HK ตอนที่ : 85

เฉินเฟิงจากมหาลัยเคจิคนนี้ก็คือแบล็คโคลจากพันธมิตรแฮกเกอร์ ที่โจมตีชิเล่ยและก็ถูกจับได้!

ก่อนหน้านั้น ชิเล่ยหาตัวจริงของเขาได้ แล้วสร้างหลักฐานปลอมส่งไปให้กับแบล็ควูฟ จากนั้นเขาก็ถูกแบล็ควูฟจัดการ ดังนั้นความเกลียดชังทั้งหมดจึงไปลงที่ลูซิเฟอร์ หากเขารู้ว่าชิเล่ยคือลูซิเฟอร์ละก็ กลัวว่าเขาจะไม่มีความกล้ามากพอที่จะมามหาลัยชวนกิ่ง!

ขณะผู้เขาแข่งกำลังนอรอกันอยู่ที่นั่ง ภายในดวงตาของชิเล่ย เขามองไปที่เฉินเฟิงที่อยู่บนเวทีอย่างแปลกๆและในใจของเขาก็กลายเป็นเย็นชา

'ปฏิกูลน้อย ฉันไม่คิดเลยว่านายจะกล้ามาที่มหาลัยชวนกิ่งเพื่อทำให้พี่ชายหินโกรธ!'

บนเวที เฉินเฟิงยังไม่รู้ตัวเลยว่าเขากำลังถูกจ้องมองโดยชิเล่ย บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มคล้ายกับสายลมของฤดูใบไม้ผลิ เขาวางโน๊ตบุ๊คลงบนโต๊ะและให้เจ้าหน้าที่มาเชื่อมต่อโน๊ตบุ๊คเข้ากับโปรเจ็กเตอร์

เฉินเฟิงหยิบไมโครโฟนและพูดแนะนำตัวเอง "สวัสดีเพื่อนนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยชวนกิ่งและคณะกรรมการทุกท่าน และหวังว่าครั้งนี้ท่านคณะกรรมทุกท่านจะติดสินให้กับผมอย่างยุติธรรม! ผมชื่อเฉินเฟิง เฟิงมาจากคำว่าหูที่แปลว่าตะวันออก เฉินมาจากสายลม! ผมมาจากคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์มหาลัยวิทยาลัยเคจิ!"

ไม่มีเสียงปรบมือในห้องประชุม! มหาวิทยาลัยชวนกิ่งและมหาวิทยาลัยเคจิเป็นที่รู้กันว่าทั้งสองฝ่ายมีความคับข้องใจกันมาอย่างยาวนานและตอนนี้เป็นการประกวดซอฟต์แวร์ของมหาลัยชวนกิ่ง แต่อีกฝ่ายกลับวิ่งเข้ามาเผชิญหน้ากันจริงๆ มันเป็นเรื่องที่ไม่อาจให้อภัยได้!

ในฐานะเจ้าภาพงานและเป็นพิธีกร ซูดันพูดจาเย้ยหยันอย่างเยือกเย็นว่า "เฉินเฟิงเพื่อนนักศึกษาจากมหาลัยเคจิ งั้นคุณช่วยสาธิตซอฟต์แวร์ที่พัฒนาโดยมหาวิทยาลัยเคจิของคุณให้เร็วหน่อยละกัน!"

ซูดันกล่าวออกมาอย่างมีความนัยเล็กน้อยว่าเขาใช้ทรัพยากรของมหาวิทยาลัยเคจิของตัวเอง เพื่อจะได้มาเข้าร่วมกันแข่งขันในครั้งนี้

เมื่อเฉินเฟิงได้ยินเขาก็โต้กลับทันที "คุณพิธีกรคนสวย คุณจะพูดอย่างงั้นไม่ได้นะครับ ระบบการจัดการห้องสมุดที่ผมกำลังจะแสดงนั้น พัฒนาขึ้นมาอย่างสมบูรณ์โดยผมคนเดียวและไม่ได้ใช้ทรัพยากรของทางมหาวิทยาลัยเลย ถ้าคุณไม่เชื่อหลังจากการสาธิตเสร็จสิ้นแล้ว ผมจะแสดงหลักฐานให้คุณดูเอง!" สิ่งที่เฉินเฟิงกล่าวเหมือนว่าเขาได้ยิงปืนเข้าแสกหน้าใบหน้าที่สวยงามของซูดันและกลายเป็นผู้ดำเนินรายการที่ไม่น่าเชื่อถือ

ดวงตาของซูดันแสดงให้เห็นถึงความน่าละอาย แต่ใบหน้าของเธอยังคงรอยยิ้มที่ยิ้มแย้ม "เพื่อนนักศึกษาเฉินเฟิง ในเมื่อคุณพูดมาซะขนาดนี้แล้ว คุณช่วยโชวร์ซอฟต์แวร์ที่คุณพัฒนาขึ้นมาเอง แสดงให้พวกเราได้เห็นทีค่ะ!"

เฉินเฟิงจับเมาส์และเริ่มคลิ๊กโน้ตบุ๊ก บนจอโปรเจคเตอร์ก็ฉายแสดงให้เห็นถึงบนหน้าจอของโน้ตบุ๊ค บนเดสก์มีไอคอนม้วนหนังแกะที่มีคำว่า 'the book' อยู่ตรงกลาง

"ระบบการจัดการห้องสมุดถูกเขียนขึ้นมาและซอฟต์แวร์ได้รับการทดสอบแล้ว ดังนั้นผมจึงต้องติดตั้งโปรแกรมแบบปกติ!" เฉินเฟิงดับเบิ้ลคลิกที่ไอคอน 'the book' และโปรแกรมการติดตั้งปรากฏขึ้นมา

ภาพพื้นหลังของการติดตั้งเป็นเครื่องหมายของมหาวิทยาลัยเคจิ และมีข้อความที่มองเห็นเด่นชัดว่าผู้พัฒนาโปรแกรมนี้คือเฉินเฟิงจากมหาวิทยาลัยเคจิ! กระบวนการติดตั้งโปรแกรมนั้นเร็วมาก ประมาณ 30 วินาทีหรือมากกว่านิดหน่อย จากนั้นโปรแกรมก็ถูกเรียกใช้งานโดยอัตโนมัติ

บนเดสก์ท็อป ไอคอน 'หนังสือ' ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่ยกเว้นสีของไอคอนจะที่เปลี่ยนไป เฉินเฟิงควบคุมเมาส์และลากไปดับเบิลคลิกที่ไอคอนสีส้ม ระบบล็อกอินแบบไดนามิกก็ปรากฏขึ้น

พื้นหลังของกล่องเชื่อมโยงไปต่อไปเป็นต้นไผ่คู่ แบบอักษรของราชวงศ์ต่างๆ และประเภทต่างๆ ที่ปรากฏอย่างต่อเนื่องค่อนข้างเป็นสไตล์แบบย้อนยุค เมื่อเฉินเฟิงป้อนข้อมูลของเขาเรียบร้อยแล้ว ก็คลิกปุ่มลงชื่อเข้าใช้ ข้อความของใบไผ่ทั้งหมดก็เปลี่ยนเป็นหมึกสีดำบนท้องฟ้าแพร่กระจายไปยังหน้าจออย่างรวดเร็วกลายเป็นอินเทอร์เฟซหลักแบบง่ายๆ

บนอินเทอร์เฟซหลักนั้นเรียบง่ายมากทีเดียว มีเพียงอินเทอร์เฟซแบบสอบถามหนึ่งคำเท่านั้น เฉินเฟิงสุ่มป้อนคำว่า 'ประวัติศาสตร์' หลังจากคลิกแล้ว หนังสือจำนวนมากที่มีตัวอักษร ประวัติศาสตร์ก็ปรากฏขึ้นมามากทันที

เขาเปิดหนังสือที่ชื่อว่า 'Modern History' และข้อมูลโดยละเอียดของหนังสือก็ปรากฏขึ้นมาทันทีบนอินเทอร์เฟซหลัก รวมถึงไม่ว่าจะเป็นในห้องสมุดบันทึกการเช่าที่ผ่านมาระดับความสมบูรณ์ราคาซื้อและการซื้อทันที และอื่นๆ!

เฉินเฟิงจับไมโครโฟนไว้ที่มือซ้ายและเริ่มอธิบาย "ระบบการจัดการห้องสมุดนั้นเรียบง่ายและรวบรัดชัดเจน มันจะรวมข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับหนังสือเข้าไว้ในระบบการค้นหาบนอินเทอร์เฟซหลักและจะแสดงในรูปแบบที่เรียบง่าย เพียงแค่ดับเบิ้ลคลิกเพื่อรับข้อมูล สำหรับผู้ที่มีความต้องการความรวดเร็วและครอบคลุมมากที่สุด! แม้แต่คนที่ไม่มีพื้นฐานคอมพิวเตอร์ก็สามารถเรียนรู้ที่จะใช้โปรแกรมนี้ได้ในเวลาเพียงห้านาที!"

ซูดันก็ถามคำถามแทรกขึ้นมาในเวลาที่เหมาะสม "เพื่อนนักศึกษาเฉินเฟิง ถ้าคนที่ไม่มีพื้นฐานคอมพิวเตอร์ไม่รู้วิธีพิมพ์อย่างไรล่ะ? การค้นหาหนังสือหรือรตรวจสอบสถานะของหนังสือ ขั้นตอนทั้งหมดนี้ฉันกลัวว่าต้องพิมพ์ใช่ไหม?"

เฉินเฟิงกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ "พิธีกรคนสวยอย่ามองแค่เปลือกนอกของมัน! แม้ว่าระบบการจัดการห้องสมุดจะดูเรียบง่ายมากๆ แต่โปรแกรมที่ดูง่ายๆนี้มันก็ไม่ได้เรียบง่ายเสมอไป! ระบบการจัดการห้องสมุดที่ผมพัฒนาขึ้นมา ด้วยการตั้งค่าที่เป็นมิตรกับผู้ใช้จำนวนมาก มันจะให้การบริการที่สะดวกที่สุดสำหรับผู้ใช้! สำหรับการพิมพ์มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ครับ! ในระบบการสืบค้น หากคุณมีชื่อหนังที่ไม่ชัดเจน คุณเพียงแค่ต้องพิมพ์ชื่อย่อพินอินของชื่อหนังสือแค่นั้นเอง ตัวอย่างเช่นในประวัติศาสตร์สมัยใหม่[modern histor] คุณแค่พิมพ์ชื่อย่อสี่ตัว JDLS เท่านั้นเอง!"

เมื่อเห็นว่าซูดันกำลังจะเปิดปากพูดขึ้นมา เฉินเฟิงก็ชิงพูดต่อไปว่า "ถ้าผู้ดูแลห้องสมุดแม้แต่ตัวอักษรบนแป้นพิมพ์ก็ยังไม่รู้ ผมก็ไม่มีอะไรจะพูด ได้แค่บอกว่าห้องสมุดอย่างนี้คงถูกสั่งให้ปิดไปซะเร็วๆ! การสืบค้นอัจฉริยะที่คลอบมคลุมตัวย่อพินอินนั้นมีไว้เพื่ออำนวยความสะดวกในการสืบค้นที่รวดเร็วขึ้นเท่านั้น! นอกจากนี้อินเตอร์เฟซของโปรแกรม ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าของระบบการจัดการห้องสมุดสามารถเชื่อมต่อกับอุปกรณ์สแกนบัตรห้องสมุดและสามารถยืมได้โดยตรงโดยการสแกนบัตรยืมที่ได้ลงทะเบียนไว้ การให้ข้อมูลบุคลากรคนอื่น ถ้าคุณไม่ได้เป็นเจ้าของบัตรคุณสามารถใช้บัตรประจำตัวประชาชนของคุณป้อนหมายเลขบัตรประจำตัวประชาชนของคุณลงในระบบได้และใช้วิธีการยืมแบบชั่วคราวแทน"

ซูดันจ้องเขม็งยิ้มแล้วพูดว่า "เพื่อนนักศึกษาเฉินเฟิง ตามที่คูณบอกมานี้ระบบการจัดการห้องสมุดนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ! อย่างไรก็ตามคุณเป็นคนเดียวที่ทำระบบนี้ออกมาจริงหรือ?"

ในฐานะพิธีกรของรายการแข่งขันซอฟต์แวร์ของมหาลัย ซูดันที่ถามคำถามเช่นนี้พร้อมที่จะจุดฉนวนแล้ว อย่างไรก็ตามจีหมิงยี่ไม่ได้ห้ามอะไร แต่กลับมีรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าของเขาและมองซูดันแฝงให้กำลังใจ

ในการเผชิญหน้ากับการยั่วยุของซูกัน เฉินเฟิงไม่ได้บ่ายเบียงหรือพยายามพูดอะไร แต่กลับแสดงรอยยิ้มแทน "เสี่ยวไป๋ขึ้นมา!"

กระดูกสันหลังของชมรมคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยเคจิ เซี่ยเซียวไป๋ ถือแฟ้มเอกสารสีฟ้าในมือขวาของเขาขึ้นมาบนเวทีแล้วส่งมอบให้กับเฉินเฟิง

เฉินเฟิงรับเอาแฟ้มเอกสารสีฟ้ามาและพูดว่า "นี่คือใบแสดงอำนาจของการเป็นเจ้าของซอฟต์แวร์ตัวนี้จากทางทนายความและใบโอนกรรมสิทธิ์ของซอฟต์แวร์! ระบบการจัดการห้องสมุดนี้ได้เป็นของห้องสมุดสาธารณะเขตชวนฮูเรียบร้อยแล้ว นี่คือเอกสารที่พวกเขามอบให้ผมหลังจากเสร็จสิ้นการพัฒนา สัญญาการโอนได้รับการลงนามอย่างเป็นทางการและได้รับค่าธรรมเนียมการโอน 100,000 หยวน! นี่อาจจะเพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าผมเป็นผู้พัฒนาซอฟต์แวร์คนเดียวใช่หรือเปล่า?"

ใบหน้าของซูดันกลายซีดขาว เธอไม่คิดเลยว่าเฉินเฟิงจะเตรียมตัวมาดีขนาดนี้!

บนที่นั่งของคณะกรรมการ ตาของจีหมิงยี่ที่กำลังมองฮวงชุนหลิงในตอนนี้เหมือนกับตาของนกอินทรีและดูเหมือนในใจเขากำลังเต็มไปด้วยความโกรธเหมือนกับภูเขาไฟที่กำลังไกล้จะปะทุขึ้น เขากำลังพยายามที่จะปราบปรามมัน!

"ฮืมมม เฒ่าฮวง นายทำได้ดีมากจริงๆ!" จีหมิงยี่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ฮวงชุนหลิงพูดอย่างภูมิใจว่า "เฒ่าจี แม้ว่านายจะกดฉันได้เสมอ แต่นักศึกษาที่ฉันสอนอาจจะดีกว่านักศึกษาของนายมาก!"

คิ้วของอันหมิงเย่ย่นเล็กน้อยและมองฮวงชุนหลิงอย่างไม่สบอารมณ์ เขาไม่ต้องการจะลดตัวลงไปเพื่อให้ตังเองต้องโดนเปรียบเทียบกับฮวงชุนหลิง ฮวงชุนหลิงเป็นคณบดีจากคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยเคจิ ในฐานะที่เขาเป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง อันหมิงเย่จึงคิดว่าไม่เหมาะสำหรับการจะไปโต้เถียงกับฮวงชุนหลิง

จางซ่งจากคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์พูดขึ้นมาว่า "หัวหน้าฮวง อย่าได้ใจเร็วเกินไปนัก ยิ่งคุณคาดหวังไว้สูงเท่าไหร่เมื่อคุณตกลงมา คุณก็ยิ่งผิดหวังมากขึ้นเท่านั้น คุณอย่ามีความสุขมากเกินไปนัก ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณตอนอยู่ภายในมหาลัยชวนกิ่งของเรา มันจะดูไม่ดีนะครับ!"

จีหมิงยี่ตาก็สว่างวาบขึ้นมาทัน เขาจำได้ว่าการแข่งขันยังมีชิเล่ยอีกคน!

ชิเล่ยสามารถเชิญบริษัทไอโกรวมถึงบริษัทไลก้า ทั้งสองเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ในอุตสาหกรรมกล้องซึ่งต้องมีความลับแน่นอน มิฉะนั้นบริษัททั้งสองจะไปสนใจเข้าร่วมการตัดสินระดับมหาลัยไปทำไม

ซูดันยิ้มอย่างมืออาชีพและพูดว่า "เอาล่ะค่ะ งั้นเรามาฟังการให้คะแนนกับเพื่อนนักศึกษาเฉินเฟิงจากมหาลัยเคจิกันค่ะ!"

ใบหน้าของจีหมิงยี่มืดมนและเขียนคะแนนลงบนกระดาน ในฐานะที่เป็นคณบดีคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง สามัญสํานึกของเขาไม่สามารถให้คะแนนต่ำได้!

ตัวแทนทั้งสิบคนจากชมรมคอมพิวเตอร์จ้องมองเฉินเฟิงอย่างชั่วร้ายและในที่สุดก็เขียนคะแนนลงไป 1 คะแนนบนกระดาน!

บริษัทซอฟต์แวร์จินยูและบริษัทรักษาความปลอดภัยเครือข่ายซิสเฮง ทั้งสองจึงเขียนคะแนนลงไป 7 คะแนน ไม่สูงหรือต่ำเกินไป ยังมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่!

ทั้งซ่งหม่าอันและลุดวิกเขียนคะแนนลงไปอย่างสบายใจเฉิบ แล้วรอการประกาศให้เปิด

รอสักครู่ ซูดันก็ประกาศบนเวทีว่า "หลังจากที่ทุกท่านให้คะแนนอย่างเป็นธรรมแล้ว กรุณาแสดงคะแนนขึ้นมาค่ะ!"

สมาชิกของชมรมคอมพิวเตอร์ทุกคนตกลงกันว่าให้คะแนนแค่ 1 คะแนน จากนั้นพวกเขาก็หัวเราะออกเสียงดัง แม้แต่จีหมิงยี่ก็ยิ้ม มันเป็นเรื่องตลกระหว่างนักศึกษาด้วยกันจึงไม่เป็นอะไร

7 คะแนนที่ได้จากสปอนเซอร์ทั้งสองนั้น ไม่น่าแปลกใจที่พวกเขาจะไม่ยอมให้ใครง่ายๆ พวกเขาจะช่วยเหลือผู้อื่นได้อย่างไร

จีหมิงยี่เริ่มเขียนคะแนนลงไปไวด์บอร์ดอย่างช้าๆ 18 คะแนน!

ฮวงชุนหลิงยิ้มและหัวเราะสองครั้ง "จีหมิงยี่จะเป็นคนที่ชอบธรรมจริงๆ! แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเราจะไม่ดี แต่นายก็ยังมีสามัญสำนึกดีอยู่!"

"เหอะ! คนที่ใช้วิธีการต่ำๆเท่านั้นแหละ ที่ฉันจะดูถูก!" จีหมิงยี่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

ตัวแทนไอโกและตัวแทนไลก้า พวกเขาทั้งสองเปิดกระดานคะแนนขึ้นมา บนกระดานมีแค่หกคะแนนเท่านั้น! นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่พวกเขาให้แค่ 6 คะแนน!

ซูดันถามด้วยความสนใจว่า "ฉันขอถามคุณซ่งหน่อยได้ไหมคะว่า ทำไมคุณถึงยังให้แค่ 6 คะแนน? ระบบการจัดการห้องสมุดนี้ มูลค่าการค้าของมันยังไม่ได้อยู่ในสายตาของคุณ? อย่างไรก็ตามระบบซอฟต์แวร์นี้ ได้รับค่าธรรมเนียมถึง 100,000 หยวน! มันพิสูจน์มูลค่าทางการค้าของมันได้อย่างเต็มที่!"

ซ่งหม่าอันพูดจาเยาะเย้ย: "แค่ 100,000 หยวน? ซอฟต์แวร์ค่อนข้างเด็กอมมือไปหน่อย! รอให้ชิเล่ยออกมาก่อน!"