Chapter 345-346 (เปิดให้อ่านฟรีทุกตอนที่ลงท้ายด้วย 5-6)

Chapter 345

"มันออกมาจากร่างของมอนเตอร์ ฉันไม่รู้ว่ามันจะมีผลข้างเคียงอะไรหรือเปล่า."

เด็กสาวพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง.

หลินเฟยเก็บคริสตัลในกระเป๋าและหลินเฟยก็พูด"ไปกันเถอะ กลับไปและเอาคอร์นี่ให้กับเฒ่าจาง."

กลับขึ้นไปบนยอดเขา.

"เฒ่าจาง ฉันเอาของมาให้คุณแล้ว"หลินเฟยยื่นของให้เฒ่าจาง.

"คอร์ใหญ่ขนาดนี้เชียว?"ตาของเฒ่าจางเบิกกว้างและเขาก็หยิบคอร์สีแดงออกมาด้วยความดีใจ.

เขาพูดอย่างตื่นเต้นว่า"นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นคอร์ใหญ่ขนาดนี้."

จากนั้นเฒ่าจางก็พูดต่อทันที"ไม่ต้องกังวล ฉันสามารถทำให้เสร็จได้ในวันพรุ่งนี้."

"งั้นก็ลำบากคุณแล้ว"หลินเฟยยิ้ม.

เขาพาเด็กสาวออกไปและกลับไปเตรียมของบางอย่าง เพื่อที่จะได้มารับของวันพรุ่งนี้ เขาจะเอาไปให้เฒ่าจาง.

ท้ายที่สุดพวกเขาก็ทำงานหนักมาก เพื่อให้ได้เครื่องเทเลพอต.

และในเวลาเดียวกัน.

มอนเตอร์ร่างมนุษย์ที่สูงโย่งกำลังเดินมาที่หน้าประตูเมือง.

"ทำไมนานจัง?"มอนเตอร์ขมวดคิ้ว มันคือมอนเตอร์ที่ถูกเรียกกว่า พี่ใหญ่ ตอนนี้กำลังรอมอนเตอร์อีกตัวมา.

"ความแข็งแกร่งของมันอยู่ต่ำกว่าเรา มีพลังเทียบเท่าเลเวล S สูงสุด แม้แต่ลอร์ดแสงก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน ดังนั้นถ้ามันเข้าร่วม การต่อสู้นี้จะง่ายขึ้น."

มันรอจนถึงมืดก็ยังไม่เห็นมันเลย.

"ทำไม?"

"เกิดอุบัติเหตุ?"

มันไม่เข้าใจด้วยความแข็งแกร่งและทักษะของมัน ใครจะฆ่ามันได้?

ไม่! แม่แต่ ลอร์ดแสง.

"ไม่รอแล้ว"มันขมวดคิ้ว"ถ้ามีก็สบายใจ ถ้าไม่มี ก็ยังย่ำชุมนุมนี้ราบเรียบได้."

"แผนก็ยังคงเหมือนเดิม."

จากนั้นร่างของมอนเตอร์ก็ค่อยๆหายไปในความมืด.

รุ่งขึ้น.

หลินเฟยรอข่าวเฒ่าจาง เขารอตั้งแต่เที่ยงและจากเที่ยงก็มาบ่าย แต่ก็ยังไม่ได้รับการแจ้งเตือนใดๆ.

"มีบางอย่างแปลกไป"หลินเฟยรู้สึกแปลกๆ.

"ไปหาเฒ่าจางก่อนนะ อาจมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น"เขาปล่อยให้เด็กสาวอยู่ต่อจากนั้นเขาก็ออกจากโรงแรมและบินออกไป.

เมื่อไปถึงยอดเขา หลินเฟยก็พบว่าบรรยากาศมันแปลกไป.

ต้นไม้เล็กๆข้างบ้านหัก.

เหมือนจะถูกเผา?

"มีคนมาหาเรื่องที่นี่?"หลินเฟยขมวดคิ้วเมื่อเพราะเห็นเครื่องเทเลพอตกำลังจะเสร็จ เขาเลยไม่สนใจใดๆ.

เขาผลักประตูเข้าไปทันทีและพบเฒ่าจางกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้าบูดบึ้ง.

"เฒ่าจาง เป็นอะไร?"หลินเฟยถามด้วยความเป็นห่วงทันที.

"ไม่เป็นไร"เฒ่าจางตอบอย่างอ่อนแรง.

"แล้วตอนนี้คุณกำลังเป็นอะไร?"หลินเฟยงงและพูดว่า"เหมือนกับคนที่เพิ่งอกหัก."

"เครื่องเทเลพอตนายหายไปแล้ว"ชายชราถอนหายใจยาวและพูดว่า"ฉันขอโทษ"

"คุณหมายความว่าไง?"หลินเฟยพูด"ผลิตไม่ได้หรอ?"

"ไม่เป็นไร ยังมีวัสดุอยู่."

เป็นผลให้ชายชราพูดบางอย่างที่คาดไม่ถึง.

"เครื่องเทเลพอตของนายถูกลอร์ดแสงเอาไป."

หลินเฟย: "..."

เกิดความเงียบอย่างยาวนาน.

"ผมเข้าใจแล้ว."

เขาเข้าใจทันทีว่าใครเป็นคนเผาต้นไม้นอกประตูนั้น เป็นลอร์ดแสง.

"รอแปป ผมจะไปเอาเครื่องกลับมา และคุณสามารถสอนวิธีใช้ให้กับผมได้"หลังจากนั้นเขาก็หันหลังเดินจากไป.

"อย่าล้อเล่นสิ"เฒ่าจางพูด"นั่นคือลอร์ดแสง คนที่แข็งแกร่งที่สุดในเมือง F นายสู้เขาไม่ได้."

Chapter 346

"บางทีบางจะไหวหากว่าฝืนใจสักหน่อย แต่สำหรับหลายๆอย่าง นายไม่อาจเปลี่ยนอะไรได้ ต่อให้ทุ่มสุดตัว."

"ลอร์ดแสงนั้นไร้พ่าย."

คำพูดของเฒ่าจากนั้นให้บรรยากาศหมดหนทาง.

หลินเฟยหยุดและพูด"ไร้พ่าย?"

"ฉันจะบอให้เขารู้เองว่าการไร้พ่ายนั้นเป็นอย่างไง."

หลินเฟยยังคงโกรธอยู่ในใจเล็กน้อย ครั้งก่อนที่มีการกระจายข่าวลือ หลินเฟยก็ขี้เกียจเกินกว่าจะใส่ใจกับมัน.

จะทนไหวอีกได้ไง?

"พ่อแม่เขาสั่งสอนมาไม่ดี ผมจะเป็นคนสั่งสอนเขาเอง."

หลังจากพูดประโยคนี้ หลินเฟยก็เดินออกจากประตู.

ตูม!

เขาบินออกไป บินตรงไหที่ชุมนุม เขาคงไปหาลอร์ดแสงได้ไม่ยาก.

อย่างไรก็ตาม เขาเห็นมวลซอมบี้ทันทีที่เขามาถึงชุมนุม.

ซอมบี้มาแล้ว!

มีคนมากมายยืนอยู่บนกำแพง และใต้กำแพงนั้นก็มีคนหลายสิบคนกำลังต่อสู้กัน.

มีเลเวล S เพียงเล็กน้อย และมีคนเลเวล A-B อีกหน่อย.

หลินเฟยมองอย่างสบายๆและเขาก็เห็นชายชรา เขากำลังต่อสู้กับกระทิงสองตัวเพียงลำพัง แต่เขาไม่อาจเอาชนะมันได้เขาต้องถอยออกมา.

เขายังเห็นซอมบี้ที่ควบคุมมวลซอมบี้.

มันค่อนข้างคล้ายกับซอมบี้ที่เขาพบเมื่อสองวันก่อน หลินเฟยรู้ในใจว่าซอมบี้ตัวนี้แหละที่ต้องรู้ข่าวของเทพ.

แอบลงอย่างเงียบๆ.

ท้ายที่สุดเขาก็เห็นลอร์ดแสง!

เขากำลังต่อสู้กับกระทิง 3 ตัวและ ปรสิต 2 ตัว.

สมควรที่จะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในเมือง F เขายังคงจัดการกับมอนเตอร์เลเวล S 5 ตัวในเวลาเดียวกันได้อย่างใจเย็น.

ความสามารถของเขาคือแสง ดังนั้นเขาจึงเร็วมาก เขาสามารถเปลี่ยนร่างกายเป็นแสงได้ในพริบตา เขาหายไปจากด้านหนึ่งและไปปรากฏอยู่ด้านหนึ่ง.

"ฉันหาแกเจอแล้ว"หลินเฟยพึมพำและรีบลงไป.

"เอาเลย ลอร์ดแสง จัดการมัน!"

"พ่อเทพบุตร คุณเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด!"

"ฉันจะคลอดลิง(ลูก)ให้กับคุณ!"

กำแพงเต็มไปด้วยเสียงเชียร์ ในสายตาของพวกเขา ลอร์ดแสงนั้นไร้พ่าย.

แต่ในเวลานี้ มีไฟลุกโชนมาจากท้องฟ้า.

"นั่นคือ?"

ทันใดนั้นทุกคนก็หยุดและมองดูเปลวเพลิงที่ตกลงมา.

ภายใต้เปลวเพลิงเป็นลอร์ดแสง แม้แต่ซอมบี้ก็หยุดและเงยหน้ามอง.

ลอร์ดแสงพบว่าเปลวเพลิงนั้นเล็งเป้ามาที่เขา เขากลายเป็นแสงและหายตัวห่างออกไป 100 เมตรทันที.

ตูม!

ไฟตกลงมาและเกิดการระเบิด ในบริเวณที่ลอร์ดแสงสู้ และเปลวเพลิงก็กลืนมอนเตอร์เลเวล S ที่ทรงพลัง 5 ตัวไปทันที.

"เกิดอะไรขึ้น?"ทุกคนเริ่มประหม่า เปลวเพลิงนี้ให้ความรู้สึกไม่ดี.

ในเวลาเดียวกัน เปลวเพลิงก็ค่อยๆหายไป.

มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน.

และมอนเตอร์เลเวล S ทั้ง 5 นั้นก็กลายเป็นโจ๊ก พวกมันทรุดตัวลง เมื่อถูกลมพัดก็ปลิวหายไป.

"เป็นเขา!"

เมื่อเขาเห็นคนที่ปรากฏออกมาจากเปลวเพลิง คนบนกำแพงก็ตะลึง เพราะไม่มีใครคิดว่าจะเป็นหลินเฟยที่ปรากฏตัวออกมา.

"ไม่ใช่ว่าเขาเป็นเลเวล S ปลอมๆ? ทำไมเขายังทำหน้าตาอย่างนั้นออกมา?"

สมองของพวกเขาเอ๋อไปเล็กน้อย.

เพราะหลินเฟยดูเหมือนจะหายตัวไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง ในความคิดของพวกเขาหลินเฟยนั้นหนีเพราะถูกลอร์ดแสงเปิดเผย.

แต่ตอนนี้ พวกเขาได้เห็นหลินเฟยจริงๆแล้ว.

ตกลงมาจากฟ้า ฆ่ามอนเตอร์เลเวล S  ที่ทรงพลัง 5 ตัวในทีเดียว!

ในเวลานี้ หลินเฟยเงยหน้ามองลอร์ดแสงด้วยรอยยิ้มและพูดว่า"ฉันไม่คิดนายจะหนีไปได้ นายยังคงมีความเร็วอยู่บ้าง."