บทที่ 420 โชครักของเมิ่งจิ่งโจว

ใต้เวทีประลอง ลู่หยางหัวเราะจนตัวงอ น้ำตาไหล

จ้าวปั้วอยากหัวเราะ แต่คิดว่าการหัวเราะเยาะเมิ่งจิ่งโจวไม่ดี เลยต้องกลั้นไว้สุดกำลัง

เมิ่งจิ่งโจวสีหน้าบึ้งตึง ในเมื่อเขายกเลิกคำสั่งบรรพชนไปแล้ว จะให้เขาพูดอะไรได้อีกเล่า?

หลังจากยกเลิกคำสั่งบรรพชน ไม่ต้องผูกมัดด้วยกฎเกณฑ์เก่าอีกต่อไป ชิงลัวรู้สึกเหมือนท้องฟ้ากว้างขึ้นทันที จึงลงจากเวทีประลองกลับบ้านไปเลย

เมิ่งจิ่งโจวกระโดดลงจากเวทีประลอง จ้องมองลู่หยางที่ยังคงหัวเราะอยู่และจ้าวปั้วที่กลั้นหัวเราะไม่อยู่อย่างเดือดดาล

สามคนหนึ่งศพหนึ่งม้าเข้าเมือง อาจเป็นเพราะโชครักของเมิ่งจิ่งโจวถูกกดไว้นานเกินไป ตอนนี้มันระเบิดออกมาครั้งเดียว ห้ามก็ห้ามไม่อยู่

แรกเริ่มเขาพบหญิงสาวขายตัวเพื่อฝังศพบิดา นางสวมชุดไว้ทุกข์ แต่ยังเห็นได้ว่ามีรูปโฉมงดงาม นางบอกว่าเพื่อฝังศพบิดาจึงยอมขายตัว จะเป็นทาสหรือเป็นอนุภรรยาก็ได้ เมื่อนางเห็นเมิ่งจิ่งโจว ยังเรียกเสียงอ่อยๆ ว่า "คุณชาย" ทำเอาเมิ่งจิ่งโจวใจคันยุบยิบ

แม้หญิงสาวผู้นี้ตอนนี้จะไม่มีวิทยายุทธ์ และพลาดโอกาสทองในการฝึกฝนไปแล้ว แต่เซียนอมตะกลับมองออกถึงความพิเศษของนางด้วยตาเดียว

"น่าสนใจจริง เด็กสาวที่ขายตัวผู้นี้มีร่างทำลายมายาอันหาได้ยากยิ่ง ตอนนี้ดูเหมือนร่างกายจะอ่อนแอ แท้จริงแล้วเป็นร่างทำลายมายากำลังสะสมพลัง อีกครึ่งปีหรือหนึ่งปี ร่างกายนั้นจะตื่นตัวอย่างสมบูรณ์ นางก็จะสามารถโผบินได้อย่างรวดเร็ว ไล่ทันความเร็วในการฝึกฝนของคนรุ่นเดียวกันได้ไม่ยาก"

"หากมีผู้เฒ่าตาดีเห็นนาง รับเด็กสาวผู้นี้เป็นศิษย์ พานางออกไปสักสองสามปี ผลงานของเด็กสาวผู้นี้จะยิ่งสูงส่งกว่านี้"

ในโลกมีร่างเซียนเก้าชนิดใหญ่ ร่างเซียนแปรกายของเถาเหยาเยี่ย และร่างเซียนบริสุทธิ์ของผู้อาวุโสที่หก ล้วนอยู่ในรายชื่อนี้

นอกจากร่างเซียนเก้าชนิดแล้ว ในโลกยังมีร่างเต๋าสามสิบหกชนิดที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง ร่างเต๋ามีความสามารถต่ำกว่าร่างเซียน แต่ก็มีคุณสมบัติที่จะได้อยู่ในอันดับอัจฉริยะ ในอนาคตเมื่อยุคทองมาถึงก็จะมีพื้นที่ยืนหนึ่ง มีคุณสมบัติเป็นแขนซ้ายแขนขวาและกำลังสำคัญของอัจฉริยะอย่างลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวได้!

เมิ่งจิ่งโจวไม่รู้เรื่องราวเบื้องหลังและร่างกายของเด็กสาวที่ขายตัว เขาเพียงแค่รู้สึกว่าเด็กสาวน่าสงสารและสวยงาม จึงควักลิ่นซือออกมาซื้อนาง

แล้วเขาก็ถูกหลอก

เด็กสาวรับลิ่นซือไปบอกว่าจะไปฝังศพพ่อ แล้วก็หายไปไม่กลับมาอีก

สามคนไปแจ้งความ ทางการบอกว่าเด็กสาวผู้นี้เป็นอาชญากรตัวยง จะรับแจ้งความไว้สืบสวน แต่อย่าหวังมากนักว่าจะจับได้ เด็กสาวผู้นี้จับยาก

......

"สาวน้อย เจ้าก็ยอมตามน้ำใจคุณชายไปเถอะ คุณชายจะให้เจ้าได้ใช้ความมั่งคั่งสุขสบายไม่มีวันหมด!" เสียงหัวเราะน่ารังเกียจดังมา ฟังก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี

เมิ่งจิ่งโจวกระตือรือร้นขึ้นมาทันที เหตุการณ์นี้เขาคุ้นเคย ลู่หยางเคยโอ้อวดให้ฟัง เขาอิจฉามานานแล้ว

"หยุดนะ! กล้าดีอย่างไรมาบังคับกลั่นแกล้งสตรีภรรยาผู้อื่นต่อหน้าข้า!" เมิ่งจิ่งโจวยืนอยู่หน้าสุดอย่างองอาจกล้าหาญ ออกมาช่วยด้วยความเที่ยงธรรม

จากนั้นก็ต่อยหนุ่มชั่วทั้งครอบครัว แม้แต่บรรพบุรุษก็ออกมาร้องโอดครวญบอกว่าเจ็บ สัญญาว่าวันหลังจะไม่ทำเช่นนี้อีก

สาวงามสำนึกในบุญคุณเมิ่งจิ่งโจวน้ำตานองหน้า "หญิงเช่นข้าขอสัญญาว่าชาติหน้าจะเป็นวัวเป็นม้าตอบแทนพระคุณอันยิ่งใหญ่ของท่านผู้เป็นเทพเจ้า!"

จากนั้นนางก็หนีไป ไม่อยากอยู่กับเมิ่งจิ่งโจวแม้แต่นาทีเดียว

......

สามคนกำลังจะเข้าพักโรงเตี๊ยม ก็ได้ยินเสียงทะเลาะเบาะแว้งลอยมา

"อี๋เอ๋อร์ เจ้าก็รู้ว่าใจของข้าเป็นอย่างไร ข้าชอบเจ้าจริงๆ นะ เหตุใดเจ้าถึงลังเลไม่ยอมรับความรู้สึกของข้า มีอะไรที่ข้าทำไม่ดีหรือ?" คุณชายรูปงามแต่งตัวหรูหราหน้าตาดุร้ายจับแขนหญิงสาวในชุดสีเขียวอ่อน ไม่หยุดถาม ไม่ปล่อยไม่วาง

หญิงสาวชื่ออี๋เอ๋อร์ไม่อาจทนต่อการตามจีบของคุณชายหน้าดุร้ายได้อีก เห็นพวกเมิ่งจิ่งโจวสามคนมีบุคลิกผิดธรรมดา ดวงตานางเปล่งประกาย

"ข้าไม่อาจรับความรักของท่านได้จริงๆ ข้ามีคนที่ชอบแล้ว!"

คุณชายหน้าดุร้ายเห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อ ส่ายหน้า "อี๋เอ๋อร์ อย่าโกหกเลย ข้าไม่เชื่อหรอก"

นางชี้ไปที่เมิ่งจิ่งโจวพลางกล่าว "ก็คือเขาคนนั้น ข้าชอบเขา พวกเราสัญญาแต่งงานกันแล้ว!"

เมิ่งจิ่งโจวคิดในใจว่าโชครักของตนมาแล้ว ยังส่งเสียงสื่อจิตไปอวดลู่หยางและจ้าวปั้วอีกด้วย

ลู่หยางเตือนเมิ่งจิ่งโจวไม่ให้หุนหันพลันแล่น วิเคราะห์สถานการณ์ให้ฟัง

"คุณชายหน้าดุร้ายคนนั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นคนใจร้าย ดูเหมือนเป็นอิทธิพลท้องถิ่น ดูแวบเดียวก็รู้ว่าจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เขาต้องการครอบครองอี๋เอ๋อร์ให้ได้ อี๋เอ๋อร์ไม่ชอบคนประเภทนี้ จึงหาโล่บังลูกศรมา"

"เจ้าแม้จะไม่กลัวอิทธิพลท้องถิ่นเช่นนี้ แต่อี๋เอ๋อร์ไม่รู้นะ"

"เจ้ากับอี๋เอ๋อร์ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน อี๋เอ๋อร์ไม่รู้ว่าเจ้าเป็นใคร ไม่รู้ว่าเจ้ามีพลังความสามารถมากแค่ไหน ไม่รู้ว่าภูมิหลังของเจ้าจะเทียบกับคุณชายหน้าดุร้ายได้หรือไม่ เพื่อขัดขวางการจีบของคุณชายหน้าดุร้าย นางจึงผลักเจ้าไปอยู่ด่านหน้า เจ้าต้องเผชิญกับความกดดันทุกอย่าง"

"ในสถานการณ์เช่นนี้ เจ้าคิดว่าอี๋เอ๋อร์จะชอบเจ้าหรือ?"

......

สามคนเข้าพักโรงเตี๊ยม ในคืนนั้นเอง หญิงสาวในชุดย่องเบาทะลวงกระจกหน้าต่างห้องของเมิ่งจิ่งโจว นางสวมผ้าคลุมหน้า เผยดวงตาคู่งามดั่งลูกแมว ดูคล้ายอัญมณีสีเขียว

หญิงสาวในชุดย่องเบามีสายตาอ่อนหวาน หายใจเสียงดัง ราวกับได้รับพิษ ต้องใช้พลังหยางสลาย มิเช่นนั้นจะระเบิดตายได้

ในห้องนี้มีเพียงนางกับเมิ่งจิ่งโจวสองคน ดังนั้นวิธีแก้ไขจึงเหลือเพียงวิธีเดียว

หญิงสาวในชุดย่องเบามองเมิ่งจิ่งโจวอย่างรังเกียจ นางเองหยิบยาแก้พิษออกมาจากแหวนเก็บของ กินยาเพื่อถอนพิษ ได้ผลดีเยี่ยม จากนั้นก็จากไปอย่างเบาสบาย

คนทำงานสายนี้ออกไปทำภารกิจย่อมต้องเตรียมพร้อมอย่างสมบูรณ์เสมอ

ตลอดกระบวนการ เมิ่งจิ่งโจวไม่มีโอกาสได้พูดสักคำ

......

สามคนพักหนึ่งคืน เตรียมออกเดินทาง พอออกจากห้องพัก เพิ่งจะออกจากโรงเตี๊ยม ก็พบกับคุณหนูตระกูลมั่งคั่งผู้หนึ่งซึ่งมีรูปโฉมงามพอประมาณ นางมาหาเมิ่งจิ่งโจวโดยเฉพาะเพื่อขอความช่วยเหลือ ดูเหมือนเจอผู้ช่วยเหลือแล้ว

"สวัสดี ขอถามหน่อย ท่านเป็นคนต่างถิ่นหรือ?"

"ใช่"

คุณหนูตระกูลมั่งคั่งถอนหายใจโล่งอก "ดีมาก เป็นอย่างนี้ มารดาข้าบังคับให้ข้าแต่งงาน ข้าไม่อยากแต่งงาน ก็เลยโกหก บอกท่านว่าข้ามีคนรักแล้ว ก่อนหน้านี้ก็หาทางเลี่ยงมาตลอด วันนี้เลี่ยงไม่ได้แล้ว มารดาจะพบคนรักของข้าให้ได้ ท่านจะแกล้งเป็นคนรักของข้าไหม ข้าจะจ่ายค่าตอบแทนให้!"

เมิ่งจิ่งโจวตกลงอย่างร่าเริง

"อะไรกัน?" จ้าวปั้วแปลกใจ

"ใครจะรู้" ลู่หยางยักไหล่ ไม่ได้สนใจมากนัก

กระบวนการพบผู้ปกครองดำเนินไปอย่างราบรื่นผิดปกติ เมิ่งจิ่งโจวอวดชาติตระกูล อวดคุณสมบัติส่วนตัว อวดวิทยายุทธ์ อวดสำนัก ล้วนแต่เป็นเจ้าบ่าวที่ดีที่สุด แต่มารดาของคุณหนูตระกูลมั่งคั่งก็ยังไม่ยอมรับโดยเด็ดขาด ดูเมิ่งจิ่งโจวอย่างไรก็ขัดหูขัดตา สุดท้ายยังไล่เมิ่งจิ่งโจวออกไป สั่งกำชับคุณหนูไม่ให้ติดต่อกับเมิ่งจิ่งโจวอีก

หลังจากนั้นคุณหนูตระกูลมั่งคั่งแอบมาหาเมิ่งจิ่งโจว อธิบายเหตุผล "ขอโทษด้วย พอข้าเห็นท่านครั้งแรก ข้าก็รู้สึกว่าท่านน่ารำคาญ มารดาข้าคล้ายกับข้ามาก น่าจะมีความรู้สึกคล้ายกัน มารดาย่อมไม่ยอมรับให้ท่านเป็นคนรักของข้า ด้วยเหตุนี้ มารดาจึงจะไม่บังคับให้ข้าแต่งงานอีก"

"นี่คือค่าตอบแทนที่ตกลงกันไว้ พวกเราไม่ควรพบกันอีกต่อไป"

เมิ่งจิ่งโจว "......"

ให้ตายเถอะ คำสาปบัดซบนี่ก็ไม่ได้ดีขึ้นกว่าเดิมเท่าไหร่เลย!

ตลอดทาง โชครักของเมิ่งจิ่งโจวเกิดขึ้นไม่หยุด จนกระทั่งการเดินทางสิ้นสุดลง โชครักของเขาก็ถูกใช้จนหมด ทั้งสามคนเดินทางมาถึงสำนักควบคุมศพอย่างราบรื่น