Chapter 436

"ทำไม? ทำไมฉันต้องเจอกับคนที่สูงส่ง ยิ่งใหญ่และสมบูรณ์แบบเช่นนี้? ทำไมถึงปล่อยให้คนแบบนี้ทิ้งเราไป!"

"พระเจ้า! แหกตาดูซะ! นี่คือสิ่งที่เกิดกับคนที่ถูกเรียกว่าคนดี!"

แม้ว่าเวลาจะเจอกันได้ไม่ได้ แต่อีกฝ่านก็เสียสละตัวเองเพื่อช่วยให้ทุกคนรอดได้ เพียงเท่านี้ก็พอแล้วที่จะนับถือ.

"เหตุผลที่เขามาที่นี่ก็เพราะต้องการให้ที่นี่หายไปและล้างแค้นให้กับคนหลายล้านคนเหล่านั้น เราทำให้เขาบรรลุปรารถนาของเขาแล้ว กลับบ้านกันเถอะ."

"ไม่เพียงแค่เราหกคน แต่รวมไปถึงฮีโร่อีกสองคน ที่จะกลับบ้านพร้อมกับเรา."

"เรื่องของวันนี้ไม่ต้องปิดบังและต้องพูดความจริง!"

เมื่อทั้งหกคนมาที่นี่ พวกเขาก็ไม่ได้ตั้งในที่จะมีชีวิตรอด แต่เนื่องจากการปรากฏตัวของหลินเฟยและเด็กสาว พวกเขาจึงรอดมาได้.

หลังจากที่ทั้งหกกลับไป พวกเขาก็บอกกับสมาคมว่าเกิดอะไรขึ้นในปราสาททมิฬ.

สมาคมส่งผู้มีพลังอื่นๆมาแทน.

ทันทีที่พวกเขาเดินผ่านประตูมิติ พวกเขาก็รู้สึกได้ถึงแสงแดดที่อบอุ่นที่ส่องมายังพวกเขา.

"อ๊าาาย!!!"

"พลัง! พลังของฉันกำลังจะระเบิด!"

"ฉันรู้สึกว่าฉันจะไร้พ่าย!"

มันเป็นเสียงอุทานทั้งหมด แล้วพวกเขาก็สังเกตุเห็นแสงบนท้องฟ้า.

ในโลกที่มืดมิด แสงนี้เป็นดั่งแสงส่องทางให้กับทุกคนที่หลงทางและเป็นพลังสนับสนุนที่คอยช่วยเหลือทุกคนที่เข้ามาที่นี่.

"ฉันรู้สึกได้เลยว่ามีฮีโร่ที่อยู่ที่นี่ตลอดไปจริงๆ."

"บางที ดวงอาทิตย์นั่นอาจจะเป็นอวตารของเขา..."

ต่อไป ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่จะถูกเก็บบันทึกไว้ในหนังสือประวัติสตร์ของเมืองนี้.

ทั้งหกก้าวเข้าไปในขุมนรกและไม่เคยคิดที่จะรอดกลับไป แต่ฮีโร่ก็ปรากฏตัว เสียสละตัวเองและกลายเป็นดวงอาทิตย์ ที่ส่องสว่างในความมืดและนำทางพวกเขาไป.

"ฮัดชิ้วว--"

ทันใดนั้นหลินเฟยก็จาม.

"มีบางคนพูดถึงฉันไม่ดีหรือเปล่า?"

"ใครจะพูดไม่ดีกับคุณ?"เด็กสาวยังคงนอนอยู่ในอ้อมแขนของหลินเฟย ใบหน้าของเธอแดงก่ำ"ไม่ใช่ว่าพวกเขากำลังสรรเสริญคุณหรอกหรอ."

หลินเฟยพูดว่า"งั้นมาเข้าเรื่องของเราก่อน ขาของเธอยังไม่มีแรงอีกหรือ? เธอเดินไม่ได้แล้ว?"

"ไม่"เด็กสาวทำท่าทางทันทีและพูดว่า"โอ้~ พลังของฉันยังไม่ได้ฟื้นฟูเลยตอนนี้ ตอนนี้ฉันยังไม่อาจขยับได้แม้แต่มืด."

"อย่างนั้นเธอจะกอดฉันแน่นได้ไง?"หลินเฟยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ.

"หยุดพูดไร้สาระ คุณจะให้กอดไหม?"เด็กสาวถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่กลับทำหน้าตาน่ารักขนาดนี้.

"กอดเลย"หลินเฟยพูด"ให้กอดทั้งชีวิตเลย."

"ไร้สาระ"แม้ว่าเด็กสาวจะพูดอย่างนั้น แต่ในใจของเธอมีความสุขมากเหลือเกิน.

"ฉันตัดสินใจแล้ว"หลินเฟยพูดอย่างกระทันหัน.

"ตัดสินใจอะไร?"เด็กสาวถามอย่างงงๆ.

"ฉันไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว"หลินเฟยพูด"ต่อจากนี้ฉันจะเป็นพี่เลี้ยง ฉันจะเป็นพี่เลี้ยงเท่านั้น การเป็นพยาบาลนั้นเหนื่อเกินไป."

(TL:ตามที่หลินเฟยพูดคือ มันจะไม่ใช่คนปกติอีกแล้ว แต่จะเป็นพี่เลี้ยง/เทนรเนอร์ ไม่ใช่หน่วยรักษา เปรียบกับว่า มันจะไม่ใช่แครรี่แล้ว มันจะเป็นสายซัพที่ซัพอย่างเดียว ไม่ใช่ซัพที่มีสกิลรักษาด้วยหากอิงตำแหน่งในเกมส์MOBA คือมันจะเป็นซัพ5 ไม่ใช่ซัพ 4)

เด็กสาว: "???"

ทำไมเธอจะไม่เข้าใจ?

"เราจะทำอน่างไรต่อไปดี?"เด็กสาวถาม.

"หาข้อมูลพระเจ้าต่อไป"หลินเฟยพูด"คุณมาอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่แล้ว? แน่ใจนะว่าไม่ได้ข่าวอะไรมาเลย."

หลินเฟยตั้งใจที่จะอยู่ที่นี่ซักพักเพื่อหาข่าวของพระเจ้าต่อไป.

นานแค่ไหนแล้วที่เขาอยู่ที่นี่?

วันเดียวยังไม่พอ.

มันแค่เพิ่งจะวันเดียว มีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ทำลายโลกที่มืดมิดที่กลืนชีวิตของผู้คนนับล้าน.