บทที่ 100 นี่คือเซอร์ไพรส์หรือ?
บทที่ 100 นี่คือเซอร์ไพรส์หรือ?
ที่เรือบินร่วงลง ฝุ่นควันลอยฟุ้ง หน้ากากของหัวหน้าสาขาชูแตก ไม่ทันได้รักษาวิชาแปลงกาย เผยใบหน้าจริง ที่แท้ก็คือท่านผู้ว่าการหลี่!
แขนซ้ายของเขาเลือดหยด สั่นไหว เห็นได้ชัดว่าใช้การไม่ได้แล้ว
เมิ่งจิ่งโจวลงพื้น ไม่พอใจกับผลลัพธ์ "ถ้ามีเรือบินอีกลำก็ดี"
หัวหน้าสาขาชูสูดหายใจลึก กำลังจะพูดอะไรสักสองประโยค ก็ไอออกมาทันที เลือดซึมขึ้นที่หางตา "ควันนี้มีพิษ!"
หัวหน้าสาขาชูรีบกลั้นหายใจ โกรธมาก สมแล้วที่เป็นเชื้อมารแต่กำเนิดกับเต๋ามารลงโลกจับมือกัน ใช้ค่ายกลห้ามพลังกักขังตนไว้ก่อน แล้วใช้เรือบินทุ่มใส่ ในเรือบินยังบรรจุระเบิดที่ใช้ทำลายภูเขา หลังระเบิดในควันยังมีพิษด้วย
พวกเจ้าสองคนเหมือนแม่หมูใส่ถุงยาง วางแผนซ้อนแผน!
แต่เดิมหัวหน้าสาขาชูยังสงสัยว่าลู่หยางเป็นสายลับที่ฝ่ายธรรมะส่งมา เห็นค่ายกลพลิกอายุขัยเอาเปรียบผู้อื่นเป็นประโยชน์ตน จึงทำลาย คิดว่าประมุขลัทธิตาฝาด แต่ตอนนี้เห็นการวางแผนเป็นชั้นๆ แบบนี้ ต่อให้ลู่หยางบอกว่าตัวเองเป็นสายลับฝ่ายธรรมะ เขาก็ไม่เชื่อ!
เรือบินตกทำลายค่ายกลห้ามพลัง หัวหน้าสาขาชูได้พลังวิเศษคืน แต่ต้องแบ่งพลังวิเศษส่วนหนึ่งไปกดพิษที่แทรกซึมเข้าร่างกาย!
ในยามปกติ เขาใช้เวลาสองสามลมหายใจก็ขับพิษออกได้ แต่ตอนนี้ ลู่หยางสองคนไม่ให้เวลาเขาเลย!
เมิ่งจิ่งโจวหมุนเวียนวิชา ร่างกายเปลี่ยนเป็นสีทองแดง ราวกับเสือดุลงเขา คำรามก้องป่าเขา
"หกกระบวนสั่นสะเทือนฟ้า!"
นี่คือวิชาลับของผู้อาวุโสที่สาม เมิ่งจิ่งโจวเรียนรู้ได้แค่ผิวเผิน
เลือดลมปั่นป่วน หมัดซัดต่อเนื่อง พลังระเบิด หมัดซ้อนหมัด คลื่นอากาศดังปังๆ พุ่งเข้าใส่หน้าหัวหน้าสาขาชูทั้งหมด
หัวหน้าสาขาชูจะบาดเจ็บแค่ไหน ก็ยังเป็นขั้นแก่นทองคำช่วงปลาย เขาใช้มือเดียวก็รับหมัดทั้งสองของเมิ่งจิ่งโจวได้
ลู่หยางเหมือนมือสังหาร ถือกระบี่ชิงเฟิง ปรากฏตัวอย่างไร้สุ้มเสียงด้านหลังหัวหน้าสาขาชู หัวหน้าสาขาชูตอบสนองว่องไว เตะเท้าขวาไปด้านหลัง เตะลู่หยางลอยไปอีกครั้ง
หม่านกู่ปรากฏตัวในทิศทางที่ลู่หยางลอยไป เขาจับขาทั้งสองของลู่หยาง หมุนตัวหนึ่งรอบ โยนลู่หยางกลับไป
ร่างของลู่หยางราวกับกระบี่คมกริบ กระบี่ชิงเฟิงฟันผ่าอากาศ แทงเข้าใส่คอหัวหน้าสาขาชู!
หัวหน้าสาขาชูฟาดฝ่ามือใส่เมิ่งจิ่งโจวจนลอยไป หมุนตัวอย่างรวดเร็ว ใช้ข้อศอกและหัวเข่าพร้อมกัน หนีบกระบี่ชิงเฟิงที่คมกริบไว้!
สายเลือดชนเผ่าโบราณถูกกระตุ้นเล็กน้อย ร่างกายของหม่านกู่ใหญ่ขึ้นทันที เส้นเอ็นดังกึกก้อง กล้ามเนื้อแข็งแกร่ง ราวกับช้างป่าเถื่อน พุ่งชนเข้ามา มีท่วงท่าราวกับพลิกภูเขาคว่ำทะเล!
หัวหน้าสาขาชูหัวเราะเยาะ อีกฝ่ายจะแข็งแกร่งแค่ไหน จะแข็งแกร่งเกินเขาที่เป็นขั้นแก่นทองคำช่วงปลายได้หรือ?
ใครจะคิดว่าตอนที่หม่านกู่ชนเข้าใส่หัวหน้าสาขาชู ฝ่ามือพลิกขึ้น ไม้เสียบแหลมคมหลายอันพุ่งออกมา พุ่งเข้าใส่ตาหัวหน้าสาขาชู
หัวหน้าสาขาชูหลับตาหันหน้าหนี หลบไม้เสียบได้
ด้านหลังปรากฏไม้เสียบอีกชุด หัวหน้าสาขาชูได้ยินเสียง หมุนเวียนแก่นทองคำ สร้างแผ่นฟิล์มสีทองบนร่างกาย กันไม้เสียบที่โจมตีลอบกัด
เขาหันกลับไปมอง พบว่าไม้เสียบไม่ได้ถูกคนขว้างมา แต่เป็นค่ายกลยิงออกมาเอง
เป็นค่ายกลร้อยเนื้ออัตโนมัติที่หลันถิงวิจัยขึ้น พลังสูงสุด
ลู่หยางให้หลันถิงช่วยเหลือในที่มืด เพื่อกดดันหัวหน้าสาขาชูทั้งร่างกายและจิตใจ
"พวกเจ้าต้องตายหมด!" หัวหน้าสาขาชูหยิบธงใหญ่สีแดงสดจากแหวนเก็บของ ดูเหมือนถูกแช่ในเลือดสด ดูชั่วร้ายผิดปกติ พอธงแดงสดปรากฏ อุณหภูมิรอบด้านก็ลดลงไปหลายส่วน
หัวหน้าสาขาชูพ่นเลือดสด ธงแดงสดที่เปื้อนเลือดเจ้าของยิ่งดูประหลาด ทั้งสี่คนได้ยินเสียงผีร้องไห้แว่วๆ!
"ใช้อาวุธปกติหน่อยไม่ได้หรือไง วันๆ เอาแต่ใช้ของประหลาดพิลึก!" ลู่หยางถ่มเลือด แสงกระบี่เต้นระบำ ราวกับมังกรกลับทะเล ใช้วิชาย่นพื้นที่ เคลื่อนที่ใต้ดินอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นก็โผล่ขึ้นมาจากใต้ร่างหัวหน้าสาขาชู!
หัวหน้าสาขาชูถอยหลังหนึ่งก้าว ธงใหญ่ปะทะกระบี่ เกิดเสียงโลหะกังวาน ลู่หยางร่ายกระบี่เป็นดอกไม้ เร็วบ้างช้าบ้าง คล่องแคล่วที่สุด
หกกระบวนสั่นสะเทือนฟ้าปรากฏอีกครั้ง เมิ่งจิ่งโจวรีบมาช่วย หมัดสั่นฟ้า ซัดกระแทกเข้าใส่คันธงปังๆ หลายหมัด เกือบทำให้หัวหน้าสาขาชูเสียจังหวะ
ต้นไม้ใหญ่ร่วงลงมาจากฟ้า หม่านกู่คำรามเสียงดัง ประคองท่อนไม้ยักษ์ฟาดใส่หัวหน้าสาขาชู!
"ยันต์มังกรเพลิง!" เสียงร้องเบาๆ ดังจากในป่า หลันถิงใช้เลือดเป็นหมึก วาดยันต์อย่างรวดเร็ว
มังกรไฟสีแดงอ้าปากแผ่พังพาน อากาศร้อนระอุ กลบความประหลาดที่ธงแดงสดนำมา
"ยังมีคนที่สี่!" หัวหน้าสาขาชูถลึงตา กัดฟันกรอด ลู่หยางไอ้คนทรยศนี่เตรียมการมาอย่างพร้อมพรั่ง
"คลื่นกำราบลม!" หัวหน้าสาขาชูจับคันธงด้วยมือทั้งสอง ปักพื้นอย่างแรง ตะโกนเสียงดัง คลื่นเสียงกับคลื่นอากาศม้วนตัว พัดสามคนล้ม กระจายมังกรไฟ!
หัวหน้าสาขาชูคลุ้มคลั่งแล้ว ตาแดงก่ำ หากไม่ใช่ตอนแรกโดนเรือบินทุ่มใส่ แล้วยังต้องแบ่งพลังวิเศษไปกดพิษ จะมีทางถูกบีบจนต้องตั้งรับแบบนี้ได้อย่างไร!
เขากระโจนขึ้น ใช้คันธงแทงใส่หม่านกู่ที่นอนอยู่บนพื้น หม่านกู่รีบหลบ แต่สายเกินไป เคลื่อนร่างได้แค่ครึ่งเดียว ก็ถูกคันธงทะลุกระดูกสะบัก
เลือดไหลจากฟันหม่านกู่ แต่ไม่ร้องเจ็บสักคำ!
ชนเผ่าโบราณไม่กลัวความเจ็บปวดและความตาย!
หัวหน้าสาขาชูไม่ยอมปล่อย ยังจะเตะซ้ำ ถีบหัวหม่านกู่ให้แหลก เมิ่งจิ่งโจวฉวยจังหวะขว้างวัตถุวิเศษออกมา ตะโกนเสียงดัง วัตถุวิเศษระเบิด หัวหน้าสาขาชูยืนขาเดียวไม่มั่น ถูกพัดลอย หม่านกู่ที่ถูกแทงติดพื้นกลับไม่เป็นไร
เมิ่งจิ่งโจวมีของวิเศษมากมาย แต่ระดับสูงเกินไป ไม่ว่าจะขับเคลื่อนหรือระเบิดตัวเอง ก็ทำไม่ได้
หัวหน้าสาขาชูถีบหินยักษ์แตก อาศัยแรงพุ่งกลับมา ระหว่างทางดึงธงใหญ่ออก จะกวาดเมิ่งจิ่งโจว
กระบี่ชิงเฟิงปรากฏตรงหน้าหัวหน้าสาขาชูพอดี เบี่ยงธงใหญ่ออก ลู่หยางต่อสู้กับหัวหน้าสาขาชูเป็นวง
ลู่หยางฝึกวิชาย่นพื้นที่จนชำนาญ ทุกครั้งที่หัวหน้าสาขาชูจะโจมตีโดน เขาก็ย่อตัวเล็กลง หลบการโจมตี ทำเอาหัวหน้าสาขาชูฟันคันธงวืด
เมิ่งจิ่งโจวกับหม่านกู่จัดทัพใหม่ โจมตีอีกครั้ง หลันถิงวาดยันต์ด้วยมือทั้งสอง มังกรน้ำและมังกรไฟพุ่งขึ้นฟ้า ถักทอกันพุ่งเข้าใส่หัวหน้าสาขาชู
หัวหน้าสาขาชูทนความอับอายแบบนี้ไม่ไหวอีกต่อไป ปักคันธงลงพื้น ผืนธงสะบัดตามลม ราวกับคลื่นในทะเล เสียงผีร้องหมาหอนดังจากผืนธง ทำลายจิตใจคน
"ผีหลอกป่วนใจ!"
เสียงผีหลอกมีเวทมนตร์ที่บรรยายไม่ได้ ทำให้ทั้งสี่คนตรึงอยู่กับที่ ทั้งสี่คนรู้สึกว่าร่างกายถูกผีรุมเกาะ ขยับไม่ได้
เมิ่งจิ่งโจวใจหาย อยากจะตะโกนบอกทุกคนว่านี่เป็นภาพลวงตา แต่เขาไม่เพียงขยับไม่ได้ แม้แต่พูดก็ไม่ได้
หัวหน้าสาขาชูหัวเราะลั่น นี่คือไม้ตายของเขา ปกติไม่อยากใช้ ดูไม่สมฐานะ เขาถูกเด็กน้อยสี่คนบีบจนคับขัน ไม่สนใจปิดบังไพ่ตายอีกต่อไป ต้องฆ่าทั้งสี่คนถึงจะล้างความอับอายได้!
"ทำลาย"
กระบี่ชิงเฟิงพุ่งลงมาจากฟ้า เร็วดั่งสายฟ้า หัวหน้าสาขาชูยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกแทงทะลุศีรษะ
หัวหน้าสาขาชูมองลู่หยางอย่างไม่อยากเชื่อ เห็นดวงตาของลู่หยางใสกระจ่าง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะหยัน ไม่ได้รับผลกระทบจากภาพลวงตาเลย!
"เจ้ายังขยับได้อยู่... เป็นไปได้อย่างไร..." หัวหน้าสาขาชูล้มหงาย เลือดไหลออกทั้งเจ็ดช่อง
ลู่หยางเล็งตันเถียนแทงอีกทีหนึ่ง ทำลายแก่นทองคำของหัวหน้าสาขาชู ถึงได้แน่ใจว่าเขาตายแล้ว
ลู่หยางไม่สนใจจะบอกคนตายว่า นี่คือวิชา 'คัมภีร์เห็นแจ้งรู้จริง' ที่เขาคิดค้นขึ้นภายใต้คำแนะนำของศิษย์พี่ใหญ่ สามารถยึดมั่นในใจเดิม มองทะลุธาตุแท้ของสรรพสิ่ง
การบำเพ็ญเพิ่งเริ่มต้น ยังทำไม่ถึงขั้นมองทะลุธาตุแท้ของสรรพสิ่ง แต่ไม่ถูกภาพลวงตาและความฝันของผู้บำเพ็ญที่สูงกว่าหนึ่งขั้นมีอิทธิพลก็ไม่มีปัญหา
ผู้ตรวจการติดธุระจึงล่าช้า เพิ่งมาจากมณฑลข้างเคียง พอข้ามยอดเขาซงซาน ยืนอยู่รอบนอกสนามรบ ก็เห็นลู่หยางแทงหัวหน้าสาขาชูตาย
เขานึกถึงคำพูดของหัวหน้าสาขาชู "มีเซอร์ไพรส์ให้ดู" "ลู่หยางที่เพิ่งรับเข้ามาเป็นคนที่หายาก ต้องแสดงความสามารถในเทศกาลเก็บดอกไม้แน่"
"...นี่คือเซอร์ไพรส์ที่น้องชูพูดถึงหรือ?"
ผู้ตรวจการมีชีวิตมาร้อยปี เพิ่งเคยเจอเซอร์ไพรส์แบบนี้เป็นครั้งแรก
----------------
ปล. เรื่องนี้เฮฮาเบาสมอง มุกตลกของผู้แต่งเพียบ ไม่รู้ไปเอามาจากไหน ผมเองไม่ค่อยได้หัวเราะบ่อย พอมาอ่านเรื่องนี้ขำกลิ้งเลยครับ สมกับเป็นเรื่องแนะนำโดยคุณ rachnnn กับเพื่อนนักอ่านอีกหลายท่านลงขัน เอ้ย ลงชื่อกันมาว่าจะอ่านเรื่องนี้ ดังนั้นถ้าลงชื่อแล้ว... ไม่อ่าน ฮึ่มๆๆ เอ้ย ก็มาอ่านกันให้เต็มอิ่มนะครับ
อย่างไรก็ตาม อย่าลืมเตรียมหินวิญญาณไว้ให้พร้อม เพื่อจะได้ซื้อตั๋วเข้าไปมันส์ในมิติของนิยายเรื่องนี้ แล้วพบกันต่อในเรื่องครับ