งใจยอมแพ้ต่อผู้อยู่ระดับเดียวกัน? ศักดิ์ศรีของพวกเขาไม่อนุญาตให้ทำเช่นนั้น หากยอมแพ้ แม้ในอนาคตการบำเพ็ญจะสำเร็จ ก็จะมีจุดบกพร่องในจิตใจ ไม่อาจบรรลุสิ่งใหญ่ได้"

เรื่องนี้ลู่หยางสามารถยืนยันได้ ตอนที่เขาต่อสู้กับหวังหมิง เพื่อชัยชนะ หวังหมิงถึงขั้นใช้วิชาลูกศรจิตออกมา เขายอมเปิดเผยตัวตน แต่ไม่ยอมแพ้ต่อลู่หยาง

"ทำไมต้องเป็นผู้บำเพ็ญหนุ่มสาว ผู้สูงวัยใช้ไม่ได้หรือ?" เซียนอมตะรู้สึกไม่เข้าใจ แต่ไม่ได้ถามออกไป เป็นการถามลู่หยางเงียบๆ

"ท่านเซียน ท่านลองคิดดู ผู้บำเพ็ญที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่หวังอะไร ก็คือฝึกทุกระดับจนไร้ที่ติ แล้วค่อยเข้าสู่ระดับถัดไป พวกเขาจะเลือกอยู่ในระดับเดียวกันจนแก่ได้อย่างไร นั่นไม่มีประโยชน์"

"มีเหตุผล คล้ายกับที่ข้าคิดเลย"

หยางติ่งคิดถึงจุดอ่อนในแผนการ "แล้วถ้ากฤษฎีกาของท่านใช้ไม่ได้ ผู้บำเพ็ญที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่ไม่มา จะแก้ไขอย่างไร?"

"คนที่เข้าสำนักยังพอว่า มีกฤษฎีกาอยู่ หากไม่อยากไป ผู้อาวุโสในสำนักก็จะบังคับให้ไป"

"แต่หากเจอพวกที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่แล้วซ่อนตัวในถ้ำสวรรค์ไม่ออกมา ไม่ออกมาจนกว่าจะถึงขั้นรวมร่างล่ะ?"

"อย่างนั้นก็ไม่มีวิธี ซ่อนในถ้ำสวรรค์ ใครจะพบได้ ออกกฤษฎีกาอะไรก็ไม่ได้ผล แต่กรณีนี้คงมีไม่มาก แคว้นต้าเซี่ยเป็นโลกใหม่สำหรับพวกเขา พวกเขาจะอดทนไม่ออกมาสำรวจโลกใหม่ได้หรือ ไม่ดูทฤษฎีการบำเพ็ญใหม่ ไม่รู้การกระจายของอำนาจ เข้าภวังค์อย่างเดียว?"

"และถึงแม้พวกเขาจะซ่อนในถ้ำสวรรค์ ออกมาในขั้นรวมร่าง ก็แค่เป็นผู้บำเพ็ญอิสระขั้นรวมร่างเพิ่มอีกคน เข้าถึงข้อมูลสำคัญไม่ได้ ไม่มีภัยคุกคามอะไร"

หลังจากฝ่าบาทอธิบาย ทุกคนก็รู้สึกว่าวิธีนี้ไม่เลว แม้จะไม่อาจค้นหาผู้บำเพ็ญโบราณที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่ได้ทั้งหมด การพบส่วนหนึ่งก็ยังดี

"สำนักเซียนต้องส่งคนเข้าร่วมหรือไม่?"

"ต้อง ผู้บำเพ็ญที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่จะเดินถึงขีดสุดในทุกระดับ ผู้บำเพ็ญธรรมดาอาจต่อสู้ไม่ชนะ จะปล่อยให้ผู้บำเพ็ญโบราณพวกนี้คว้าชัยชนะได้หรือ?"

"ศิษย์สำนักเซียนต้องคุมท้าย"

"ดี"

"พอดีสำนักเวิ่นเต๋ากำลังจะจัดงานฉลอง สามารถเลือกสถานที่แข่งขันใหญ่ นั่นคือการแข่งขันระดับประเทศไว้ที่สำนักเวิ่นเต๋า ไม่ทราบว่าเจ้าสำนักลู่คิดเห็นอย่างไร?" ฝ่าบาทหันไปถามลู่หยาง

"แน่นอนไม่มีปัญหา" เซียนอมตะตอบอย่างเต็มใจ เมื่อครู่นางได้รับการยินยอมจากอวี้จือแล้ว ทำได้

คนยิ่งมาก งานฉลองยิ่งคึกคัก จะยิ่งแสดงความสามารถของนางในฐานะรักษาการเจ้าสำนัก!

หลัวหงเซียมองเซียนอมตะที่ดูยินดีปรีดา จึงเสนอว่า "อีกอย่าง เจ้าสำนักลู่เอาชนะหวังหมิงที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่ได้ในระดับเดียวกัน แม้แต่เจ้าสำนักชิวยังชื่นชมท่านอย่างยิ่ง ไม่ทราบว่าเจ้าสำนักลู่จะยินดีแสดงวิชาเด็ดของท่านบ้างหรือไม่?"

กล่าวว่าเป็นการแข่งขัน แต่จริงๆ แล้วแค่อยากสั่งสอนลู่หยางเท่านั้น การสั่งสอนจะไม่หนักหนา อวี้จือก็คงไม่ว่าอะไร

เซียนอมตะแสดงสีหน้าลำบากใจ "รังแกเด็ก แบบนี้ไม่ดีนะ?"

นางซึ่งเป็นเซียนแท้ๆ ไปสู้กับผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่าง นี่มันข้ามระดับตั้งสองชั้นแล้ว

หลัวหงเซียเข้าใจความหมายของเซียนอมตะผิด นึกว่าเป็นการพูดว่าขั้นรวมร่างปะทะขั้นแก่นทองคำไม่ยุติธรรม

นางหยิบกล่องกลมเล็กๆ ออกมาจากแหวนเก็บของ "นี่คือสมบัติล้ำค่าของสำนักวังเซียน สามารถปรับท่านและข้าให้อยู่ในระดับเดียวกัน ยุติธรรมอย่างที่สุด!"

ตัวนางเป็นถึงประมุขสำนักวังเซียนเยว่กุย ยอดฝีมือขั้นรวมร่างระดับสูง แม้จะปรับให้อยู่ในระดับเดียวกับลู่หยาง ก็ยังตีลู่หยางได้ตามใจ!

ลู่หยางสามารถเอาชนะผู้บำเพ็ญที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่แล้วอย่างไร ผู้บำเพ็ญที่มีพื้นฐานไม่แน่นจึงทำเช่นนี้ นางเหนือกว่าผู้บำเพ็ญที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่เหล่านั้นมากนัก!