HK ตอนที่ : 83

บนหอประชุมของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง เวลา 9:00 น. หอประชุมขนาดใหญ่ที่สามารถรองรับคนได้ถึง 3,000 คน ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยผู้คน! ไม่มีที่ว่างเหลือ!

การจับคู่ระหว่างชิเล่ยและเฉินหมิง ทำให้เกิดความสนใจเป็นอย่างมากในประวัติการณ์ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง!

เพื่อสะท้อนให้เห็นถึงความแข็งแกร่งในตนเองของคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ได้ทำติดตั้งกล้องความละเอียดสูงในหอประชุมและถ่ายทอดสดบนเว็บบอร์ดของมหาลัยผ่านเครือข่ายของทางมหาวิทยาลัยและเผยแพร่โดยตรง บนหน้าแรกของเว็บบอร์ด!

เวลาเกือบสิบโมงเช้า ซูดันซึ่งเป็นผู้จัดรายการของสถานีวิทยุของมหาลัย ปรากฏตัวขึ้นในห้องประชุมในฐานะพิธีกรผู้ดำเนินการประกวดการแข่งขันซอฟต์แวร์ของมหาวิทยาลัย!

"กราบสวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านและเพื่อนนักศึกษาทุกคนค่ะ ดิฉันยินดีต้อนรับเข้าสู่การประกวดการแข่งขันซอฟต์แวร์ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่งของเราค่ะ! ดิฉัน ซูดันเป็นพิธีกรดำเนินรายการในครั้งนี้ค่ะ" ซูดันเริ่มพูดออกมาได้อย่างสง่างาม แม้ว่าจะเผชิญหน้ากับคนถึงสามพันคน แต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอมีความหวาดกลัวอย่างน้อย เหมือนกับเธอเคยขึ้นมาบนเวทีแบบนี้มาก่อน!

ในห้องประชุม มีเสียงปรบมือขึ้นมาแค่ประปรายเท่านั้น แต่ก็ไม่ได้ทำให้ซูดันรู้สึกกดดันเลย หันไปพูดกับกล้องว่าว่า "ดูเหมือนว่าเพื่อนนักศึกษาทุกคน คงจะอดใจรอดูการแข่งขันไม่ไหวแล้วใช่ไหมคะ ดังนั้นเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา! ขอเรียนเชิญอธิการบดีอันหมิงเย่ ผู้เป็นที่รักและเคารพของเราขึ้นมาพูดค่ะ!"

อธิการบดีมหาวิทยาลัยชวนกิ่งอันหมิงเย่ กล่าวสุนทรพจน์บนเวทีพูดอย่างเป็นทางการและกล่าวต้อนรับบริษัทยักษ์ใหญ่ทั้งสอง จากนั้นกล่าวขอบคุณบริษัทซอร์ฟแวร์จินหยูกับบริษัทรักษาความปลอดภัยบนเครือข่ายซิสเฮง และหวังว่านักศึกษาของที่นี่จะพยายามเรียนอย่างหนักและได้กลับไปทำงานกับพวกเขา

บุคคลที่สองที่ขึ้นมาบนเวทีคือ จีหมิงยี่ซึ่งเป็นคณบดีของคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ในฐานะหัวหน้าผู้ตัดสินของคณะกรรมการ และมีสิทธิ์ตัดสินทุกอย่าง!

คณะกรรมการในการแข่งขันซอฟต์แวร์ของมหาวิทยาลัยครั้งนี้ ประกอบไปด้วยสามฝ่าย ฝ่ายแรกคือตัวแทนนักศึกษาสิบคนจากชมรมคอมพิวเตอร์ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง และมีคณบดีของคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ จีหมิงยี่ เป็นตัวแทนผู้ตัดสินในนามของมหาลัยชวนกิ่ง ฝ่ายที่สองมาจากตัวแทนของบริษัทซอฟต์แวร์จินยู และบริษัทรักษาความปลอดภัยเครือข่ายซิสเฮง ซึ่งทั้งสองเป็นผู้ตัดสินในฐานะสปอนเซอร์ สุดท้าย คือบริษัทไอโกและบริษัทไลก้า เป็นแขกในฐานะผู้ตัดสินพิเศษ

กฎสำหรับการตัดสินนั้นง่ายมาก จีหมิงยี่มีคะแนนอยู่ในมือ 20 คะแนน ในฐานะหัวหน้าคณะกรรมการ ส่วนที่เหลือมีเพียงแค่ 10 คะแนนเท่านั้น

หลังจากผู้เข้าแข่งขันแสดงผลงานของตนเองก็จะให้คะแนนลบสูงสุดออกด้วยคะแนนต่ำที่สุด จากนั้นในที่สุดก็จะได้คะแนนสุดท้าย การให้คะแนนของจีหมิงยี่นั้นเป็นการลบคะแนนสูงสุดออกและคะแนนต่ำสุดแล้วหารด้วยสอง ตัวอย่างเช่น จีหมิงยี่ให้ 16 คะแนนแต่จะมีเพียงแค่ 8 คะแนน เพื่อลบคะแนนสูงสุดและคะแนนต่ำสุด แต่ในที่สุดเมื่อคำนวณคะแนนรวม ยังไงก็ยังคงเป็น 16 คะแนน!

หากคะแนนของจีหมิงยี่เป็นคะแนนสูงสุดหรือคะแนนต่ำสุด ก็จะให้เห็นแค่คะแนนครึ่งหนึ่ง พูดง่ายๆก็คือจีหมิงยี่มีสิทธิ์ให้คะแนนสำหรับสองคน!

สำหรับการลงคะแนนเสียงอีกครึ่ง นั่นก็คือจีหมิงยี่เตรียมไว้สำหรับ คณะกรรมการคนอื่นๆที่กำลังโกงอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาสามารถประกาศผลการแข่งขันที่ไม่ถูกต้องได้ จึงทำให้เขาจะตัดสินใจจะเป็นคนให้คะแนนสุดท้ายด้วยตัวเอง!

บนเวทีจีหมิงยี่หลังจากประกาศกฎการตัดสินจากนั้นประกาศกฎของการแข่งขัน ซอฟต์แวร์ที่เข้าร่วมการแข่งขันส่วนใหญ่จะถูกพิจารณาคะแนนสุดท้ายจากทั้งสามฝ่าย

อย่างแรก ซอฟต์แวร์ที่ทำการพัฒนาออกมาต้องถูกนำเอาไปใช้ในชีวิตจริงได้และไม่ใช่ซอฟต์แวร์ที่กำลังอยู่ในการพัฒนาที่ยังไม่มีการใช้งานได้จริง แม้ว่าแนวคิดจะมีความละเอียดอ่อน และออกแบบมาได้อย่างงดงามยังไง มันก็ไร้ประโยชน์!

ประการที่สอง อินเทอร์เฟซเป็นแบบโต้ตอบและความสวยงาม ถ้าซอฟต์แวร์ที่ใช้งานได้จริง แต่ส่วนที่เชื่อมต่อประสานกับผู้ใช้น่าเกลียดเกินไป และมีการปฏิสัมพันธ์ไม่ดี มันก็ไม่ใช่ซอฟต์แวร์ที่ดี!

สุดท้าย คือความเรียบง่าย! หากซอฟต์แวร์ที่ใช้งานได้จริงและสวยงามต้องใช้ทรัพยากรฮาร์ดแวร์จำนวนมาก มันก็ไม่คุ้มค่ากับความพยายาม

หลังจากประกาศกฎจบแล้ว จีหมิงยี่ก็กลับไปยังแถวแรกและส่งมอบเวทีให้ซูดัน

ซูดันจับไมโครโฟนและใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า "เพื่อนนักศึกษาทุกคน กฎของการแข่งขันครั้งนี้กับกฎการตัดสิน ต้องเป็นที่พอใจของทุกคนแน่นอนถูกต้องไหมล่ะคะ!"

ในเวลานี้ มีเสียงปรบมือที่ดังขึ้นกึกก้องในที่สุดและซูดันแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก ถ้ายังเงียบแบบครั้งแรกอีกครั้งละก็ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะควบคุม!

"เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาอันมีค่าของทุกคน ฉันขอยินดีต้อนรับกับผู้เข้าแข่งขันคนแรกเฉินหมิงค่ะ ซึ่งเขาเคยไปเป็นแขกรับเชิญในรายการวิทยุตอนเที่ยงด้วยนะคะ! เฉินหมิงให้พวกเราจะรอดูผลงานชิ้นเอกของคุณค่ะ!" ซูดันเดินออกจากตำแหน่งของเธอไปที่ขอบเวที

เฉินหมิงสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวควบคู่กับกางเกงขายาวที่ดูเรียบร้อยและรองเท้าสีดำคู่หนึ่งแลดูเป็นสุภาพบุรุษที่เพรียบพร้อม เดินถือโน๊ตบุ๊คสีดำเดินขึ้นมาบนถึงเวที!

บนเวทีเฉินหมิงวางโน๊ตบุ๊คลง แล้วก็มีเจ้าหน้าที่ขึ้นมาสองขึ้นมาทันที เพื่อช่วยเขาเชื่อมต่อโน้ตบุ๊กกับโปรเจ็กเตอร์

เฉินหมิงหยิบไมโครโฟนและเริ่มพูดแนะนำตัวเอง "สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านและพี่น้องชายหญิงเพื่อนนักศึกษาทุกคน! ผมชื่อเฉินหมิงเป็นนักศึกษาปี 1 จากคณะวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ครับ!" มีรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าของเขา พร้อมกับรูปร่างที่ดีทำให้ได้คะแนนความประทับใจมากมาย

ในที่นั่งแถวแรกของคณะกรรมการ จีหมิงยี่กระซิบกับจางซ่งที่นั่งถัดจากเขา "ฉันได้ยินมาว่าพฤติกรรมของเด็กคนนี้ดูไม่ค่อยดีดีเท่าไหร่?"

จางซ่งไม่รู้จะพยักหน้าหรือส่ายหัวดี ดังนั้นเขาเลยอธิบายถึงความคับข้องใจระหว่างเฉินหมิงกับชิเล่ย

หลังจากเฉินหมิงแนะนำตัวเอง เขาถือไมโครโฟนไว้ที่มือซ้ายและใช้โน๊ตบุ๊คด้วยมือขวาของเขา แล้วต่อกับดีบักเกอร์แล้วเปิดโปรแกรมขึ้นมา

"วันนี้ซอฟต์แวร์ของผมที่จะนำเสนอสำหรับทุกคนชื่อของมันเรียกว่าระบบอีเลิร์นนิง ผ่านโปรแกรมนี้เราจะสามารถเรียนรู้ความรู้ที่เกี่ยวข้องบนคอมพิวเตอร์ได้โดยตรงและในระบบยังมีการทดสอบจำลองการตั้งคำถามที่เราเรียนมาอีกด้วย ระบบนี้ไม่เพียงแต่สามารถใช้ทรัพยากรที่ได้รับจากการเรียนการสอนอย่างสมเหตุสมผล นอกจากนี้ยังทำให้การเรียนรู้ง่ายขึ้นที่บ้านอีกด้วย ตราบใดที่มีการติดตั้งระบบอีเลิร์นนิงนี้ถึงแม้จะเป็นวันหยุดคุณก็สามารถเรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง!" เฉินหมิงกล่าวออกมาด้วยความภาคภูมิใจ

โปรเจกเตอร์ฉายภาพจากโน๊ตบุ๊คลงบนจอผ้าขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่ ในภาพระบบอีเลิร์นนิงปรากฏขึ้นมาและกำลังทำการดีบัก หลังจากรอประมาณหนึ่งนาทีการดีบักก็เป็นไปอย่างราบรื่น เฉินหมิงใช้โน้ตบุ๊กเป็นเซิร์ฟเวอร์เพื่อเปิดระบบอีเลิร์นนิง

บนจอโปรเจคเตอร์แสดงอินเทอร์เฟซถึงการเข้าสู่ระบบขนาดใหญ่ บนอินเทอร์เฟซยังคงสวยงามและภาพพื้นหลังเป็นสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยชวนกิ่ง และมีรูปแบบของบัญชีผู้ใช้และที่ใส่รหัสผ่านและลงทะเบียนกับลืมรหัสผ่าน มีอยู่สี่ตัวเลือก

"ทุกคนโปรดดูตรงนี้ ในส่วนการเข้าสู่ระบบบัญชีนั้นจะถูกแบ่งออกเป็นของนักศึกษาและอาจารย์" เฉินหมิงโชว์ถาพขณะพูดไปด้วย "ก่อนอื่นเราจะเข้าสู่ระบบอีเลิร์นนิงด้วยบัญชีของนักศึกษาก่อน"

เฉินหมิงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีทดสอบและเมื่อเข้าสู่ระบบก็มีเสียงดังออกมาเป็นน้ำเสียงที่น่าหลงไหลชวนฟังออกมา "ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบอีเลิร์นนิงและหวังว่าคุณจะมีความสุขในการเรียนรู้!"

นี่เป็นเพียงวิธีการที่ยอดเยี่ยมจริงๆ ที่แสดงให้เห็นถึงการมีปฏิสัมพันธ์ที่ใช้งานง่าย!

ในระบบอีเลิร์นนิงสิ่งแรกคืออินเทอร์เฟซขนาดใหญ่ที่แสดงหัวข้อต่างๆ เช่น คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ คอมพิวเตอร์ และอื่น ๆ

เฉินหมิงเปิดตัวด้วยความภาคภูมิใจ "ครั้งแรกที่คุณเข้าสู่ระบบอีเลิร์นนิง คุณจะต้องเลือกวิชาของคุณเอง แล้วตั้งเป็นวิชาพิเศษ จากนั้นวิชาอื่นๆจะถูกซ่อนโดยอัตโนมัติ ยกเว้นว่าคุณจะเลือกวิชาที่เหลือด้วยตนเอง จากนนั้นจะปรากฏอินเทอร์เฟซหลักอีกครั้งหลังจากเลือกวิชาพิเศษแล้ว คุณสามารถป้อนหัวเรื่องที่เกี่ยวข้องได้เลย เช่นผมเลือกวิชาคอมพิวเตอร์"

เมาส์เลื่อนไปคลิกที่หัวข้อของคอมพิวเตอร์ จากนั้นภาพก็เปลี่ยนแปลงไปบนอินเทอร์เฟซหลักแล้วก็จะมีหัวข้อย่อยขนาดเล็กเพิ่มเติมขึ้นมา ตั้งแต่ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการจำแนกประเภทฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ ไปจนถึงการวิเคราะห์ข้อผิดพลาดของฮาร์ดแวร์ ตั้งแต่พื้นฐานการเขียนโปรแกรมซอฟต์แวร์ ไปจนถึงกรอบความคิดซอฟต์แวร์ได้อย่างสมบูรณ์

สง่าราศีบนใบหน้าของเฉินหมิงรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เขาหยิบไมโครโฟนและพูดอธิบายต่อว่า "ทุกหัวข้อย่อย หลังจากเข้ามาแล้วก็สามารถเริ่มเรียนรู้ได้เลย และแต่ละหัวข้อย่อยจะมีการทดสอบความรู้ที่สอดคล้องกันจากสิ่งที่เรียนมาด้วย ยกตัวอย่างเช่น ผมเลือกความรู้เกี่ยวกับการจำแนกประเภทฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ จากนั้นจะมีให้คลิกที่การทดสอบความรู้อยู่ที่ด้านบน"

บนโปรเจคเตอร์เปลี่ยนไปอีกครั้งระบบอีเลิร์นนิงถูกซ่อนเอาไว้อย่างสมบูรณ์ และมีพื้นหลังสีอ่อนปรากฏขึ้นมาเต็มหน้าจอและมีคำถามแบบปรนัยปรากฏขึ้นมา

เฉินหมิงอธิบายอีกครั้งว่า "นี่คือระบบการทดสอบความรู้ ยกเว้นว่าคุณจะออกจากระบบหรือทำการทดสอบเสร็จสิ้น คุณถึงจะสามารถสลับไปใช้อินเทอร์เฟซอื่นๆภายใต้อินเทอร์เฟซนี้เท่านั้น แม้จะอยากออกไปจัดการงานก็ไม่สามารถกดออกได้! สิ่งนี้สามารถป้องกันจากการโกงผ่านอินเทอร์เน็ตได้อย่างมีประสิทธิภาพ ในขณะเดียวกันคำตอบสำหรับคำถามแบบปรนัยเหล่านี้ก็เป็นตัวเลือกแบบสุ่มสำหรับ A ถึง D แม้ว่าคอมพิวเตอร์ที่อยู่ติดกันสองเครื่อง จะเป็นคำถามข้อเดียวกันแต่ตัวเลือกก็อาจจะแตกต่างกันเพื่อป้องกันการโกง"

ในแถวที่นั่งของคณะกรรมการ จีหมิงยี่ที่กำลังชมการนำเสนอผลงานของเฉินหมิงอยู่ เขาพยักหน้าเล็กน้อย ระบบอีเลิร์นนิงดังกล่าวนี้ มีค่ามากสำหรับมหาวิทยาลัย!

ตัวแทนจากบริษัทซอฟต์แวร์จินยูกำลังสังเกตการแสดงออกของจีหมิงยี่อยู่ หลังจากที่เห็นจีหมิงยี่พยักหน้าเล็กน้อย ก็ทำให้เขามีความสุขมากแล้ว ส่วนซ่งหม่าอันจากบริษัทไอโกและวิลเลี่ยมลุดวิกจากไลก้า แสดงรอยยิ้มชื่นชมเช่นกัน แม้ว่าเฉินหมิงจะเป็นคู่ต่อสู้ของชิเล่ย แต่ซอฟแวร์ของเฉินหมิงนั้นมีค่ากับทางมหาวิทยาลัยแน่นอน!

หลังจากเฉินหมิงแนะนำการระบบของนักศึกษาแล้ว เขาก็แสดงให้เห็นถึงวิธีการออกจากระบบ แล้วกลับไปที่อินเทอร์เฟซการเข้าสู่ระบบ "เรียนคณะอาจารย์ทุกท่าน ต่อไปคือระบบของอาจารย์ จะเป็นระบบของอาจารย์โดยเฉพาะ"

หลังจากที่เข้าสู่ระบบด้วยบัญชีทดสอบของอาจารย์ อินเทอร์เฟซหลักจะแตกต่างจากระบบนักศึกษาโดยสิ้นเชิง มีตัวเลือกทั้งหมดสี่ตัวเลือกบนอินเทอร์เฟซหลัก

'ประวัติการใช้งานของนักศึกษา' 'สร้างคำถามกับคำตอบ 'การแลกเปลี่ยนระหว่างครูกับนักศึกษา'  'บททดสอบ'

เฉินหมิงเปิดประวัติการใช้งานของนักศึกษาเป็นอย่างแรก หลังจากเข้าสู่ระบบย่อย แสดงให้เห็นถึงข้อความบัญชีของนักศึกษาที่เพิ่งออกจากการทดสอบไปจากหัวข้อการจัดหมวดหมู่ฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ ด้วยคะแนนรวม 22 คะแนน และใช้เวลาทั้งหมดไปสามนาที

"เรียนอาจารย์และเพื่อนนักศึกษาทุกคน ระบบย่อยนี้สามารถสังเกตการณ์นักศึกษาแต่ละคนได้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมถึงว่าพวกเขาได้เข้าใช้ระบบอีเลิร์นนิงหรือเปล่า! สองคือคุณสามารถสร้างคำถามพร้อมกับคำตอบเพิ่มเข้าไปในเนื้อหาหรือกลับไปแก้ไขคำตอบก็ได้ ฯลฯ สาม การแลกเปลี่ยนระหว่างครูกับนักศึกษาจะเป็นเครื่องมือการส่งข้อความโต้ตอบกันแบบทันที เหมือนปากกาที่สามารถอำนวยความสะดวกให้ครูและนักเรียนแลกเปลี่ยนปัญหาการเรียนรู้ อันสุดท้ายคือมอบการทดสอบให้กับนักศึกษา เมื่ออาจารย์อยู่ในระบบอีเลิร์นนิงมันจะเปลี่ยนเป็นระบบทดสอบโดยอัตโนมัติและไม่สามารถบังคับให้ออกจากระบบได้!"

เฉินหมิงสาธิตฟังก์ชั่นทั้งหมดได้อย่างหมดจดและสมบูรณ์ ในที่สุดเขาก็ออกจากระบบอีเลิร์นนิงและโค้งคำนับให้ทุกคนอย่างสุภาพ

"การสาธิตของระบบอีเลิร์นนิงเสร็จสิ้นลงแล้ว ขอขอบคุณทุกคนมากครับที่รับฟัง!"

คณะกรรมการก็หารือกันอย่างลับๆว่าควรจะให้คะแนนกี่คะแนนกับเฉินหมิงดี และนักศึกษาก็พูดคุยกันเสียงดัง

เมื่อยืนอยู่บนเวทีหัวใจของเฉินหมิงก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ!

'ชิเล่ยมาเลย! ฉันจะทำให้แกรู้ว่า แกมันก็เป็นได้แค่เด็กกำพร้าที่ยากจนอยู่เสมอ!'